ਅਪਡੇਟ 27
ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ
ਸਾਰੇ ਫਰੈਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਨਾਸ਼ਤਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਵਿਆਹ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨੇੜੇ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਵਿਆਹ ਅੱਜ ਤੋਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਬਾਅਦ ਸੀ। ਮਨਦੀਪ ਰਵੀ ਨਾਲ ਸ਼ੌਪਿੰਗ ਕਰਨ ਗਈ ਸੀ। ਹਰਨਾਮ ਆਪਣੇ ਸਾਢੂ ਜੀ ਨਾਲ ਰੁੱਝਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਸੀ ਅਤੇ ਰਮਨ ਵੀ ਹਰਦੀਪ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪਰ ਸ਼ਾਇਦ ਅਰਸ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਇੰਨੀ ਜਲਦੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਿੰਨੀ ਮਨਜੀਤ ਰਮਨ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਸੀ। ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਫ੍ਰੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਰਮਨ ਨੂੰ ਮੈਸੇਜ ਭੇਜਿਆ।
ਮਨਜੀਤ ਦਾ ਮੈਸੇਜ: ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।
ਫਿਰ ਰਮਨ ਮਨਜੀਤ ਕੋਲ ਆਇਆ।
ਰਮਨ: ਹਾਂ ਮੰਮੀ।
ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ, ਉਸ ਤੋਂ ਦੂਰ ਚਲੀ ਗਈ ਅਤੇ ਮੈਸੇਜ ਭੇਜਿਆ।
ਮਨਜੀਤ ਦਾ ਮੈਸੇਜ: ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੁਣੇ ਇਕੱਲੇ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।
ਇਹ ਵਿਆਹ ਵਾਲਾ ਘਰ ਸੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਹਿਮਾਨ ਆਏ ਸਨ। ਇਸ ਲਈ ਇਕੱਲੇ ਮਿਲਣਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸੀ। ਪਰ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਸੰਭਵ ਸੀ ਕਿ ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਕੁਝ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਰਮਨ ਨਾ ਕਰੇ।
ਰਮਨ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਉੱਪਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਰਮਨ: ਮੰਮੀ, ਪਲੀਜ ਉੱਪਰ ਆਇਓ।
ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਮਨਜੀਤ ਕੁਝ ਕਹਿੰਦੀ ਕਿਰਨਜੀਤ ਬੋਲ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।
ਕਿਰਨਜੀਤ: ਕੀ ਹੋਇਆ ਰਮਨ, ਤੇਰੀ ਮੰਮੀ ਬਿਜੀ ਹੈ।
ਰਮਨ: ਮਾਸੀ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕੰਮ ਹੈ, ਭੇਜ ਦਿਓ।
ਕਿਰਨਜੀਤ: ਜਾ ਮਨਜੀਤ, ਦੇਖ ਕੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕੰਮ ਹੈ।
ਮਨਜੀਤ: ਠੀਕ ਹੈ ਦੀਦੀ।
ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਉੱਪਰ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਰਮਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਖਦੀ।
ਮਨਜੀਤ: ਰਮਨ।
ਰਮਨ: ਹਾਂ, ਮੈਂ ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚ ਹਾਂ।
ਮਨਜੀਤ: ਤੂੰ ਕੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ।
ਰਮਨ: ਤੁਹਾਡਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ।
ਅਤੇ ਗੇਟ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਉਸਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਦੇਖਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਰਮਨ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਕੇ ਹਿਲਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਰਮਨ: ਇਸਨੂੰ ਹੀ ਇਕੱਲੇ ਮਿਲਣਾ ਸੀ ਨਾ।
ਮਨਜੀਤ: ਹਾਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪਤਾ।
ਰਮਨ: ਮੈਂ ਸਭ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।
ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਦੇ ਲੰਨ ਵੱਲ ਦੇਖਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਘੂਰਦੀ ਹੈ।
ਰਮਨ: ਕੀ ਹੋਇਆ, ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ।
ਮਨਜੀਤ: ਕਿਉਂ ਛੂਹਣਾ, ਵਿਚਾਰੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਬਾਥਰੂਮ ਵੱਲ ਜਾਣ ਲੱਗ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਦੋਂ ਹੀ ਹਰਨਾਮ ਦੀ ਅਵਾਜ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਮਨਜੀਤ: ਹਾਂ।
ਹਰਨਾਮ: ਓ, ਮੇਰੇ ਕੱਪੜੇ ਕੱਢ ਦੇ, ਮੈਂ ਨਹਾ ਲਵਾਂ।
ਮਨਜੀਤ: ਹਾਂ ਕੱਖ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ ਪਰ ਰਮਨ ਅੰਦਰ ਨਹਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਹਰਨਾਮ: ਠੀਕ ਹੈ, ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਹਾ ਲਵਾਂਗਾ।
ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਹਰਨਾਮ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਕੱਢ ਕੇ ਹੇਠਾਂ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਹਰਨਾਮ ਨੂੰ ਕੋਸ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਨਾ ਤਾਂ ਆਪ ਕੁਝ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਕਰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੇਠਾਂ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਫਿਰ ਰਮਨ ਨੂੰ ਮੈਸੇਜ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਮਨਜੀਤ: ਦਾ ਮੈਸੇਜ: ਪੁੱਤ, ਤੇਰਾ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੇਰਾ ਉਸਨੂੰ ਛੂਹਣ ਦਾ ਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਕਿਵੇਂ।
ਅਤੇ ਉਡੀਕ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਹਰਨਾਮ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਮਨਜੀਤ: ਮੈਂ ਆ ਰਹੀ ਹਾਂ।
ਅਤੇ ਉਹ ਉੱਪਰ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਹਰਨਾਮ ਅਤੇ ਰਮਨ ਖੜ੍ਹੇ ਸਨ।
ਹਰਨਾਮ: ਮਨਜੀਤ ਤੂੰ ਰਮਨ ਲਈ ਕੱਪੜੇ ਨਹੀਂ ਲਏ।
ਮਨਜੀਤ ਉਹ ਕੁਝ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕੀ।
ਹਰਨਾਮ: ਮੈਂ ਕੁਝ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਮਨਜੀਤ ਰਮਨ ਵੱਲ ਦੇਖਦੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਰਮਨ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਮਨਜੀਤ ਸਮਝਦੀ ਹੈ।
ਮਨਜੀਤ: ਓ ਉਹ।
ਹਰਨਾਮ: ਉਹ ਕੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਰੁਪਏ ਦਿੱਤੇ ਸੀ, ਤੂੰ ਉਨਾਂ ਨਾਲ ਕੀ ਕੀਤਾ। ਤੂੰ ਇਹ ਸਭ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਖਰਚ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਮਨਜੀਤ: ਉਹ ਮੈਂ।
ਹਰਨਾਮ: ਮੈਂ ਕੀ। ਤੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੁਧਾਰੇਂਗੀ। ਜਾ ਕੇ ਰਮਨ ਲਈ ਕੱਪੜੇ ਲੈ ਆ। ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਜਾਣ ਲਈ ਟਾਈਮ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਮਨਜੀਤ: ਮੈਂ ਜਾਾਂਦੀ ਹਾਂ।
ਅਤੇ ਹਰਨਾਮ ਨਹਾਉਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਨਜੀਤ ਰਮਨ ਵੱਲ ਦੇਖਦੀ ਹੈ।
ਮਨਜੀਤ: ਤੇਰੇ ਪਾਪਾ ਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਣ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ ਸੀ।
ਹਰਨਾਮ ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚੋਂ ਬੋਲਦਾ ਹੈ।
ਹਰਨਾਮ: ਹੁਣ ਆਪਣੀ ਗਲਤੀ ਲਈ ਰਮਨ ਨਾ ਝਿੜਕ, ਜੋ ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਉਹ ਕਰੋ।
ਮਨਜੀਤ: ਹਾਂ, ਮੈਂ ਹੁਣੇ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ।
ਅਤੇ ਬਾਥਰੂਮ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬਾਹਰੋਂ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਰਮਨ ਕਮਰੇ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਰਮਨ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਦੀ ਹੈ।
ਰਮਨ: ਸਭ ਇੱਥੇ ਕਰਨਾ ਹੈ ਜਾਂ ਬਾਹਰ ਚੱਲੀਏੇ।
ਮਨਜੀਤ: ਮਨ ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਕਰਨ ਦਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਪਾਪਾ ਅੰਦਰ ਹਨ ਪਰ ਉਹ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਬਾਹਰ ਆ ਜਾਣਗੇ, ਇਸ ਲਈ ਬਾਹਰ ਚੱਲੀਏ।
ਮਨਜੀਤ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਮਨਜੀਤ: ਰਮਨ ਤੂੰ ਹੇਠਾਂ ਜਾ ਮੈਂ ਕੱਪੜੇ ਬਦਲ ਕੇ ਆਉਂਦੀ।
ਰਮਨ: ਠੀਕ ਹੈ ਮੰਮੀ।
ਅਤੇ ਬੈਡ ਤੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਨਜੀਤ ਰਮਨ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਨਜੀਤ: ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਪਹਿਨਾਂ ਮੇਰੀ ਜਾਨ।
ਰਮਨ: ਪਹਿਲਾਂ ਇਨਾਂ ਨੂੰ ਤਾਂ ਉਤਾਰੋ।
ਅਤੇ ਮਨਜੀਤ ਇੱਕ ਕਦਮ ਪਿੱਛੇ ਹਟਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਕੁੜਤਾ ਅਤੇ ਸਲਵਾਰ ਉਤਾਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਬ੍ਰਾ ਅਤੇ ਪੈਂਟੀ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਰਮਨ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਤਾਰੋ। ਮਨਜੀਤ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਬ੍ਰਾ ਉਤਾਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਰਮਨ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਸੁੱਟਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪੈਂਟੀ ਦੇ ਇਲਾਸਟਿਕ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਪਾ ਕੇ ਇਸਨੂੰ ਉਤਾਰਨ ਦੀ ਐਕਟਿੰਗ ਕਰੀਿ ਹੈ ਪਰ ਉਤਾਰਦੀ ਨਹੀਂ।
ਰਮਨ: ਇਸਨੂੰ ਵੀ ਉਤਾਰੋ ਮੰਮੀ ਕੀ ਹੋਇਆ।
ਮਨਜੀਤ ਰਮਨ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣਾ ਇੱਕ ਮੁੰਮਾ ਰਮਨ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਫੁਸਫੁਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਡੀ ਹਨੀਮੂਨ ਰਾਤ ਲਈ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ ਦਾ ਸਰਪ੍ਰਾਈਜ਼ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉੱਪਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਚਲਾ। ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਕੰਮ ਚਲਾ ਰਹੀ ਹਾਂ ਅਤੇ ਉਹ ਉਸਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਜੀਨਸ ਉੱਤੇ ਰਗੜਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਰਮਨ ਦਾ ਚੇਹਰਾ ਆਪਣੇ ਮੁੰਮਿਆਂ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਦਬਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਦੇਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਜੇ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ।
ਮਨਜੀਤ: ਰਮਨ ਹੇਠਾਂ ਜਾ, ਮੈਂ ਆਉਂਦੀ ਹਾਂ।
ਅਤੇ ਰਮਨ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਜਾ ਕੇ ਮਨਜੀਤ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਮਨਜੀਤ ਵੀ ਹੇਠਾਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਬਾਹਰ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਨਜੀਤ ਰਮਨ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ।
ਮਨਜੀਤ: ਆਪਾਂ ਹੁਣ ਕਿੱਥੇ ਚੱਲੀਏ।
ਰਮਨ: ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ।
ਮਨਜੀਤ: ਕੱਲ੍ਹ ਵਰਗਾ ਹੀ ਕੋਈ ਹੋਟਲ।
ਰਮਨ: ਚੱਲੋ।
ਅਗਲੀ ਅਪਡੇਟ ਜਲਦ ਹੀ...
