• If you are trying to reset your account password then don't forget to check spam folder in your mailbox. Also Mark it as "not spam" or you won't be able to click on the link.

★☆★ Xforum | Ultimate Story Contest 2025 ~ Reviews Thread ★☆★

Lucifer

ReFiCuL
Staff member
Co-Admin
10,005
10,691
314
Unfortunately We are facing a server issue which limits most users from posting long posts which is very necessary for USC entries as all of them are above 5-7K words ,we are fixing this issue as I post this but it'll take few days so keeping this in mind the last date of entry thread is increased once again,Entry thread will be closed on 7th May 11:59 PM. And you can still post reviews for best reader's award till 13th May 11:59 PM. Sorry for the inconvenience caused.

You can PM your story to any mod and they'll post it for you.

Note to writers :- Don't try to post long updates instead post it in 2 Or more posts. Thanks. Regards :- Luci
 
Last edited by a moderator:

Aakash.

ɪ'ᴍ ᴜꜱᴇᴅ ᴛᴏ ʙᴇ ꜱᴡᴇᴇᴛ ᴀꜱ ꜰᴜᴄᴋ, ɴᴏᴡ ɪᴛ'ꜱ ꜰᴜᴄᴋ & ꜰᴜᴄᴋ
Staff member
Sr. Moderator
51,083
163,142
354
"Ek Adhuri Kahani" by Mr. Magnificent

Positive Points:

Ye kahani bahut dilchasp aur gehri hai. Arjun aur Meera ke beech ka connection science aur pyaar ko ek naye tareeke se jodta hai jo padhne mein mazedaar lagta hai. Neuro-Decoder ke through kahani mein suspense aur mystery bana rehta hai jo har pal aapko sochne pe majboor karta hai. Meera ka ateet aur Arjun ka vartamaan dono ek saath khulte hain jo rhythm ko accha banata hai. Bhaasha futuristic aur emotional dono lagti hai jo kahani ke mood ko perfect banati hai. Ant mein Meera ko aazaad karna ek sundar vichar hai jo pyaar ki gehraai dikhata hai.

Negative Points:

Kuch jagah kahani thodi slow ho jati hai jaise jab Arjun baar-baar data check karta hai toh thoda repeat lagta hai. Meera ke ateet ka raaz poora saaf nahi hota jo shayad kuch readers ke liye adhoora lage. Science ke concepts thoda complicated ho sakte hain jo har kisi ke samajh mein na aaye.

Ek Acchi Kahani ke Liye Kya Accha aur Kya Bura:

Accha ye hai ki kahani mein ek naya idea hai science aur punarjanm ka mix. Characters strong hain aur emotions dil tak jate hain. Suspense aur twist bhi acche hain.

Bura ye hai ki kuch sawalon ke jawab nahi milte aur thodi editing se kahani aur tight ho sakti thi. Rhythm bhi kabhi-kabhi toot jata hai jab detail zyada ho jati hai.

Wartani aur Rhythm:
Wartani mein chhoti-chhoti galtiyaan hain par bhaasha sundar aur expressive hai. Rhythm zyaadatar smooth hai lekin beech mein technical parts se thodi rukawat aati hai.

Overall:

ek acchi koshish hai jo dil aur dimag dono ko chhooti hai. Unique aur emotional kahani hai jo science fiction aur pyaar ko milati hai. Thodi polishing ke saath ye aur bhi shandaar ho sakti hai.
 

Shetan

Well-Known Member
17,568
51,908
259
વસંતના ચધામણા
એક માં-દીકરાની પ્રેમ કથા
વસંતપંચમીનો દિવસ હતો. ને વણજોવડાવ્યું મુહૂર્ત હોય એટલે આપણે ત્યાં તો સગાઈઓ, લગ્નો, ઉદઘાટનો વગેરેનો રાફડો ફાટયો હોય. અમારે પણ આમંત્રણ હતું, એક લગ્નનું અને એક ઉદધાટનનું. નક્કી એવું થયું હતું કે પપ્પા-મમ્મી લગ્નમાં જશે અને વધ્યો ઘટયો એકલો હું ઉદઘાટનમાં. વેલેન્ટાઈન ડે પણ ઓછામાં પૂરો એ જ દિવસે હતો, એટલે મારી તો ક્યાંય જવાની ઈચ્છા જ

નહોતી. પણ પપ્પાએ કહ્યું કે વહેવાર સાચવવા જવું પડે. પપ્પા તૈયાર થઈને સોફા ઉપર બેસીને મોબાઈલ મચેડતા હતા, એટલે એમ કહું તો ચાલે કે મમ્મી તૈયાર થઈ રહે એની રાહ જોતા હતા. એવામાં બબડ્યા "આ બૈરાઓને કોઈના લગ્નમાં જવાનું હોય તો પણ એમ તૈયાર થાય જાણે પોતાના લગ્ન હોય." ને ફરી ઉમેર્યું "એ ચલ હવે... તને કોઈ નહીં જોવાનું ત્યાં"

"એ આવી બાપા, શું રાડારાડી કરો છો... માણસ તૈયાર તો થાય ને કે નહીં. તમારી જેમ થોડું હોય અમારે કે આ શર્ટ પેન્ટ પહેર્યા ને ચાલતા. મારે મેચિંગનું બધું પહેરવાનું હોય." ને એટલું બોલતા બોલતા જ મમ્મી બહાર આવી.

મમ્મીએ જે લાંબુ મંગળસૂત્ર પહેર્યું હતું એ મંગળસૂત્રની કસમ ખાઈને કહું છું કે જો પપ્પા ત્યાં ના બેઠા હોત તો હું તૂટી પડ્યો હોત મમ્મીની ઉપર, એટલી મસ્ત લાગતી હતી ત્યારે મમ્મી. મોરપીંછ કલરની સાડી પહેરી હતી, ને મેચિંગની બધી એસેસરીઝ. ને હા એના સાડીના આછા કાપડ તળે એણે સ્વીવલેસ ટાઇટ લો કટ બ્લાઉસ પહેર્યું તું એ પણ મારી પારખું નજરે જોઈ લીધેલું. ને એની આજુબાજુમાં પ્રસરતી એના બ્લુ લેડીની મહેકથી વાતાવરણ એકદમ માદક બની ગયેલું.

'આ લગ્નમાં જશે તો બધાય દુલ્હનને નહીં પણ ખરેખર આને જ જોશે ને પછી પંદરનો હોય કે પિંચોતેરનો આના નામના જ મુઠીયા મારશે'. હું એવું મનમાં જ વિચારતો હતો ત્યાં જ જાણે હું શું વિચારતો હોય એ કળી ગઈ હોય તેમ મમ્મી બોલી "શું થયું? લાગે છે ને તારી મમ્મી એકદમ માલ. કોઈ કહે કે હું વીસ વર્ષનાં જુવાન દીકરાની માં છું!?!"

"હા હવે ચલ ને છાનીમાની. મોડું થાય છે." પપ્પા મોબાઈલમાંથી ઊંચું પણ જોયા વગર બોલ્યા.

"તું કેમ હજી તૈયાર નથી થયો?" મમ્મી એની સાડીની પાટલીઓ સરખી કરતાં કરતાં બોલી.

"મારે શું. હું તો હમણાં ટીશર્ટ પહેરીને રેડી. પણ હું વિચારું છું કે મોડેકથી જાઉં. આઈસ્ક્રીમ જ તો ખાવાનું છે ને, અત્યારના જઈને શું કરીશ." હું મમ્મીનાં ચાળીસી વટાવેલાં રૂપના ઘૂંટડા ભરતાં ભરતાં બોલ્યો.

"ઓ મારું બેબી. તને જરાય મન નથી ને જવાનું." મમ્મી મારી નજીક આવીને મારા માથે હાથ મૂકતા બોલી.

"ના મમ્મી. મારે નથી જાવું..." હું પણ એકદમ ચાગલી રીતે મારું માથું મમ્મીની નજીક લઈ જઈ એના પેટ પર ટેકવતા બોલ્યો.

"એવું કંઈ નહીં ચાલે, ચલ જલ્દી તૈયાર થા. જવું પડશે." મમ્મી મને હળવેથી ટપલી મારતાં બોલી.

"અરે પણ હું શું કરી લઈશ ત્યાં જઈને" હું બોલ્યો ને મારા હાથ મારી મરોડદાર મમ્મીની કામણગારી કમર ફરતે વીંટાળ્યા. ને હળવેથી મારા ટેરવાને એના રૂ જેવા મુલાયમ પેટની આજુબાજુના ભાગ પર ફેરવવા લાગ્યો.

ને સાથે સાથે જ મમ્મીની ડુંટી પર એક ભીનું તસતસતું ચુંબન કર્યું ને મમ્મીની ઊંડી ડુંટી મારા થુંકથી ભરી મૂકી. થોડી ક્ષણ તો મમ્મી હેબતાઈ જ ગઈ, એને ખબર જ ન પડી કે શું કરવું. પપ્પાની હાજરીમાં હું આવું કંઈ કરીશ એવી એણે કલ્પના પણ નહીં કરી હોય.

(અહીં બીજી એક વાત કહી દઉં કે આ કંઈ પહેલી વાર નહોતું થઈ રહ્યું મારી અને મારી મમ્મીની વચ્ચે. બે વર્ષ પહેલાંના વેલેન્ટાઈન ડે પર શરુ થયેલું જ્યારે મારી ગર્લફ્રેન્ડ સાથે મારુ બ્રેકઅપ થયેલું. કઈ રીતે થયું, શું થયું, શું કામ થયું એ બધી વાતો પછી ક્યારેક)

મમ્મીએ એકદમથી મારા વાળ પકડ્યા અને મારી સામે એકદમ ડોળા કાઢીને જોયું જાણે પુછતી હોય કે 'શું કરે છે તું?' મેં હળવેથી એની સામે એક લુચ્ચું હાસ્ય કર્યું ને મારા હાથ નીચે તરફ લઈ જઈને એના કપડાઓના આવરણમાં લપેટાયેલા નિતંભો પર ટેકવ્યા. પપ્પા નસીબજોગે હજી મોબાઈલમાં જ ઘૂસેલા હતા.

મમ્મી જાણે મારો મૂડ કળી ગઈ હોય એમ પપ્પા સમક્ષ બોલી "આમ જુઓ ને... તમે એકલા જઈ આવો તો નહીં ચાલે" ને મેં વીજળીવેગે મારા હાથ ફરી મમ્મીની કમર સુધી ઉપર ચડાવ્યા.

"હેં... કેમ?" પપ્પા ઊંચું જોઈને બોલ્યા "હવે શું થયું વળી?"

"મારો દીકરો બિચારો એકલો પડી જશે, તમે જઈ આવો ને ખાલી અમે બેય ત્યાં ઓપનિંગમાં જઈ આવીએ. મમ્મી મારા માથા પર હાથ ફેરવતા બોલી. ને એના પ્રતિસાદરૂપે મેં એકદમ સાઈલેન્ટ રીતે હુંફાળું ફૂક માર્યું મમ્મીની ભીની નાભિ પર. મમ્મીએ ફરી મારા વાળ જરા જોરથી પકડ્યા પણ પપ્પાનું ધ્યાન ત્યાં નહોતું.

"ચલ ને હવે આટલી સરસ તૈયાર થઈ છે તો પછી. હવે કંઈ નાનો નથી તારો દીકરો, મોટો થઈ ગયો છે. શીખવું પડશે ને બધું એણે" પપ્પા બોલ્યા.

"કેટલો મોટો થઈ ગયો છે એ તો મને પણ ખબર છે." મમ્મી બોલી પણ એના કહેવાનો મતલબ શું હતો એ પપ્પાને ખબર ન પડી "એટલે જ તો હું કહું છું, હું શિખવાડીશ એને." ફરીથી મમ્મી બોલી અને મારું માથું હળવેથી એના પેટ તરફ દબાવ્યું.

"તો પહેલા કહેવાય ને ખોટી મેં આટલી રાહ જોઈ, અત્યારે હું પહોંચી ગયો હોત. તારે પાક્કું નથી આવવું તો?" પપ્પાએ બુટ પહેરતા પહેરતા પૂછ્યું.

"ના તમે જઈ આવો આ વખતે" મમ્મી મારી બાજુમાં સોફા પર બેસીને બોલી.

પપ્પાએ જેવો દરવાજો બંધ કર્યો ને મમ્મી બોલી "શરમ નથી આવતી તને? ને તારા પપ્પા જોઈ ગયા હોત તો..." એ વધુ કંઈ બોલે પહેલા તો મેં મારા બંને સુષ્ક હોઠ એના બંને લિપસ્ટિકિયા હોઠ પર મૂકીને ચાર હોઠને એક કરી દીધા. ને સામે મમ્મીએ પણ પ્રતિભાવમાં એ જ આતુરતાથી હોઠને આવકાર્યા. અમારું એ ચુંબન આશરે પાંચ મિનિટ ચાલ્યું એ દરમ્યાન મારા હાથોએ મારી મમ્મીનાં દરેક અંગ સુધી જઈને અડપલાં કરવાની ગુસ્તાખી કરી પણ મારી ચતુર મમ્મીનાં હાથે મારા બંને હાથને ચોકીદારની જેમ રોક્યા.

આખરે ચુંબન તોડીને મમ્મીએ પહેલા તો એક મોટો શ્વાસ લીધો ને બોલી "જા ફટાફટ તૈયાર થઈ જા હવે."

"હા એક જ મિનિટ" બોલીને મેં મમ્મીની સાડી હટાવી એના લો ક્ટ બ્લાઉઝમાંથી હાઉકલી કરતી એની ઊંડી કલિવેજ પર મારા હોઠ દબાવ્યા.

એની સ્તન-ગલીમાં ભીનું ચુંબન કરીને મારી લાળોને એના સસલા જેવા સ્તનોની ગલિયારીમાં વહાવી. ને મમ્મી મારું માથું એના સ્તન પરથી હટાવવાની કોશિશ કરતી સિસ્કારીઓ લેતા લેતા મને રોકવાના નિરર્થક પ્રયાસો કરતી રહી.

***​

"સ્ટોર તો સારો બનાવ્યો છે નહીં?" અમે ત્યાં પહોંચ્યા ત્યારે મમ્મી બોલી. એ સ્વીટ એન્ડ કનફેક્સનરી સ્ટોર હતો, જ્યાં અમે લોકો ઉદઘાટનમાં આવ્યા હતા. પપ્પાના એક મિત્રે એનો ત્રીજો સ્ટોર ચાલુ કર્યો હતો.

"આવો આવો ભાભી..." પપ્પાના મિત્ર એ મારી મમ્મીનું રૂપ એક ક્ષણ માટે પીધું અને અમારું સ્વાગત કર્યું. "શું હીરો, તું તો મોટો ને મોટો જ થતો જાય છે." મારી સામે જોઈને એ બોલ્યા.

"હા હું પણ એજ કહું છું, એના પપ્પા કરતા પણ મોટો થઈ ગયો છે હવે આ..." મમ્મી બોલી ને ઉમેર્યું "હાઇટ માં" ને પછી અમે ખોટું ખોટું હસ્યા. ને થોડીઘણી ફોર્મલ વાતો કરી.

થોડીવાર પછી અમે આખા સ્ટોરમાં આમતેમ આંટા માર્યા, આઈસ્ક્રીમ ખાધું, બે-ચાર ચોકલેટ અને મીઠાઈના પેકેટ ખરીદ્યા અને ત્યાંથી પરત ફર્યા. મને ત્યાંથી નીકળવાની જેટલી ઉતાવળ હતી એટલીજ મમ્મીને પણ હતી. પરત થતાં આખા રસ્તે કારમાં ડ્રાઈવિંગ કરતા કરતા મેં મમ્મીની સાથળ પર વારંવાર હાથ ફેરવ્યો અને મમ્મી પણ મારો હાથ પકડીને મને ઉપર નીચે અંદર બહાર દોરતી રહી.

જેવા ઘરની અંદર પ્રવેશ્યા ને જાણે અમારા બંને પરનું કામનું ભૂત તરત જ બહાર આવી ગયું હોય તેમ એકબીજાને ચોંટી જ પડ્યા. મમ્મીએ મારા અને મેં મમ્મીનાં આખા મોઢાને તસતસતા ચુંબનોથી નવડાવી દીધા. ઘણીવાર સુધી ચુંબનો કર્યા પછી મમ્મી બોલી "આનાથી જ પેટ ભરી લઈશ? કે પછી તારી આ ભીની ભીની કિસો મમ્મીને બીજે પણ ક્યાંય કરીશ?"

આટલું બોલી ત્યાં જ મેં મમ્મીને સોફા પર લઈ જઈને બેસાડી અને એનો સાડીનો પાલવ ઉતાર્યો અને એક બે ક્ષણ સુધી એની ફાટફાટ કરતી છાતી પર ધબકતા એના ઉન્નત ઉરોજોનો નઝારો લીધો અને પછી એક પછી એક એના બ્લાઉઝ ના ચારે હુક ખોલી ને એની ફ્લોરાલ પ્રિન્ટ વાળી કાળી બ્રામાં સંતાયેલા એના સ્તનો પર મારું માથું સંતાડી દીધું. મમ્મી આનંદની સિસ્કીઓ લેતી લેતી મારા વાળ પડકીને મને ઉપર નીચે ડાબે જમણે દોરતી રહી ને હું એના બોબલાને જ્યાં ત્યાં પપ્પી ભરતો, હિકી છોડતો, ઝીણી ઝીણી બકીઓ ભરતો ચાટતો રહ્યો. પછી મેં મારા હાથે મમ્મીનું બ્લાઉઝ ઉતાર્યું ને મોટા સ્તનોને બ્રામાંથી બહાર ખેચીને લટકાવ્યા. ખબર નહીં કેમ પણ સાવ નગ્ન સ્તન કરતા બ્રામાંથી સરકાવેલા સ્તન જોવાની અને માણવાની મજા જ કંઈક ઔર છે. પછી એની રેનોલ્ડ્સ બોલ્પેનના ઢાંકણા જેવી ઘેરા બદામી રંગની કડક મોટી દીંટડીઓને મારા દાંતથી કચરવા લાગ્યો ને થોડી વારમાં મમ્મી સિસ્કારીઓની સાથે મંદ અવાજે ચીસો પાડવા લાગી.

મમ્મી પણ એકદમ આવેગમાં આવી ગયેલી અને એણે મારું ટીશર્ટ મારા માથા પરથી ખેંચી કાઢ્યું અને મારા બાહુપાશમાં પોતાને સોંપીને મારા ખભા પર, મારી ગરદન પર, મારી છાતી પર મને ચૂમવા લાગી અને ઠેક ઠેકાણે પોતાની લિપસ્ટિકના નિશાન છોડવા લાગી. થોડી વાર પછી મેં મમ્મીને ઊભી કરી અને એની સાડી અને ચણિયો ઉતાર્યા. એણે એજ ફલોરાલ પ્રીન્ટનો બ્રાના મેચિંગ વાળો કાળો જાંઘીયો પહેરેલો હતો. મમ્મીએ જાતે એની બ્રા ઉતારી ને મારી જાંઘ પર એક બાજુ મારા ખોળામાં બેઠી. ને હું એના ખભા નીચે આવેલા મોરપીંછના ટેટૂ પર ચૂમવા લાગ્યો અને એના લાંબા મંગળસૂત્ર ને એના ડાબા સ્તન ફરતે વીંટાળીને મારા મજબૂત પંજાથી મમ્મીનાં ધોળા દૂધ જેવા મુલાયમ બોબલા બેરહેમીથી દબાવવા લાગ્યો. થોડી વાર પછી મમ્મી પોતે મારા એક હાથને એની બંને સાથળો વચ્ચે દોરી ગઈ, એ પોતે તો કંઈ બોલવાની પરીસ્થિતિમાં જ ન હોય એના હાથ જ મારા હાથ સાથે વાતચીત કરતા હતા. અને મેં એની આંતરિક સાથળોને ચિટિયાઓ ભરીને ચોળવાનું ચાલુ કર્યું. મમ્મીનાં શ્વાસ અને સિસ્કારી બંને ઝડપી અને તીવ્ર થતું જતું હતું.

થોડીવાર પછી હું મમ્મીનાં કાનમાં બોલ્યો "આ વખતે ફરી મારી વેલેન્ટાઈન બનશો, મમ્મી?"

એણે જોરથી શ્વાસ લેતા લેતા એનું માથું ધણાવીને હા પાડી, એની આંખો તો હજી પણ બંધ જ હતી. મેં મમ્મીને સોફા પર સુવડાવી ને એની પાતળી પટ્ટી વાળી પેન્ટીની આજુ બાજુ મારા અંગૂઠા ભરાવ્યા અને હળવેથી એની પેન્ટી નીચે ઉતારી, મમ્મીએ એના નિતંબો ઊંચા કરીને એની પેન્ટી ઉતારવામાં મને મદદ કરી. જેવી એની પેન્ટી ઉતારવા માટે મમ્મીએ પગ ઊંચક્યા કે એની પાયલોની ઘુઘરીએ એના હોવાની સાક્ષી પુરાવી. મમ્મી હવે મારી સમક્ષ સાવ નગ્નાવસ્થામાં હતી સિવાય કે એના એરિંગ્સ, એનું નેકલેસ, એનું મંગળસૂત્ર, એનું બાજુબંધ, એની ઘડિયાળ, એનું બ્રેસ્લેટ, એની વીંટીઓ, કમર પર એકદમ ટાઈટ ચોંટેલો એનો હીરાનો કંદોરો, અને એની પગની પાયલ. થોડી શરમ, થોડી મૂંઝવણ, થોડી નફ્ફટાઈ, થોડી મમતા આ બધું જ એકસાથે એના મુખ પરથી વેરાતું હતું.

એ જોઈને મારી મમ્મી પરનો મારો પ્રેમ હતો એના કરતાં અનેકગણો વધી ગયો. મેં મમ્મીનો એક પગ ઉઠાવ્યો અને એના પગની પાનીથી ચુંબનો કરવાનું શરૂ કરીને છેક એના જાંઘના જોડાણ સુધી મારી ભીની ભીની કીસો છોડતો રહ્યો. મમ્મી આનંદના આવેશમાં ક્યારેક હસતી, ક્યારેક સીસ્કારીઓ લેતી, ક્યારેક એનો નીચલો હોઠ એના ઉપલા હોઠથી કચડીને મારી સામે હવસભરી નજરથી જોતી.

ત્યારબાદ મેં પણ મારું જીન્સ અને બોક્સર ઉતાર્યું ને મમ્મીની જેમ જ સાવ નાગો થઈ ગયો. મારો લંડ ક્યારનો અંદરથી બહાર આવવા મથતો હતો ને જેવો બહાર આવ્યો એવો કાળોતરા નાગની જેમ ફેણ ચડાવીને મમ્મીની ઘાટીલી જાંઘોને સલામી દેતો ઊભો રહ્યો.

"જો હું કહેતી તી ને કે તારા પપ્પા કરતા પણ મોટો થઈ ગયો છે..." મમ્મી બોલી ને હસવા લાગી. ને એ સાથે હું પણ હસ્યો.

"અહીંયા આવ બેટું, મમ્મીને નજીકથી જોવા દે" મમ્મી બોલી પણ મારા મગજમાં કાંઈક બીજું જ ચાલતું હતું એટલે હું બોલ્યો "એક મિનિટ" અને મીઠાઈના સ્ટોરથી લાવેલો રસગુલ્લાનો ડબ્બો ખોલ્યો અને એક રસગુલ્લુ ખાધું.

"તારી માં અત્યારે એના પગ પહોળા કરીને આખી ભીની થઈને પડી છે ને તને અત્યારે ખાવાની પડી છે...?" મમ્મી અકળાઈને બોલી.

"અરે એક મિનિટ મારી વેલેન્ટાઈન" હું બોલ્યો ને રસગુલ્લાનાં ડબ્બામાં મારા લોડાને ડુબાડીને ચાસણી થી નીતરતો મારો લંડ મમ્મીનાં મોઢા પાસે લઈ ગયો ને મમ્મીએ તરત જ એના હોઠ મારા લિંગને વીંટાળી દીધા. ખાસ્સી વાર ચૂસ્યા પછી મમ્મી બોલી "તારી વેલેન્ટાઈનને આ ગમ્યું, આને ફરીથી મીઠો કર..." મેં ફરીથી ચાસણીમાં બોળીને મમ્મીને મોં માં આપ્યો ને મમ્મીએ ફરીથી થોડી વાર રમાડ્યો.

"હવે મારો વારો" મમ્મી બોલી ને ડબ્બામાંથી એક રસગુલ્લુ લઈને પોતાની ચળકતી યોનિ પર લીંબુ નીચોવતી હોય એમ નીચોવ્યું અને હું કોઈ જ પૂછપરછ વગર સીધો એની ફાટેલી બદામના ચાસણીથી લથબથ શિરા પર તૂટી જ પડ્યો. મમ્મી ફરીથી મોટી સિસકારીઓ લેવા માંડી ને મારું માથું એની યોનિ પર નિર્દયતાથી દબાવવા લાગી. થોડી વાર પછી મેં માથું ઉચક્યું અને મારી જન્મભૂમિને ફરીથી નિહાળી. મેં લગભગ સો વાર મારી મમ્મીની ભીની ભોશને જોઈ હશે પણ દર વખતે એ કાંઈક અલગ જ દેખાતી હતી. આ વખતે એ પાણીમાંથી તાજા કાઢેલા કમળના ફૂલની મોટી પાંખડીઓ જેમ પહોળી થઈને ભમરાને જગ્યા કરી આપતી હોય એટલી જ ગુલાબી અને ભીની દેખાતી હતી. મેં ડબ્બામાંથી એક રસગુલ્લુ લીધું ને મમ્મીની યોનિ પર નિચોવ્યું, મમ્મીને એ ખવડાવ્યું અને હું ફરી યોનિપાન કરવા લાગ્યો ને મારી બે આંગળીઓ મમ્મીનાં મોઢામાં ઘુસાડીને અંદર બહાર કરવા લાગ્યો ને મમ્મી પણ એક બાળક જેમ દૂધની બોટલ ચૂસે એમ ચૂસવા લાગી. મમ્મી થોડી થોડી વારે એની જાંઘો થોડી ઉંચી કરતી, ક્યારેક પોતે એની એક-બે આંગળીઓ એની ચુત તરફ લાવતી, ક્યારેક મારા વાળ પકડતી પણ હું એકધારો મારા બે આડા હોંઠને એના બે ઊભા હોંઠ પર ચોંટાડીને લાગેલો જ રહ્યો.

ડબ્બાના બધા રસગુલ્લા જ્યારે ખલાસ થયા ત્યારે હું બોલ્યો "મમ્મી, ડુ યુ નૉ ખારો, ખાટો, મીઠો, તુરો, આ બધા સ્વાદ ભેગા થાય ત્યારે કેવો ટેસ્ટ આવે?"

મમ્મીએ માથું ઊંચું કરી બોલી "તે પાછું કાંઈક આડા અવળું જ વિચાર્યું હશે... કહે કેવો આવે?" મમ્મી હસતા હસતા બોલી.

મેં મારી નજર મમ્મીની યોનિ તરફ કરતા કહ્યું "મારી આ વેલેન્ટાઈનની વેલી (ખીણ) જેવો" ને મેં એક નાનું બાળક બરફના ગોળાને જેમ ચૂસકી લે એમ મમ્મીની યોનિની ચૂસકી લઈને સબડકો બોલાવ્યો.

"હાઉવ..." મમ્મીનો અવાજ એના આનંદની અનુભૂતિ વચ્ચે થોડી ક્ષણો માટે દબાઈ ગયો ગયો. જવલ્લે જ મમ્મીને આવું કંઈ થતાં મેં જોયું છે. ને એના પછી જ્યારે કોઈ ગલગલીયા કરે ને જેમ હસવું આવે એમ મમ્મી થોડી વાર હસતી જ રહી ને હું એની ચીકણી યોનિની આજુબાજુના બંને બારણા પર એકદમ હળવેથી મારી આંગળીનાં ટેરવાને ઉપરથી નીચેની દિશામાં સહેલાવતો રહ્યો.

"આટલી મજા મને આજસુધી ક્યારેય નથી આવી, બેટુ" મમ્મી એના શ્વાસ ભેગા કરતાં બોલી "આઈ લવ યુ, માય વેલેન્ટાઈન" અને એ ઊભી થઈ ને અમે હોંઠ પર કિસ કરી. થોડી વાર પછી કિસ તોડીને મમ્મી બોલી "વોટ નેકસ્ટ? હવે શું છે તારા શેતાની મગજમાં?" જાણે મમ્મી ફરીથી મારું મગજ કળી ગઈ હોય.

મેં ડેરીમિલ્ક સિલ્ક હાર્ટ બ્લશ કાઢી. "ઑ..." મમ્મી એકદમ ક્યૂટ રીતે બોલી. ડેરીમિલ્કનું એક બટકું મમ્મીને ખવડાવ્યું ને પછી એક મેં ખાધું. પછી એનું પિંક કલરનું હાર્ટ અલગ થી કાઢીને એના રેપરમાં મૂકીને સાઈડમાં રાખ્યું. ત્યારબાદ, મમ્મીનું મંગળસૂત્ર અને નેક્લેસ એકપછી એક બંને ઉતાર્યા ને બાકીની ચોકલેટને મમ્મીની છાતી પર રગડવાનું ચાલુ કર્યું. મમ્મીનાં બંને સિલ્કી બોબલાને એકદમ સિલ્ક સિલ્ક કરી નાખ્યાં. જેમ મમ્મી રસોડામાં લોટ બાંધતી હોય એમ હું મમ્મીનાં બંને સ્તન પકડીને સિલ્કથી મસળવા લાગ્યો ને મમ્મી એનો લુત્ફ ઉઠાવતી રહી.

એક કુંભાર જ્યારે માટીના પીંડાને લઈને નાની માટલીઓ બનાવવા એના ચાકડા પર મૂકે ત્યારે માટીના ગોળ પીંડા જેવા દેખાતા હોય કાંઈક એવા જ મમ્મીનાં સિલ્ક્થી લીંપાયેલા મોટા ગોળ પાયોધર દેખાતા હતા. પછી એ ચાટવાની ફરજ પણ મારી જ હતી, થોડું ચાટી, થોડી ચોકલેટ મારા મોઢામાં લઈને મમ્મીને ખવડાવતો. આમ કરી કરીને મમ્મીનાં બંને ધાવણા સફાચટ કર્યા બાદ હવે પેલા બાજુ પર મૂકેલા હાર્ટનો વારો હતો.

મેં એ હાર્ટ લીધું મમ્મીનાં બંને પગ ફરી થોડા ખોલ્યા અને એની ડુંટીથી થોડું નીચે અને યોનીમેખલાથી થોડું ઉપર એના ફૂલેલા ઉદર મૂક્યું. ને મમ્મી ફરી બોલી "ઓહ માય ગોડ, બેટુ. યુ આર સચ અ સ્વીટ બોય... આઈ લવ યુ માય બેબી. ને મેં મારા મોબાઈલથી એ નઝારાનો ફોટો પાડ્યો. બે વર્ષ પહેલાંથી લઈને અત્યાર સુધી મેં દરેક વખતે અવનવી સ્ટાઈલમાં મમ્મીની ચુતનો એક એક ફોટો પાડીને રાખ્યો છે.

"હવે મારાથી નથી રહેવાતું, બેટુ. હવે તું જલ્દીથી મારી ઉપર આવ. ને તારી ભાષામાં કહું તો તારી માંની ચુત માર." મમ્મી આટલું બોલી ત્યાં જ તો મારામાં નવું જોશ આવ્યું ને હું તરત જ મમ્મીની રસઝરતી ગુફામાં એક જ ઝાટકે પેસી ગયો ને મમ્મીએ આનંદની કિકલારી સાથે હળવી ચીસ થી મને આવકાર્યો. પછી તો શું... સ્થળ અને સમય અને ભાન ભૂલીને અમે અમારી અભૂતપૂર્વ સંવનન પ્રક્રિયામાં ખોવાઈ ગયા.

ક્યારેક હું મમ્મીની યોનિમાં ધક્કા મારતો તો ક્યારેક મમ્મી પોતે એના કટિકરોને ઊંચા લાવીને એ સાબિત કરતી કે એની પોતાની ચુત પણ મારા લંડ માટે કેટલી તલપાપડ છે. હું અને મમ્મી અમે બંને ચાલુ એસીમાં પણ પરસેવે રેબઝેબ થઈ રહ્યા હતા. છેવટે જ્યારે હું ચરમસીમા પર પહોંચીને છટકવાનો હતો ત્યારે મમ્મીનાં કાન પાસે હળવેથી બોલ્યો "મમ્મી, અંદર કે બહાર?"

"તારે જ્યાં કાઢવું હોય ત્યાં કાઢ, બેટુ. તને ક્યારેય મેં કોઈ વસ્તુમાં ના પાડી છે?" મમ્મીએ પણ સામે એકદમ મંદ માદક અવાજે મારા કાનમાં ગણગણ્યું. એટલું સાંભળતા જ તો મારું વીર્ય મારી મમ્મીની મદભરી યોનિમાં છટકી ગયું.

અને થોડીવાર સુધી અમે બંને માં-દીકરો એ જ અવસ્થામાં એકબીજાથી લપેટાઈને પડ્યા રહ્યા.

"ત્રણ વાગવા આવ્યા હવે, તારા પપ્પા આવતા હશે. ચલ ઊભો થા. મને આખી ગંધરી કરી મૂકી તે, નાલાયક સાવ" મમ્મી મને ખસેડતા બોલી ને હું ઊભો થયો. પેલા ડેરી મિલ્કના ગુલાબી હાર્ટનું તો અમારા બેયની વચ્ચે કચ્ચરઘાણ નીકળી ગયેલું.

"અરરર... મારો કંદોરો સાવ ચોકલેટ ચોકલેટ થઈ ગયો." મમ્મી બોલી ને હું એકદમ હસ્યો. અને પછી અમે બંને પોતપોતાના કપડાં ઉપાડીને જેમ પાછલા બે વર્ષથી દર વખતે કરીએ છીએ એમ "આ લાસ્ટ ટાઇમ હતું. હવે ક્યારેય નહીં કરીએ" એવું ખોટું ખોટું મન મનાવીને પોતપોતાના રૂમમાં ચાલતા થયા.

મમ્મી એના રૂમ તરફ એની ધીમી થાકેલી ચાલે જતી હતી, ત્યાં જ મેં એને ફરીથી રોકી અને એના ફુગ્ગા જેવા જમણા કુલ્લાને મારા પંજામાં કચકચાવીને પકડીને નીચે નમીને એના ડાબા લીસા કુલ્લે એક જોરદાર બચકું ભર્યું.

"સી... આહહ...... બેટુ..." મમ્મીની ચીસ નીકળી ગઈ અને ફરી બોલી "આવું ન કરતો હોય તો મમ્મીને, બેટુ. પછી કેવું દુઃખે છે મને"

"આઈ એમ સોરી, મમ્મી" હું ખરેખર દિલગીર થઈને બોલ્યો "પણ, હું જ્યારે તમારા કુલ્લા જોઉં છું ત્યારે એને અડક્યા, મસળ્યા, માર્યા કે બચકું ભર્યા વગર રહી જ નથી શકાતું".

"હા બસ હવે... માં છું તારી. નાલાયક, શરમ નથી આવતી?" મમ્મીએ છણકો કર્યો અને મારા લંડ તરફ ઈશારો કરીને ફરી બોલી "આ જો તારો... પાછો મોટો થવા માંડ્યો. ચલ હવે મને જવા દે... જો અહીં જ રહીશ તો ફરી સોફે લાંબી થવા મજબૂર કરી દેશે મારી વેલી (ખીણ) મને" ને એને જતી જોઈને એની ડાબે જમણે ઝૂલતી મટકા જેવી ગાંડને અને એના રૂપાળા નિતંબ પર લાલઘૂમ થયેલી મારી બત્રીસીને હું તાકી રહ્યો.
Saheb Hindi story contest ma gujrati story kem nakhi. Aanej hindi translate kari nakhvutu ne. Have sayad aane disqualified kari nakhse.
 

Aakash.

ɪ'ᴍ ᴜꜱᴇᴅ ᴛᴏ ʙᴇ ꜱᴡᴇᴇᴛ ᴀꜱ ꜰᴜᴄᴋ, ɴᴏᴡ ɪᴛ'ꜱ ꜰᴜᴄᴋ & ꜰᴜᴄᴋ
Staff member
Sr. Moderator
51,083
163,142
354
Before Coming to the story kitne paise kharch kiye aapne copyright bachane k liye... Crime patrol / savdhan India se... Aur agar nahi tou claim padne waala hai... 😅😅 WTF??? Ek episode hi likh diya aapne... 🤣🤣

Coming to the story...

Yeh istori pehle waali se kaafi behtar thi... Sabse badhiya cheez mujhe lagi isme flow jo ek saath chalta raha kahi bore nahi hua... Pichli story ke jaise na scenes mai confusion na koi extra scene fill up ke liye... 👍👍

Writing pehle se bhi behtar lagi mujhe isme... Ek emotional power packed... Simple story jisko padh aap isko feel kar sakte ho... Ek ladki ko sapne dekhna usko poora karne ki chaah , dhokebaaz dost , ek galatfehmi , pita ka beti par wishwas na hona Jo usko sabse jayada chahte the... Aur ant ek baar fir gum geen ... Kaafi utar chadhav tha istori mai... Maza aaya padkar...

Overall good episode to read... 😁
Baat kare Rating ki tou I gave you 3.5/5 ⭐

1 ⭐... Aapki story line flow jo ek tarah se chalti rahi...
1 ⭐... Aapki writing jo story se connect kar deti hai...
1 ⭐... Aapki writing mai spelling mistake nahi hone ke liye koi confusion nahi tha har ek shabd aache se samjh aa rahe the...
And half ⭐ aapke social message ke liye...

Negetive ki baat kare tou...

1 ⭐ maine cut Kiya hai iski Sad ending ke liye... Jo kaafi sad hai aur predictable bhi sach mai Aaradhya ka jaisa character tha aap kuch different ending likh sakte the... Like jo hua aage badho jisme uske parents uska support karte samaj se ladne mai... Aur woh apne pairon par ek baar fir khadi hoti aur office join karti... ☺️

And half ⭐ katega iske savdhan India concept ke liye... Jo kuch logo ko pasand aata hai kuch ko nahi... Story should be like every body loved it... ☺️☺️

Baaki great work 👍👍 best of luck...

Shukriya aapke vichar vyakt karne ke liye.. Pehle to yeh clear kar doon koi copyright kharch nahi kiya, yeh ek original kahani hai inspired nahi. Agar Crime Patrol ya Savdhan India se milti-julti lagi to shayad iski wajah social issue aur emotional depth hai jo in shows mein bhi hoti hai.

Aapko flow writing aur emotional connect pasand aaya yeh sunke khushi hui, kahani simple lekin impactful banane ki koshish thi aur aapne usse mehsoos kiya iske liye dhanyavad. Spelling aur clarity par dhyan diya gaya tha to uski taarif bhi acchi lagi. Social message (deep fake ka khatra) ko bhi aapne note kiya jo is kahani ka ek bada uddeshya tha.

Negative points par: Sad ending predictable laga aur aap chaahte the ki Aaradhya ke parents uska saath dete woh ladti aur wapas ubharti. Yeh ek accha alternate ending ho sakta tha lekin is kahani ka maksad tha real-life harshness dikhana ki kabhi-kabhi samaj aur takneek ke durupyog se log toot jaate hain. Aaradhya ka ant dukhad isliye rakha gaya taaki yeh ek chetavni bane. Haan shayad thodi ummeed ki kiran isse balance kar sakti thi.

Savdhan India wala concept yeh ek style hai jo dramatic effect deta hai lekin sabko pasand na aaye yeh samajh aata hai. Aage se ispar dhyan rakhunga taaki story har ek ke liye relatable ho. feedback ke liye shukriya yeh mujhe aur behtar likhne ke liye protsahit karega..
 

Raj_sharma

यतो धर्मस्ततो जयः ||❣️
Staff member
Moderator
43,699
79,673
304
"Dahshat" by Raj_sharma

Positive Points:

Ye kahani rochak aur rahasyamayi hai jo padhne wale ko bandhe rakhti hai. Prabhas ke saath hone wali ajeeb ghatnayein, jaise tap-tap ki awaaz, kali billi aur bhayanak chehre wala auto wala suspense aur dar ka mahaul banate hain. Kahani mein Prabhas ke akelapan aur uski maa ke saath judi bhavnayein dil ko chhuti hain. Suhashini aur Prabhas ki mngni wala twist aur antim mein uski mukti ka samadhan kahani ko gehrai deta hai. Rathiendra Shukla jaise character ka aana aur tantrik vidhi se samasya ka hal hona kahani ko ek santushtijanak ant deta hai. Bhasha saral aur prabhavi hai jo padhne mein asaan lagti hai.

Negative Points:

Kahani mein kuch jagah ghatnayein thodi uljhi hui lagti hain jaise car ka gayab hona aur wapas aana ya Prabhas ke sapne aur hakikat ka mel. Ye thoda sa confusion paida karta hai. Kuch characters jaise Champa aur Anoop ke patni ka role chhota aur kam viksit lagta hai. Tap-tap ki awaaz ka asli karan spasht nahi hota jo shayad padhne wale ke liye thoda khali chhod deta hai. Kahani thodi lambi bhi ho jati hai jisse rhythm mein kami aati hai.

Ek Acchi Kahani Ke Liye Kya Accha Hai Kya Bura Hai:

Accha ye hai ki kahani mein suspense, bhavna aur adhyatmik tatva ka mishran hai jo ise alag banata hai. Characters ke beech sambandh aur unki backstory (jaise Prabhas aur Suhashini ka bachpan) kahani ko mazboot karti hai.

Bura ye hai ki kuch ghatnayein bina pura explanation ke chhod di jati hain jo ek acchi kahani ke liye zaroori hota hai. Rhythm ko banaye rakhne ke liye thodi chantai ki zarurat thi.

Wartani Aur Rhythm:

Wartani (spelling) mein koi badi galti nahi hai. Rhythm shuruaat mein tezi se chalta hai beech mein thoda dheema padta hai aur ant mein fir se uth jata hai. Thodi editing se ise behtar banaya ja sakta tha.

Overall:


Ye ek acchi kahani hai jo dar, rahasya aur parivarik bhavnaon ko milati hai. Thodi si kami ke bawajood ye padhne wale ko sochne par majboor karti hai aur ek yaadgaar anubhav deti hai.
Thank you very much for your amazing review Aakash. bhai :hug:
Ha main maanta hu ki kahi thodi kosis ki ja sakti thi ise aur behtar banane ki, lekin 8k words ka locha atak gaya tha🤔 9k se uper thi, to kaant chaant ke chakkar me hua hai ye, anyways jo hai so hai, kosis karunga ki agli kahani ko or bhi behtar kiya jaye :declare:
 
Last edited:
  • Love
  • Like
Reactions: Shetan and Aakash.

Raj_sharma

यतो धर्मस्ततो जयः ||❣️
Staff member
Moderator
43,699
79,673
304
Are jio pandtji jio jio.

Mera favourite topic hai to muje story pasand aaegi hi. Upar se aapne jo long last ki 2 story me bhunchal laya. To is contest story me bhi muje yahi umid thi. Shuru se lekar and tak suspense barkar rakha. Prabhas ke sath hone vale ek ek hadse amezing the. Me amezing is lie bol rahi hu. Kyo ke horror content creator hu. To muje ese kisse jyada attract karte hai.
Car ka gayab hone vala seen jabardast tha. Last me problem solve ho jana sukhad ant vo to normal hai. Bas thoda last ki tantra vidhi thodi dark kar dete to aur maza aa jata. Vese jaruri to nahi. Par story dhansu hai. Me isi lie bar bar aap se puchh rahi thi story kab daloge. Muje malum tha ki aap bomb fodne vale ho. Amezing. Muje bahot maza aaya.
Thank you so much for your amazing review and superb word's Shetan ji, mujhe pata tha kisi ko kitni bhi aaye, per aako bohot pasand aayegi ye story, aapka favorite prefix jo hai horror :D Abb jyada dark end de deta to log darr jaate aur koi review na deta to?:roll:
Ye kahani is se bhi achi thi, per kaata peeti ke chakkar me thoda gadbad hota hi hai, Thank you again :hug:
 
  • Like
Reactions: Shetan

Avaran

एवरन
9,392
19,164
174
Ek Shadishuda Aurat.
Uspe Gairon ki Nazar..
{
Part-1}
Genre-: adultery
Writer: labia (Déisha)

labia

Writer labia
Aapki story adultery theme par based hai
Starting achi thi story ki par jab ketu apni hawas ka control kho kar aage badhne ka faisala leta hai tab se kuch jacha nahi
Thoda filmy laga ki sania itna easily maan gayi aur agar aapko sania ko bhi dikhana tha ki usse bhi jism ki bhook hai thoda sa usse bhi dikhana tha .
Sania ka point ko view kam dikhya aapne story mein .
Ketu ko character jyada focus mein laga sania ke mukabale .

Story mein hindi english aur Urdu ke words milte Hain

Story ka Flow kahi kahi gadbada ya hai

Spelling mistake bhi hai Kahi kahi
Ending ke samay jo aakhiri paragraph likha wah bohat accha tha

Overall its a good
Rating 5/10
 

Avaran

एवरन
9,392
19,164
174
आखरी ख्वाहिश
Laadla
Writer..
Sabse pehle toh story ye lagi hi nahi bilkul choti si story hai
Na emotions ka feel aata na buildup hota hai
Laga tha ek takrar chale gi maa bete ke bich .

Sach bolu jis tarah ka plot tha bete ko tumor ,
Aakhiri icha mein bete maa se s*x ki demand rakhta hai kaafi acha plot par apne thodi alag ending chuni
Isko aap thoda aur lambhi story kar sakte the

Overall its an average
Rating 4/10
 

mrDevi

There are some Secret of the past.
1,267
2,408
144
दहशत by Raj_sharma

Bahut hi badhiya story thi, horror story, love it, suspense thriller aur ab horror. Sabhi me bemisaal ho aap. Aur horror devnagari me padhne me aur bhi maza aata hai. Na koy lekhan me truti, nahi scene ki details me. Bahut hi badhiya thi bhaiya.
 

vakharia

Supreme
6,102
21,485
174
कहानी समीक्षा: 'दहशत'
लेखक महोदय: Raj_sharma

यह कहानी एक गहन, मनोरंजक और मनोवैज्ञानिक थ्रिलर का बेमिसाल उदाहरण है..!!

कथानक की समीक्षा :

'दहशत' शीर्षक अपने आप में एक गंभीर संकेत है कि पाठक एक असामान्य, रहस्यमयी और डरावने संसार में प्रवेश करने वाला है। कहानी के आरंभ में 'टप टप' की ध्वनि से नींद का टूटना न केवल एक रोचक सस्पेंस पैदा करता है, बल्कि पाठक को एक मनोवैज्ञानिक भ्रम के संसार में प्रवेश कराता है, जहाँ यथार्थ और कल्पना की सीमाएं धुंधली हो जाती हैं।

लेखक ने हॉरर शैली में मनोवैज्ञानिक गहराई को इस कुशलता से जोड़ा है कि पाठक हर मोड़ पर खुद को प्रभास की जगह पाता है — आशंकित, भ्रमित, बेचैन और अंततः भयभीत..!!

शैली और शिल्प:
  • यथार्थ की गहराई: कहानी का तानाबाना अत्यंत यथार्थवादी है। प्रभास का चरित्र एक आम, नौकरीपेशा, भावुक पुरुष का जीवन जीता है जो अकेलेपन, स्मृतियों और जिम्मेदारियों से घिरा है। यह मानव मन की संवेदनशीलता को प्रकट करता है, जो किसी भी पाठक से जुड़ सकता है।​
  • वर्णनात्मक शक्ति: 'काली बिल्ली', 'लाल रिबन', 'धधकती बिंदी', 'हवा में उड़ती रक्त-बूंदें' — ये सब दृश्यात्मक विवरण कहानी को जीवंत बनाते हैं और पाठक के मन में सिनेमा जैसा प्रभाव छोड़ते हैं।​
  • बौद्धिक संवाद और अंतर्दृष्टि: आत्माओं की उपस्थिति, पूर्वजन्म के संबंध, आध्यात्मिक संत (रथीन्द्र शुक्ला) और अंततः आत्मा-मुक्ति का संस्कार — इन सबमें लेखक की गहरी वैचारिक परिपक्वता झलकती है।​

प्रशंसनीय बिंदु:
  1. मनोवैज्ञानिक गहराई: प्रभास का अकेलापन, माँ की यादें, अजीब घटनाओं से उपजा भ्रम और डर — सब कुछ सहज और धीरे-धीरे बढ़ता हुआ डर पैदा करता है। यह सस्ते जंप स्केयर जैसा नहीं, बल्कि ‘स्लो बर्निंग सायकोलॉजीकल हॉरर’ है।​
  2. कहानी की परतें: हर अध्याय एक नए रहस्य की परत खोलता है। कार का गायब होना, साफ जुराबें, रसोई में खिचड़ी, फिर सुहासिनी का आत्मा होना — सब कुछ एक विशाल जाल की तरह अंत में जाकर खुलता है।​
  3. मातृत्व का आदर्श चित्रण: माँ की आत्मा का पुत्र पर प्रोटेक्टिव औरा के रूप में चित्रण अत्यंत भावनात्मक और भारतीय संदर्भ में गहराई लिए हुए है।​
  4. संवाद और स्वाभाविकता: पात्रों के संवाद बेहद सहज हैं — विशेषकर चंपा और अनूप के साथ संवाद कहानी को आम जीवन की ठोस ज़मीन पर टिकाए रखते हैं।​
  5. अंतिम मोक्ष और अध्यात्म: लेखक ने सिर्फ डर दिखाने की कोशिश नहीं की, बल्कि एक परिपूर्ण अंत देकर कहानी को अध्यात्म से जोड़ा है। यह हॉरर के साथ 'हीलिंग' की भी कहानी है।​

कुछ हल्का-फुल्का भी:
  • अनूप द्वारा "कहीं चंपा इश्क़ तो नहीं करने लगी?" जैसा हल्का-फुल्का मज़ाक, गंभीर माहौल में हास्य का ताज़ा झोंका है, जो दर्शाता है कि लेखक को कहानी के भावनात्मक अनुलेख को संतुलित करना आता है।​
  • सरस्वती की तैयार टैक्सी और मेवे के लड्डू जैसे दृश्य यथार्थता और हास्य का अद्भुत संयोजन हैं।​
सहज सुझाव:
  1. कहानी का आकार अत्यधिक विशाल है। यदि लेखक इसे दो या तीन भागों में बाँट कर क्रमिक रूप से प्रस्तुत करते तो कहानी का प्रभाव और अधिक गहरा होता.. किन्तु प्रतियोगिता के नियमों के तहत तय की गई शब्द-सीमा का भी ध्यान रखना था। इस मर्यादा के पालन के बावजूद यह एक उत्तम प्रयास था। 'दहशत' को पढ़कर ऐसा लगता है जैसे यह किसी उपन्यास का हिस्सा हो — इसकी श्रृंखला भी बन सकती है।​
  2. कुछ जगहों पर विवरण और घटनाएं बार-बार आने से कथा की गति थोड़ी मंद पड़ती है किन्तु यह लेखक की शैली भी हो सकती है।​
  3. सुहासिनी का चरित्र इतना शक्तिशाली है कि उसे पहले के भागों में और गहराई से स्थापित किया जा सकता था, जिससे अंत और भी मार्मिक होता।​
  4. काली बिल्ली एक प्रतीक बन कर उभरती है, परंतु कथा में उसका कार्यात्मक उपयोग धुँधला रह जाता है।​

प्रिय Raj_sharma जी ,

आपने 'दहशत' के माध्यम से जो डर, भावुकता, मातृत्व, प्रेम, पुनर्जन्म, अकेलापन और अध्यात्म की मिश्रित कथा प्रस्तुत की है, वह सचमुच एक अद्वितीय और अविस्मरणीय कृति है। आपका कथा संसार इतने दृढ़ विश्वास और सूक्ष्म पर्यवेक्षण से भरा है कि यह मात्र कहानी न रहकर एक अनुभव बन जाती है।

आपके पास भाषा पर अधिकार, पात्रों की गहराई रचने की समझ और घटनाओं को धीरे-धीरे खुलने देने की अद्भुत शैली है। यदि आप इसी तरह लिखते रहे, तो आने वाले समय में आप हिंदी साहित्य में समकालीन हॉरर लेखन का एक सशक्त नाम बन सकते हैं।


अंतिम कथन:

‘दहशत’ महज डर की नहीं, एक अधूरी आत्मा की पुकार, एक माँ की ममता, और एक अकेले इंसान की अंदरूनी टूटन की कहानी है — जो पाठक को भीतर तक झकझोर देती है।

रेटिंग: 9/10
 

vakharia

Supreme
6,102
21,485
174
कहानी समीक्षा: Kalank
लेखक महोदय: Aakash.

प्रिय Aakash. जी,

‘कलंक’ पढ़ने के बाद सबसे पहली भावना जो मन में उभरती है, वह है – आक्रोश, विषाद और विवशता। यह हमारे समाज का कड़वा सच है। यह कहानी नहीं, एक कटघरे में खड़ी पीढ़ियों की चीख़ है। और आप इस चीख़ को नज़रअंदाज़ नहीं कर सकते।

लेखक की लेखनी इतनी सजीव और धारदार है कि पाठक एक बार आरंभ कर दे, तो उसे अंत तक बाँध कर रखती है। संवादों में सहजता है, पात्रों की भाषा उनके चरित्र के अनुसार पूर्णतः उपयुक्त है। आराध्या के मासूम भाव, पिता सुरेश की सहज चिंता, माँ रेखा का व्याकुल हृदय — सब कुछ इतना वास्तविक और संवेदनशील चित्रित हुआ है कि एक पल को आप भूल जाते हैं कि आप कहानी पढ़ रहे हैं।
  • आराध्या एक आदर्श नायिका नहीं, बल्कि एक आम लड़की है — जो संघर्ष करती है, डरती है, लड़ती है, टूटती है। उसकी त्रासदी यही है कि वह "आम" है।​
  • करण, आधुनिक समाज की उस जहरीली मानसिकता का प्रतीक है जो स्त्री की ना को चुनौती समझती है और तकनीक का दुरुपयोग करके बदला लेने में कोई हिचक नहीं रखती।​
  • सुरेश और रेखा, हर उस माता-पिता का प्रतिबिंब हैं जो अपनी संतान पर विश्वास करते हैं, पर जब समाज की आँधी आती है तो वे भी अंदर से हिल जाते हैं।​

कहानी में जिस डीपफेक तकनीक का उपयोग करके आराध्या को बदनाम किया गया, वह आज के समय का एक यथार्थ भय है। यह कहानी हमें यह सोचने पर मजबूर करती है कि क्या आज की तकनीक इतनी शक्तिशाली हो गई है कि वह किसी की असलियत को झूठ और झूठ को सच साबित कर दे?

यहाँ "कलंक" समाज की सोच पर है, तकनीक पर है, और उस चुप्पी पर भी जो अक्सर महिलाओं के साथ अन्याय होते देखती है, परंतु आवाज़ नहीं उठाती।

कहानी जैसे-जैसे आगे बढ़ती है, वह पाठक के भीतर एक वैचारिक कोलाहल उत्पन्न करती है। आराध्या का अंत केवल उसका अंत नहीं, वह हर उस सपने का अंत है जो एक लड़की अपने आत्मनिर्भर भविष्य के लिए देखती है। पाठक स्वयं को अपराधबोध और बेचैनी के दलदल में फँसा पाता है।

कहानी का अंतिम भाग जहाँ एआई उत्पादित डीपफेक की बात की गई है, वह इसे केवल एक साहित्यिक रचना न रखकर एक सामाजिक जागरूकता अभियान बना देता है। यह कहानी विधायकों, अभिभावकों, तकनीकी नीति-निर्माताओं और आम जनता — सभी के लिए एक चेतावनी है।

‘कलंक’ कहानी एक दर्पण है, जो समाज को उसकी सबसे कुरूप तस्वीर दिखाता है। यह कहानी रुलाती है, झकझोरती है, और आपके ज़ेहन में एक टीस छोड़ जाती है जो दिनों तक पीछा नहीं छोड़ती। यह केवल कहानी नहीं, वक़्त की पुकार है। रह रहकर यह प्रश्न उद्विग्न करता है की क्या आराध्या की मौत सच में एक लड़की की हार थी, या पूरे समाज की?


रेटिंग: 9/10
 
Top