બહુ જ મસ્ત શરૂઆત છે...અપડેટ - ૧
ત્યારે મારી ઉંમર ૨૪ વર્ષ ની હતી. એક સોફ્ટવેર કંપની માં ટ્રેનિંગ માટે હું કંપની એ આપેલા એક બહુમાળી ઇમારત ના ફ્લેટમાં રહેતો હતો. મેં હમણાં જ માસ્ટર્સ નું ભણતર પૂરું કર્યું હતું અને ઘર થી દૂર રહેવાનો આ મારો પહેલો અનુભવ હતો. ફ્લેટ માં હું એકલો જ રહેતો. દિવસે કંપની ની કેન્ટીન માં જમી લેતો આની રાત્રે બહાર કઈં ને કઈં આચર-કૂચર ખાતો.
બિલ્ડિંગ માં કોઈ ની સાથે મારો કોઈ ખાસ પરિચય નહોતો. આખા અઠવાડિયા દરમિયાન હું ટ્રેનિંગ માં વ્યસ્ત રહેતો અને શનિ-રવિ આમ-તેમ રખડવા માં કે પછી ભૂંડ ની જેમ ઘોરવા માં વિતાવતો. અમુક દિવસે ટ્રેનિંગ ફક્ત થોડા કલાકો ની હોય તો બાકી નો સામે હું ફ્લેટ પર જ વિતાવતો. બિલ્ડિંગ માં દરેક માળ પર બે ફ્લેટ હતા. જે ફ્લેટ માં હું રહેતો હતો તેની સામે નો ફ્લેટ હું આવ્યો ત્યાર થી ખાલી જ પડ્યો હતો.
એક રવિવારની બપોરે, હું મારી આદત પ્રમાણે ફ્લેટ માં ભોંય પર લંબાવી ને સૂતો હતો. તે દરમિયાન મને ફ્લેટ ની બહાર લોકો ની આવ-જા ના તથા સામાન ઢસડવાના અવાજો આવ્યા. મજા ની નિંદર માં ખલેલ પહોંચતા જ હું ઊભો થયો અને મારા ફ્લેટ નો દરવાજો ખોલી બાહર ડોકિયું કાઢ્યું.
બહાર જોયું તો સામે ના ફ્લેટ નો દરવાજો ઉઘાડેલો હતો અને મજૂર જેવા દેખાતા માણસો તેમાં પેક કરેલો સામાન તથા ફર્નિચર ગોઠવી રહ્યા હતા. ચોક્કસપણે કોઈ ભાડૂઆત રહેવા આવ્યા લાગે છે, મેં વિચાર્યું, કે પછી બની શકે કે તેમણે આ ફ્લેટ ખરીદી લીધો હોય.. કોણ જાણે..!!
બારણું ખોલી ને હું બાહર આવ્યો અને દીવાલ ના ટેકે ઊભો ઊભો માણસો ને સામાન ગોઠવતા જોઈ રહ્યો. તે દરમિયાન પગથિયાં ચઢી ને એક દંપતી ઉપર આવ્યું. પુરુષ ની ઉંમર લગભગ ૪૦ ની આસપાસ ની હતી. ઘઉંવર્ણો વાન, ક્લીન-શેવ ચહેરો, ડાબી સાઈડ પાંથી પાડી વ્યવસ્થિત ઓળેલા વાળ અને મધ્યમ કદ ની ઊંચાઈ. ખાસ કઈં દેખાવડો ના કહી શકાય કે કદરૂપો પણ નહીં. તેણે ચેક્સ વાળું શર્ટ, પેન્ટ અને બદામી રંગ ના જૂતાં પહેર્યા હતા.
આંખે ઊડી ને વળગે તેવી તેની પત્ની હતી. ઉંમર લગભગ ૩૩-૩૪ ની આસપાસ. કદ માં તે પુરુષ કરતાં એકાદ ઇંચ ઊંચી, ગોરો વાન, નજર ચોંટી જાય તેવા ઘાટીલા સ્તન અને ભરાવદાર કુલ્હા. તેના ડાબા ગાલ ના બરાબર મધ્ય માં એક સુંદર કાળો તલ હતો. જાણે પહેલે થી સુંદર ચહેરા પર ચાર ચાંદ લગાવી રહ્યો હોય. તેણે બહુ જ આકર્ષક ઢબ થી સાડી પહેરી હતી. પાલવ થી સ્તનો ના ભાગ ને પૂર્ણ રીતે ઢાંકેલો હતો. જો કે સ્તનો ના ઊભાર ને તો છુપાવી નહોતો શકતો. ડૂંટી થી સહેજ નીચે થી સાડી પહેરેલી હતી. કમનીય વળાંકો અને ઊંડી નાભી.
એકાદ મિનિટ પછી મને ભાન પડ્યું કે હું કોઈ ઘેલા ની જેમ પેલી સ્ત્રી ને તાંકી રહ્યો હતો. મેં તરત જ મારી નજર ફેરવી લીધી. બંને જણા તેમના ફ્લેટ ની અંદર પ્રવેશ્યા અને કોણ જાણે કેમ હું પણ પાછળ પાછળ દોરવાતો ગયો. પેલા પુરુષે એકાદ મિનિટ સામાન નું નિરીક્ષણ કર્યું અને પાછળ ફર્યો તો મને અંદર આવેલો જોઈ ચકિત થઈ પ્રશ્નાર્થ ભાવે જોઈ રહ્યો.
મને એક પળ માટે મારી મૂરખાઈ પર ગુસ્સો આવી ગયો.. શું જરૂર હતી આવી રીતે કોઈ અજાણ્યા ના ઘર માં ઘૂસવાની..!! પણ હવે જે થવાનું હતું તે થઈ ચૂક્યું હતું.
"મારું નામ આરવ છે. હું સામે ના ફ્લેટ માં જ રહું છું. તમે અહીં નવા શિફ્ટ થઈ રહ્યા લાગો છો. કઈં કામ હોય તો જણાવજો" પેલા પુરુષ ના ચહેરા ના ભાવો નું ધ્યાનપૂર્વક નિરીક્ષણ કરતાં મેં કહ્યું. મેં ઇરાદાપૂર્વક તેની પત્ની તરફ જોવાનું ટાળ્યું.
પહેલા તો તે પુરુષ મારી સામે જોઈ જ રહ્યો, જાણે મારુ આગમન પસંદ ન આવ્યું હોય તેમ, પછી એક આછેરું સ્મિત આપી મારી સામે હાથ લંબાવ્યો અને કહ્યું "મારુ નામ નીલેશ છે. અમે ગયા મહિને જ આ ફ્લેટ ખરીદ્યો છે. હું એક સોફ્ટવેર કંપની માં સિનિયર ઇજનેર તરીકે ફરજ બજાવું છું."
વાતો નો દોર એમ જ ચાલતો રહ્યો અને ધીરે ધીરે તેમની સાથે મારો પરિચય વધ્યો. થોડા સમય પછી તો અમારો સંબંધ વધુ ગાઢ થયો, અલબત્ત ફક્ત નીલેશ સાથે. તે ઘણી વાર રાત્રે કે શનિ-રવિ માં દિવસ ના સમયે મારા ઘરે આવતો અને અમે વાતો કરતાં. તે એક સોફ્ટવેર એંજીનિયર હતો અને હું પણ તે જ વિષય માં આગળ વધી રહ્યો હોવા થી અમારા બંને વચ્ચે કરવા લાયક ઘણી વાતો નીકળતી.
સિનિયર એંજીનિયર ની પદવી માં તેણે ઘણો પ્રવાસ કરવો પડતો. મોટે ભાગે તો ક્લાઈંટ ને ત્યાં ઑન-સાઇટ કામ રહેતું. તે માટે તે ભારતભર ના મુખ્ય શહેરો થી માંડી ને ક્યારેક વિદેશ પણ જતો. પણ તેના આ પ્રવાસો ની અવધિ ટૂંકી જ રહેતી. લગભગ એકાદ અઠવાડિયા માં તો એ પાછો આવી જ જતો.
મને ઘણા સમય પછી એ વાત ની જાણ થઈ કે મારી સાથે પરિચય વધારવા પાછળ નો આશય મને ચકાસવાનો હતો. તેના એક પછી એક આવતા પ્રવાસો દરમિયાન તેને પોતાની પત્ની ને એકલી મૂકી જવાનો વારો આવતો. નીલેશ ના માતા પિતા ગુજરી ગયા હતા અને તે તેમનો એક માત્ર સંતાન હતો. તેની પત્ની નું પિયર બીજા રાજ્ય માં હોવા થી એવું કોઈ નહોતું જે તેની ગેરહાજરી માં તેની પત્ની ને કંપની આપી શકે. આ પહેલા તેઓ એવા વિસ્તાર માં રહેતા હતા જે એકલી સ્ત્રી માટે અસુરક્ષિત ગણાતો હતો. તેથી જ તેઓ સસ્તા ભાવે ત્યાં નું મકાન વેચી અહીં રહેવા આવી ગયા હતા. તેઓએ આ ફ્લેટ, માલિકીના હક્કે, શહેરના સૌથી સુરક્ષિત વિસ્તારમાં ખરીદી ને આવ્યા હતા. હવે, તેમની સલામતી અને સુરક્ષા માટે ડર કે ચિંતા કરવાનું કોઈ કારણ નહોતું. તદુપરાંત મને એ પણ પાછળ થી જાણવા મળ્યું કે નિલેશે નીચે ના માળે રહેતા વૃદ્ધ દંપતી ને મારા ચરિત્ર વિષે અગાઉ થી પૂછપરછ કરી લીધી હતી.
થોડા અઠવાડિયા પછી નીલેશ ને ફરી પ્રવાસે જવાનું થયું. આમ તો તેણે એક મહિના અગાઉ જ જવાનું હતું પણ નવી જગ્યા માં સારી રીતે ઍડજસ્ટ થવા માં પોતાની પત્ની મદદ કરવા માટે તેણે તે મુસાફરી મુલતવી રાખવાનું નક્કી કર્યું હતું. મારી સાથે ના સંપર્ક બાદ મારા માં પૂર્ણ વિશ્વાસ આવી ગયા પછી તે નિશ્ચિંત થઈ ગયો હતો. ખબર નથી કે હું સાચો હોઈશ કે ખોટો, પણ મારી એક ધારણા હતી કે તે મારા માં એવો એક મિત્ર શોધી રહ્યો હતો કે જેના પર એટલો વિશ્વાસ રાખી શકાય કે તેના પ્રવાસો દરમિયાન જરૂર પડ્યે હું તેની પત્ની ની સાર-સંભાળ રાખી શકું અને મદદગાર બની શકું.
ખબર નહીં કેમ, પણ સાચું કહું તો હું પણ એનો વિશ્વાસ જીતવા નો અથાગ પ્રયત્ન કરી રહ્યો હતો. એ પાછળ નો આશય શું હતો તે હું જ નક્કી નહોતો કરી શકતો. અઠવાડિયા દરમિયાન હું સવારે ઓફિસ જતો અને સાંજે ૦૭:૩૦ સુધી પાછો આવતો. મેં ક્યારેય તેમના જીવન માં કોઈ વગર કામ ની દખલગીરી નહોતી કરી. અમે જ્યારે પણ અલપ-ઝલપ મળતા ત્યારે હું નમ્રતાપૂર્વક તેમના હાલ-ચાલ પૂછતો અને સાથે તાકીદ પણ કરતો કે મારી સહાય ની કોઈ પણ જરૂર પડે તો ખચકાવું નહીં.
સંક્ષિપ્ત માં કહું તો, નીલેશ ને હવે સંપૂર્ણ રીતે ખાતરી થઈ ચૂકી હતી કે હું એક સીધો સાદો પ્રામાણિક છોકરો છું અને મારી ઉપર પૂર્ણ ભરોસો મૂકી શકે તેમ હતો. એ પછી તેણે મને ઘણીવાર તેના ઘરે ચા-નાશતૉ કરવા બોલાવ્યો અને તે દરેક વખતે મેં સાવધાનીપૂર્વક તેની પત્ની તરફ જોવાનું અને તેની સાથે વધુ વાત કરવાનું ટાળ્યું હતું. મેં નજીકથી તેને જોવાનો પ્રયત્ન પણ કર્યો નહોતો. જ્યારે પણ હું નીલેશ ની હાજરી માં તેના ઘરે મળતો, ત્યારે તે હંમેશા તેને શરીરનો ઉપરનો ભાગ અને માથું તેની સાડી ના પાલવ થી ઢંકાયેલ રાખતી. તે મારી હાજરી માં ભાગ્યે જ કઈં બોલતી. ત્યાં સુધી કે મને તો તેની પત્ની નું નામ સુધ્ધાં નહોતું ખબર.
જો કે, એક વાત નું મેં અનુમાન લગાવ્યું હતું. તેના ચહેરા અને આંખો ના ભેદી ભાવ જોઈ નક્કી હતું કે તે જેવી દેખાય છે કે જેવી હોવાનો દેખાવ કરે છે, તેવી છે નહીં. જાણે પોતાના અંદર કેટલાય ભભૂકતા જ્વાળામુખી ને દાબી ને બેઠી હોય તેવી તેની વર્તણૂક હતી. મને આ જાણવાની જિજ્ઞાસા તો જરૂર થતી પણ એક વાત ની ખાતરી હતી કે વહેલા-મોડા મને જાણવા જરૂર મળશે. એટલે જ મારી જાણવાની ચળ ને ધીરજ થી દબાવી રાખી હતી.
સામે જતાં એ દિવસ આવી ગયો જ્યારે નીલેશ ને પોતાના પ્રવાસ માટે નીકળવાનું હતું. તેણે મને તેની પત્નીની સંભાળ લેવાનું કહ્યું હતું અને મેં નમ્રતા પૂર્વક મારી નૈતિક ફરજ અને જવાબદારી તરીકે સ્વીકારી ને તેના માટે ખુશી થી સંમત થયો. મેં નીલેશ ને એ હદે બાહેંધરી આપી કે તેના મન માં મારી વફાદારી વિશે કોઈ પણ જાત ની શંકા ન રહે.
બીજા દિવસ ની સવારે તે ચાલ્યો ગયો અને હું પણ મારી ઓફિસે ટ્રેનિંગ માટે પહોંચી ગયો. સાંજે પાછો ફરતાં, જ્યારે હું મારા દરવાજા નું તાળું ખોલી રહ્યો હતો ત્યારે મને મારી પીઠ પાછળ સામે ના ફ્લેટ નો દરવાજો ખુલવાનો અવાજ આવ્યો. મેં અટકી ને પાછળ જોયું તો નીલેશ ની પત્ની એ તેમના ફ્લેટ નો દરવાજો અધુકડો ખૂલ્યો હતો અને ડોકું બહાર કાઢી મને ચા પીવા માટે બોલાવી રહી હતી.
નીલેશ ની પત્ની: "મેં અત્યારે જ ચા મૂકી છે. તમારો ફ્લેટ પછી ખોલજો પહેલા આવી ને ચા પી લો"
મને સખત આશ્ચર્ય થયું. પહેલું કારણ તો એ કે આટલા દિવસો ના પરિચય દરમિયાન તે સ્ત્રી એ પહલી વાર મારી સાથે પ્રત્યક્ષ વાતચીત નો પ્રયાસ કર્યો હતો. અને બીજી વાત એ કે હજી સવારે તો નીલેશ ગયો હતો.. આટલી જલ્દી તે મને ચા પીવા કે પછી કોઈ અન્ય કારણ થી બોલાવશે તેની મને જરાય આશા નહોતી.
શું કરવું તે નક્કી ન કર્યો શક્યો હું, ત્યાં ને ત્યાં જ મૂર્તિ બની ને ઊભો રહ્યો.. હું અચકાતો હતો પણ ત્યાં જ તેણે ફરી થી મને અંદર આવવા કહ્યું,
નીલેશ ની પત્ની: "આમ ને આમ ઊભા રહેશો તો ચા ઠંડી થઈ જશે"
બીજી વાર ના આગ્રહ પછી આગળ કઈં વિચાર્યા વગર હું તેમના ફ્લેટ ના દરવાજે પહોંચ્યો. તેણે તરત જ આખો દરવાજો ખોલ્યો અને મેં તેમના ફ્લેટ માં પ્રવેશ કર્યો. તે સાથે જ તેણે દરવાજો બંધ કર્યો. મને ડ્રોઇંગ રૂમમાં સોફા પર બેસાડીને, તે ચા લેવા કે પછી બનાવવા રસોડા માં જતી રહી. પછી. હું મૂઢ બની ને દીવાનખંડ ના રાચરચીલા ને જોતો રહ્યો. ખૂબ સુંદર સજાવટ હતી અને ચોક્કસપણે નીલેશ ની પત્ની નો જ હાથ હતો.
થોડી જ વાર માં તે મીઠાઈ, બિસ્કિટ, કેટલાક ફરસાણ અને ચા સાથે ની ટ્રે લઈ આવી. મારી સામે ટીપોય પર ટ્રે મૂકી ને તેણે ચા નો કપ આપ્યો અને પોતે એક કપ લઈ ને મારી સામે સોફા પર બેસી ગઈ. મેં ધ્યાન થી જોયું તો તે પોતાની જાત ને સંકોરી ને બેઠી હતી જાણે કોઈ ભેદ છુપાવી ને બેઠી હોય અને ખૂલી ને વાત કરવા થી મને તેના રહસ્ય ની ખબર પડી જવાની હોય. મેં પણ સ્વાભાવિક વાતચીત કરી અને કોઈ જ જિજ્ઞાસાપૂર્ણ પ્રશ્નો કર્યા નહીં. મારી આદત અને સિદ્ધાંત મુજબ, હું ઇચ્છતો હતો કે વાતચીત માં પહેલું પગલું તે ભરે પછી જ વધુ બોલવું. નહીં તો પછી.. લેવાનો નહીં લોડો અને ખભે લઈ ને દોડો.. જેવો ઘાટ થાય.
ચા પતાવી ને મેં કપ ટીપોય પર મૂક્યો ને હું ઊભો થયો. તે પણ મારી સાથે જ ઊભી થઈ.
મેં કહ્યું "ચા પીવડાવવા બદલ આભાર. શું નીલેશભાઈ પહોંચી ગયા?"
તેણે મંજુલ સ્વર માં કહ્યું "હા એ તો ફ્લાઇટ માં ગયા હતા એટલે ૨ કલાક માં જ પહોંચી ગયા"
આગળ શું બોલવું તે કઈં સૂઝ્યું નહીં. વાત તો ઘણી કરવી હતી પણ હિંમત નહોતી થતી. અરે, મેં હજી સુધી તેનું નામ સુદ્ધાં નહોતું પૂછ્યું.
"ઓકે ભાભી, ચા માટે આભાર" હું દરવાજા તરફ આગળ વધવા ગયો.
"રાત્રે જમવા નું શું કરો છો?" તેણે પૂછ્યું
અપડેટ - ૧
ત્યારે મારી ઉંમર ૨૪ વર્ષ ની હતી. એક સોફ્ટવેર કંપની માં ટ્રેનિંગ માટે હું કંપની એ આપેલા એક બહુમાળી ઇમારત ના ફ્લેટમાં રહેતો હતો. મેં હમણાં જ માસ્ટર્સ નું ભણતર પૂરું કર્યું હતું અને ઘર થી દૂર રહેવાનો આ મારો પહેલો અનુભવ હતો. ફ્લેટ માં હું એકલો જ રહેતો. દિવસે કંપની ની કેન્ટીન માં જમી લેતો આની રાત્રે બહાર કઈં ને કઈં આચર-કૂચર ખાતો.
બિલ્ડિંગ માં કોઈ ની સાથે મારો કોઈ ખાસ પરિચય નહોતો. આખા અઠવાડિયા દરમિયાન હું ટ્રેનિંગ માં વ્યસ્ત રહેતો અને શનિ-રવિ આમ-તેમ રખડવા માં કે પછી ભૂંડ ની જેમ ઘોરવા માં વિતાવતો. અમુક દિવસે ટ્રેનિંગ ફક્ત થોડા કલાકો ની હોય તો બાકી નો સામે હું ફ્લેટ પર જ વિતાવતો. બિલ્ડિંગ માં દરેક માળ પર બે ફ્લેટ હતા. જે ફ્લેટ માં હું રહેતો હતો તેની સામે નો ફ્લેટ હું આવ્યો ત્યાર થી ખાલી જ પડ્યો હતો.
એક રવિવારની બપોરે, હું મારી આદત પ્રમાણે ફ્લેટ માં ભોંય પર લંબાવી ને સૂતો હતો. તે દરમિયાન મને ફ્લેટ ની બહાર લોકો ની આવ-જા ના તથા સામાન ઢસડવાના અવાજો આવ્યા. મજા ની નિંદર માં ખલેલ પહોંચતા જ હું ઊભો થયો અને મારા ફ્લેટ નો દરવાજો ખોલી બાહર ડોકિયું કાઢ્યું.
બહાર જોયું તો સામે ના ફ્લેટ નો દરવાજો ઉઘાડેલો હતો અને મજૂર જેવા દેખાતા માણસો તેમાં પેક કરેલો સામાન તથા ફર્નિચર ગોઠવી રહ્યા હતા. ચોક્કસપણે કોઈ ભાડૂઆત રહેવા આવ્યા લાગે છે, મેં વિચાર્યું, કે પછી બની શકે કે તેમણે આ ફ્લેટ ખરીદી લીધો હોય.. કોણ જાણે..!!
બારણું ખોલી ને હું બાહર આવ્યો અને દીવાલ ના ટેકે ઊભો ઊભો માણસો ને સામાન ગોઠવતા જોઈ રહ્યો. તે દરમિયાન પગથિયાં ચઢી ને એક દંપતી ઉપર આવ્યું. પુરુષ ની ઉંમર લગભગ ૪૦ ની આસપાસ ની હતી. ઘઉંવર્ણો વાન, ક્લીન-શેવ ચહેરો, ડાબી સાઈડ પાંથી પાડી વ્યવસ્થિત ઓળેલા વાળ અને મધ્યમ કદ ની ઊંચાઈ. ખાસ કઈં દેખાવડો ના કહી શકાય કે કદરૂપો પણ નહીં. તેણે ચેક્સ વાળું શર્ટ, પેન્ટ અને બદામી રંગ ના જૂતાં પહેર્યા હતા.
આંખે ઊડી ને વળગે તેવી તેની પત્ની હતી. ઉંમર લગભગ ૩૩-૩૪ ની આસપાસ. કદ માં તે પુરુષ કરતાં એકાદ ઇંચ ઊંચી, ગોરો વાન, નજર ચોંટી જાય તેવા ઘાટીલા સ્તન અને ભરાવદાર કુલ્હા. તેના ડાબા ગાલ ના બરાબર મધ્ય માં એક સુંદર કાળો તલ હતો. જાણે પહેલે થી સુંદર ચહેરા પર ચાર ચાંદ લગાવી રહ્યો હોય. તેણે બહુ જ આકર્ષક ઢબ થી સાડી પહેરી હતી. પાલવ થી સ્તનો ના ભાગ ને પૂર્ણ રીતે ઢાંકેલો હતો. જો કે સ્તનો ના ઊભાર ને તો છુપાવી નહોતો શકતો. ડૂંટી થી સહેજ નીચે થી સાડી પહેરેલી હતી. કમનીય વળાંકો અને ઊંડી નાભી.
એકાદ મિનિટ પછી મને ભાન પડ્યું કે હું કોઈ ઘેલા ની જેમ પેલી સ્ત્રી ને તાંકી રહ્યો હતો. મેં તરત જ મારી નજર ફેરવી લીધી. બંને જણા તેમના ફ્લેટ ની અંદર પ્રવેશ્યા અને કોણ જાણે કેમ હું પણ પાછળ પાછળ દોરવાતો ગયો. પેલા પુરુષે એકાદ મિનિટ સામાન નું નિરીક્ષણ કર્યું અને પાછળ ફર્યો તો મને અંદર આવેલો જોઈ ચકિત થઈ પ્રશ્નાર્થ ભાવે જોઈ રહ્યો.
મને એક પળ માટે મારી મૂરખાઈ પર ગુસ્સો આવી ગયો.. શું જરૂર હતી આવી રીતે કોઈ અજાણ્યા ના ઘર માં ઘૂસવાની..!! પણ હવે જે થવાનું હતું તે થઈ ચૂક્યું હતું.
"મારું નામ આરવ છે. હું સામે ના ફ્લેટ માં જ રહું છું. તમે અહીં નવા શિફ્ટ થઈ રહ્યા લાગો છો. કઈં કામ હોય તો જણાવજો" પેલા પુરુષ ના ચહેરા ના ભાવો નું ધ્યાનપૂર્વક નિરીક્ષણ કરતાં મેં કહ્યું. મેં ઇરાદાપૂર્વક તેની પત્ની તરફ જોવાનું ટાળ્યું.
પહેલા તો તે પુરુષ મારી સામે જોઈ જ રહ્યો, જાણે મારુ આગમન પસંદ ન આવ્યું હોય તેમ, પછી એક આછેરું સ્મિત આપી મારી સામે હાથ લંબાવ્યો અને કહ્યું "મારુ નામ નીલેશ છે. અમે ગયા મહિને જ આ ફ્લેટ ખરીદ્યો છે. હું એક સોફ્ટવેર કંપની માં સિનિયર ઇજનેર તરીકે ફરજ બજાવું છું."
વાતો નો દોર એમ જ ચાલતો રહ્યો અને ધીરે ધીરે તેમની સાથે મારો પરિચય વધ્યો. થોડા સમય પછી તો અમારો સંબંધ વધુ ગાઢ થયો, અલબત્ત ફક્ત નીલેશ સાથે. તે ઘણી વાર રાત્રે કે શનિ-રવિ માં દિવસ ના સમયે મારા ઘરે આવતો અને અમે વાતો કરતાં. તે એક સોફ્ટવેર એંજીનિયર હતો અને હું પણ તે જ વિષય માં આગળ વધી રહ્યો હોવા થી અમારા બંને વચ્ચે કરવા લાયક ઘણી વાતો નીકળતી.
સિનિયર એંજીનિયર ની પદવી માં તેણે ઘણો પ્રવાસ કરવો પડતો. મોટે ભાગે તો ક્લાઈંટ ને ત્યાં ઑન-સાઇટ કામ રહેતું. તે માટે તે ભારતભર ના મુખ્ય શહેરો થી માંડી ને ક્યારેક વિદેશ પણ જતો. પણ તેના આ પ્રવાસો ની અવધિ ટૂંકી જ રહેતી. લગભગ એકાદ અઠવાડિયા માં તો એ પાછો આવી જ જતો.
મને ઘણા સમય પછી એ વાત ની જાણ થઈ કે મારી સાથે પરિચય વધારવા પાછળ નો આશય મને ચકાસવાનો હતો. તેના એક પછી એક આવતા પ્રવાસો દરમિયાન તેને પોતાની પત્ની ને એકલી મૂકી જવાનો વારો આવતો. નીલેશ ના માતા પિતા ગુજરી ગયા હતા અને તે તેમનો એક માત્ર સંતાન હતો. તેની પત્ની નું પિયર બીજા રાજ્ય માં હોવા થી એવું કોઈ નહોતું જે તેની ગેરહાજરી માં તેની પત્ની ને કંપની આપી શકે. આ પહેલા તેઓ એવા વિસ્તાર માં રહેતા હતા જે એકલી સ્ત્રી માટે અસુરક્ષિત ગણાતો હતો. તેથી જ તેઓ સસ્તા ભાવે ત્યાં નું મકાન વેચી અહીં રહેવા આવી ગયા હતા. તેઓએ આ ફ્લેટ, માલિકીના હક્કે, શહેરના સૌથી સુરક્ષિત વિસ્તારમાં ખરીદી ને આવ્યા હતા. હવે, તેમની સલામતી અને સુરક્ષા માટે ડર કે ચિંતા કરવાનું કોઈ કારણ નહોતું. તદુપરાંત મને એ પણ પાછળ થી જાણવા મળ્યું કે નિલેશે નીચે ના માળે રહેતા વૃદ્ધ દંપતી ને મારા ચરિત્ર વિષે અગાઉ થી પૂછપરછ કરી લીધી હતી.
થોડા અઠવાડિયા પછી નીલેશ ને ફરી પ્રવાસે જવાનું થયું. આમ તો તેણે એક મહિના અગાઉ જ જવાનું હતું પણ નવી જગ્યા માં સારી રીતે ઍડજસ્ટ થવા માં પોતાની પત્ની મદદ કરવા માટે તેણે તે મુસાફરી મુલતવી રાખવાનું નક્કી કર્યું હતું. મારી સાથે ના સંપર્ક બાદ મારા માં પૂર્ણ વિશ્વાસ આવી ગયા પછી તે નિશ્ચિંત થઈ ગયો હતો. ખબર નથી કે હું સાચો હોઈશ કે ખોટો, પણ મારી એક ધારણા હતી કે તે મારા માં એવો એક મિત્ર શોધી રહ્યો હતો કે જેના પર એટલો વિશ્વાસ રાખી શકાય કે તેના પ્રવાસો દરમિયાન જરૂર પડ્યે હું તેની પત્ની ની સાર-સંભાળ રાખી શકું અને મદદગાર બની શકું.
ખબર નહીં કેમ, પણ સાચું કહું તો હું પણ એનો વિશ્વાસ જીતવા નો અથાગ પ્રયત્ન કરી રહ્યો હતો. એ પાછળ નો આશય શું હતો તે હું જ નક્કી નહોતો કરી શકતો. અઠવાડિયા દરમિયાન હું સવારે ઓફિસ જતો અને સાંજે ૦૭:૩૦ સુધી પાછો આવતો. મેં ક્યારેય તેમના જીવન માં કોઈ વગર કામ ની દખલગીરી નહોતી કરી. અમે જ્યારે પણ અલપ-ઝલપ મળતા ત્યારે હું નમ્રતાપૂર્વક તેમના હાલ-ચાલ પૂછતો અને સાથે તાકીદ પણ કરતો કે મારી સહાય ની કોઈ પણ જરૂર પડે તો ખચકાવું નહીં.
સંક્ષિપ્ત માં કહું તો, નીલેશ ને હવે સંપૂર્ણ રીતે ખાતરી થઈ ચૂકી હતી કે હું એક સીધો સાદો પ્રામાણિક છોકરો છું અને મારી ઉપર પૂર્ણ ભરોસો મૂકી શકે તેમ હતો. એ પછી તેણે મને ઘણીવાર તેના ઘરે ચા-નાશતૉ કરવા બોલાવ્યો અને તે દરેક વખતે મેં સાવધાનીપૂર્વક તેની પત્ની તરફ જોવાનું અને તેની સાથે વધુ વાત કરવાનું ટાળ્યું હતું. મેં નજીકથી તેને જોવાનો પ્રયત્ન પણ કર્યો નહોતો. જ્યારે પણ હું નીલેશ ની હાજરી માં તેના ઘરે મળતો, ત્યારે તે હંમેશા તેને શરીરનો ઉપરનો ભાગ અને માથું તેની સાડી ના પાલવ થી ઢંકાયેલ રાખતી. તે મારી હાજરી માં ભાગ્યે જ કઈં બોલતી. ત્યાં સુધી કે મને તો તેની પત્ની નું નામ સુધ્ધાં નહોતું ખબર.
જો કે, એક વાત નું મેં અનુમાન લગાવ્યું હતું. તેના ચહેરા અને આંખો ના ભેદી ભાવ જોઈ નક્કી હતું કે તે જેવી દેખાય છે કે જેવી હોવાનો દેખાવ કરે છે, તેવી છે નહીં. જાણે પોતાના અંદર કેટલાય ભભૂકતા જ્વાળામુખી ને દાબી ને બેઠી હોય તેવી તેની વર્તણૂક હતી. મને આ જાણવાની જિજ્ઞાસા તો જરૂર થતી પણ એક વાત ની ખાતરી હતી કે વહેલા-મોડા મને જાણવા જરૂર મળશે. એટલે જ મારી જાણવાની ચળ ને ધીરજ થી દબાવી રાખી હતી.
સામે જતાં એ દિવસ આવી ગયો જ્યારે નીલેશ ને પોતાના પ્રવાસ માટે નીકળવાનું હતું. તેણે મને તેની પત્નીની સંભાળ લેવાનું કહ્યું હતું અને મેં નમ્રતા પૂર્વક મારી નૈતિક ફરજ અને જવાબદારી તરીકે સ્વીકારી ને તેના માટે ખુશી થી સંમત થયો. મેં નીલેશ ને એ હદે બાહેંધરી આપી કે તેના મન માં મારી વફાદારી વિશે કોઈ પણ જાત ની શંકા ન રહે.
બીજા દિવસ ની સવારે તે ચાલ્યો ગયો અને હું પણ મારી ઓફિસે ટ્રેનિંગ માટે પહોંચી ગયો. સાંજે પાછો ફરતાં, જ્યારે હું મારા દરવાજા નું તાળું ખોલી રહ્યો હતો ત્યારે મને મારી પીઠ પાછળ સામે ના ફ્લેટ નો દરવાજો ખુલવાનો અવાજ આવ્યો. મેં અટકી ને પાછળ જોયું તો નીલેશ ની પત્ની એ તેમના ફ્લેટ નો દરવાજો અધુકડો ખૂલ્યો હતો અને ડોકું બહાર કાઢી મને ચા પીવા માટે બોલાવી રહી હતી.
નીલેશ ની પત્ની: "મેં અત્યારે જ ચા મૂકી છે. તમારો ફ્લેટ પછી ખોલજો પહેલા આવી ને ચા પી લો"
મને સખત આશ્ચર્ય થયું. પહેલું કારણ તો એ કે આટલા દિવસો ના પરિચય દરમિયાન તે સ્ત્રી એ પહલી વાર મારી સાથે પ્રત્યક્ષ વાતચીત નો પ્રયાસ કર્યો હતો. અને બીજી વાત એ કે હજી સવારે તો નીલેશ ગયો હતો.. આટલી જલ્દી તે મને ચા પીવા કે પછી કોઈ અન્ય કારણ થી બોલાવશે તેની મને જરાય આશા નહોતી.
શું કરવું તે નક્કી ન કર્યો શક્યો હું, ત્યાં ને ત્યાં જ મૂર્તિ બની ને ઊભો રહ્યો.. હું અચકાતો હતો પણ ત્યાં જ તેણે ફરી થી મને અંદર આવવા કહ્યું,
નીલેશ ની પત્ની: "આમ ને આમ ઊભા રહેશો તો ચા ઠંડી થઈ જશે"
બીજી વાર ના આગ્રહ પછી આગળ કઈં વિચાર્યા વગર હું તેમના ફ્લેટ ના દરવાજે પહોંચ્યો. તેણે તરત જ આખો દરવાજો ખોલ્યો અને મેં તેમના ફ્લેટ માં પ્રવેશ કર્યો. તે સાથે જ તેણે દરવાજો બંધ કર્યો. મને ડ્રોઇંગ રૂમમાં સોફા પર બેસાડીને, તે ચા લેવા કે પછી બનાવવા રસોડા માં જતી રહી. પછી. હું મૂઢ બની ને દીવાનખંડ ના રાચરચીલા ને જોતો રહ્યો. ખૂબ સુંદર સજાવટ હતી અને ચોક્કસપણે નીલેશ ની પત્ની નો જ હાથ હતો.
થોડી જ વાર માં તે મીઠાઈ, બિસ્કિટ, કેટલાક ફરસાણ અને ચા સાથે ની ટ્રે લઈ આવી. મારી સામે ટીપોય પર ટ્રે મૂકી ને તેણે ચા નો કપ આપ્યો અને પોતે એક કપ લઈ ને મારી સામે સોફા પર બેસી ગઈ. મેં ધ્યાન થી જોયું તો તે પોતાની જાત ને સંકોરી ને બેઠી હતી જાણે કોઈ ભેદ છુપાવી ને બેઠી હોય અને ખૂલી ને વાત કરવા થી મને તેના રહસ્ય ની ખબર પડી જવાની હોય. મેં પણ સ્વાભાવિક વાતચીત કરી અને કોઈ જ જિજ્ઞાસાપૂર્ણ પ્રશ્નો કર્યા નહીં. મારી આદત અને સિદ્ધાંત મુજબ, હું ઇચ્છતો હતો કે વાતચીત માં પહેલું પગલું તે ભરે પછી જ વધુ બોલવું. નહીં તો પછી.. લેવાનો નહીં લોડો અને ખભે લઈ ને દોડો.. જેવો ઘાટ થાય.
ચા પતાવી ને મેં કપ ટીપોય પર મૂક્યો ને હું ઊભો થયો. તે પણ મારી સાથે જ ઊભી થઈ.
મેં કહ્યું "ચા પીવડાવવા બદલ આભાર. શું નીલેશભાઈ પહોંચી ગયા?"
તેણે મંજુલ સ્વર માં કહ્યું "હા એ તો ફ્લાઇટ માં ગયા હતા એટલે ૨ કલાક માં જ પહોંચી ગયા"
આગળ શું બોલવું તે કઈં સૂઝ્યું નહીં. વાત તો ઘણી કરવી હતી પણ હિંમત નહોતી થતી. અરે, મેં હજી સુધી તેનું નામ સુદ્ધાં નહોતું પૂછ્યું.
"ઓકે ભાભી, ચા માટે આભાર" હું દરવાજા તરફ આગળ વધવા ગયો.
"રાત્રે જમવા નું શું કરો છો?" તેણે પૂછ્યું
full support che sarar lakho choભાઈ, હાલ તો હિન્દી સ્ટોરી પણ ચાલુ છે અને એની સાથે સાથે આ પણ.. હાલ જે વાર્તા નો વિચાર છે તેમાં વધુ લાંબી વાર્તા તો શક્ય નહીં. હાલ આના થી શરૂઆત કરીએ. આપણાં ગુજરાતી વાચકો નું યોગ્ય પ્રોત્સાહન મળશે તો વળી લાંબી વાર્તા પણ લખીશું.







અપડેટ - ૨ પોસ્ટ થઈ ગયો છે
Lodabetweenboob SKYESH Shilsam Seema3284 a_patel Kamini luv Blackserpant 6065hard Desire77 Baawri Raani Bakubhai Rekha ben 24 sneha12345 Brij imles4le GujjuYuvi FrozenFire cplahd23 nickp369 maleeba Kavyaba Jadeja Gujju_boy manshi38 Rudransh. Kabirbaba Gujju Girl Gujarati_Bull Bashir007 rk.rana nishap nicks0612 jit_pjit Cuckhubby.143 Ajay chauhan Bhosadchodi Lodi Bicks Maa ka chodu beta kamukauratt Fhari Loveyounaagi Desimunda89 Ap5141 Leo2511 Sakshi Sharma nickp369 BaabuLal Nirbandh
अप्रतिम, इरॉटिक।અપડેટ - ૨
મેં કહ્યું "ચા પીવડાવવા બદલ આભાર. શું નીલેશભાઈ પહોંચી ગયા?"
તેણે મંજુલ સ્વર માં કહ્યું "હા એ તો ફ્લાઇટ માં ગયા હતા એટલે ૨ કલાક માં જ પહોંચી ગયા"
આગળ શું બોલવું તે કઈં સૂઝ્યું નહીં. વાત તો ઘણી કરવી હતી પણ હિંમત નહોતી થતી. અરે, મેં હજી સુધી તેનું નામ પણ નહોતું પૂછ્યું.
"ઓકે ભાભી, ચા માટે આભાર" હું દરવાજા તરફ આગળ વધવા ગયો.
"રાત્રે જમવા નું શું કરો છો?" તેણે પૂછ્યું
"ઘણી વાર બહાર હોટેલ માં કે લારી પર ખાઈ લઉં છું. ઘર નું ખાવાનું ઘણી વાર યાદ આવે પણ શું થાય" મને બોલ્યા પછી ભાન થયું કે આનો આડકતરો અર્થ એવો થાય કે હું જમવા માટે પૂછી રહ્યો છું
"એમ કરો, રાત્રે અહિયાં જ જમવા આવી જજો" તેણે કહ્યું
હવે મારા ખચકાટ નો પાર ન રહ્યો. આમ તો એક કાંકરે બે પક્ષી મરે તેમ હતા. જમવાનો પણ મેળ પડી જાત અને ભાભી સાથે પરિચય વધારવાનો મોકો પણ મળી જાત.
તેણે હસી ને કહ્યું "અરે, એમાં આટલો બધો વિચાર શું કરો છો? હું સારું જ જમવાનું બનાવું છું"
હવે આને કેમ કહું કે ઈચ્છા તો મારી પણ છે.. પણ આમ સીધું જમવા આવવામાં મને ખચકાટ થતો હતો.
મેં બહુ જ સાચવી ને કહ્યું "વાત એ નથી, પણ તમે તો જાણો છો, તમે આમ એકલો હોવ ને હું જમવા આવું તો.." આગળ ના શબ્દો હું ગળી ગયો
તેણે કહ્યું "ખોટી ચિંતા ના કરો, મને નિલેશે જ કહ્યું હતું કે તમને ક્યારેક જમવા બોલાવું. નીલેશ તમારો બહુ જ આદર કરે છે અને ઘણી પ્રશંસા પણ કરતાં હોય છે."
હવે મારો સંદેહ અને ખચકાટ દૂર થયો.
મેં કહ્યું "ઠીક છે, તમે કહો ત્યારે હું જમવા આવી જઈશ"
તેણે જવાબ આપ્યો "૯ વાગ્યે આવી જજો"
હું મારા ફ્લેટમાં ગયો, નહાયો અને કપડાં બદલ્યા. મેં મોબાઈલ પર રીલ્સ જોવા માં અને રસ વગર ટીવી જોવામાં કેટલોક સમય પસાર કર્યો. ખબર નહીં કેમ પણ જમવા જવા માટે હું તલપાપડ થઈ રહ્યો હતો.
બરાબર રાત્રે ૯ વાગ્યે, મારા દરવાજા પર હળવો ટકોરો પડ્યો. દરવાજે ખોલી ને જોયું તો તે સાડી માં સજ્જ થઈ ને ઊભી હતી. તે જમવા માટે મને બોલાવવા આવી હતી. મેં મારા ફ્લેટ નો દરવાજો બંધ કર્યો અને તેની પાછળ પાછળ તેના ફ્લેટ માં ગયો. મારા અંદર આવતા જ તેણે ફ્લેટ નો દરવાજો લોક કરી દીધો
અંદર આવી ને સંકોચાતા ભાવે હું સોફા પર બેઠો અને મારા આશ્ચર્ય વચ્ચે તે પણ બાજુ ના જ સોફા પર મારા થી બે ફૂટ દૂર બેસી ગઈ. હકીકતે મેં પહેલી વાર તેને આટલા નજીક થી જોઈ અને નિરીક્ષણ કરવાનો મોકો મળ્યો. તેણે આછા વાદળી રંગની પારદર્શક પોલિસ્ટર સાડી પહેરી હતી જેની અંદર તેણે લો-નેક બ્લાઉઝ પહેર્યો હતો જે પાલવ હટતા જ તેના કમનીય શરીર નું પ્રદર્શન કરી રહ્યું હતું.
એક વાત ની મેં ખાસ નોંધ લીધી. આજ પહેલા તે પોતાના પાલવ ને ખભા પર સેફ્ટિ-પિન ની મદદ થી એવી રીતે કસકાવી ને બાંધતી કે તે ગમે તેટલું હલન-ચલન કરે કે પછી નમે તો પણ તેનો પાલવ જગ્યા પર થી હલે જ નહીં. અત્યારે મને ખભા પર કોઈ જ સેફ્ટિ-પિન લાગેલી દેખાઈ નહીં. તે વાત કરતાં કરતાં વારે વારે નમતી અને મને તેની હરણી જેવી કામુક ડોક અને તેના મોટા ગોરા સ્તનો ઊભાર.. અને બે બબલા વચ્ચે ની ઊંડી ગલી સ્પષ્ટ પણે દેખાઈ રહી હતી.
મારા મગજ માં સિગ્નલ રૂપી ઘંટડી તરત જ વાગવા લાગી કારણ કે મેં તેને અગાઉ આવા પોશાકમાં ક્યારેય જોઈ નહોતી. મેં મહાપ્રયત્ને મારી નજર ને તેના સ્તન પર થી ખસેડી. માત્ર તેના ચહેરા તરફ જોવાનું શરૂ કર્યું. એટલું મારુ નસીબ સારું કે તેની છાતી તરફ ની મારી નજર તેના ધ્યાન માં નહોતી આવી અથવા કદાચ આવી તો પણ તેને ખાસ નોંધ નહોતી લીધી.
બીજી એક વિચિત્ર બાબત એ હતી કી અત્યાર સુધી હંમેશા તેના પતિ ની હાજરીમાં મેં તેને સાડી માથા પર ઓઢી ને ફરતા જ જોઈ હતી. પણ અત્યારે તેની સાડી નો પાલવ માથા પર પણ નહોતો અને વારે વારે સરકી પણ જતો હતો.
વાતો વાતો માં મેં જાણ્યું કે તેનું નામ કામિની હતું. તેણે મારા પરિવાર વિષે, મારી કંપની વિષે ઘણી બધી વાતો કરી અને તે દરમિયાન તે વારંવર શરીર ને આગળ એ રીતે નમાવતી કે છાતી પર થી તેની પાલવ હતી જતો. જો કે તે તરત જ પાલવ ને સરખો ગોઠવી પણ દેતી હતી પણ તે વચ્ચે ની એકાદ ક્ષણ માં તેના મોટા સ્તનો નો ઊભાર તેના બ્લાઉઝ ની પકડ માં થી બહાર ઉપસી ને આવતા જોવાનો મને પૂરતો સમય મળી જતો.
મારુ મગજ ચકરાવે ચઢી ગયું.. શું તે કોઈ જાળ પાથરી રહી છે કે મને દાણા નાખી રહી છે.. મેં મારી જાતને પૂછ્યું. આ વાત નો જો કે મારી પાસે કોઈ જ જવાબ નહોતો. એ તો આવનારો સમય જ કહેશે.
વાતો નો દોર આગળ વધ્યો અને તે દરમિયાન ટીપોય પર પડેલી ઘર ની ચાવી ઉપાડી અને હથેળી માં રમાડવા લાગી અને તે દરમિયાન ચાવી સરકી ને નીચે ભોંય પર પડી ગઈ. ખાતરીપૂર્વક તો ન કહી શકું પણ મને એવું લાગ્યું કે એણે જાણી જોઈને ચાવી નીચે પાડી દીધી હતી. ચાવી ઉપાડવા તે સોફા પર બેઠા બેઠા જ વાંકી વળી અને તેનો પાલવ સરકી ગયો. તેના અડધા થી વધારે સ્તન નો ભાગ ખુલ્લો થઈ ગયો. ટાઈટ બ્લાઉજ માં થી સ્તનો જાણે બહાર નીકળવા ધમકી આપી રહ્યા હતા.
ચાવી સોફા ની નીચે જતી રહી હતી એટલે તેને આંગળીઑ થી શોધવા અને ઉપાડવાનો પ્રયત્ન તેણે ચાલુ રાખ્યો અને મને જે દેખાયું તે જોઈ ને મારુ હ્રદય ધબકારા ચૂકી ગયું. એના ડાબા સ્તન ની એરોલા (નિપ્પલ ને ફરતું બદામી રંગ નું ચક્ર) અડધા ઉપરાંત દેખાઈ ગઈ. એક ક્ષણ માટે તો હું ડઘાઈ ગયો. મને બીક હતી કે ક્યાંક એનું ડાબી બાજુ નું સ્તન આખું બહાર જ ન આવી જાય.
સમય જાણે થંભી ગયો હતો.. વાદળી રંગ નો લો-નેક બ્લાઉજ.. એની અંદર ફાટ-ફાટ થતાં સ્તન. એક સ્તન ની નિપ્પલ લગભગ બહાર આવવા તૈયાર હતી. એ વખતે મેં જોયું તો તેની ડાબી નિપ્પલ પાસે એક તલ દેખાયો. ખરેખર મોહક દ્રશ્ય હતું.
એ વખતે તેણે નમેલા રહી ને જ મારી તરફ ખૂબ જ ચાલાકી થી જોયું. મારી નજર ક્યાં ચોંટી હતી તે તેના ધ્યાન બહાર નહોતું. મેં તરત જ નજર ફેરવી લીધી. શરમ થી પાણી પાણી થઈ ગયો હું.
નીચે થી ચાવી ઉપાડી ને તે સરખી રીતે સોફા પર બેસી ગઈ. પાલવ સરખો કરતાં કરતાં તે મારી સામે અર્થપૂર્ણ સ્મિત કરતાં કરતાં જોઈ રહી. ધરતી માર્ગ આપે તો અંદર સમાઈ જાઉં એવી ઈચ્છા થાય. જાણે ચોરી કરતાં પકડાઈ ગયો હોય એવું લાગતું હતું.
મારી આ મૂર્ખતા ને છુપાવવા માટે મેં વાત બદલવાનો પ્રયત્ન કર્યો. ખબર નહીં હું શું બોલવા જતો હતો પણ મારા મોઢા માં થી નીકળ્યું "તમારા વખાણ કરું તો તમને કોઈ વાંધો તો નથી ને"
અરે તારી ભલી થાય.. આ શું બકી ગયો હું? એક ક્ષણ પહેલા તેના સ્તનો ને તાંકતા જોઈ ગઈ અને હવે હું તેના વખાણ કરવા ની વાત કરી રહ્યો છું..!! જાણે મારી જીભ જ મારી કાબૂ માં નહોતી
પહેલા તો એ થોડી ચમકી ગઈ પણ પછી તેણે એક મસ્તી ભર્યા સ્મિત સાથે કહ્યું "પોતાના વખાણ તો કોને વહાલા ન હોય..!! સંકોચ ન રાખશો, મન માં જે હોય તે કહી દો. મને ખોટું નહીં લાગે"
મારી મૂરખાઈ બદલ પહેલા અફસોસ તો થયો પણ હવે તીર છૂટી ચૂક્યું હતું. ઉપરાંત તેની વાત થી મારા માં થોડી હિંમત પણ આવી. મેં મન માં જ વિચાર્યું, ચલ બેટા આરવ, હવે પીછેહઠ થાય તેમ નથી.
મેં કહ્યું: "તમે ખરેખર ખૂબ જ સુંદર છો" મન માં તો આવ્યું કે કહી દઉં કે તમે 'ખૂબ જ સેક્સી' છો પણ બીજી જ ક્ષણે મારી આંખ સામે એવું દ્રશ્ય આવ્યું જેમાં અભયમ વિભાગ ની ખડતલ મહિલા પોલીસ મારી ગાંડ પર દંડાઓ થી નગારા વગાડતા મને પોલીસ ની જીપ માં બેસાડી રહ્યા હોય.
જો કે મારા કહેવાનો ભાવાર્થ તે સમજી ગઈ કારણ કે તેણે તોફાની નજરે મારી તરફ જોયું.
મેં સાચવી સાચવી ને પગલાં ભરતા, તેના ડાબા ગાલ પર ના કાળા તલ તરફ આંગળી થી ઇશારો કરતા કહ્યું "તમારા ગાલ પર નો આ તલ તમારી સુંદરતા ને ખૂબ જ વધારી દે છે."
મન માં વિચાર્યું, હવે જે થશે તે જોયું જશે. એને વાંધો હોત તો જ્યારે તેના સ્તનો ને તાકતા જોઈ ગઈ ત્યારે જ વેલણ થી મારો બરડો કાબરો કરી નાખ્યો હોત.
તે ખડખડાટ હસી પડી અને શરમાઈ જતાં બોલી "હા, મારી સહેલીઓ એ મને આ પહેલા પણ આ વાત કરી છે. તમને એક મજા ની વાત કહું..!! આ સિવાય પણ મારા શરીર પર ત્રણ તલ છે" આમ કહેતા જ હળવી શરમ થી તેના ગોરા ગાલ લાલ થઈ ગયા.
હું સ્તબ્ધ બની ને તેની સામે જોઈ જ રહ્યો. આ તો ધાર્યા કરતાં વધુ પહોંચેલી માયા લાગી. મારુ જડબું આશ્ચર્ય થી લપટુ પડી ગયું.
મારો આવો ચહેરો જોઈ ને તે ઓર હસી પડી અને બોલી "અને મને લાગે છે કે મારા ગાલ પર ના તલ સિવાય ના એ ત્રણ તલ માં થી એક તલ તમે જોઈ ચૂક્યા છો..!!!"
મારી દશા એવી થઈ ગઈ કે કાપો તો લોહી ન નીકળે.. હાઇ-ટેન્શન લાઇન નો વાયર અડકી લીધો હોય તેવો ઝાટકો લાગ્યો મને. મને સ્વપ્નેય ખયાલ નહોતો કે તે આટલી સહજતા અને નિખાલસતા થી આટલી અનૌપચારિક થઈ ને મારી સાથે વાત કરશે. હવે શરમાવાનો વારો મારો હતો. હું પથ્થર ની જેમ જડ બની બેસી રહ્યો.
પણ ત્યારે મને એવો વિચાર આવ્યો કે એ પોતે જ આટલી બોલ્ડ થઈ ને વર્તી રહી છે તો પછી મારી શરમ કે બીક રાખવાની શું જરૂર..!!
આંખ જીણી કરી ને મેં પૂછ્યું: "તો તમારો ત્રીજો તલ ક્યાં છે?"
એ ચૂપ થઈ ગઈ. મારી ગાંડ ફરી ફાટી. પેલી સામે થી જ્યારે ધીરે ધીરે ખૂલી જ રહી હતી પછી શું કામ ડહાપણ કરે છે?? પણ જેમ મેં પહેલા કહ્યું, મારુ મગજ તો ક્યારનું નોટિસ પિરિયડ વગર રાજીનામું આપી ને બેઠું હતું.
કામિની એ એકાદ ક્ષણ માટે વિચાર્યું, પછી એક હળવા સ્મિત સાથે સિફતતા પૂર્વક સાડી નો પાલવ ખસેડી તેનું ગોરું ચમકતું વળાંકદાર પેટ ખુલ્લુ કર્યું. જરૂર પૂરતો પાલવ ખસેડી તેણે તેની ઊંડી નાભી ની નીચે તેનો છેડો ખોસી દીધો. તેના નગ્ન પેટ ને જોતાં જ જાંઘો ની વચ્ચે મારો લાડકવાયો તડાફડી બોલાવા લાગ્યો.
કામિની એ એક સેકન્ડ માટે વિચાર્યું અને પછી હસતાં હસતાં પોતાની આંગળી થી નાભી ની એક તરફ ના તલ બાજુ ઈશારો કર્યો. તેનું ગોરું નગ્ન સુગઠિત પેટ અદભૂત દેખાતું હતું. મારા શ્વાસ ધમણ ની જેમ ચાલવા લાગ્યા. કપાળ ઉપર પરસેવો જામી ગયો.
થોથવાતી જીભે મેં કહ્યું "તમારો આ તલ.. ચંદ્ર પર ના ડાઘ જેવો.. બહુ જ સુંદર લાગે છે ભાભી"
મને આ પરિસ્થિતિ માં જોઈ ને કામિની ને ખૂબ જ મજા આવી રહી હતી. નખરાળા અંદાજ માં આંખો મકટકાવી તે મારી સામે જોઈ જ રહી
પછી હળવેક થી હસી ને બોલી "ઓહો.. તમને તો વખાણ કરતાં પણ બહુ સરસ આવડે છે. કોઈ કવિ ની જેમ ઉપમાઓ આપો છો તમે તો.." આવું બોલતી વખતે તેણે પોતાનો પાલવ વ્યવસ્થિત ગોઠવી ને ઉજાગર થયેલા સુંદર પેટ ને ઢાંકી લીધું. જાણે સરસ મજા ની ફિલ્મ પર પડદો પડી ગયો.
મને અચાનક વિચાર આવ્યો.. ગાલ પર નો તલ.. તેની સીધી રેખા માં નિપ્પલ પર નો તલ અને પેટ નો તલ પણ બરાબર એજ લાઇન માં.. જો ચોથો તલ પણ એજ લાઇન માં આગળ નીચે હોય તો એ બરાબર હોવો જોઈએ તેની ....................................!!!
મને ભાભી ની થોડી મસ્તી કરવાનું સૂઝ્યું. એમ પણ હવે ખૂલી વાતચીત નો દોર શરૂ થઈ જ ચૂક્યો હતો. એટલે મારા ખચકાટ નું ધીરે ધીરે બાષ્પીભવન થઈ રહ્યું હતું.
મેં મસ્તી કરતાં કહ્યું "તો પછી ચોથો તલ ક્યાં છે ભાભી?" અવાજ માં બને તેટલી નિર્દોષતા લાવી નાના બાળક ની જેમ મેં પૂછ્યું હતું
તેના લાલ હોંઠોં માં નો નીચે નો હોઠ સાંકેતિક રીતે દાંત તળે દબાવતા તે થોડી શરમાઈ ગઈ અને બોલી "હમ્મ.. બહુ મસ્તી સૂઝે છે એમ ને..!! પણ કહી દઉં કે મારો ચોથો તલ હું તમને નહીં બતાવી શકું. એ તો ફક્ત મારા પતિ નીલેશ જ જોઈ શકે તેમ છે." આંખો નચાવતા કામિની એ મન કહ્યું
મને થયું કે વાતચીત ને આગળ લઈ જવા માટે થોડા નખરાં-નાટક કરવા જ પડશે. આમ તો હું તેના મોઢે બોલાવવા ઈછતો હતો પણ તે બોલી નહીં. જો કે આડકતરી રીતે તેણે ઈશારો તો કરી જ દીધો હતો કે ચોથો તલ તેના શરીર ના કયા હિસ્સા પર છે.
"સોરી તમને ખોટું લાગ્યું હોય તો.. " મેં કહ્યું
તે બોલી "ખોટું તો ત્યારે લાગે ને જ્યારે તમે મારી સાથે કઈં ખોટું કરો"
સાંભળી ને હું ચોંકી ગયો. આ તો ખુલ્લુ આમંત્રણ આપી રહી છે..!! ઉશ્કેરી રહી છે..!! આમ પણ આવી ક્ષણો માં શરૂઆત પુરુષ તરફ થી થાય તેવી જ મોટે ભાગે અપેક્ષા હોય છે.
મને થયું કે મૂળ વાત પર આવતા પહેલા વાતો નો ફોરપ્લે જરૂરી છે જેમ સંભોગ પહેલા ની પૂર્વ ક્રીડા.
મેં તેમના વિષે પૂછપરછ ચાલુ કરી. કામિની એ જણાવ્યું કે તેમનો પરિવાર પેઢીઓ થી હિમાચલ પ્રદેશ ના મંડી નામ ના પહાડી વિસ્તાર માં વસેલો છે અને ત્યાં તેના પિતા ની એક ફાર્મા કંપની છે. તે તેના માતા-પિતા નું એકમાત્ર સંતાન છે અને તેનું કુટુંબ ઘણું જ રૂઢિચુસ્ત છે. તેણે બી.એ. સુધી અભ્યાસ કર્યો છે અને તે પછી તેના લગ્ન નીલેશ સાથે કરી દેવા માં આવ્યા. કોલેજ દરમ્યાન તેનો કોઈ જ બોયફ્રેન્ડ નહોતો. તેમના લગ્ન ને ૯ વર્ષ વીતી ચૂક્યા છે.
પોતાના લગ્ન જીવન વિષે તે વધુ ન બોલી પણ એટલું કહ્યું કે અમુક પાસાઓ ને છોડી નીલેશ ઘણો સારો વ્યક્તિ છે. કયા અમુક પાસાઑ ને છોડી ને, એવું પૂછવાની ઈચ્છા તો ઘણી થઈ પણ મારી હિંમત ન ચાલી. તે પોતાના વિષે ઘણું બધુ કહી ચૂકી હતી છતાં પણ મારુ બીજું બહુ બધુ પૂછવું હતું પણ મેં નક્કી કર્યું કે હાલ નહીં. જમતી વખતે હું એને વધુ પૂછીશ.
કામિની: "હું જમવાનું બધુ ટેબલ પર મૂકી દઉં પછી આપણે બેસી જઈએ" કહી ને એ રસોડા માં ગઈ અને હું પણ તેની પાછળ પાછળ ગયો. પ્લેટફોર્મ પર પડેલી વાનગીઓ એક પછી એક ટેબલ પર ગોઠવવા માં મદદ કરવા લાગ્યો. છેલ્લો બાઉલ પ્લેટફોર્મ પર ઉઠાવતી વખતે તે બરાબર મારી બાજુ માં આવી ને એ રીતે ઊભી રહી કે મારી કોણી પર કોઈ માંસ નો ગોળો દબાયો હોય તેવી અનુભૂતિ થઈ. ચમકી ને મેં જોયું તો તે તેનું ડાબી બાજુ નું સ્તન દબાય તે રીતે ઊભી હતી.
મારા મગજ ના તાર હાલી ગયા.. હું ત્યાં ને ત્યાં જ થીજી ગયો. ભાભી એ આ જાણી જોઈ ને કર્યું હશે? હું આગળ વધુ? ના બેટા ના.. હજી રાહ જો. ધીરજ ના ફળ મીઠા એમ મેં મારા મન ને સમઝાવ્યું.