Adultery બીજ-આરોપણ

[vakharia]

અપડેટ - ૧
અપડેટ - ૨
અપડેટ - ૩
અપડેટ - ૪

 

[SKYESH]

wait

Thank you
Koi idea aapo hu story lakhva mate ready chu

 

[Gujarati_Bull]

wait

Ok dm me

 

[Kgandhi]

Missing Gujarati story & Vakhariabhai ,you too..... Happy to see both .....Sona ma Sugandha bhali.....
Start as soon as possible

 

[vakharia]

Missing Gujarati story & Vakhariabhai ,you too..... Happy to see both .....Sona ma Sugandha bhali.....
Start as soon as possible

ખૂબ ખૂબ આભાર આપનો

 

[vakharia]

અપડેટ - ૧

ત્યારે મારી ઉંમર ૨૪ વર્ષ ની હતી. એક સોફ્ટવેર કંપની માં ટ્રેનિંગ માટે હું કંપની એ આપેલા એક બહુમાળી ઇમારત ના ફ્લેટમાં રહેતો હતો. મેં હમણાં જ માસ્ટર્સ નું ભણતર પૂરું કર્યું હતું અને ઘર થી દૂર રહેવાનો આ મારો પહેલો અનુભવ હતો. ફ્લેટ માં હું એકલો જ રહેતો. દિવસે કંપની ની કેન્ટીન માં જમી લેતો આની રાત્રે બહાર કઈં ને કઈં આચર-કૂચર ખાતો.

બિલ્ડિંગ માં કોઈ ની સાથે મારો કોઈ ખાસ પરિચય નહોતો. આખા અઠવાડિયા દરમિયાન હું ટ્રેનિંગ માં વ્યસ્ત રહેતો અને શનિ-રવિ આમ-તેમ રખડવા માં કે પછી ભૂંડ ની જેમ ઘોરવા માં વિતાવતો. અમુક દિવસે ટ્રેનિંગ ફક્ત થોડા કલાકો ની હોય તો બાકી નો સામે હું ફ્લેટ પર જ વિતાવતો. બિલ્ડિંગ માં દરેક માળ પર બે ફ્લેટ હતા. જે ફ્લેટ માં હું રહેતો હતો તેની સામે નો ફ્લેટ હું આવ્યો ત્યાર થી ખાલી જ પડ્યો હતો.

એક રવિવારની બપોરે, હું મારી આદત પ્રમાણે ફ્લેટ માં ભોંય પર લંબાવી ને સૂતો હતો. તે દરમિયાન મને ફ્લેટ ની બહાર લોકો ની આવ-જા ના તથા સામાન ઢસડવાના અવાજો આવ્યા. મજા ની નિંદર માં ખલેલ પહોંચતા જ હું ઊભો થયો અને મારા ફ્લેટ નો દરવાજો ખોલી બાહર ડોકિયું કાઢ્યું.

બહાર જોયું તો સામે ના ફ્લેટ નો દરવાજો ઉઘાડેલો હતો અને મજૂર જેવા દેખાતા માણસો તેમાં પેક કરેલો સામાન તથા ફર્નિચર ગોઠવી રહ્યા હતા. ચોક્કસપણે કોઈ ભાડૂઆત રહેવા આવ્યા લાગે છે, મેં વિચાર્યું, કે પછી બની શકે કે તેમણે આ ફ્લેટ ખરીદી લીધો હોય.. કોણ જાણે..!!

બારણું ખોલી ને હું બાહર આવ્યો અને દીવાલ ના ટેકે ઊભો ઊભો માણસો ને સામાન ગોઠવતા જોઈ રહ્યો. તે દરમિયાન પગથિયાં ચઢી ને એક દંપતી ઉપર આવ્યું. પુરુષ ની ઉંમર લગભગ ૪૦ ની આસપાસ ની હતી. ઘઉંવર્ણો વાન, ક્લીન-શેવ ચહેરો, ડાબી સાઈડ પાંથી પાડી વ્યવસ્થિત ઓળેલા વાળ અને મધ્યમ કદ ની ઊંચાઈ. ખાસ કઈં દેખાવડો ના કહી શકાય કે કદરૂપો પણ નહીં. તેણે ચેક્સ વાળું શર્ટ, પેન્ટ અને બદામી રંગ ના જૂતાં પહેર્યા હતા.
​

આંખે ઊડી ને વળગે તેવી તેની પત્ની હતી. ઉંમર લગભગ ૩૩-૩૪ ની આસપાસ. કદ માં તે પુરુષ કરતાં એકાદ ઇંચ ઊંચી, ગોરો વાન, નજર ચોંટી જાય તેવા ઘાટીલા સ્તન અને ભરાવદાર કુલ્હા. તેના ડાબા ગાલ ના બરાબર મધ્ય માં એક સુંદર કાળો તલ હતો. જાણે પહેલે થી સુંદર ચહેરા પર ચાર ચાંદ લગાવી રહ્યો હોય. તેણે બહુ જ આકર્ષક ઢબ થી સાડી પહેરી હતી. પાલવ થી સ્તનો ના ભાગ ને પૂર્ણ રીતે ઢાંકેલો હતો. જો કે સ્તનો ના ઊભાર ને તો છુપાવી નહોતો શકતો. ડૂંટી થી સહેજ નીચે થી સાડી પહેરેલી હતી. કમનીય વળાંકો અને ઊંડી નાભી.
​

એકાદ મિનિટ પછી મને ભાન પડ્યું કે હું કોઈ ઘેલા ની જેમ પેલી સ્ત્રી ને તાંકી રહ્યો હતો. મેં તરત જ મારી નજર ફેરવી લીધી. બંને જણા તેમના ફ્લેટ ની અંદર પ્રવેશ્યા અને કોણ જાણે કેમ હું પણ પાછળ પાછળ દોરવાતો ગયો. પેલા પુરુષે એકાદ મિનિટ સામાન નું નિરીક્ષણ કર્યું અને પાછળ ફર્યો તો મને અંદર આવેલો જોઈ ચકિત થઈ પ્રશ્નાર્થ ભાવે જોઈ રહ્યો.

મને એક પળ માટે મારી મૂરખાઈ પર ગુસ્સો આવી ગયો.. શું જરૂર હતી આવી રીતે કોઈ અજાણ્યા ના ઘર માં ઘૂસવાની..!! પણ હવે જે થવાનું હતું તે થઈ ચૂક્યું હતું.

"મારું નામ આરવ છે. હું સામે ના ફ્લેટ માં જ રહું છું. તમે અહીં નવા શિફ્ટ થઈ રહ્યા લાગો છો. કઈં કામ હોય તો જણાવજો" પેલા પુરુષ ના ચહેરા ના ભાવો નું ધ્યાનપૂર્વક નિરીક્ષણ કરતાં મેં કહ્યું. મેં ઇરાદાપૂર્વક તેની પત્ની તરફ જોવાનું ટાળ્યું. ​

પહેલા તો તે પુરુષ મારી સામે જોઈ જ રહ્યો, જાણે મારુ આગમન પસંદ ન આવ્યું હોય તેમ, પછી એક આછેરું સ્મિત આપી મારી સામે હાથ લંબાવ્યો અને કહ્યું "મારુ નામ નીલેશ છે. અમે ગયા મહિને જ આ ફ્લેટ ખરીદ્યો છે. હું એક સોફ્ટવેર કંપની માં સિનિયર ઇજનેર તરીકે ફરજ બજાવું છું."

વાતો નો દોર એમ જ ચાલતો રહ્યો અને ધીરે ધીરે તેમની સાથે મારો પરિચય વધ્યો. થોડા સમય પછી તો અમારો સંબંધ વધુ ગાઢ થયો, અલબત્ત ફક્ત નીલેશ સાથે. તે ઘણી વાર રાત્રે કે શનિ-રવિ માં દિવસ ના સમયે મારા ઘરે આવતો અને અમે વાતો કરતાં. તે એક સોફ્ટવેર એંજીનિયર હતો અને હું પણ તે જ વિષય માં આગળ વધી રહ્યો હોવા થી અમારા બંને વચ્ચે કરવા લાયક ઘણી વાતો નીકળતી.

સિનિયર એંજીનિયર ની પદવી માં તેણે ઘણો પ્રવાસ કરવો પડતો. મોટે ભાગે તો ક્લાઈંટ ને ત્યાં ઑન-સાઇટ કામ રહેતું. તે માટે તે ભારતભર ના મુખ્ય શહેરો થી માંડી ને ક્યારેક વિદેશ પણ જતો. પણ તેના આ પ્રવાસો ની અવધિ ટૂંકી જ રહેતી. લગભગ એકાદ અઠવાડિયા માં તો એ પાછો આવી જ જતો.

મને ઘણા સમય પછી એ વાત ની જાણ થઈ કે મારી સાથે પરિચય વધારવા પાછળ નો આશય મને ચકાસવાનો હતો. તેના એક પછી એક આવતા પ્રવાસો દરમિયાન તેને પોતાની પત્ની ને એકલી મૂકી જવાનો વારો આવતો. નીલેશ ના માતા પિતા ગુજરી ગયા હતા અને તે તેમનો એક માત્ર સંતાન હતો. તેની પત્ની નું પિયર બીજા રાજ્ય માં હોવા થી એવું કોઈ નહોતું જે તેની ગેરહાજરી માં તેની પત્ની ને કંપની આપી શકે. આ પહેલા તેઓ એવા વિસ્તાર માં રહેતા હતા જે એકલી સ્ત્રી માટે અસુરક્ષિત ગણાતો હતો. તેથી જ તેઓ સસ્તા ભાવે ત્યાં નું મકાન વેચી અહીં રહેવા આવી ગયા હતા. તેઓએ આ ફ્લેટ, માલિકીના હક્કે, શહેરના સૌથી સુરક્ષિત વિસ્તારમાં ખરીદી ને આવ્યા હતા. હવે, તેમની સલામતી અને સુરક્ષા માટે ડર કે ચિંતા કરવાનું કોઈ કારણ નહોતું. તદુપરાંત મને એ પણ પાછળ થી જાણવા મળ્યું કે નિલેશે નીચે ના માળે રહેતા વૃદ્ધ દંપતી ને મારા ચરિત્ર વિષે અગાઉ થી પૂછપરછ કરી લીધી હતી.

થોડા અઠવાડિયા પછી નીલેશ ને ફરી પ્રવાસે જવાનું થયું. આમ તો તેણે એક મહિના અગાઉ જ જવાનું હતું પણ નવી જગ્યા માં સારી રીતે ઍડજસ્ટ થવા માં પોતાની પત્ની મદદ કરવા માટે તેણે તે મુસાફરી મુલતવી રાખવાનું નક્કી કર્યું હતું. મારી સાથે ના સંપર્ક બાદ મારા માં પૂર્ણ વિશ્વાસ આવી ગયા પછી તે નિશ્ચિંત થઈ ગયો હતો. ખબર નથી કે હું સાચો હોઈશ કે ખોટો, પણ મારી એક ધારણા હતી કે તે મારા માં એવો એક મિત્ર શોધી રહ્યો હતો કે જેના પર એટલો વિશ્વાસ રાખી શકાય કે તેના પ્રવાસો દરમિયાન જરૂર પડ્યે હું તેની પત્ની ની સાર-સંભાળ રાખી શકું અને મદદગાર બની શકું.

ખબર નહીં કેમ, પણ સાચું કહું તો હું પણ એનો વિશ્વાસ જીતવા નો અથાગ પ્રયત્ન કરી રહ્યો હતો. એ પાછળ નો આશય શું હતો તે હું જ નક્કી નહોતો કરી શકતો. અઠવાડિયા દરમિયાન હું સવારે ઓફિસ જતો અને સાંજે ૦૭:૩૦ સુધી પાછો આવતો. મેં ક્યારેય તેમના જીવન માં કોઈ વગર કામ ની દખલગીરી નહોતી કરી. અમે જ્યારે પણ અલપ-ઝલપ મળતા ત્યારે હું નમ્રતાપૂર્વક તેમના હાલ-ચાલ પૂછતો અને સાથે તાકીદ પણ કરતો કે મારી સહાય ની કોઈ પણ જરૂર પડે તો ખચકાવું નહીં.

સંક્ષિપ્ત માં કહું તો, નીલેશ ને હવે સંપૂર્ણ રીતે ખાતરી થઈ ચૂકી હતી કે હું એક સીધો સાદો પ્રામાણિક છોકરો છું અને મારી ઉપર પૂર્ણ ભરોસો મૂકી શકે તેમ હતો. એ પછી તેણે મને ઘણીવાર તેના ઘરે ચા-નાશતૉ કરવા બોલાવ્યો અને તે દરેક વખતે મેં સાવધાનીપૂર્વક તેની પત્ની તરફ જોવાનું અને તેની સાથે વધુ વાત કરવાનું ટાળ્યું હતું. મેં નજીકથી તેને જોવાનો પ્રયત્ન પણ કર્યો નહોતો. જ્યારે પણ હું નીલેશ ની હાજરી માં તેના ઘરે મળતો, ત્યારે તે હંમેશા તેને શરીરનો ઉપરનો ભાગ અને માથું તેની સાડી ના પાલવ થી ઢંકાયેલ રાખતી. તે મારી હાજરી માં ભાગ્યે જ કઈં બોલતી. ત્યાં સુધી કે મને તો તેની પત્ની નું નામ સુધ્ધાં નહોતું ખબર.

જો કે, એક વાત નું મેં અનુમાન લગાવ્યું હતું. તેના ચહેરા અને આંખો ના ભેદી ભાવ જોઈ નક્કી હતું કે તે જેવી દેખાય છે કે જેવી હોવાનો દેખાવ કરે છે, તેવી છે નહીં. જાણે પોતાના અંદર કેટલાય ભભૂકતા જ્વાળામુખી ને દાબી ને બેઠી હોય તેવી તેની વર્તણૂક હતી. મને આ જાણવાની જિજ્ઞાસા તો જરૂર થતી પણ એક વાત ની ખાતરી હતી કે વહેલા-મોડા મને જાણવા જરૂર મળશે. એટલે જ મારી જાણવાની ચળ ને ધીરજ થી દબાવી રાખી હતી.

સામે જતાં એ દિવસ આવી ગયો જ્યારે નીલેશ ને પોતાના પ્રવાસ માટે નીકળવાનું હતું. તેણે મને તેની પત્નીની સંભાળ લેવાનું કહ્યું હતું અને મેં નમ્રતા પૂર્વક મારી નૈતિક ફરજ અને જવાબદારી તરીકે સ્વીકારી ને તેના માટે ખુશી થી સંમત થયો. મેં નીલેશ ને એ હદે બાહેંધરી આપી કે તેના મન માં મારી વફાદારી વિશે કોઈ પણ જાત ની શંકા ન રહે.

બીજા દિવસ ની સવારે તે ચાલ્યો ગયો અને હું પણ મારી ઓફિસે ટ્રેનિંગ માટે પહોંચી ગયો. સાંજે પાછો ફરતાં, જ્યારે હું મારા દરવાજા નું તાળું ખોલી રહ્યો હતો ત્યારે મને મારી પીઠ પાછળ સામે ના ફ્લેટ નો દરવાજો ખુલવાનો અવાજ આવ્યો. મેં અટકી ને પાછળ જોયું તો નીલેશ ની પત્ની એ તેમના ફ્લેટ નો દરવાજો અધુકડો ખૂલ્યો હતો અને ડોકું બહાર કાઢી મને ચા પીવા માટે બોલાવી રહી હતી.

નીલેશ ની પત્ની: "મેં અત્યારે જ ચા મૂકી છે. તમારો ફ્લેટ પછી ખોલજો પહેલા આવી ને ચા પી લો"
​

મને સખત આશ્ચર્ય થયું. પહેલું કારણ તો એ કે આટલા દિવસો ના પરિચય દરમિયાન તે સ્ત્રી એ પહલી વાર મારી સાથે પ્રત્યક્ષ વાતચીત નો પ્રયાસ કર્યો હતો. અને બીજી વાત એ કે હજી સવારે તો નીલેશ ગયો હતો.. આટલી જલ્દી તે મને ચા પીવા કે પછી કોઈ અન્ય કારણ થી બોલાવશે તેની મને જરાય આશા નહોતી.

શું કરવું તે નક્કી ન કર્યો શક્યો હું, ત્યાં ને ત્યાં જ મૂર્તિ બની ને ઊભો રહ્યો.. હું અચકાતો હતો પણ ત્યાં જ તેણે ફરી થી મને અંદર આવવા કહ્યું,

નીલેશ ની પત્ની: "આમ ને આમ ઊભા રહેશો તો ચા ઠંડી થઈ જશે"

બીજી વાર ના આગ્રહ પછી આગળ કઈં વિચાર્યા વગર હું તેમના ફ્લેટ ના દરવાજે પહોંચ્યો. તેણે તરત જ આખો દરવાજો ખોલ્યો અને મેં તેમના ફ્લેટ માં પ્રવેશ કર્યો. તે સાથે જ તેણે દરવાજો બંધ કર્યો. મને ડ્રોઇંગ રૂમમાં સોફા પર બેસાડીને, તે ચા લેવા કે પછી બનાવવા રસોડા માં જતી રહી. પછી. હું મૂઢ બની ને દીવાનખંડ ના રાચરચીલા ને જોતો રહ્યો. ખૂબ સુંદર સજાવટ હતી અને ચોક્કસપણે નીલેશ ની પત્ની નો જ હાથ હતો.

થોડી જ વાર માં તે મીઠાઈ, બિસ્કિટ, કેટલાક ફરસાણ અને ચા સાથે ની ટ્રે લઈ આવી. મારી સામે ટીપોય પર ટ્રે મૂકી ને તેણે ચા નો કપ આપ્યો અને પોતે એક કપ લઈ ને મારી સામે સોફા પર બેસી ગઈ. મેં ધ્યાન થી જોયું તો તે પોતાની જાત ને સંકોરી ને બેઠી હતી જાણે કોઈ ભેદ છુપાવી ને બેઠી હોય અને ખૂલી ને વાત કરવા થી મને તેના રહસ્ય ની ખબર પડી જવાની હોય. મેં પણ સ્વાભાવિક વાતચીત કરી અને કોઈ જ જિજ્ઞાસાપૂર્ણ પ્રશ્નો કર્યા નહીં. મારી આદત અને સિદ્ધાંત મુજબ, હું ઇચ્છતો હતો કે વાતચીત માં પહેલું પગલું તે ભરે પછી જ વધુ બોલવું. નહીં તો પછી.. લેવાનો નહીં લોડો અને ખભે લઈ ને દોડો.. જેવો ઘાટ થાય.
​

ચા પતાવી ને મેં કપ ટીપોય પર મૂક્યો ને હું ઊભો થયો. તે પણ મારી સાથે જ ઊભી થઈ.

મેં કહ્યું "ચા પીવડાવવા બદલ આભાર. શું નીલેશભાઈ પહોંચી ગયા?"

તેણે મંજુલ સ્વર માં કહ્યું "હા એ તો ફ્લાઇટ માં ગયા હતા એટલે ૨ કલાક માં જ પહોંચી ગયા"

આગળ શું બોલવું તે કઈં સૂઝ્યું નહીં. વાત તો ઘણી કરવી હતી પણ હિંમત નહોતી થતી. અરે, મેં હજી સુધી તેનું નામ સુદ્ધાં નહોતું પૂછ્યું.

"ઓકે ભાભી, ચા માટે આભાર" હું દરવાજા તરફ આગળ વધવા ગયો.

"રાત્રે જમવા નું શું કરો છો?" તેણે પૂછ્યું ​

 

[vakharia]

પ્રથમ અપડેટ પોસ્ટ કર્યો છે. આગ ભડકાવતા પહેલા તણખલું સળગાવવું જરૂરી છે. આ પ્રથમ અપડેટ વાર્તાનું વાતાવરણ જમાવવા માટે છે. એકવાર પાત્રો અને પરિસ્થિતિ ગોઠવાઈ જાય, પછી આગળના અપડેટ્સમાં તમને ભરપૂર મજા આવશે.

Lodabetweenboob SKYESH Shilsam Seema3284 a_patel Kamini luv Blackserpant 6065hard Desire77 Baawri Raani Bakubhai Rekha ben 24 sneha12345 Brij imles4le GujjuYuvi FrozenFire cplahd23 nickp369 maleeba Kavyaba Jadeja Gujju_boy manshi38 Rudransh. Kabirbaba Gujju Girl Gujarati_Bull Bashir007 rk.rana nishap nicks0612 jit_pjit Cuckhubby.143 Ajay chauhan Bhosadchodi Lodi Bicks Maa ka chodu beta kamukauratt Fhari Loveyounaagi Desimunda89 Ap5141 Leo2511 Sakshi Sharma nickp369 BaabuLal Nirbandh​

 

[SKYESH]

પ્રથમ અપડેટ પોસ્ટ કર્યો છે. આગ ભડકાવતા પહેલા તણખલું સળગાવવું જરૂરી છે. આ પ્રથમ અપડેટ વાર્તાનું વાતાવરણ જમાવવા માટે છે. એકવાર પાત્રો અને પરિસ્થિતિ ગોઠવાઈ જાય, પછી આગળના અપડેટ્સમાં તમને ભરપૂર મજા આવશે.

Lodabetweenboob SKYESH Shilsam Seema3284 a_patel Kamini luv Blackserpant 6065hard Desire77 Baawri Raani Bakubhai Rekha ben 24 sneha12345 Brij imles4le GujjuYuvi FrozenFire cplahd23 nickp369 maleeba Kavyaba Jadeja Gujju_boy manshi38 Rudransh. Kabirbaba Gujju Girl Gujarati_Bull Bashir007 rk.rana nishap nicks0612 jit_pjit Cuckhubby.143 Ajay chauhan Bhosadchodi Lodi Bicks Maa ka chodu beta kamukauratt Fhari Loveyounaagi Desimunda89 Ap5141 Leo2511 Sakshi Sharma nickp369 BaabuLal Nirbandh​

tamaro khub khub aabhar
.................. Gujarati ma Story lakhva badal......................

 

[maleeba]

અપડેટ - ૧

ત્યારે મારી ઉંમર ૨૪ વર્ષ ની હતી. એક સોફ્ટવેર કંપની માં ટ્રેનિંગ માટે હું કંપની એ આપેલા એક બહુમાળી ઇમારત ના ફ્લેટમાં રહેતો હતો. મેં હમણાં જ માસ્ટર્સ નું ભણતર પૂરું કર્યું હતું અને ઘર થી દૂર રહેવાનો આ મારો પહેલો અનુભવ હતો. ફ્લેટ માં હું એકલો જ રહેતો. દિવસે કંપની ની કેન્ટીન માં જમી લેતો આની રાત્રે બહાર કઈં ને કઈં આચર-કૂચર ખાતો.

બિલ્ડિંગ માં કોઈ ની સાથે મારો કોઈ ખાસ પરિચય નહોતો. આખા અઠવાડિયા દરમિયાન હું ટ્રેનિંગ માં વ્યસ્ત રહેતો અને શનિ-રવિ આમ-તેમ રખડવા માં કે પછી ભૂંડ ની જેમ ઘોરવા માં વિતાવતો. અમુક દિવસે ટ્રેનિંગ ફક્ત થોડા કલાકો ની હોય તો બાકી નો સામે હું ફ્લેટ પર જ વિતાવતો. બિલ્ડિંગ માં દરેક માળ પર બે ફ્લેટ હતા. જે ફ્લેટ માં હું રહેતો હતો તેની સામે નો ફ્લેટ હું આવ્યો ત્યાર થી ખાલી જ પડ્યો હતો.

એક રવિવારની બપોરે, હું મારી આદત પ્રમાણે ફ્લેટ માં ભોંય પર લંબાવી ને સૂતો હતો. તે દરમિયાન મને ફ્લેટ ની બહાર લોકો ની આવ-જા ના તથા સામાન ઢસડવાના અવાજો આવ્યા. મજા ની નિંદર માં ખલેલ પહોંચતા જ હું ઊભો થયો અને મારા ફ્લેટ નો દરવાજો ખોલી બાહર ડોકિયું કાઢ્યું.

બહાર જોયું તો સામે ના ફ્લેટ નો દરવાજો ઉઘાડેલો હતો અને મજૂર જેવા દેખાતા માણસો તેમાં પેક કરેલો સામાન તથા ફર્નિચર ગોઠવી રહ્યા હતા. ચોક્કસપણે કોઈ ભાડૂઆત રહેવા આવ્યા લાગે છે, મેં વિચાર્યું, કે પછી બની શકે કે તેમણે આ ફ્લેટ ખરીદી લીધો હોય.. કોણ જાણે..!!

બારણું ખોલી ને હું બાહર આવ્યો અને દીવાલ ના ટેકે ઊભો ઊભો માણસો ને સામાન ગોઠવતા જોઈ રહ્યો. તે દરમિયાન પગથિયાં ચઢી ને એક દંપતી ઉપર આવ્યું. પુરુષ ની ઉંમર લગભગ ૪૦ ની આસપાસ ની હતી. ઘઉંવર્ણો વાન, ક્લીન-શેવ ચહેરો, ડાબી સાઈડ પાંથી પાડી વ્યવસ્થિત ઓળેલા વાળ અને મધ્યમ કદ ની ઊંચાઈ. ખાસ કઈં દેખાવડો ના કહી શકાય કે કદરૂપો પણ નહીં. તેણે ચેક્સ વાળું શર્ટ, પેન્ટ અને બદામી રંગ ના જૂતાં પહેર્યા હતા.
​

આંખે ઊડી ને વળગે તેવી તેની પત્ની હતી. ઉંમર લગભગ ૩૩-૩૪ ની આસપાસ. કદ માં તે પુરુષ કરતાં એકાદ ઇંચ ઊંચી, ગોરો વાન, નજર ચોંટી જાય તેવા ઘાટીલા સ્તન અને ભરાવદાર કુલ્હા. તેના ડાબા ગાલ ના બરાબર મધ્ય માં એક સુંદર કાળો તલ હતો. જાણે પહેલે થી સુંદર ચહેરા પર ચાર ચાંદ લગાવી રહ્યો હોય. તેણે બહુ જ આકર્ષક ઢબ થી સાડી પહેરી હતી. પાલવ થી સ્તનો ના ભાગ ને પૂર્ણ રીતે ઢાંકેલો હતો. જો કે સ્તનો ના ઊભાર ને તો છુપાવી નહોતો શકતો. ડૂંટી થી સહેજ નીચે થી સાડી પહેરેલી હતી. કમનીય વળાંકો અને ઊંડી નાભી.
​

એકાદ મિનિટ પછી મને ભાન પડ્યું કે હું કોઈ ઘેલા ની જેમ પેલી સ્ત્રી ને તાંકી રહ્યો હતો. મેં તરત જ મારી નજર ફેરવી લીધી. બંને જણા તેમના ફ્લેટ ની અંદર પ્રવેશ્યા અને કોણ જાણે કેમ હું પણ પાછળ પાછળ દોરવાતો ગયો. પેલા પુરુષે એકાદ મિનિટ સામાન નું નિરીક્ષણ કર્યું અને પાછળ ફર્યો તો મને અંદર આવેલો જોઈ ચકિત થઈ પ્રશ્નાર્થ ભાવે જોઈ રહ્યો.

મને એક પળ માટે મારી મૂરખાઈ પર ગુસ્સો આવી ગયો.. શું જરૂર હતી આવી રીતે કોઈ અજાણ્યા ના ઘર માં ઘૂસવાની..!! પણ હવે જે થવાનું હતું તે થઈ ચૂક્યું હતું.

"મારું નામ આરવ છે. હું સામે ના ફ્લેટ માં જ રહું છું. તમે અહીં નવા શિફ્ટ થઈ રહ્યા લાગો છો. કઈં કામ હોય તો જણાવજો" પેલા પુરુષ ના ચહેરા ના ભાવો નું ધ્યાનપૂર્વક નિરીક્ષણ કરતાં મેં કહ્યું. મેં ઇરાદાપૂર્વક તેની પત્ની તરફ જોવાનું ટાળ્યું. ​

પહેલા તો તે પુરુષ મારી સામે જોઈ જ રહ્યો, જાણે મારુ આગમન પસંદ ન આવ્યું હોય તેમ, પછી એક આછેરું સ્મિત આપી મારી સામે હાથ લંબાવ્યો અને કહ્યું "મારુ નામ નીલેશ છે. અમે ગયા મહિને જ આ ફ્લેટ ખરીદ્યો છે. હું એક સોફ્ટવેર કંપની માં સિનિયર ઇજનેર તરીકે ફરજ બજાવું છું."

વાતો નો દોર એમ જ ચાલતો રહ્યો અને ધીરે ધીરે તેમની સાથે મારો પરિચય વધ્યો. થોડા સમય પછી તો અમારો સંબંધ વધુ ગાઢ થયો, અલબત્ત ફક્ત નીલેશ સાથે. તે ઘણી વાર રાત્રે કે શનિ-રવિ માં દિવસ ના સમયે મારા ઘરે આવતો અને અમે વાતો કરતાં. તે એક સોફ્ટવેર એંજીનિયર હતો અને હું પણ તે જ વિષય માં આગળ વધી રહ્યો હોવા થી અમારા બંને વચ્ચે કરવા લાયક ઘણી વાતો નીકળતી.

સિનિયર એંજીનિયર ની પદવી માં તેણે ઘણો પ્રવાસ કરવો પડતો. મોટે ભાગે તો ક્લાઈંટ ને ત્યાં ઑન-સાઇટ કામ રહેતું. તે માટે તે ભારતભર ના મુખ્ય શહેરો થી માંડી ને ક્યારેક વિદેશ પણ જતો. પણ તેના આ પ્રવાસો ની અવધિ ટૂંકી જ રહેતી. લગભગ એકાદ અઠવાડિયા માં તો એ પાછો આવી જ જતો.

મને ઘણા સમય પછી એ વાત ની જાણ થઈ કે મારી સાથે પરિચય વધારવા પાછળ નો આશય મને ચકાસવાનો હતો. તેના એક પછી એક આવતા પ્રવાસો દરમિયાન તેને પોતાની પત્ની ને એકલી મૂકી જવાનો વારો આવતો. નીલેશ ના માતા પિતા ગુજરી ગયા હતા અને તે તેમનો એક માત્ર સંતાન હતો. તેની પત્ની નું પિયર બીજા રાજ્ય માં હોવા થી એવું કોઈ નહોતું જે તેની ગેરહાજરી માં તેની પત્ની ને કંપની આપી શકે. આ પહેલા તેઓ એવા વિસ્તાર માં રહેતા હતા જે એકલી સ્ત્રી માટે અસુરક્ષિત ગણાતો હતો. તેથી જ તેઓ સસ્તા ભાવે ત્યાં નું મકાન વેચી અહીં રહેવા આવી ગયા હતા. તેઓએ આ ફ્લેટ, માલિકીના હક્કે, શહેરના સૌથી સુરક્ષિત વિસ્તારમાં ખરીદી ને આવ્યા હતા. હવે, તેમની સલામતી અને સુરક્ષા માટે ડર કે ચિંતા કરવાનું કોઈ કારણ નહોતું. તદુપરાંત મને એ પણ પાછળ થી જાણવા મળ્યું કે નિલેશે નીચે ના માળે રહેતા વૃદ્ધ દંપતી ને મારા ચરિત્ર વિષે અગાઉ થી પૂછપરછ કરી લીધી હતી.

થોડા અઠવાડિયા પછી નીલેશ ને ફરી પ્રવાસે જવાનું થયું. આમ તો તેણે એક મહિના અગાઉ જ જવાનું હતું પણ નવી જગ્યા માં સારી રીતે ઍડજસ્ટ થવા માં પોતાની પત્ની મદદ કરવા માટે તેણે તે મુસાફરી મુલતવી રાખવાનું નક્કી કર્યું હતું. મારી સાથે ના સંપર્ક બાદ મારા માં પૂર્ણ વિશ્વાસ આવી ગયા પછી તે નિશ્ચિંત થઈ ગયો હતો. ખબર નથી કે હું સાચો હોઈશ કે ખોટો, પણ મારી એક ધારણા હતી કે તે મારા માં એવો એક મિત્ર શોધી રહ્યો હતો કે જેના પર એટલો વિશ્વાસ રાખી શકાય કે તેના પ્રવાસો દરમિયાન જરૂર પડ્યે હું તેની પત્ની ની સાર-સંભાળ રાખી શકું અને મદદગાર બની શકું.

ખબર નહીં કેમ, પણ સાચું કહું તો હું પણ એનો વિશ્વાસ જીતવા નો અથાગ પ્રયત્ન કરી રહ્યો હતો. એ પાછળ નો આશય શું હતો તે હું જ નક્કી નહોતો કરી શકતો. અઠવાડિયા દરમિયાન હું સવારે ઓફિસ જતો અને સાંજે ૦૭:૩૦ સુધી પાછો આવતો. મેં ક્યારેય તેમના જીવન માં કોઈ વગર કામ ની દખલગીરી નહોતી કરી. અમે જ્યારે પણ અલપ-ઝલપ મળતા ત્યારે હું નમ્રતાપૂર્વક તેમના હાલ-ચાલ પૂછતો અને સાથે તાકીદ પણ કરતો કે મારી સહાય ની કોઈ પણ જરૂર પડે તો ખચકાવું નહીં.

સંક્ષિપ્ત માં કહું તો, નીલેશ ને હવે સંપૂર્ણ રીતે ખાતરી થઈ ચૂકી હતી કે હું એક સીધો સાદો પ્રામાણિક છોકરો છું અને મારી ઉપર પૂર્ણ ભરોસો મૂકી શકે તેમ હતો. એ પછી તેણે મને ઘણીવાર તેના ઘરે ચા-નાશતૉ કરવા બોલાવ્યો અને તે દરેક વખતે મેં સાવધાનીપૂર્વક તેની પત્ની તરફ જોવાનું અને તેની સાથે વધુ વાત કરવાનું ટાળ્યું હતું. મેં નજીકથી તેને જોવાનો પ્રયત્ન પણ કર્યો નહોતો. જ્યારે પણ હું નીલેશ ની હાજરી માં તેના ઘરે મળતો, ત્યારે તે હંમેશા તેને શરીરનો ઉપરનો ભાગ અને માથું તેની સાડી ના પાલવ થી ઢંકાયેલ રાખતી. તે મારી હાજરી માં ભાગ્યે જ કઈં બોલતી. ત્યાં સુધી કે મને તો તેની પત્ની નું નામ સુધ્ધાં નહોતું ખબર.

જો કે, એક વાત નું મેં અનુમાન લગાવ્યું હતું. તેના ચહેરા અને આંખો ના ભેદી ભાવ જોઈ નક્કી હતું કે તે જેવી દેખાય છે કે જેવી હોવાનો દેખાવ કરે છે, તેવી છે નહીં. જાણે પોતાના અંદર કેટલાય ભભૂકતા જ્વાળામુખી ને દાબી ને બેઠી હોય તેવી તેની વર્તણૂક હતી. મને આ જાણવાની જિજ્ઞાસા તો જરૂર થતી પણ એક વાત ની ખાતરી હતી કે વહેલા-મોડા મને જાણવા જરૂર મળશે. એટલે જ મારી જાણવાની ચળ ને ધીરજ થી દબાવી રાખી હતી.

સામે જતાં એ દિવસ આવી ગયો જ્યારે નીલેશ ને પોતાના પ્રવાસ માટે નીકળવાનું હતું. તેણે મને તેની પત્નીની સંભાળ લેવાનું કહ્યું હતું અને મેં નમ્રતા પૂર્વક મારી નૈતિક ફરજ અને જવાબદારી તરીકે સ્વીકારી ને તેના માટે ખુશી થી સંમત થયો. મેં નીલેશ ને એ હદે બાહેંધરી આપી કે તેના મન માં મારી વફાદારી વિશે કોઈ પણ જાત ની શંકા ન રહે.

બીજા દિવસ ની સવારે તે ચાલ્યો ગયો અને હું પણ મારી ઓફિસે ટ્રેનિંગ માટે પહોંચી ગયો. સાંજે પાછો ફરતાં, જ્યારે હું મારા દરવાજા નું તાળું ખોલી રહ્યો હતો ત્યારે મને મારી પીઠ પાછળ સામે ના ફ્લેટ નો દરવાજો ખુલવાનો અવાજ આવ્યો. મેં અટકી ને પાછળ જોયું તો નીલેશ ની પત્ની એ તેમના ફ્લેટ નો દરવાજો અધુકડો ખૂલ્યો હતો અને ડોકું બહાર કાઢી મને ચા પીવા માટે બોલાવી રહી હતી.

નીલેશ ની પત્ની: "મેં અત્યારે જ ચા મૂકી છે. તમારો ફ્લેટ પછી ખોલજો પહેલા આવી ને ચા પી લો"
​

મને સખત આશ્ચર્ય થયું. પહેલું કારણ તો એ કે આટલા દિવસો ના પરિચય દરમિયાન તે સ્ત્રી એ પહલી વાર મારી સાથે પ્રત્યક્ષ વાતચીત નો પ્રયાસ કર્યો હતો. અને બીજી વાત એ કે હજી સવારે તો નીલેશ ગયો હતો.. આટલી જલ્દી તે મને ચા પીવા કે પછી કોઈ અન્ય કારણ થી બોલાવશે તેની મને જરાય આશા નહોતી.

શું કરવું તે નક્કી ન કર્યો શક્યો હું, ત્યાં ને ત્યાં જ મૂર્તિ બની ને ઊભો રહ્યો.. હું અચકાતો હતો પણ ત્યાં જ તેણે ફરી થી મને અંદર આવવા કહ્યું,

નીલેશ ની પત્ની: "આમ ને આમ ઊભા રહેશો તો ચા ઠંડી થઈ જશે"

બીજી વાર ના આગ્રહ પછી આગળ કઈં વિચાર્યા વગર હું તેમના ફ્લેટ ના દરવાજે પહોંચ્યો. તેણે તરત જ આખો દરવાજો ખોલ્યો અને મેં તેમના ફ્લેટ માં પ્રવેશ કર્યો. તે સાથે જ તેણે દરવાજો બંધ કર્યો. મને ડ્રોઇંગ રૂમમાં સોફા પર બેસાડીને, તે ચા લેવા કે પછી બનાવવા રસોડા માં જતી રહી. પછી. હું મૂઢ બની ને દીવાનખંડ ના રાચરચીલા ને જોતો રહ્યો. ખૂબ સુંદર સજાવટ હતી અને ચોક્કસપણે નીલેશ ની પત્ની નો જ હાથ હતો.

થોડી જ વાર માં તે મીઠાઈ, બિસ્કિટ, કેટલાક ફરસાણ અને ચા સાથે ની ટ્રે લઈ આવી. મારી સામે ટીપોય પર ટ્રે મૂકી ને તેણે ચા નો કપ આપ્યો અને પોતે એક કપ લઈ ને મારી સામે સોફા પર બેસી ગઈ. મેં ધ્યાન થી જોયું તો તે પોતાની જાત ને સંકોરી ને બેઠી હતી જાણે કોઈ ભેદ છુપાવી ને બેઠી હોય અને ખૂલી ને વાત કરવા થી મને તેના રહસ્ય ની ખબર પડી જવાની હોય. મેં પણ સ્વાભાવિક વાતચીત કરી અને કોઈ જ જિજ્ઞાસાપૂર્ણ પ્રશ્નો કર્યા નહીં. મારી આદત અને સિદ્ધાંત મુજબ, હું ઇચ્છતો હતો કે વાતચીત માં પહેલું પગલું તે ભરે પછી જ વધુ બોલવું. નહીં તો પછી.. લેવાનો નહીં લોડો અને ખભે લઈ ને દોડો.. જેવો ઘાટ થાય.
​

ચા પતાવી ને મેં કપ ટીપોય પર મૂક્યો ને હું ઊભો થયો. તે પણ મારી સાથે જ ઊભી થઈ.

મેં કહ્યું "ચા પીવડાવવા બદલ આભાર. શું નીલેશભાઈ પહોંચી ગયા?"

તેણે મંજુલ સ્વર માં કહ્યું "હા એ તો ફ્લાઇટ માં ગયા હતા એટલે ૨ કલાક માં જ પહોંચી ગયા"

આગળ શું બોલવું તે કઈં સૂઝ્યું નહીં. વાત તો ઘણી કરવી હતી પણ હિંમત નહોતી થતી. અરે, મેં હજી સુધી તેનું નામ સુદ્ધાં નહોતું પૂછ્યું.

"ઓકે ભાભી, ચા માટે આભાર" હું દરવાજા તરફ આગળ વધવા ગયો.

"રાત્રે જમવા નું શું કરો છો?" તેણે પૂછ્યું ​

સારી શરૂઆત

 

[maleeba]

પ્રથમ અપડેટ પોસ્ટ કર્યો છે. આગ ભડકાવતા પહેલા તણખલું સળગાવવું જરૂરી છે. આ પ્રથમ અપડેટ વાર્તાનું વાતાવરણ જમાવવા માટે છે. એકવાર પાત્રો અને પરિસ્થિતિ ગોઠવાઈ જાય, પછી આગળના અપડેટ્સમાં તમને ભરપૂર મજા આવશે.

Lodabetweenboob SKYESH Shilsam Seema3284 a_patel Kamini luv Blackserpant 6065hard Desire77 Baawri Raani Bakubhai Rekha ben 24 sneha12345 Brij imles4le GujjuYuvi FrozenFire cplahd23 nickp369 maleeba Kavyaba Jadeja Gujju_boy manshi38 Rudransh. Kabirbaba Gujju Girl Gujarati_Bull Bashir007 rk.rana nishap nicks0612 jit_pjit Cuckhubby.143 Ajay chauhan Bhosadchodi Lodi Bicks Maa ka chodu beta kamukauratt Fhari Loveyounaagi Desimunda89 Ap5141 Leo2511 Sakshi Sharma nickp369 BaabuLal Nirbandh​

હજી તો કાંડી મૂકી છે
આગ ભડકાવો એની રાહ જોયીયે હવે

હજી તો ટોસ જ ઉચ્છાળ્યો છે ચોકકા છક્કા ની રમઝટ તો બાકી છે

 

[Sakshi Sharma]

અપડેટ - ૧

ત્યારે મારી ઉંમર ૨૪ વર્ષ ની હતી. એક સોફ્ટવેર કંપની માં ટ્રેનિંગ માટે હું કંપની એ આપેલા એક બહુમાળી ઇમારત ના ફ્લેટમાં રહેતો હતો. મેં હમણાં જ માસ્ટર્સ નું ભણતર પૂરું કર્યું હતું અને ઘર થી દૂર રહેવાનો આ મારો પહેલો અનુભવ હતો. ફ્લેટ માં હું એકલો જ રહેતો. દિવસે કંપની ની કેન્ટીન માં જમી લેતો આની રાત્રે બહાર કઈં ને કઈં આચર-કૂચર ખાતો.

બિલ્ડિંગ માં કોઈ ની સાથે મારો કોઈ ખાસ પરિચય નહોતો. આખા અઠવાડિયા દરમિયાન હું ટ્રેનિંગ માં વ્યસ્ત રહેતો અને શનિ-રવિ આમ-તેમ રખડવા માં કે પછી ભૂંડ ની જેમ ઘોરવા માં વિતાવતો. અમુક દિવસે ટ્રેનિંગ ફક્ત થોડા કલાકો ની હોય તો બાકી નો સામે હું ફ્લેટ પર જ વિતાવતો. બિલ્ડિંગ માં દરેક માળ પર બે ફ્લેટ હતા. જે ફ્લેટ માં હું રહેતો હતો તેની સામે નો ફ્લેટ હું આવ્યો ત્યાર થી ખાલી જ પડ્યો હતો.

એક રવિવારની બપોરે, હું મારી આદત પ્રમાણે ફ્લેટ માં ભોંય પર લંબાવી ને સૂતો હતો. તે દરમિયાન મને ફ્લેટ ની બહાર લોકો ની આવ-જા ના તથા સામાન ઢસડવાના અવાજો આવ્યા. મજા ની નિંદર માં ખલેલ પહોંચતા જ હું ઊભો થયો અને મારા ફ્લેટ નો દરવાજો ખોલી બાહર ડોકિયું કાઢ્યું.

બહાર જોયું તો સામે ના ફ્લેટ નો દરવાજો ઉઘાડેલો હતો અને મજૂર જેવા દેખાતા માણસો તેમાં પેક કરેલો સામાન તથા ફર્નિચર ગોઠવી રહ્યા હતા. ચોક્કસપણે કોઈ ભાડૂઆત રહેવા આવ્યા લાગે છે, મેં વિચાર્યું, કે પછી બની શકે કે તેમણે આ ફ્લેટ ખરીદી લીધો હોય.. કોણ જાણે..!!

બારણું ખોલી ને હું બાહર આવ્યો અને દીવાલ ના ટેકે ઊભો ઊભો માણસો ને સામાન ગોઠવતા જોઈ રહ્યો. તે દરમિયાન પગથિયાં ચઢી ને એક દંપતી ઉપર આવ્યું. પુરુષ ની ઉંમર લગભગ ૪૦ ની આસપાસ ની હતી. ઘઉંવર્ણો વાન, ક્લીન-શેવ ચહેરો, ડાબી સાઈડ પાંથી પાડી વ્યવસ્થિત ઓળેલા વાળ અને મધ્યમ કદ ની ઊંચાઈ. ખાસ કઈં દેખાવડો ના કહી શકાય કે કદરૂપો પણ નહીં. તેણે ચેક્સ વાળું શર્ટ, પેન્ટ અને બદામી રંગ ના જૂતાં પહેર્યા હતા.
​

આંખે ઊડી ને વળગે તેવી તેની પત્ની હતી. ઉંમર લગભગ ૩૩-૩૪ ની આસપાસ. કદ માં તે પુરુષ કરતાં એકાદ ઇંચ ઊંચી, ગોરો વાન, નજર ચોંટી જાય તેવા ઘાટીલા સ્તન અને ભરાવદાર કુલ્હા. તેના ડાબા ગાલ ના બરાબર મધ્ય માં એક સુંદર કાળો તલ હતો. જાણે પહેલે થી સુંદર ચહેરા પર ચાર ચાંદ લગાવી રહ્યો હોય. તેણે બહુ જ આકર્ષક ઢબ થી સાડી પહેરી હતી. પાલવ થી સ્તનો ના ભાગ ને પૂર્ણ રીતે ઢાંકેલો હતો. જો કે સ્તનો ના ઊભાર ને તો છુપાવી નહોતો શકતો. ડૂંટી થી સહેજ નીચે થી સાડી પહેરેલી હતી. કમનીય વળાંકો અને ઊંડી નાભી.
​

એકાદ મિનિટ પછી મને ભાન પડ્યું કે હું કોઈ ઘેલા ની જેમ પેલી સ્ત્રી ને તાંકી રહ્યો હતો. મેં તરત જ મારી નજર ફેરવી લીધી. બંને જણા તેમના ફ્લેટ ની અંદર પ્રવેશ્યા અને કોણ જાણે કેમ હું પણ પાછળ પાછળ દોરવાતો ગયો. પેલા પુરુષે એકાદ મિનિટ સામાન નું નિરીક્ષણ કર્યું અને પાછળ ફર્યો તો મને અંદર આવેલો જોઈ ચકિત થઈ પ્રશ્નાર્થ ભાવે જોઈ રહ્યો.

મને એક પળ માટે મારી મૂરખાઈ પર ગુસ્સો આવી ગયો.. શું જરૂર હતી આવી રીતે કોઈ અજાણ્યા ના ઘર માં ઘૂસવાની..!! પણ હવે જે થવાનું હતું તે થઈ ચૂક્યું હતું.

"મારું નામ આરવ છે. હું સામે ના ફ્લેટ માં જ રહું છું. તમે અહીં નવા શિફ્ટ થઈ રહ્યા લાગો છો. કઈં કામ હોય તો જણાવજો" પેલા પુરુષ ના ચહેરા ના ભાવો નું ધ્યાનપૂર્વક નિરીક્ષણ કરતાં મેં કહ્યું. મેં ઇરાદાપૂર્વક તેની પત્ની તરફ જોવાનું ટાળ્યું. ​

પહેલા તો તે પુરુષ મારી સામે જોઈ જ રહ્યો, જાણે મારુ આગમન પસંદ ન આવ્યું હોય તેમ, પછી એક આછેરું સ્મિત આપી મારી સામે હાથ લંબાવ્યો અને કહ્યું "મારુ નામ નીલેશ છે. અમે ગયા મહિને જ આ ફ્લેટ ખરીદ્યો છે. હું એક સોફ્ટવેર કંપની માં સિનિયર ઇજનેર તરીકે ફરજ બજાવું છું."

વાતો નો દોર એમ જ ચાલતો રહ્યો અને ધીરે ધીરે તેમની સાથે મારો પરિચય વધ્યો. થોડા સમય પછી તો અમારો સંબંધ વધુ ગાઢ થયો, અલબત્ત ફક્ત નીલેશ સાથે. તે ઘણી વાર રાત્રે કે શનિ-રવિ માં દિવસ ના સમયે મારા ઘરે આવતો અને અમે વાતો કરતાં. તે એક સોફ્ટવેર એંજીનિયર હતો અને હું પણ તે જ વિષય માં આગળ વધી રહ્યો હોવા થી અમારા બંને વચ્ચે કરવા લાયક ઘણી વાતો નીકળતી.

સિનિયર એંજીનિયર ની પદવી માં તેણે ઘણો પ્રવાસ કરવો પડતો. મોટે ભાગે તો ક્લાઈંટ ને ત્યાં ઑન-સાઇટ કામ રહેતું. તે માટે તે ભારતભર ના મુખ્ય શહેરો થી માંડી ને ક્યારેક વિદેશ પણ જતો. પણ તેના આ પ્રવાસો ની અવધિ ટૂંકી જ રહેતી. લગભગ એકાદ અઠવાડિયા માં તો એ પાછો આવી જ જતો.

મને ઘણા સમય પછી એ વાત ની જાણ થઈ કે મારી સાથે પરિચય વધારવા પાછળ નો આશય મને ચકાસવાનો હતો. તેના એક પછી એક આવતા પ્રવાસો દરમિયાન તેને પોતાની પત્ની ને એકલી મૂકી જવાનો વારો આવતો. નીલેશ ના માતા પિતા ગુજરી ગયા હતા અને તે તેમનો એક માત્ર સંતાન હતો. તેની પત્ની નું પિયર બીજા રાજ્ય માં હોવા થી એવું કોઈ નહોતું જે તેની ગેરહાજરી માં તેની પત્ની ને કંપની આપી શકે. આ પહેલા તેઓ એવા વિસ્તાર માં રહેતા હતા જે એકલી સ્ત્રી માટે અસુરક્ષિત ગણાતો હતો. તેથી જ તેઓ સસ્તા ભાવે ત્યાં નું મકાન વેચી અહીં રહેવા આવી ગયા હતા. તેઓએ આ ફ્લેટ, માલિકીના હક્કે, શહેરના સૌથી સુરક્ષિત વિસ્તારમાં ખરીદી ને આવ્યા હતા. હવે, તેમની સલામતી અને સુરક્ષા માટે ડર કે ચિંતા કરવાનું કોઈ કારણ નહોતું. તદુપરાંત મને એ પણ પાછળ થી જાણવા મળ્યું કે નિલેશે નીચે ના માળે રહેતા વૃદ્ધ દંપતી ને મારા ચરિત્ર વિષે અગાઉ થી પૂછપરછ કરી લીધી હતી.

થોડા અઠવાડિયા પછી નીલેશ ને ફરી પ્રવાસે જવાનું થયું. આમ તો તેણે એક મહિના અગાઉ જ જવાનું હતું પણ નવી જગ્યા માં સારી રીતે ઍડજસ્ટ થવા માં પોતાની પત્ની મદદ કરવા માટે તેણે તે મુસાફરી મુલતવી રાખવાનું નક્કી કર્યું હતું. મારી સાથે ના સંપર્ક બાદ મારા માં પૂર્ણ વિશ્વાસ આવી ગયા પછી તે નિશ્ચિંત થઈ ગયો હતો. ખબર નથી કે હું સાચો હોઈશ કે ખોટો, પણ મારી એક ધારણા હતી કે તે મારા માં એવો એક મિત્ર શોધી રહ્યો હતો કે જેના પર એટલો વિશ્વાસ રાખી શકાય કે તેના પ્રવાસો દરમિયાન જરૂર પડ્યે હું તેની પત્ની ની સાર-સંભાળ રાખી શકું અને મદદગાર બની શકું.

ખબર નહીં કેમ, પણ સાચું કહું તો હું પણ એનો વિશ્વાસ જીતવા નો અથાગ પ્રયત્ન કરી રહ્યો હતો. એ પાછળ નો આશય શું હતો તે હું જ નક્કી નહોતો કરી શકતો. અઠવાડિયા દરમિયાન હું સવારે ઓફિસ જતો અને સાંજે ૦૭:૩૦ સુધી પાછો આવતો. મેં ક્યારેય તેમના જીવન માં કોઈ વગર કામ ની દખલગીરી નહોતી કરી. અમે જ્યારે પણ અલપ-ઝલપ મળતા ત્યારે હું નમ્રતાપૂર્વક તેમના હાલ-ચાલ પૂછતો અને સાથે તાકીદ પણ કરતો કે મારી સહાય ની કોઈ પણ જરૂર પડે તો ખચકાવું નહીં.

સંક્ષિપ્ત માં કહું તો, નીલેશ ને હવે સંપૂર્ણ રીતે ખાતરી થઈ ચૂકી હતી કે હું એક સીધો સાદો પ્રામાણિક છોકરો છું અને મારી ઉપર પૂર્ણ ભરોસો મૂકી શકે તેમ હતો. એ પછી તેણે મને ઘણીવાર તેના ઘરે ચા-નાશતૉ કરવા બોલાવ્યો અને તે દરેક વખતે મેં સાવધાનીપૂર્વક તેની પત્ની તરફ જોવાનું અને તેની સાથે વધુ વાત કરવાનું ટાળ્યું હતું. મેં નજીકથી તેને જોવાનો પ્રયત્ન પણ કર્યો નહોતો. જ્યારે પણ હું નીલેશ ની હાજરી માં તેના ઘરે મળતો, ત્યારે તે હંમેશા તેને શરીરનો ઉપરનો ભાગ અને માથું તેની સાડી ના પાલવ થી ઢંકાયેલ રાખતી. તે મારી હાજરી માં ભાગ્યે જ કઈં બોલતી. ત્યાં સુધી કે મને તો તેની પત્ની નું નામ સુધ્ધાં નહોતું ખબર.

જો કે, એક વાત નું મેં અનુમાન લગાવ્યું હતું. તેના ચહેરા અને આંખો ના ભેદી ભાવ જોઈ નક્કી હતું કે તે જેવી દેખાય છે કે જેવી હોવાનો દેખાવ કરે છે, તેવી છે નહીં. જાણે પોતાના અંદર કેટલાય ભભૂકતા જ્વાળામુખી ને દાબી ને બેઠી હોય તેવી તેની વર્તણૂક હતી. મને આ જાણવાની જિજ્ઞાસા તો જરૂર થતી પણ એક વાત ની ખાતરી હતી કે વહેલા-મોડા મને જાણવા જરૂર મળશે. એટલે જ મારી જાણવાની ચળ ને ધીરજ થી દબાવી રાખી હતી.

સામે જતાં એ દિવસ આવી ગયો જ્યારે નીલેશ ને પોતાના પ્રવાસ માટે નીકળવાનું હતું. તેણે મને તેની પત્નીની સંભાળ લેવાનું કહ્યું હતું અને મેં નમ્રતા પૂર્વક મારી નૈતિક ફરજ અને જવાબદારી તરીકે સ્વીકારી ને તેના માટે ખુશી થી સંમત થયો. મેં નીલેશ ને એ હદે બાહેંધરી આપી કે તેના મન માં મારી વફાદારી વિશે કોઈ પણ જાત ની શંકા ન રહે.

બીજા દિવસ ની સવારે તે ચાલ્યો ગયો અને હું પણ મારી ઓફિસે ટ્રેનિંગ માટે પહોંચી ગયો. સાંજે પાછો ફરતાં, જ્યારે હું મારા દરવાજા નું તાળું ખોલી રહ્યો હતો ત્યારે મને મારી પીઠ પાછળ સામે ના ફ્લેટ નો દરવાજો ખુલવાનો અવાજ આવ્યો. મેં અટકી ને પાછળ જોયું તો નીલેશ ની પત્ની એ તેમના ફ્લેટ નો દરવાજો અધુકડો ખૂલ્યો હતો અને ડોકું બહાર કાઢી મને ચા પીવા માટે બોલાવી રહી હતી.

નીલેશ ની પત્ની: "મેં અત્યારે જ ચા મૂકી છે. તમારો ફ્લેટ પછી ખોલજો પહેલા આવી ને ચા પી લો"
​

મને સખત આશ્ચર્ય થયું. પહેલું કારણ તો એ કે આટલા દિવસો ના પરિચય દરમિયાન તે સ્ત્રી એ પહલી વાર મારી સાથે પ્રત્યક્ષ વાતચીત નો પ્રયાસ કર્યો હતો. અને બીજી વાત એ કે હજી સવારે તો નીલેશ ગયો હતો.. આટલી જલ્દી તે મને ચા પીવા કે પછી કોઈ અન્ય કારણ થી બોલાવશે તેની મને જરાય આશા નહોતી.

શું કરવું તે નક્કી ન કર્યો શક્યો હું, ત્યાં ને ત્યાં જ મૂર્તિ બની ને ઊભો રહ્યો.. હું અચકાતો હતો પણ ત્યાં જ તેણે ફરી થી મને અંદર આવવા કહ્યું,

નીલેશ ની પત્ની: "આમ ને આમ ઊભા રહેશો તો ચા ઠંડી થઈ જશે"

બીજી વાર ના આગ્રહ પછી આગળ કઈં વિચાર્યા વગર હું તેમના ફ્લેટ ના દરવાજે પહોંચ્યો. તેણે તરત જ આખો દરવાજો ખોલ્યો અને મેં તેમના ફ્લેટ માં પ્રવેશ કર્યો. તે સાથે જ તેણે દરવાજો બંધ કર્યો. મને ડ્રોઇંગ રૂમમાં સોફા પર બેસાડીને, તે ચા લેવા કે પછી બનાવવા રસોડા માં જતી રહી. પછી. હું મૂઢ બની ને દીવાનખંડ ના રાચરચીલા ને જોતો રહ્યો. ખૂબ સુંદર સજાવટ હતી અને ચોક્કસપણે નીલેશ ની પત્ની નો જ હાથ હતો.

થોડી જ વાર માં તે મીઠાઈ, બિસ્કિટ, કેટલાક ફરસાણ અને ચા સાથે ની ટ્રે લઈ આવી. મારી સામે ટીપોય પર ટ્રે મૂકી ને તેણે ચા નો કપ આપ્યો અને પોતે એક કપ લઈ ને મારી સામે સોફા પર બેસી ગઈ. મેં ધ્યાન થી જોયું તો તે પોતાની જાત ને સંકોરી ને બેઠી હતી જાણે કોઈ ભેદ છુપાવી ને બેઠી હોય અને ખૂલી ને વાત કરવા થી મને તેના રહસ્ય ની ખબર પડી જવાની હોય. મેં પણ સ્વાભાવિક વાતચીત કરી અને કોઈ જ જિજ્ઞાસાપૂર્ણ પ્રશ્નો કર્યા નહીં. મારી આદત અને સિદ્ધાંત મુજબ, હું ઇચ્છતો હતો કે વાતચીત માં પહેલું પગલું તે ભરે પછી જ વધુ બોલવું. નહીં તો પછી.. લેવાનો નહીં લોડો અને ખભે લઈ ને દોડો.. જેવો ઘાટ થાય.
​

ચા પતાવી ને મેં કપ ટીપોય પર મૂક્યો ને હું ઊભો થયો. તે પણ મારી સાથે જ ઊભી થઈ.

મેં કહ્યું "ચા પીવડાવવા બદલ આભાર. શું નીલેશભાઈ પહોંચી ગયા?"

તેણે મંજુલ સ્વર માં કહ્યું "હા એ તો ફ્લાઇટ માં ગયા હતા એટલે ૨ કલાક માં જ પહોંચી ગયા"

આગળ શું બોલવું તે કઈં સૂઝ્યું નહીં. વાત તો ઘણી કરવી હતી પણ હિંમત નહોતી થતી. અરે, મેં હજી સુધી તેનું નામ સુદ્ધાં નહોતું પૂછ્યું.

"ઓકે ભાભી, ચા માટે આભાર" હું દરવાજા તરફ આગળ વધવા ગયો.

"રાત્રે જમવા નું શું કરો છો?" તેણે પૂછ્યું ​

Congratulations