Adhyaay ~ 1
"Aap ab tak soye nahi? 10 bajne ko hai…"
Priya ki awaaz ne meri khamoshi ko bhed diya... or mera dhyaan apni or khincha..aaj main punah apne ghar ke baraamde mein akela baitha tha.. Mann me ek bechaini thi.. jiska kaaran mere saamne padi woh tasveer thi… aur uske paas rakhi woh diary.. Thodi der baad maine diary aur woh tasveer apne haathon mein uthayi, aur chupchaap bistar ki taraf badh gaya.... Priya bhi bina kuchh kahe mere paas aakar bistar par let gayi... usne apna haath meri or badhaya, or seene par rakha jaise dilaasaha de rahi ho.. Kuch minton me wo bhi chain ki neend me thi.. Par meri aankhon se neend koson door thi.. Baar-baar meri aankhon ke aage wo tasveer ubhar aati…..
Maine ek baar punah us mukhde ko gaur se dekha or fir dheere se apni nazrein paas me nagn leti Priya ki taraf mod di, is baar ek tulnaatmak bhaav ke saath... Mere honthon par ek muskaan si aa gayi.. Or mujhe aaj subah se ghati sabhi baaton ka punah smaran sa ho gaya.. Apne antar-mann me maine subah se hui sabhi ghatnaaon ko ek baar dohraaya..
《《 2nd December 2011 》》
<< NH - 7, Etawah, Uttarpradesh >>
December ki sardi ki dhund abhi poori tarah chhati nahi thi… aur highway ke kinaare ek chhota sa jamaavda lag chuka tha, Subah ke 5 baj rahe the, or Bheed ko dekh ye saaf andaaza lagaya ja sakta tha, ye sabhi subah me jooging ya running karne waale log the..
“Arey Patnaayak, idhar nahi yaar… thoda door jaakar ulti kar.. Kitni baar bola hai.. crime scene ganda mat kiya kar... SSP sahab aate hi honge…”
“Sorry sir…” Patnaayak ne jaldi jaldi me apne kadam aage badhaye or road ke kinaare jhuk kar raat ki daawat or daaru sab ugal diya..
“Khoon… khoon nahi dekha jaata mujhse… aur aaj toh poora din khana bhi nahi khaa paunga main…” thodi der baad usne apni saansein kaabu me karte hue kaha.
"Aur fir bhi tumhe Police ki naukari hi pasand aayi.. "
Itna bol kar, maine Patnayak ko uske haal par chhor laash ki oor badha.. Kuchh hi kadmon ki doori par, padi thi woh laash.. Bilkul hi nagn awashta me.. Jism par gehre ghaav the.. jaise kisi ne nafrat mein aakar baar-baar vaar kiya ho... Khoon sookh kar kaala padne laga tha… Main pairon se hote hue apni nazarein aage badhai, or Aur phir… meri nazar uske chehre par jaa tikki.. Wahi chehra.. Wahi masoomiyat.. Jaise maut ne usse chhua zaroor ho… lekin mita na paayi ho.. Maine ek pal ke liye aankhen band ki… phir dobara dekha... shayad tasdeek karne ke liye ki yeh haqeeqat hai, koi sapna nahi.. Ya shayad us massom chehre ko apne antarmann ke drishti-patal par purn roop se ankit karne liye..
“Sir… lagta hai yeh case seedha-saadha nahi hai…” mere peeche se awaaz aayi..
"Aur ye tum har case ki shuruaat me bolte ho.." Maine bina mudhe hi dheere se kaha..
“Patnaayak, perimeter secure karao. Koi bhi aadmi tape ke andar na aaye, media toh bilkul nahi. Aur photographer ko bolo, har angle cover kare, close-ups, mid, wide… sab.” maine ek kathor lahje me kaha..
“Ji, sir…”
Thodi hi der me forensic ki gaadi bhi aa gayi.. Lash ko Safed kapde se dhak diya gaya.. Bheed jo thodi bahut lagi thi.. unhen bhi door hataya gaya.. Murder site Main road par hone ki wajah se barricade lagaane pade.. Traffic jyada na badhe iske liye dusre alternate raashte se gaadiyon ko nikalne ka aadesh de diya gaya..
In sab kuch ko anjaam dete hue kareeb 2 ghante guzar gaye... Tabhi.. ek gaadi siren waali light ke saath hamare aage hi aa kar ruki.. Main or Patnayak jaldi se gaadi ki gate ke paas pahunche.. Patnayak ne gate khola or Or SSP ke baahar nikalte hi, pahle Patnayak or fir maine unhe salute kiya..
"Jai Hind Sir! "
" Jai Hind, Inspector Harshvardhan, Kya maamla hai.. tumne sidhe head office phone kiya tha.. Kisi bade aadmi se related case hai kya? "
"Nahi sir, Victim ki wajah se aapko call nahi kiya, balki jisne laash sabse pahle dekhi hai.. uski wajah se bulana pada.. Wo republic channel ka Anchor hai na, Arnav Chakarvarty, wahi first responder hai.. Uska ghar is road par aage padta hai.. "
"Aree yaar, case shuru hua nahi, or National audience pahle hi mil gayi.. Achha main dekhta hun, Thodi shatarkata baratni padegi, dekhna koi important information leak na ho.. Waise uska koi link to nahi lag raha na, murder victim se.. "
"Sir, victim ki abhi tak shinakht to nahi hui hai.. Preliminary report aaj shaam tak ya kal tak aa jaayegi.. But, aisa kuchh lag nahi raha.." Maine apni baat abhi khatm hi ki thi ki Patnayak tej kadmon ke saath hamari taraf aaya..
"Sir, Thodi door jhaadiyon me ek diary mili hai.. Ladki ka naam Jyoti Kumari hai.." Usne thodi tej saanson ke saath apni baat khatam ki..
Maine apne gloves pahne or badi hi satarkata ke saath Patnayak ke haathon se Diary le liya..
St. Mary's College, Vijaynagar, Etawah, Dairy ke cover page par ankit tha, Bhitar pahle panne par naam darj tha..
Name : Jyoti Kumari
Father's Name : Ramnarayan Prasad
Mother's Name : Urmila Devi
Residential Adress: Makaan no. 13, Lakshmi Chawl, Pachwali Road, Etawah
Height : Abhi naa bataib, tani aaur lamhar ho jaaib tab bataib..
Weight : Mot naa hai hum, Kilo to ghatat-badhat rahat hai..
Saath hi, rangeen kalam se kuchh phool ki drawings bani hui thi.. Maine diary ko apne haanthon me pakde hue hi.. SSP sir ko dikhaya.. Fir wapas se patnayak ko de diya is nirdesh ke saath ki Prints dusting ke baad ise aaj hi mujhe lauta dein..
"Now, That's a good start for the investigation, mujhe case ki baaki details call par bata dena, Tabtak, Main is Arnav se baat karke case ki koi Important detail baahar nahi aane se rokta hun.. Waise tum bhi to usse mile the pichhle saal Police union ki party me, Donor tha na ye wahan, mujhe jahan tak yaad hai, Tum apni taraf se bhi usse mil lena or thodi puchhtaachh bhi kar lena.."
"Ok Sir.. "
"Thik hai main nikalta hun ab, You are incharge of this case.. Lekin dhyaan rahe case thoda highlighted hai, to tumhare liye ye sahi mauka hai, Inspector Harshvardhan Singh se, DSP Harshvardhan Singh Kahlaane ka.. Or wo Patnayak kahan gaya, bolo use, aise murder site par ultiyan karega to Assistant Sub Inspector hi bana rahega.. Sub inspector tak ki bhi promotion nahi hogi.. "
<<
Civil Lines Police Station, Etawah >>
"Are Patnayak, Wo preliminary report aayi kya? "
"Ji Sir, Abhi thodi der pahle hi dekar gaye hain, Forensic waale.. Main aapke paas lekar aa hi raha tha.."
"Hmm, Chalo dekho kya kya pata chala hai hamein.. Report ki ek copy mujhe de dena or ek File me bhi laga dena.. Ab Padho kya hai report me.. "
"Ji Sir...... Body temperature aur rigor mortis ke hisaab se, maut raat 1 se 3 baje ke beech hui hai aisa lagta hai.. Kul 9 stab wounds hain, Hesitation ke marks nahi hain, Matlab Killer ya to ye pahle bhi kar chuka hai.. ya fir wo well trained hai.. Body par struggle marks kam hain, shayad victim ko pehle sedate kiya gaya ho, Aise case me maybe victim Killer ko pahle se jaanta ho.. Lekin sir, ek hairani ki baat hai.. "
"Aisa kya ho gaya Patnayak, jo hamare liye bhi hairani ki baat ban jaaye.. "
"Sir, Cause of death Asphyxiation hai, Yaani vicitm ka gala ghonta gaya hai.. Lekin sir hairaani ki baat ye hai ki Forensic Doctor ke hisaab se Jo stab wounds hain wo marne ke baad ke nahi lagte.. Aisa lagta hai jo do insaan ho, ek ne gala dabaya hai or dusre ne chaaku se waar kiya hai.. Ya fir sharir se ek behad hi majboot aadmi.. Halanki sir, Jab victim ke saath ye sab hua, wo kisi higly sedative ke influence me thi.. Maybe, ketamine ya benzodiazepine jaisa koi chemical.. "
"Isiliye to maut bhi uske chehre se uski maasomiyat nahi chhin paayi.." Main apne bhitar hi bud-budaya..
"Aapne kuchh kaha sir? "
"Aree nahi.. Main bas soch raha tha ki yah to saaf hai ki killer ne pehle sab kuchh apne control me liya, sedation ke jariye.. phir apna kaam kiya.. Itni jahmat uthaane ki jaroorat kya thi.. "
"Ek baat aur hai sir, Vicitm ki body freshly washed hai.. Soap residue mile hain.."
"Forceful sex ke koi indication bhi hai kya? "
"No sir, Aisa kuchh abhi to nahi saamne aaya hai.. Forensic waale abhi aur bhi jaanch kar rahe hain.. "
"Ok, Thank You Patnayak, Main SSP sir ko call par update kar deta hun, Fir main ghar niklunga.. Ye Diary main le jaa raha hun, tum chaho to evidence log me mera naam daal dena.."
"Ok Sir.. "
Adhyaay ~ 2
Maine fir se ek baar us tasveer or Priya ki oor dekha.. Tulnaatmak bhaav ab apne nishkarsh par pahunch chuka tha.. fir ek muskaan ke saath diary ko khola..
________________________________
___________________________
Tohre Dil tak,
Hamri Pyaari Maai....
《《 27 May 2011 》》
" Maaiii....O.....Maaiii Ye tu Baapu ko samjhaawat kaahe naahi? Kahat hain ki hum college naa jaaib.. Paisa naahi baachat hamra laagi… Aur tu… tu bhi inka kuchh naahi bolat…bas chupe chape inka har batiya maan let ho… Jayee dee.. ab hum tohro se bhi na batiyaaeb..."
" Par Maaii.. tohse na batiyaib to kauno se batiyaib? aur kauno baatiyaawe wala bhi to naahi hai.. Achha chal thik hai... Na jaaib ham college.. Jaisan tu aur Bapu kahbo.. aisan hi karab.."
《《 2nd June 2011 》》
" Maii... O... Maii.. aaj tohse hamka ek jarrori baat karni hai.. Dekh tu risiyaai mat jaiyo.... aur maarne mat lagiyo hamka.. Baapu jaisan.. Pahle hamri baat sun liyo.. Fir jaisan tu kahbo uhhe ham karab.."
"Aaj na hamka U Raviya hai na.. aree.. Uhee.. Hamni ke ghar ke saamne waale... Suresh Chacha ji ke laika... U na aaj hamka.. " I love you " kahalas... Hamahu okra saaf saaf bol dis.. pahile ham apni Maaii se puchhab fir jawaab dehab.. Hamari baat sun ke u bada joor se hasat rahe.. Sach batai, Maai… hamka bhi wo pasand hai… Tohra ham pahle bhi bataile hain na okra baare me… ketna baar u hamre saath tution jaat rahe... Padhai me bhi hamaar ketna baar madad kaile rahe... Dekhan me bhi theek hi hai.. Tani saa saanwar hai par lambai me lagbhag 6 foot ke hai... aaur deh, to bilkul kauno hero jaisan laage hai.. "
"Ab tu hi bata, Maai… ham kaa kari? Tu haan kahbe tabahi hamahu okra haan kahab… waise bhi Baapu ke to aajkal hamari chinta bilkul bhi naikhe rahat... Har roj daaru pee ke aawat hain…. Hamahu unka se bache ke upaay dundh liyo hai.. Unka aawe se pahle hi apna kamra band kar let hain… Pata naahi kaahe u aisan hot jaat hain… Shayad hamare byaah ke umar ho gail hai ehise... Par Maaii.. unka haalat dekh ke to naa laagat hai ki U hamar biyaah kabo karwaihan.. Ab to sab kuchh tohre hi soche ke padi…"
" Bol na, Maaii... hamahu Rabiya ke haan kar di na.. Tohar or Baapu ke Hamaar biyah laagi chinta hi khatam ho jai... Maan ja na Maii.. Maan ja... Achha kauno baat naahi.. Aaj naahi to kal… 1-2 din me to tu hamar baat maan hi jaibo… hamahu dekhat hain kab tak risiyaa ke baithal rahat ho.. "
《《 3rd August 2011 》》
" Maaiii...O...Maaii.. Hum na tohse kuchh chhupaye rahe hain.. par ab bhitare bhitare ghutan si howat hai.. Tohse kuchh chhupaye nahi sakte na.. U ka hai na.. kal Hum College naa gayil rahin.. College ke bahaane hum aur Ravi, okra nayi dukaan par gaye rahin... Ravi ke papa ne ohke ek Photo Studio ke dukaan khol dis hai.. Ab to Ravi kamaaye bhi laagal hai... Kal Pahila baar Ravi aaur hum saath saath rahin.. tu samjhat hai na? Ravi ne hamri photo bhi kheenchi dher saari.. Ek photo tohre laagi laaye hain.. Ee diary ke panna ke hi tohra aanchal samajh ke ehime chhupa det hain.. Tu dekh liyo.."
" Or haan.. Bapu ka haal tohse naa hi kahun to theek hoi.. Jabse hum apna kamra band kare lagin, Tabse unkar haalat aur kharab hot jaat hai… Din me kaam par to jaat hain, Par har shaam daaru me dhut hokar lautat hain… Kaa hi kahe kahe tohse... Par ab… Hum akeli naahi hain, Maai… Ravi hamre saath hai… U hamse pyaar kare hain… aur hum unse… Hum unka sab kuchh batai diye hain.. U hamse shaadi kare ke baat bhi kahe hain…"
" Par ek baat aur hai, Maai… Ee baat shayad sirf tu hi samajh sakat hai… Hum Ravi se bhi kahe rahe, Par unka vishwaas naahi howat… Unka laagat hai ki hum kauno bhram me baani… Ab pata naa maai.. Shayad unkar baat hi sach hokhe.. Par Maai… Pichhla kuchh din se… Humka aisan lagat hai… Jaise koi hamaar pichha karat rahat hai… Raat me jab hum sut jaat hain… Laagat hai koi hamre kamra me aawat hai… Darwaja band rahe ke baad bhi… Hamre darwaja band kare ke baad bhi.. Ab to garmi me bhi… Hum khidki band karke sovat hain… Lekib tabahun, Ee darr… Jaane kaahe kam naahi hoat hai.."
《《 31 September 2011 》》
" Maaiii...O...Maaiii.. Kaa kahin aaj tohse, hamar aanshu tohar aanchal par girat hi hai, Ee aanshun se hi tu samajh jaa, ka haal hawe hamaar.. Baapu chal gailan, Kaalhe hi unkar sab kriyakaram khatam bhayil… Daaru… unka apne saath hi jahar bana ke le gail… Ab kehu naahi ba hamaar… Ee ghar bhi kaatat bawe ab to.. Ravi... U bhi aapan dukaan ke chakkar me hamka bhula gail hawan.. Aaj hum jaaib unka se mile, Saaf-saaf puchh leham, U kaa chahat baran.. Hamara dukh Baapu ke jaaye ke to shayad bilkul bhi naikhe, Par Ravi ke badlal vyohaar bilkul naikhe sohaat hamra.. Kuchh naahi bujhaat hai kaa kari, Aage ke zindagi kaise jiyal jaayi… Ab to ee diary ke panna jekra hum tohar aanchal samjhat rahin.. U bhi kora kaagaz jaisan laage lagal ba.. "
" Maaaiii.... Ab toot rahal biya tohar
Jyoti.... Priya .... "
________________________________
___________________________
Aage ke 20–30 panne faade hue the… Par bas faade nahi gaye the, soch samajh kar mitaye gaye the... Panne aise faade gaye the ki bachpan wali trick... pencil se ghis kar pichhle lafzon ko ubhaar lena... yahan bilkul bekaar thi... Jaise kisi ne jaan-boojh kar har nishaan mita diya ho… Is entry ke baad jo agla panna bachaa tha… uspar bade aksharon me sirf ek hi line likhi hui thi...
“You Know What To Do!”
Bade… teekhe… dabaav waale aksharon me likha gaya tha.. Jaise likhne waale ne poore Yaqeen ke saath likha ho.. Un bade aksharon ko dekh Mera gala sookh sa gaya... Kya yeh message… mere liye tha? Ek baat to bilkul saaf thi.. yeh
Jyoti .. Priya ki handwriting nahi thi... Toh phir kiski thi? Aur sabse bada sawaal... kyun? Kya karwana chahta hai koi mujhse?
Agle hi kuchh palon me mera sir dard se fatne laga… Jaise dimaag ke andar koi zor-zor se darwaza peet raha ho... Maine aankhen band kar li… par wo lafz, “You Know What To Do…” baar-baar dimaag me goonj rahe the.. Jaise mere kaanon me koi baar-baar dohraa raha ho unhein..
Subah ke paanch bajne ko the… Suraj ki pahli kiran balcony ke raaste kamre me ghus rahi thi.. Poore kamre me ujala badhta jaa raha tha.. Par ajeeb baat thi.. Kamre ki roshni bhale hi badhti jaa rhai thi.. Par ek andhera mere andar ghar karta jaa raha tha.. Shayad neend ki kami thi… Ya phir… kuchh aur… Kuchh aisa… jo mujhe majboor kar raha tha.. us handwriting ko phir se dekhne ke liye… Jaise unmein koi nirdesh chuppe hue the.. Aur sabse khatarnak baat, Mujhe sach mein lagne laga tha… ki main jaanta hoon… mujhe kya karna hai... Aanan-faanan me main utha, Diary ko aakhiri sandesh jo shayad mere liye hi tha, us apnne ko bhi faad diya.. tabhi mera dhyaan bistar par chala gaya.. Priya wahan nahi thi...
Adhyaay ~ 3
《《 3rd December 2011 》》
"Tringg..... Tring... "
Dorbell ki aawaj ne meri neend todi.. Subah ke 9 bajne ko the.. Sir bhaari sa tha.. Aankhein neend me bojhil.. Maine kambal hatayi, or nagn Priya mere aadhe sharir par leti hui thi.. Maanon mere aadhe sharir par uska poora-poora haq ho..
"Tringg..... Tring... "
Tabhi dorbell ki aawaj dubara se mere kaanon me padi.. Maine Priya ko khud se alag karna chaha, wo thodi si kunmunaayi or karwat badal wapas se neend me dubb gayi.. Main bistar se utha, or raat ki baaton ko jehan me laane ki koshish karte hue, Darwaaje ki oor badha..
Mujhe yaad aaya ki kal der raat tak main Dairy padh raha tha.. Phir… Kamre me failti wo subah ki laalima.. phir andhera... Tabhi mera dhyaan us Diary ko or chala gaya.. Jo Baraamde ki table par padi thi.. Paas hi table fan chalu tha.. Thand ke din me maine table fan kyun or kab chalu kiya.. Main yahan aaya hi kab tha.. Maine to dairy bistar par hi padhi thi, or udhar hi rakh kar so gaya tha shaayad... Ya shaayad nahi.. Main baraamde me aaya tha.. Shaayad nind poori naa hone ki wajah se mujhe yaad nahi aa raha? Ek pal ko laga… jaise dimaag ke andar koi hissa khaali hai.. Maine apne khayaal jhatke.. Table fan off kiya or darwaaje ki oor badh gaya..
“Arey Patnaayak… tum? Itni Subah-subah? Aao andar aao.."
"Sir, aapka phone nahi lag raha.. Shayad band hai ya network ka issue hai.. Maine kitni baar aapko call kiya.. SSP sir ne bhi call kiya tha aapko.. fir unhone mujhe call kiya.. Itne thandi ke din me aap fan chala rahe ho? " Table fan jo dheere dheere band ho raha tha uspar Patnayak ki nazar pad gayi thi..
"Aree wo galti se pankhe ka button dab gaya tha... Rahi baat phone ki, to main kal charge me lagaana bhool gaya tha.. Waise aisa kya ho gaya jo SSP sir subah hi call karne lage.." Maine baat sambhaali..
"Wahi Arnav, Republic channel wala, usne shayad kal laash ki photo hamare site par pahunchne se pahle hi khinch li thi.. Ab wo blur karke TV par chala raha hai.. Headline me Police ki khoob waah-waahi bhi kar raha hai.. " Patnayak ne ek hansi ke saath talkh lahje me kaha..
"Baitho Patnayak, Main Chai banata hun.." Maine baraamde ke paas hi use baithne ka ishara karte hue Kitchen me chai ke liye chala gaya..
"Aaj kaafi busy din rahne waala hai sir, DSP sir se milne ke baad, hame mandatory Psych Test ke liye bhi jaana hai.. Poore Department ki evaluation hone waali hai.. Upar se media ki wajah se suna hai ki koi Local Politician bhi station par aane waala hai.. Uska bhi alag intezaam karna padega.. upar se unke sawal-jawab honge wo alag.. " Patnayak ne Baramde se hi thodi tej aawaj me kaha.. "Psych Evaluation" ye baat jaane kyon mujhe thodi khatki..
"Koi naya rule aaya hai kya? Ye Psych Evaluation to nahi hote the.. Hote bhi the to bas doctors ki sign hi lagti thi.. Wo bhi individually.. Pahli baar sunn raha poore department ka ek saath Psych Evaluation hona hai.. " Maine Kitchen se hi kaha..
Thodi der baad main chai lekar baraamde me aaya, Patnayak ne mujhe dekha... Phir diary ko.. Phir bedroom ki taraf ek jhalak li.. Maine use chai ki cup thamayi.. uska agla prashnn mere liye taiyar tha..
“Sir… aap akela rehte hain na?” Uska sawal seedha tha.. Maine uski aankhon me dekha...
“Kyoon?” Woh halka sa muskuraaya...
"Kuchh nahi sir.. Bas aise hi…”
Chai ki ekadh sip lekar usne apni baat badli..
"Aapne Diary ke contents padh liye.. Kuchh Interesting? "
"Haan, Padh to liya hai maine, aaj main ise Evidence me return kar dunga, uske baad tum bhi iska ek inspection kar lena.. Main nahi chahta ki mera prespective tumpar pahle hi haavi ho jaaye.. Dono log seperately ise aankalan karenge to behtar hoga.. Tumhe kya lagta hai? "
"Bilkul sahi baat kahi hai aapne, sir.. Yahi sab to aapse sikhna hai...... Waise Aapne ghar achha rent par liya hai.. Sahar se door, shant aabo-hawa, kaafi badhiya maahaul bhi hai.. Main to ab bhi Police issued Quaters me hi gujara kar raha hun.. "
"Kuchh saal or beetne do, tumhe bhi mehsoos hoga, tension waali naukri ke beech thodi shanti kitni jaroori hai.. "
Humaari chai khatm ho chuki thi.. Maine use baraamde me hi thoda wait karne ko kaha, or jaldi me taiyaar hokar uske saath hi DSP sir ke office ko nikal pada..
.
.
.
.
.
.
Halke kohre ki wajah se Raasta dhundhla tha, Ya shayad neend poori naa hone ki wajah se meri nazar... Patnaayak drive kar raha tha aur Main side seat par tha...
“Sir… aap theek hain na?” Usne bina meri taraf dekhe puchha.
“Haan.”
“Sir… aap thoda… distracted lag rahe hain.”
Main chup raha, fir maine gaadi ke sheeshe me apna reflection dikha.. Aur ek pal ke liye… Mujhe laga… Woh main nahi hoon.
“Sir?” Patnaayak ki awaaz ne mujhe wapas kheench liya..
“Haan… main theek hoon.” Maine aankhen band kar li...
Thodi hi der me hum DSP sir ke office me the.. Fir wahi hua jo hona tha.. Case ko fasttrack karne ka farmaan jaari hua.. Aage ki kya strategy honi hai isko lekar bhi thodi mantrana hui.. Jald se jald koi suspect saamne laane ki baat bhi kahi gayi.. or antim aadesh ke roop me Psych evaluation me bhaag lene ka farmaan.. yahi koi 1 ghante ki metting rahi hogi hamaari.. Uske baad Patnayak mujhe apne saath lekar hi District Psychological Evaluation Centre ki oor chal pada..
<< District Psychological Evaluation Centre, Etawah >>
Main or Patnayak hall me baithe the.. Jyada badi nahi hote hue bhi, bhitar se ye building kaafi badi pratit ho rahi thi.. Kai kamre ek ke baad ek bane hue the.. Yahan ek ajeeb sa sannata mehsoos ho raha tha... Thodi der me Patnayak ka bulaawa aa gaya.. uske jaane ke yahi koi 10-15 minute baad ek madhur si aawaj sunaayi di, jo mera naam pukaar rahi thi..
“Inspector Harshvardhan Singh?”
"Ji.. " Maine sir utha kar dekha.. Ek 25-30 saal ki mahila, ne bade hi narm si aawaj me mera naam pukaara tha..
"Mujhe follow kijiye.” Usne usi narm lahje me kaha or ek room ki oor chal padi or main theek uske pichhe..
Room simple sa tha.. Ek table, Do kursiyan, Aur saamne table par pada ek name plate.. "Dr. Meera Sinha"
“Please sit.” unka bolne ka andaaz ab bhi usi narm lahje me tha.. par unki aankhein jaise mujhe beehter tak dekh rahi hon..
“Yeh ek routine evaluation hai, Bas kuchh sawaal-jawaab honge… aur maybe kuchh tests jaise CT scan, MRI. Let's conclude the Tests first, Aap MRI table par let jaaiye.. "
....
....
....
....
....
....
Kareeb 2 ghante baad maine khud ko ab bhi Dr. Meera ke cabin me unke desk ke saamne baitha paaya... Par Dr. Meera wahan nahin thi.. Mera poora Shareer pasine se bhiga hua tha.. Maine mud kar gate ki oor dekha, wahan Dr Meera to nahi, lekin Patnayak khada tha.. ek ajeeb se bhaav se meri oor dekhte hue.. Thodi der baad usne apni jubaan kholi..
"Chaliye sir, ho gaye sabhi tests, ab results to kuchh hafton baad sidhe Headquaters pahunchenge.. "
Poore raaste hum dono ke beech koi baat nahi hui.. Halanki, maine kai baar Patnayak ko khud ko teerchi najaron se ghoorta hua paaya..
Adhyaay ~ 4
《《 5th December 2011 》》
<< Civil Lines Police Station, Etawah >>
Subah ke kareeb 10 baje the, main apne cabin me pahuncha jahaan Patnayak pahle se hi maujood tha.. Uske chehre par koi nayi cheej mili ho waisi hi khusi thi... Mere aate hi usne mujhe salute kiya or wo dairy meri table par rakh di..
"Kal poori raat maine diary ko khoob achhe se padha sir, or pata nahi aapse kaise itni badi baat miss ho gayi.."
"Kaun si baat miss ho gayi, mujhse? "
"Are sir, sabse bada saboot to hamari aankhon ke saamne hi hai.. "
"Aree Patnayak, Paheliyan na bujhao, mujhse miss kya hua hai wo batao.. "
"Sir, Jyoti ne saaf-saaf likha to hai photo ke baare me, jo usne Ravi ke studio me khinchwaai.."
"Haan wo to maine bhi padha, jo priya ne likha hai.. mera matlab Jyoti ne likha hai.. Par koi photo mili kahan, maine to diary ke sabhi panne chhan maare the.. "
"Wahi to aapse miss hua hai na sir.. Photos diary ke pannon ke beech nahi thi.. Ho sakta hai, Jyoti ne pahle, pannon ke beech rakha ho, par baad me use kisi darr ki wajah se chhupane ka nirnay liya ho.."
"Patnayak, par photos hain kahan? "
"Diary ke cover waale kaathor hisse ke niche.. Bai hi maheen kaam kiya hai usne, badi hi baariki ke saath usne Photos chhupane ki ye jagah banayi hai.. Or sir, isme ek nahin 4 photos hain kul.. or in photos ne to case ko bada hi sidha sa mood de diya hai.. 2 din pahle kahi baat main wapas leta hun.. Ye case to bilkul hi sidha-sidha sa lagta hai.. "
"Patnayak abhi kisi nishkarsh par nahi pahunch sakte, Gloves laao, or in photos ko badi hi baariki ke saath nikaalo, or inhen bhi print dusting ke liye Forensic lab bhejo.. Saath hi unse yeh bhi puchh lena ki Body ki preliminary report or Final report me koi antar to nahi aaya hai.. Koi naayi baat pata chali ho to mujhe batana.. Now go! "
"Ok sir, main khud hi photos ko lekar Forensic lab chala jata hun, aise me wo log kaam thoda jaldi bhi kar denge.. Waise Sir, Aapse ek baat puchhun? "
"Hmm, Puchho? " Maine bina uski or dhyaan diye bina hi kaha..
"Sir, Ye Priya kaun hai? " Uske is sawaal matrr se table ki fileon ke beech fansi meri nigaahein, swatah hi upar ki or uth gayi.. Kuch kshanon tak main use yun hi dekhta raha..
"Aree.. Koi nahi, wo mere dimaag me news paper ki ek baat ghar kar gayi thi.." Maine baat taali.. Usne kuchh palon ke liye mujhe ghoora, or fir chala gaya..
《《 6th December 2011 》》
Aaj fir Patnayak mere cabin me tha.. ham dono hi saamne table par bikhri tasveeron par najrein gaadaye hue the.. Print dusting ke baad Photos wapas aa chuki thi, Ek confirmed print to
Jyoti..... Priya... ke mile the.. Ek or dusra print mila tha jo unknown tha, Patnayak or mera, anumaan tha ki yah nischit hi Ravi fingerprints ke honge..
Ek photo me
Jyoti..... Priya... ke haanthon me ek chhoti se deepak ke roshni thi.. Jahan ye saaf anumaan lagaya jaa sakta tha ki wo photo me nirvashtra thi.. Maine photo ko aur gaur se dekha, us maasom chehre ke haav-bhaav padhne ki koshish karte hue..
"Patnayak, Is photo ko dekho.. Isme expression, kya tumhe natural lag raha hai? Aisa nahi lag raha jaise kisi ne guide kiya ho aisi photo khinchwaane ke liye? "
"Hmm.. " Patnayak ne bas itna hi kaha.. usne kuchh der us photo par gaur kiya, fir usne baaki ke teen picture ki oor dekha or mujhse kaha..
“Sir… aur bhi hain.. in par bhi jara gaur kariye..”
Baaki ke teen photos thode alag the.. Do photos me to aisa lag raha tha jaise wo Anjaan thi ki uski photos li jaa rahi hain.. Patnayak ne turant kaha..
“Sir, Yeh sabhi photos willingly nahi li gayi hain shayad... Maybe.. hidden camera? Ya Ravi dwara uske trust ka misuse.”
"Hmm.. Baat me tumhari dum hai Patnayak.. " Is baar maine haami bhari..
Thodi der baad, hamne aage ka plan banana start kiya.. SSP sir ko maine call karke case related details bataayi.. Wo bhi kuchh excited lage ek valid suspect ki information se.. Media me kehne ke liye unke paas ek naya point tha..
"Sir, hum bas nikal rahe hain, Ravi ko pick up karne ke liye.. Saath hi uske ghar or Studio ki bhi chhapemaari aaj hi kar lenge.. shaam tak shayad sach saamne aa jaye.. "
Uske baad Patnayak ko kuchh constables or Police gaadi ready karne bhej diya.. Thodi der me, humne Ravi ke ghar par chhapa maara, wo to wahan nahi tha, par uski family se pata chala ki wo apne Studio me hai.. Ghar ki taalashi ke liye kuch constables ko aadesh de kar, main or Patnayak Ravi ke studio pahunche..
<< Ravi Digital Studio – Vijayanagar >>
Dopahar ki dhhop ki wajah se Studio ka shutter aadha khula tha...
“Police!” Patnaayak ne zor se awaaz lagayi.. or Shutter ko upar khinch diya.. Ravi bhitar counter par baitha tha, koi bhi grahak maujood nahi tha.. Ravi yahi koi 25–26 saal ka ladka tha, saadharan sa hi dikhne waala..
“Ji… kya baat hai?” Usne hame dekh chaunkte hue kaha..
"Chalo, Mama ke ghar chalna hain.. Wahin batayenge kya baat hai.. " Uska chehra kuch paloon ke liye sunn sa ho gaya.. Par shayad wo bhi samajh gaya tha, kya maamla hai.. Usne koi jor jabardasti nahi ki or chupchap Patnayak ke saath Police gaadi me aa baitha..
<< Civil Lines Police Station, Etawah >>
Shaam ke 5 bajne ko the, Ravi ko Interrogation Room me le jaaya gaya.. Maine or Patnayak ne puchh-taachh shuru ki..
“Kab se jaante ho Jyoti ko?” Patnayak ne pahla sawaal kiya..
"Jaanta to main use bachpan se hun.. Par pichhle kuch mahino me main use achhe se jaan paaya.. "
"Matlab? "
"Matlab yahi sir, ki pichhle kuchh mahinon se hum dono ek dusre ko pyaar kar rahe the.. "
Maine photo uske saamne rakhi... Uski aankhon ka rang badal gaya...
“Yeh… tumhare studio ki hi hai na?”
“Ji Sir... " Usne nazarein churaayi..
“Hidden camera se li hui?”
Woh chup raha..
"Patnaayak video chalao jara.. " Maine nirdesh diya.. or fir Ravi ki or mukhatib hua..
"Ye Videos hame tumhare ghar aur Studio se mile hain.. Aur jitne videos mile hain aisa lag raha, tum apne pyaar ka koi special collection bana rahe the.. Nahi? "
Patnayak ne video chalaya.. Screen par Jyoti thi... Wahi Studio room... Camera angel se pata chal raha tha ki video hidden camera se banaya gaya tha.. Halanki koi audio nahi tha.. sirf video li gayi thi.. Ravi or Jyoti dono hi nirvastr Studio ke sofe par the.. Video me dikh rahi Jyoti ko dekh kar aisa lag raha tha, jaise uske paas koi self-control hi nahi.. Bas har-mansh ka putla sa ho.. Jo Ravi ke haathon me khilauna ban kar jhool rahi thi.. Kuchh der baad maine video pause kar diya..
"Aise 15-20 files hain hamare paas? Sabhi lagbhag yahi kahani bayaan kar rahe hain.. "
"Sir, aap log samjhoge nahi.. or main samjha bhi nahi paunga.. "
"Aisa kya hai jo hume samajh nahi aayega.."
"Sir… kuchh cheezein sach bolne se aur kharaab ho jaati hain…” " Itna bol wo fafak kar rone laga.. Anshu jharne ke bhanti use gaalon par tapak rahe the....
"Ye magarmachh ke aanshu band karo.. Agar kuchh kahna hai to yahi sahi mauka hai.. Warna Case to tumhare khilaaf strong nazar aa raaha hai.."
"Sirf is video ke evidence par aap log mujhpar shak kar rahe hain? " Usne apne aanshu pochhte hue puchha..
"Nahi beta, Hame tumhaare ghar se Jyoti ka locket or uski ghadi bhi baraamad hui hai.. Aur sabse badi baat, murder weapon se consistent pattern wala chaaku bhi tumhare Studio se mila hai.. Bhala Studio me chaku kaun rakhta hai.. " Kisi patthar ki bhati kathor bhav ke saath wo Patnayak ki baaton ko sunn raha tha.. Aankhein laal thi..
"Koi uska pichha kar raha tha kuchh dinon se, aap logon ko ye baat pata hai kya? "
"Haan, bhai ye bhi pata hai, or ye bhi pata hai ki tumne is baat ko uska bhram hai, ye kah kar taal diya tha.. Pyaar karte the, or apni Premika ko seriously bhi nahi lete the.. Waah re Pyaar.. " Is baar maine uska prati uttar diya.. mere is jawab par Patnayak ne mujhe thode samay ke liye ghoora..
Thodi der kamre me sannata raha.. Wo Jyoti ki tasveer ko ghoorta raha.. fir Uski ek ki hansi gunji..
"Sahi hai.. Main uska khayal nahi rakh paaya.. Yahi achha rahega mere liye.. Inspector sahab Main jurm kabool karta hun.. "
Uske is jawab ke baad Patnaayak aur maine usse or bhi kai sawaal kiye.. Par uski oor se koi jawab nahi aaya..
Hua wahi jo hona tha.. Shaam tak Ravi ka naam Arnav ki jubaan par tha jo TV ke jariye jan-jan tak pahunch gaya.. Agle din Maine Patnayak ko chargesheet file karne ko kaha, or maamla ab hamari jholi se aage badh Court Room ki band diwaaron ke beech tha..
《《 13th March 2012 》》
3 mahine chali court ki dalion ke baad faisla aaya.. Baujood iske ke Ravi ne Jurm kabool kar liya tha, uske gharwaalon ne uska saath nahi chhora.. or bade se bade wakil ke jariye case ko thoda lamba khinch diya.. Par jab gunehgaar apna jurm khud hi kabool kar chuka ho, bhala koi wakil kya hi kar sakta hai.. Faisla aaya.. Ravi Kumar - Convicted.. IPC 302... Life imprisonment... Main aaj fir se Arnav ko TV par dekh raha tha, Faisla sunn mere chehre par ek muskaan bikhar gayi..
Adhyaay ~ 5 { Entries From Pramod Kr. Patnayak's journal }
Entry 1
Main, Patnayak.. bilkul kisi puraani film ke villain jaisa naam.. par kaam? Kal se Hero waale karne the.. Jeevan me shuru hone waale is naye adhyaay ko, apne journal ke maadhyam se sametunga.. shayad retirement ke baad ye anubhav kisi kaam aa jaye..
Halanki, baat agar apne ab tak ke jeevan ki karun to kuchh khaas jhande to nahi gaade par, padhai me theek thak tha.. Human Psychology se Masters kiya, par mujhe mere vishay se related koi naukari nahi mili.. Or mere pita shree mujhe pagalon ka doctor maanne ko bilkul raaji nahi the.. Antim vikalp ke taur par UP SI ke exams clear kiye or aaj Etawaha ke Police quater me baitha hun, ek nayi shuruwaat karne ko..
Entry 2
Hero banne ki raah par pahla din kuch khaas nahi raha.. Wahi sabse introduction me beeta poora samay.. Haan, par mere senior Inspector Harshvardhan Sir ne mujhe kaafi attract kiya, Station ke kai colleagues se unki taarif suni.. unhone 2-3 bade cases solve kiye hain..
Halanki mere bhitar ke psychologist ne, pahli mulakaat me hi unki aankhon me kuchh gehraai mehsoos ki.. Yaa shayad mera bhram tha ye.. jo ab tak apne puraane vishay ko pakad kar baitha tha..
.
.
.
.
Entry 45
Aaj pahli baar kisi Police ki party me sirkat karne ka mauka mila.. It was fun. Halanki, Mere mann pal rahe shakk ki sui ko aaj thoda aur bal mila..
Party ke dauraan Harsh sir corner mein khade the… haath mein glass tha… par pee nahi rahe the..Unki nazar ek jagah atki hui thi.
Main unke paas gaya, “Sir, sab theek?”
Unhone seedha jawab nahi diya… bas poocha,
“Patnayak… tumhe kabhi aisa laga hai… ki koi apna… apna nahi hai?”
“Sir, shaadi ke baad sabko to lagta hai.. Aapko bina shaadi kiye hi lagne laga hai... ”
Maine hansi mein uda diya, Par wo nahi hase.. . . . .
Entry 77
Aaj mujhe mera pahla murder crime scene mila ... It was a horrible experience. Khoon dekh kar hi maine to ulti kar diya.. Parantu, jis baat ne mujhe hairaan kiya wo the.. Inspector Harshvardhan Singh!
Unke chehre par kisi bhi tarah ka bhaav nahi tha.. na laash ki haalat dekh achambha… na gussa… Bas ek alag si lagan.. Aaj unke prati meri shanka thodi aur prabal hui...
Entry 93
Apne senior ke upar shakk karne se mere bhitar ek ghutan si rahne lagi hai.. Is beech aaj hi mujhe pata chala ki agle kuchh dinon baad sabhi police personals ka psych evaluation hona hai.. mere liye apni ghutan ko door karne ka yah sunahra mauka tha..
Saath hi.. main yah achhi tarah jaanta tha ki main apna doubt seedha report nahi kar sakta.. Agar main galat hota… to career khatam..
Dr. Meera Sinha
District Psychological Evaluation Centre me woh already assign thi..
Maine unse baat ki or bataya ki Mujhe ek officer ke behavior par doubt hai… Saath hi maine unhe apne puraane credentials bhi bataye.. aur maine unse kaha ki mujhe sirf proof nahi, unka poora pattern chahiye.. Chunki, ye unka kaam tha, Unhone bina zyada sawaal ke haan kar diya..
Entry 109
Harshvardhan sir par meri shanka aaj kaafi prabal hui.. or mujhe lagne laga hai ki main sahi disha me hun.. Highway par mili laash, aur thand ka mausam, aaj ka manjar hi kuchh alag tha.. Har case me Harsh sir details dekhte the.. lekin aaj ke case me baar-baar woh sirf chehra dekh rahe the..
Lash ke chehre par bhala maasomiyat kaun dekhta hai.. “Maut bhi uski masoomiyat nahi chheen paayi…” Ye line unhone do-teen baar boli thi… Ek trained officer aise emotionally attach nahi hota. Ye kahna sahi hoga ki.. “Subject is showing selective fixation.” Yani kuchh to khaas hai is case me jo unse juda hua hai..
Entry 110
Aaj ka din kaafi hectic raha.. Lekin behat hi mahatavpoorn bhi.. Aaj main Harsh Sir ke ghar pe gaya.. bina unko inform kiye.. Main bas yun hi gaya tha… ya shayad mera doubt mujhe wahan le gaya tha..
Unhone chai banayi… hamare beech casual baatein ho rahi thi… Is beech maine unse seedha sawaal poocha “Sir… aap akela rehte hain na?”
Unke jawab me ek khali pan tha, Aur us pal mujhe samajh aa gaya... ya to woh jhoot bol rahe hain… ya unhe sach yaad nahi..
Maine unki nazar bacha kar dekha bhi.. Ghar me koi aur nahi tha… Lekin har jagah kisi ki maujoodgi ka ehsaas tha..
Jaise.. Harsh sir ke bedroom me do cup pade hue the... baraamde me lagi do chairs.. Saath hi mujhe ek aur cheez ajeeb lagi..
Bhala sardi me Table fan kaun chalayega.. Aur woh keh rahe the “galti se button dab gaya…”
Police wale galtiyan kam karte hain… cover-ups zyada.. Table fan ke saamne hi Diary rakhi hui thi.. maanon pankhe ki hawa me wo diary sukha rahe hon, ya shayad diray me jahan photos chhupaye gaye the us cover par lage glue ko sukha rahe hon..
Subah ko unke ghar par jo baatein maine notice ki unka jawab mujhe dopahar ko mila.. Dr. Meera ke saath Harsh Sir ke psych evaluation ke baad...
As planned, maine Meera ji se kahkar Harsh sir ke test ke dauraan unke cabin se sate hue ek room se Harsh Sir ki poori evaluation dekhi.. Harsh sir ko laga unka routine test ho raha hai… Lekin actual me humne un par deep cognitive evaluation chalaya..
MRI… response mapping… trigger words…
Aur sabse important, association test..
Tests ke dauraan Jab bhi unhe “Priya” bola gaya, unki brain activity spike hui.. Jab “Jyoti” bola gaya tab bhi same pattern dekhne k mila.. Jab “Murder” bola gaya tab unhone aankhen bandh kar li..
Aur phir.. hame sabse dangerous response “You know what to do…” line se mila.. Ye phrase sunte hi unka pulse abnormal ho gaye.. Pura sharir tapne saa laga or pasine se bheeg saa gaya.. Aisa lag jaise wo kabhi bhi induced medicine ke prabhav ko todte hue hosh me aa jayenge.. Haathon ki mutthi jor se band ho gayi.. Aise Violent response dekh, Dr. Meera ne turant sabhi test roke.. or Harsh sir ko cabin me hi chhor wahan se baahar aa gayi..
Entry 111
Aaj hamne Jyoti murder case me shayad ek bekasoor ko giraftaar kar liya.. or shayad use saja bhi mil jayegi.. Par mera Dil baar-baar yah kah raha hai ki wo ek perfect scapegoat tha, Harsh sir ke dwara taiyaar kiya hua.. Mera dimaag baar-baar ek kahani bunn raha tha, ki kaise shayad Harsh sir ne Jyoti ka pichha kiya hoga.. Kaise unhone uske har raaz ko jaana hoga, unhone Ravi ko jaana hoga.. Unke video banane ki obsession ko jaana hoga.. or bakhubhi soch samajh kar Ravi ko fansaya hoga.. Halanki, Ravi ke khilaaf sabse badi baat thi, uska confession..
Bhale hi mera tajurba Police ki naukari me kam tha, par main bakhubi samajh raha tha ki wo culprit bilkul bhi nahi ho sakta.. Kuchh evidence the jo conclusive nahi the, jaise body ka wash kiya jaana.. par usko nyaay dilaane ko ye kaafi nahi the.. Aur use nyaay kaise dilaya jaaye.. jo khud ko gunehgaar maan baitha ho..
Entry 125
Aaj court me Ravi ki taarikh thi, or Harsh Sir ke leave ki wajah se as a Investigating Officer mujhe aaj court jana pada.. Wahan Ravi ko dekh mere mann me baar-baar yah sawaal ghar kar raha tha.. Aakhir kya tha aisa jiski wajah se Ravi khud ko begunaah banane par tula tha, Kya thi wo baat jo wah Interrogation ke dauraan chhupa raha tha.. Court ke baahar maine usse fir se puchha.. par, Ravi ne sirf mujhe dekha.. koi uttar nahi diya..
Entry 129
Aaj Dr. Meera se mulakaat hui.. Unhone mujhe jo report dikhaayi, main kuch seconds tak kuchh kah bhi nahi paaya.. Unke labz kuchh yun the “Your senior is suffering from dual misidentification syndromes… agar exact term me kahun to he is suffering from Capgras Syndrome and Fregoli Delusion.. "
Psychology ke student hone ke baaujood ye term mujhe naye se lage.. Ya shayad itne dinon se padhai chhorne ka ye nateeja tha.. Mere kahne par unhone mujhe samjhaya..
Capgras Syndrome aisa mental disorder hai jahan Patient ko lagta hai ki unka close person replace ho chuka hai.. Jaise unke kisi loved one ki jagah koi Duplicate.. ya imposter aa gaya hai..
Wahin, Fregoli Delusion me Patient ko lagta hai ki ek hi insaan alag-alag roop me unka peecha kar raha hai..
Dekha jaaye to dono hi condition ek dusre ke opposite hain, or dono ka ek saath kisi patient me hona, bahut hi rare condition hai.. and Your senior officer is one of those.
Unhone aage samjhaya, Harsh sir ke liye pahle Priya real rahi hogi.. phir unhe laga hoga “ye Priya nahi hai” (That must me be the Capgras Syndrome) phir unhe laga hoga, ki "Priya hi har jagah hai, alag roop me (Fregoli Delusion) jo shayad abhi unke saath ho raha hai..
Dr Meera ne kaha hai ki hame pahle Priya ke baare me pata karna hai.. Hum kuchh nahi jaante uske baare me.. If she is real there must be something... Priya ki jaankaari ke baad hi Wo mujhe samjha payengi aage ki baatein..
Entry 130
Mere pichhle 3 din apne hi senior officer ki Investigation me guzre.. or kaafi mashakkat ke baad mujhe kuchh mila.. jise lekar main sidhe Dr. Meera se mila..
Harshvardhan sir ka 7 saal purana case… Unki nayi nayi posting hui thi Baliya jile ke ek chhote se Police Station me..
Usi dauraan, kisi local gang se encounter ke dauraan unko Head injury hui.. Wo Temporary coma me rahe the kuchh din.. Unke Medical notes me likha tha, “Frontal lobe trauma with possible emotional recognition impairment.”
Us waqt unhe kuch nahi hua… Par dheere-dheere… Unka dimaag “pehchaan” aur “ehsaas” ke beech ka connection kho baitha... Saath hi un Records me Priya ka naam tha, Wo us thaane me Lady Constable thi, aur thaane ke puraane officers se pata chala ki wo Harshvardhan sir ke saath rahti bhi thi.. Shayad wo dono relationship me the..
Phir mere haath ek aur report lagi.. Priya ki missing report.. Lekin Case kabhi pursue hi nahi hua, Kyuki Investigating officer khud complaint karne waal bhi tha.. Aur suspect… koi nahi..
Priya ke past ko jaan kar Dr. Meera ne mujhe seedha dekha, or kaha.. “He must have killed her during a Capgras episode.” Wo apne cabin me chahalkadmi karti hui boli..
Hua kuchh yun hoga ki, us injury ki wajah se Capgras Syndrome ne ghar banaya.. fir unko Priya, koi imposter lagne lagi hogi.. fir violence ne jor pakda hoga or Priya ne apni jaan ganwaai..
Uske baad Priya ke murder ka guilt se cope karne ke khatir, unhone ek nayi reality bana li, jahan Priya abhi bhi unke saath hai..
Fir aati hai, Jyoti ki kahaani.. Ya shayad, Jyoti jaisi kitni kahaaniyan.. jo Harshvardhan ki file ke roop me hi band ho gayi hongi.. Bilkul Jyoti ke jaise hi unhone Harshvardhan ki nazaron me Priya ka roop liya hoga.. That was the Fregoli Delusion, which growedd with time inside his brain.. Itna bol wo chup ho gayi thi, ek gehri soch me doobi..
Mere jehan me bhi ab sab clear ho chuka tha.. Jyoti ka chehra… Priya jaisa nahi… par feeling trigger karne ke liye kaafi.. Jisse Harsh sir attract hue honge.. fir obsessed hue honge.. Aur jab unka mind collapse hua, same pattern repeat hua..
Par fir mere mann me yah sawaal aaya.. "You know what to do!" Ye kiski aawaj thi.. Iska jawaab bhi Dr. Meera ne diya..
“It’s not external… it’s a command loop. Harsh ka dimaag khud ko instructions de raha tha, Uski ek split identity hai Priya… Phir Ek observer hai as Inspector.. Aur Ek executor, the one who kills! "
Entry 131
Maine or Dr Meera ne milkar sabkuch suljha to liya tha, par Hamare paas koi evidence nahi the.. tha to bas medical report jo jyada se jyada Harshvardhan sir ko medically unfit declare karke Police force se nikalwa sakta tha.. Dr Meera ne yahi raashta uchit samjha or reports Headquarters bhej diye.. Par mera mann unse ek aakhiri rubaroo karne se khud ko rok naa paaya..
Hamaari aaj mulakaat hui, or mera unse sirf ek hi sawaal tha.. "Sir, Priya kahan hain? "
Unhone mujhe bas apni nazaron se ghoora, na kuchh kaha, naa koi reaction.. main apni naakaami ke saath laut aaya..
Entry 147
Aaj jaane kaise mujhe fir se Ravi ki yaad aa gayi.. Use umarkaid ki saza mile kuchh mahine ho gaye the.. Par uski wo baat ab bhi mujhe kachot si deti thi.. "Ais kya Jyoti ki sachchai thi jo main nahi samajh sakta tha.. isi soch ke saath main usse aaj mila.. Aur jo usne mujhe bataya wo shayad hi main kisi ko bata paaun..
Saamaj ka ek wo ghinauna roop mujhe aaj pata chala tha, jahan ek baap ne apni beti ke saath hi rishte ko kalankit kiya tha.. Main to ye soch kar hi behad hi hataahit tha, ki jaane kis umar ke padaav par Jyoti ne apni maa ko khoya hoga, or jaane kab se wo us darindagi bhare jeevan ko jee rahi hogi..
Ravi ki baaton ne Video ki sachchai bhi ujagar kar di thi.. Jahan darr or sahmi hui Jyoti, jisne ab tak sirf apne sharir ko purntah samarpan karte hue hi sambandh banaaye the, Ravi ke saath banaye videos ke jariye, khud ke vyahaar ko badalne ki koshish kar rahi thi.. jo samarpan ke bhaav se upar aate hue khud ke shaarirk aanand ko mehsoos kar rahi thi..
Entry 357
Aaj shaam ek case ki silsilay me Harshvardhan Sir ke ghar ki taraf se jaana hua.. Kareeb 3 saal hone ko hain, unke police force se gaye hue.. Dr. Meera ne jo raashta apnaya tha, wahi kaam aaya..
Aaj unke ghar se guzarte hue maine unhe dekha. Baraamde me do kursiya thi.. or ek aadmi khaali hawa se baatein karta hua, mushkurata hua, nazar aaya...
_______________________________
____________________
Maine, Patnayak ki wo journal dheeme haathon se uske desk par rakh di.. or apni ek nazar saamne bistar par nagn lete Patnayak or uski baahon me simti
Dr. Meera... Dr. Priya..ki or dekha..
Mere mann me bas ek hi khayaal aa raha tha.. " Dr. Priya, You are cheating on me! "
The End
__________________________________________________
_________________________________________________________________________________________