Incest ರಾಕ್ಷಸ
- Thread starter Mahabala Alva
- Start date
- 8,413
- 22
- 33
- 14
- 22
- 33
- 14
ಅಧ್ಯಾಯ : 6
(ಮರುದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ )
ಹಿಂದಿನ ರಾತ್ರಿ ಮಹಾರಾಜನ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಅನುಮಾನ ಬಂದಿತ್ತು ಅಮರಾವತಿಗೆ ಆದರೆ ಅದು ಮಹಾರಾಜರ ಆದೇಶವಾದ್ದರಿಂದ, ಅವಳು ಅದನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕಾಯಿತು. ಹಾಗಾಗಿ ಸಭೆಗೆ ಬರುವಂತೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸುದ್ದಿ ಕಳುಹಿಸಿದಳು.
ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಇಡೀ ಕುಟುಂಬ ಮಹಾರಾಜರ ಕೋಣೆಯ ಹೊರಗೆ ಸಭೆ ನಡೆಸಲು ಒಂದು ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿತು, ದೇವದತ್ ಅಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ, ನಿಹಾರಿಕಾ ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಳು. ನಿರಂಜನನಿಗೆ ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿದಂತೆ ನಿಹಾರಿಕಳ ಕೊನೆ ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಎಲ್ಲೂ ಪ್ರವೇಶ ಇರಲಿಲ್ಲ...
ಕಾಮ್ಯಾ : ಏನು ವಿಷಯ ಸಹೋದರ, ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಏಕೆ ಕರೆದಿದ್ದೀರಿ ?
ಭವಾರ್ ಸಿಂಗ್ : ನಾನು ಕೆಲವು ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ, ಮತ್ತು ಮೊದಲ ನಿರ್ಧಾರವೆಂದರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಹುಡುಗಿಯರ ಮದುವೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಅವರಿಗಾಗಿ ನಾನು ಸ್ವಯಂವರ ಮಾಡಲು ಕೆಲವು ರಾಜರನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ... ನಾನು ತಿಳಿಸಿದ ರಾಜಕುಮಾರರನ್ನೇ ನೀವು ಸ್ವಯಂವರದಲ್ಲಿ ಮದುವೆಗೆ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿ..
ಸ್ವಯಂವರ ಪದ ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಅಮಿತಾ ಮತ್ತು ಸೊಮಿಯಾಳ ಹೃದಯ ಸಂತೋಷದಿಂದ ನೃತ್ಯ ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು, ಆದರೆ ರಿವಾಳ ಮನಸ್ಸು ಆತಂಕ ಮನೆಮಾಡಿತು. ಅವಳು ಮದುವೆ ಅಂದರೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಇಷ್ಟ ಪಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ... ಅಕ್ಷರ ಕೂಡ ಬೇಗನೆ ಮದುವೆಯಾಗದೆ ಜೀವನವನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬದುಕಲು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಕಾಮ್ಯ : ಸಹೋದರ... ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟು ಬೇಗ ಮದುವೆ ?
ಭವರ್ ಸಿಂಗ್: ಎಲ್ಲಾ ಹುಡುಗಿಯರು ದೊಡ್ಡವರಾಗಿದ್ದಾರೆ.. ಬೇಗ ಅಲ್ಲ ಈಗಾಗಲೇ ವಿಳಂಬವಾಗಿದೆ. , ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಬಹಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಮದುವೆಯಾಗಬೇಕಿತ್ತು ಆದರೆ ಸರಿಯಾದ ರಾಜಕುಮಾರ ಸಿಕ್ಕಿರಲಿಲ್ಲ
ಸುಮಿತ್ರ : ನೀವು ಸರಿಯಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿದ್ದೀರಿ
ಭವರ್ ಸಿಂಗ್: ಮತ್ತು ಆ ಮದುವೆಯ ನಂತರ ನಾನು ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಯುವರಾಜನನ್ನು ಘೋಷಿಸುತ್ತೇನೆ
ಇದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ದೊಡ್ಡ ಆಘಾತವಾಗಿತ್ತು, ಎಲ್ಲರ ಕಿವಿಗಳು ನೆಟ್ಟಗಾದವು... ಅಮರಾವತಿ, ಸುಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ಕಾಮ್ಯ ಮೂವರು ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರನ್ನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನೋಡಿದರು
ಕಾಮ್ಯ: ಅಣ್ಣಾ... ನೀನು ಈಗ ರಾಜ, ಇಷ್ಟು ಬೇಗ ಯುವರಾಜ ಘೋಷಣೆ ಏಕೆ ?
ಅಮರಾವತಿ: ಮಹಾರಾಜರು ಸರಿಯಾಗಿ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಯುವರಾಜ ಅತ್ಯಗತ್ಯ
ಸೂರಜ್ ಜ್ವಾಲಾ ಮತ್ತು ಅಭಿಜೀತ್ ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಖುಷಿಯಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು
ಸುಮಿತ್ರ : ಆದರೆ ಯುವರಾಜನನ್ನು ಹೇಗೆ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ ?
ಭವರ್ ಸಿಂಗ್: ಇದು ಸರಿಯಾದ ಪ್ರಶ್ನೆ.. ನೀನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ತುಂಬಾ ಬುದ್ಧಿವಂತೆ ಸುಮಿತ್ರ... ಮೂವರು ರಾಜಕುಮಾರರಿಗೆ ಒಂದು ಸ್ಪರ್ಧೆಯನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಲಾಗುವುದು, ಯಾವ ರಾಜಕುಮಾರ ಗೆಲ್ಲುವನು ಅವನು ಮುಂದಿನ ಯುವರಾಜ ಆಗುತ್ತಾನೆ.
ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ ಗೆ ಮೂರು ಜನ ಮಕ್ಕಳು...ಹಾಗಾದರೆ ನನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಇಲ್ಲವೇ ಎಂದು ಕಾಮ್ಯ ಚಿಂತಿತಳಾದಳು. ಅಮರಾವತಿ ಮತ್ತು ಸುಮಿತ್ರ ಕಾಮ್ಯಾಳ ಮಗ ಅಭಿಜೀತ್ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಿಂತ ಮೊದಲೇ ಹೊರಹೋಗಿದ್ದಕ್ಕೆ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು... ಇನ್ನು ದೇವದತ್ತನನ್ನುನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸೋಲಿಸುತ್ತಾರೆ ಆಮೇಲೆ ಹೋರಾಟ ಸೂರಜ್ ಮತ್ತು ಜ್ವಾಲಾ ನಡುವೆ ಮಾತ್ರ ಇರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಇಬ್ಬರೂ ಮನಸಿನಲ್ಲೇ ಯೋಚಿಸಿ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು.
ಕಾಮ್ಯಾ : ಅಣ್ಣ.. ಹಾಗಾದರೆ ನಾವು ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ವಾಪಾಸು ತೆರಳಬೇಕೆ ?
ಭವರ್ ಸಿಂಗ್: ಯಾಕೆ ಸಹೋದರಿ ಈ ಮಾತು ?
ಕಾಮ್ಯ: ನಿಮ್ಮ ಮೂವರು ಪುತ್ರರು ಯುವರಾಜನ ಪಟ್ಟಕ್ಕೆ ಸ್ಪರ್ಧೆಯನ್ನು ಆಡುತ್ತಾರೆ ಆದರೆ ನನ್ನ ಮಗ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ?
ಭವರ್ ಸಿಂಗ್: ಇಲ್ಲ ಇಲ್ಲ ... ತಪ್ಪು ತಿಳಿದಿದ್ದೀಯ ನೀನು.. ನನ್ನ ಮೂವರು ಪುತ್ರರು ಅಲ್ಲ... ಇಲ್ಲಿ ಮೂರನೇ ರಾಜಕುಮಾರ ಅಭಿಜೀತ್, ದೇವದತ್ ಅಲ್ಲ, ದೇವದತ್ ಯಾವುದೇ ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ಅರ್ಹನಲ್ಲ, ಅವನು ನನ್ನ ಮಗ ಎಂಬುದೇ ನನ್ನ ದುರದೃಷ್ಟ.. ಅವನನ್ನು ಈ ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಲು ಅನುಮತಿಸಲಾಗಿದೆ ಅವನಿಗೆ ಅಷ್ಟೇ ಸಾಕು.
ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ನ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಕಾಮ್ಯಾ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಳು ಆದರೆ ಅಮರಾವತಿ ಮತ್ತು ಸುಮಿತ್ರರ ಮುಖಗಳಲ್ಲಿ ಅಸಮಾಧಾನ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೋಚರಿಸಿತು, ಸೂರಜ್ ಮತ್ತು ಅಭಿಜೀತ್ ಕೂಡ ಪರಸ್ಪರ ನಗುತ್ತಾ ಸಮ್ಮತಿಸಿದರೂ ಅದರಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಇದೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ, ನಿಹಾರಿಕಾ ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ತನ್ನ ಒದ್ದೆಯಾದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ ನಗುತ್ತಿದ್ದಳು, ತನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಈ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಗೌರವವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವಳು ದುಃಖಿತಳಾಗಿದ್ದಳು ಆದರೆ ಅವನು ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಿಂದ ದೂರವಿರುವುದಕ್ಕೆ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಳು
ನಂತರ ಅಕ್ಷರಾ ಹೇಳಿದಳು: ಮಾವ ದೇವದತ್ ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಲು ಅವನಿಗೂ ಅವಕಾಶ ಇದ್ದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದು.
ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ : ಮಗಳೇ ನಿನಗೆ ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ, ಅವನು ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಸರಿಸಮಾನ ಅಲ್ಲ... ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಯೋಚಿಸಬೇಡ, ಈಗ ನೀವು ಹುಡುಗಿಯರು ನಿಮ್ಮ ಸುತ್ತಾಟವನ್ನು ಆನಂದಿಸಿ , ಮದುವೆಯಾದ ನಂತರ ನಿಮಗೆ ಇಂತಹ ಅವಕಾಶ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ನಾಳೆ ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಸುತ್ತಾಡಲು ಹೋಗಿ, ಮೂರೂ ಜನ ರಾಜಕುಮಾರ ಸ್ಪರ್ಧಿಗಳೂ ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾರೆ...
**********************************************************************************
ಇಲ್ಲಿ ದೇವದತ್ ಭಾಮಿಕ್ ಜೊತೆ ಔಷಧೀಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದನು. ದೇವದತ್ ಮುಂದೆ ಹೋದನು ಆಗ ಭಾಮಿಕ್ ಕೂಗಿದನು - ದೇವ್ ಒಂದು ನಿಮಿಷ ನಿಲ್ಲು
ದೇವದತ್: ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ದೇವ್ ಎಂದು ಏಕೆ ಕರೆದಿರಿ, ನನ್ನ ತಾಯಿ ಮಾತ್ರ ನನ್ನನ್ನು ದೇವ್ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು, ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಕರೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಭಾಮಿಕ್: ಅವಳು ನಿನ್ನನ್ನು ದೇವ್ ಎಂದು ಏಕೆ ಕರೆಯುತ್ತಾಳೆ?
ದೇವದತ್- ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ
ಭಾಮಿಕ್: - ಹಾಗಾದರೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವರು ಅಥವಾ ನಿನ್ನನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡುವವರು ನಿನ್ನನ್ನು ದೇವ್ ಎಂದು ಕರೆಯಬಹುದೇ?
ದೇವದತ್- ಹೌದು, ಖಂಡಿತ
ಭಾಮಿಕ್: ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತೇನೆ, ನೀನು ನನ್ನ ಮಗನಂತೆ, ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ದೇವ್ ಎಂದು ಕರೆದಿದ್ದು ಮತ್ತು ಇಂದಿನಿಂದ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ದೇವ್ ಎಂದು ಮಾತ್ರ ಕರೆಯುತ್ತೇನೆ, ನೀನು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ರೂಪವು ಯಾವುದೇ ದೇವರಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಿಲ್ಲ
ದೇವದತ್: ಆಗಲಿ ಗುರುಗಳೇ
(ಇಲ್ಲಿಂದ ದೇವದತ್ ಅನ್ನು ದೇವ್ ಎಂದು ಬರೆಯಲಾಗುವುದು)
ಭಾಮಿಕ್ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿದನು: ಈ ಹುಡುಗ ಎಷ್ಟು ಮುಗ್ಧ, ಯಾರಾದರೂ ಅವನನ್ನು ಹೇಗೆ ಇಷ್ಟಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಯಾರಾದರೂ ಅವನನ್ನು ಹೇಗೆ ಶಿಕ್ಷಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ಅಣ್ಣ ಯಾಕೆ ಅವನಿಂದ ದೂರವಿರಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ, ಅಂದರೆ ಅವರು ಅವನ ಜಾತಕ ನೋಡಿರಬೇಕು, ಇದೇ ಕಾರ್ನಿಂದ ಮಹಾರಾಜನು ಅವನಿಂದ ದೂರವಿರುತ್ತಾನೆ ಅನಿಸುತ್ತೆ. ನಾನು ಒಮ್ಮೆ ಇವನ ಜಾತಕವನ್ನು ನೋಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ, ಆಗಲಾದರೂ ಇವನ ಈ ಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಕಾರಣವನ್ನು ಪತ್ತೆ ಹಚ್ಚಬಹುದು.
ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ಇಬ್ಬರೂ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು ಮತ್ತು ಭಾಮಿಕ್ ರಾಜಗುರುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದ. ಆದರೆ ಆಗ ರಾಜಗುರು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ಭಾಮಿಕ್ ದೇವದತ್ತನ ಜಾತಕವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ತನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ಕೊಂಡುಹೋದ.
ರಾತ್ರಿ ಭಾಮಿಕ್ ದೇವ್ ಜಾತಕವನ್ನು ಓದಲು ತೆರೆದನು ಆದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಏನೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ, ಯಾಕಂದ್ರೆ ಅದು ಖಾಲಿಯಾಗಿತ್ತು. ಭಾಮಿಕ್ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತನಾಗಿ. ರಾಜಗುರು ರಾಜಮನೆತನದ ಎಲ್ಲಾ ಜನರ ಜಾತಕವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಬರೆದಿದ್ರೂ ದೇವ್ ಜಾತಕ ಖಾಲಿಯಾಗಿತ್ತು, ಅದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ರಾಜಗುರು ದೇವ್ ಜಾತಕದಲ್ಲಿ ಏನನ್ನೂ ಬರೆಯಲಿಲ್ಲ ಏಕೆ?
ಮರುದಿನ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ರಾಜಗುರು ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡಲು ಭಾಮಿಕ್ ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.
**********************************************************************************
ಇಲ್ಲಿ ರಾಜಗುರುವಿನ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಸಹೋದರ ಸಾತ್ವಿಕ್ , ಅಮರತ್ವವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ, ಒಬ್ಬ ಮಹಾನ್ ತಾಂತ್ರಿಕನ ಬಳಿ ತಲುಪಿದನು. ಸಾತ್ವಿಕ್ ತನ್ನ ಇಬ್ಬರೂ ಸಹೋದರರಂತೆ ಬಹಳ ವಿದ್ಯಾವಂತ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದನು ಆದರೆ ಅವನಿಗೂ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಪಾರ ಆಸೆ ಇತ್ತು. ಅವನು ತಾನು ಗಳಿಸಿದ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ತೃಪ್ತನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಿನ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಬಯಸಿದನು. ಈಗ ರಾಜಗುರು ಅವನನ್ನು ಹುಡುಕಾಟಕ್ಕಾಗಿ ಕಳುಹಿಸಿದಾಗ, ಅವನಿಗೆ ವಿಭಿನ್ನ ವಿದ್ವಾಂಸರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಲು ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಿನ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿತು.
ಇನ್ನು ಈ ತಾಂತ್ರಿಕ ತನ್ನ ತಂತ್ರ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ದುರುಪಯೋಗಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳದ, ಯಾವಾಗಲೂ ಜನರನ್ನು ಉಪಕಾರದಿಂದ ಬಳಸಲು ಅದನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದ ತಾಂತ್ರಿಕ ಆಗಿದ್ದನು. , ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಎಲ್ಲರೂ ಅವನನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು, ಜನರು ಅವನಿಂದ ತಂತ್ರ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಕಲಿಯಲು ದೂರಸ್ಥಳಗಳಿಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು , ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಪರಿಹರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಕೆಲವು ತಂತ್ರದಿಂದ ಪರಿಹರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಸಾತ್ವಿಕ್ : ಗುರುಗಳೇ , ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಹಳ ಭರವಸೆಯೊಂದಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ
ತಾಂತ್ರಿಕ : ನೀವು ಬಂದಿರುವ ಭರವಸೆಯೇ ಈ ಜಗತ್ತಿನ ದೊಡ್ಡ ರಹಸ್ಯ, ನೀವು ಅಮರತ್ವವನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದೀರಿ, ಮತ್ತು ಅಮರತ್ವವು ಒಮ್ಮೆಲೇ ಯಾರೂ ಪಡೆಯುವ ಸಣ್ಣ ವಿಷಯವಲ್ಲ, ಮಹಾನ್ ವಿದ್ವಾಂಸರು ಅಮರತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದಾರೆ ಆದರೆ ಯಾರೂ ಅಮರರಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ, ಮಹಾವಿದ್ವಾನ್ ರಾವಣನು ಸಹ ಅಮರತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಹೋದನು ಆದರೆ ಆಗದೆ ಅವನು ಸಹ ಸತ್ತನು, ಅಮರತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ ಅನೇಕ ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಯೋಧರು ವಿಫಲರಾದರು.
ಸಾತ್ವಿಕ್ : ಆದರೆ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ 7 ಅಮರರು ಇದ್ದಾರೆ ಅಲ್ಲವೇ ಗುರುಗಳೇ
ತಾಂತ್ರಿಕ : ಅವರು ಯಾವುದೋ ಪ್ರಮುಖ ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಇದ್ದಾರೆ. , ಅವರ ಕೆಲಸ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುವ ದಿನ ಅವರು ಸಹ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ದೇವರು ಸ್ವತಃ ಅಮರತ್ವವನ್ನು ತನಗಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ, ಇನ್ನು ನಿಮಗೆ ಹೇಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ?
ಸಾತ್ವಿಕ್: ಅದರ ಬಳಿ ತಲುಪಲು ಗೊತ್ತಿರುವ ಯಾರಾದರೂ ಇರಬೇಕು ಅಲ್ಲವೇ ?
ತಾಂತ್ರಿಕ : ನೀವು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ, ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಖಾಲಿ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹೋಗಲು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ, ನಾನು ನಿಮಗೆ ಕೆಲವು ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಯುಗದಲ್ಲೂ, ಅಮರತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ ಯಾರಾದರೂ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಬರುತ್ತಾರೆ, ಎಲ್ಲರೂ ಅಮರತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ ಆದರೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ ಜನರು ಮಾತ್ರ ಅದನ್ನು ಸಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರಲ್ಲಿ ಅಮರತ್ವವನ್ನು ತಲುಪಿದ ಒಬ್ಬ ಮಹಾನ್ ಯೋಧನಿದ್ದನು, ನೀವು ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯಬೇಕು , ನೀವು ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದರೆ ಬಹುಶಃ ನೀವು ಅದನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಪಡೆಯಬಹುದು.
ಸಾತ್ವಿಕ್: ನಾನು ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು?
ತಾಂತ್ರಿಕ : ನಿಮ್ಮ ಈ ಜ್ಞಾನವು ನೀವು ಅಲ್ಲಿಗೆ ತಲುಪಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ನಿಮಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜ್ಞಾನ ಬೇಕು.
ಸಾತ್ವಿಕ್: ನಾನು ಆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕಲಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
ತಾಂತ್ರಿಕ : ತಂತ್ರವನ್ನು ಕಲಿಯಲು ಬಹಳಷ್ಟು ತ್ಯಾಗ ಬೇಕು. ಮಂತ್ರಗಳು ನಿಮ್ಮನ್ನು ದೇವರಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ತರುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ತಂತ್ರವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸೈತಾನನಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ತರುತ್ತದೆ. ತಂತ್ರವು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಹಿಡಿತ ಸಾಧಿಸಿದರೆ, ಅದು ಮುಂದೆ ದುಷ್ಟತನಕ್ಕೆ ದಾರಿ ಆಗಬಹುದು. ನಾನು ತಾಂತ್ರಿಕ, ನಾನು ತಂತ್ರವನ್ನು ನನ್ನ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ನಿಮ್ಮಿಂದ ಅದನ್ನು ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆಯೇ?
ಸಾತ್ವಿಕ್: ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಿರಾಶೆಗೊಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಗುರು: ಸರಿ. ಹಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ, ನಾಳೆಯಿಂದ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಕಲಿಸುತ್ತೇನೆ.
(ಸಾತ್ವಿಕ್ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು)
**********************************************************************************
ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ...
ಭಾಮಿಕ್ ದೇವ್ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚಿಸಲು ರಾಜಗುರುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು... ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದ ಎಲ್ಲಾ ಸಹೋದರ ಸಹೋದರಿಯರು ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಇತ್ತ ದೇವ್ ಔಷಧಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಕಲಿಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಸಾತ್ವಿಕ್ನ ತಂತ್ರ ವಿದ್ಯಾ ಕಲಿಕೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು.
ಭಾಮಿಕ್: ಸಹೋದರ, ನಾನು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಸಬೇಕಿದೆ
ರಾಜಗುರು: ಹೇ ಭಾಮಿಕ್, ಏನಾಯಿತು ಎಂದು ನನಗೆ ಹೇಳು. ನೀನು ನಿನ್ನೆಯೂ ಬಂದಿದ್ದೆ
ಭಾಮಿಕ್: ನಾನು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ದೇವದತ್ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಬೇಕು. ನಾನು ಅವನ ಜಾತಕವನ್ನು ಓದಿದ್ದೇನೆ, ಆದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಏನೂ ಬರೆದಿಲ್ಲ ಯಾಕೆ ?
ರಾಜಗುರು: ನೀನು ಅವನ ಜಾತಕವನ್ನು ಏಕೆ ಓದಲು ಬಯಸುತ್ತೀಯ?
ಭಾಮಿಕ್: ನಾನು ಅವನ ಮಸ್ತಿಷ್ಕವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದೆ ಆದರೆ ನನಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಓದಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅದರಲ್ಲಿ ಅವನ ಜೀವನವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಖಾಲಿಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ತೋರುವಂತಿದೆ.
ರಾಜಗುರು: ಹೌದು... ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅವನ ಜಾತಕದಲ್ಲಿ ಏನೂ ಬರೆಯಲಾಗಿಲ್ಲ. ನಾನು ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯಲು ತುಂಬಾ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ, ಆದರೆ ನಾನು ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ನನಗೆ ಏನೂ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ . ಎಲ್ಲವೂ ಖಾಲಿಯಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಭಾಮಿಕ್: ಹಾಗಾದರೆ ನೀನು ಅವನನ್ನು ನಿನ್ನಿಂದ ಏಕೆ ದೂರವಿಡುತ್ತೀಯ? ಮಹಾರಾಜರು ಅವನ ಮೇಲೆ ಏಕೆ ಕೋಪಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ?
ರಾಜಗುರು: ನಾನು ಅವನ ಜಾತಕವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಒಂದು ಶೂನ್ಯ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಆ ಶೂನ್ಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ನನಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು ದೇವದತ್ ಜಾತಕದೊಂದಿಗೆ ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಜಾತಕವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ನನಗೆ ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ವಿನಾಶ ಮಾತ್ರ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಇದರ ಕಾರಣ ನನ್ನ ತಿಳುವಳಿಕೆಯನ್ನು ಮೀರಿದೆ. ಆದರೆ ನನಗೆ ಒಂದು ವಿಷಯ ತುಂಬಾ ಅರ್ಥವಾಗಿದೆ, ಅದೇನೆಂದರೆ ಈ ಹುಡುಗ ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ಗೆ ಸರಿಯಾಗಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಅವನ ತಾಯಿ ನಿಹಾರಿಕಾ ಕೂಡ. ನಾನು ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರನ್ನು ಈ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗದಂತೆ ತಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ, ಆದರೆ ಅವನು ನಿರಾಕರಿಸಿದನು. ಆಕೆಯ ಸೌಂದರ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ತನ್ನ ಶಾಂತತೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡನು. ಆದರೆ ಯಾವಾಗ ಈ ಹುಡುಗ ನಿಹಾರಿಕಾಳ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಕ್ಷಣದಿಂದ , ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ನ ನಿಹಾರಿಕಾ ಮೇಲಿನ ಮೋಹ ಮಾಯವಾಯಿತು.
ಆಗ ನಿಹಾರಿಕಾಳ ಜಾತಕವನ್ನೂ ನೋಡಬೇಕು ಎಂದು ಭಾಮಿಕ್ ಗೆ ಅನಿಸಿತು.
ಭಾಮಿಕ್: ಸಹೋದರ, ನಾನು ಇಡೀ ರಾಜಮನೆತನದ ಜಾತಕವನ್ನು ನೋಡಬೇಕು.
ರಾಜಗುರು: ಸರಿ, ತೆಗೆದುಕೊ. ಆದರೆ ಈಗ ಮಹಾರಾಜರು ನನಗೆ ಅರ್ಥವಾಗದ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ."
ಭಾಮಿಕ್ : "ಏನಾಯಿತು?"
ರಾಜಗುರು: "ಮಹಾರಾಜರು ನಾಲ್ವರು ಹುಡುಗಿಯರ ಮದುವೆಯನ್ನು ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ವರರನ್ನು ಸಹ ಹುಡುಕಿದ್ದಾರೆ. ಮದುವೆಗೆ ಸಿದ್ಧತೆಗಳು ಇಂದು ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತವೆ."
ಭಾಮಿಕ್ : "ಸಮಸ್ಯೆ ಏನು? ಮದುವೆ ಒಂದು ದಿನ ನಡೆಯುತ್ತದೆ."
ರಾಜಗುರು: "ಎಲ್ಲರ ಜಾತಕಗಳನ್ನು ಓದಿ ಮತ್ತು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಏನು ಬರೆಯಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ನೋಡು, ಆಗ ನಾನು ಯಾಕೆ ಚಿಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆಂದು ನಿಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ."
ಭಾಮಿಕ್ ಎಲ್ಲರ ಜಾತಕಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಮನೆಗೆ ತಂದನು
**********************************************************************************
ಇತ್ತ ದೇವ್ ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಗಿಡಮೂಲಿಕೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕಸ್ತೂರಿ ಮತ್ತು ಸುಗಂಧ ಎದುರಾದರು.
ಕಸ್ತೂರಿ: ನೀನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೀ? ನಿನ್ನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನೋಡುತ್ತೇನೆಂದು ನಾನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.
ದೇವ್: ನಾನು ಭಾಮಿಕ್ ಗುರುಗಳ ಜೊತೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಇದ್ದೇನೆ , ಆದರೆ ನೀವಿಬ್ಬರು ಇಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ?
ಕಸ್ತೂರಿ: ನಾನು ಮತ್ತು ಸುಗಂಧ ಸ್ವಲ್ಪ ಔಷಧಿ ತರಲು ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದೆವು. ತಂದೆಯ ಆರೋಗ್ಯ ಚೆನ್ನಾಗಿಲ್ಲ.
ದೇವ್: ನೀವು ಬಹಳ ದೂರ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ. ಇದು ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಅಲ್ಲವೇ ?
ಕಸ್ತೂರಿ: ಹಳ್ಳಿಯ ವೈದ್ಯರು ನಮ್ಮನ್ನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿರೋದು.
ದೇವ್: ಸರಿ, ಸರಿ, ಬನ್ನಿ, ಹೋಗೋಣ.
ಕಸ್ತೂರಿ: ನೀನು ಎಷ್ಟು ದಿನ ಇರುತ್ತೀರಿ? ಇಲ್ಲಿ.
ದೇವ್- ಕೇವಲ ಒಂದು ದಿನವಾಗಿದೆ, 15 ದಿನಗಳವರೆಗೆ ಇರಬೇಕಾಗಿದೆ.... ಯಾಕೆ ?
ಕಸ್ತೂರಿ- ನಾನು ಕೂಡ ಇಲ್ಲೇ ಇರಬೇಕೆಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.
ದೇವ್- ನೀನು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದು ಏನು ಮಾಡುವೆ ?
ಕಸ್ತೂರಿ : ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಇರುತ್ತೇನೆ... ನಿನಗೂ ಯಾರಾದರೂ ನಿನ್ನವರು ಅಂತ ಇದ್ದ ಹಾಗೆ ಆಗುತ್ತೆ ಅಲ್ಲದೆ ನಾನು ಏನಾದರೂ ಕಲಿಯುತ್ತೇನೆ
ದೇವ್ : ಗುರುಗಳು ಯಾರನ್ನೂ ಹಾಗೆ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ನನಗೆ ಮಹಾರಾಜರಿಂದ ಆದೇಶವಿತ್ತು.
ಕಸ್ತೂರಿ : ನಾನು ನಿನ್ನ ಗುರುಗಳ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರಲ್ಲ... ನನ್ನ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮ ಅವರ ಮನೆಯ ಬಳಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ, ನಾನು ಅವರ ಜೊತೆ ಇರುತ್ತೇನೆ.
ದೇವ್ : ಸರಿ ನಿನ್ನಿಷ್ಟ...
ಅವನು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟುಹೋದನು. ಸುಗಂಧ ಯಾವಾಗಲೂ ಮೌನವಾಗಿ ಇರುತ್ತಿದ್ದಳು ಮತ್ತು ದೇವ್ ನನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಾ ಅವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದಳು.
ಭಾಮಿಕ್ ಬಳಿಗೆ ಹೋದಾಗ, ಕಸ್ತೂರಿ ಅವನಿಗೆ ಯಾವುದೋ ಅನಾರೋಗ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದಳು, ಅದಕ್ಕೆ ಅವನು ಔಷಧಿ ಬರೆದನು. ಕಸ್ತೂರಿ ಸುಗಂಧಳನ್ನು ಔಷಧಿಯೊಂದಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿದಳು. ಸುಗಂಧಳಿಗೆ ಹೋಗಲು ಮನಸ್ಸಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವಳು ಹೋಗಲೇಬೇಕಾಯಿತು. ಕಸ್ತೂರಿ ತನ್ನ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮನ ಮನೆಗೆ ಹೋದಳು.
(ಮುಂದುವರಿಯುವುದು)
(ಮರುದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ )
ಹಿಂದಿನ ರಾತ್ರಿ ಮಹಾರಾಜನ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಅನುಮಾನ ಬಂದಿತ್ತು ಅಮರಾವತಿಗೆ ಆದರೆ ಅದು ಮಹಾರಾಜರ ಆದೇಶವಾದ್ದರಿಂದ, ಅವಳು ಅದನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕಾಯಿತು. ಹಾಗಾಗಿ ಸಭೆಗೆ ಬರುವಂತೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸುದ್ದಿ ಕಳುಹಿಸಿದಳು.
ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಇಡೀ ಕುಟುಂಬ ಮಹಾರಾಜರ ಕೋಣೆಯ ಹೊರಗೆ ಸಭೆ ನಡೆಸಲು ಒಂದು ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿತು, ದೇವದತ್ ಅಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ, ನಿಹಾರಿಕಾ ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಳು. ನಿರಂಜನನಿಗೆ ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿದಂತೆ ನಿಹಾರಿಕಳ ಕೊನೆ ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಎಲ್ಲೂ ಪ್ರವೇಶ ಇರಲಿಲ್ಲ...
ಕಾಮ್ಯಾ : ಏನು ವಿಷಯ ಸಹೋದರ, ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಏಕೆ ಕರೆದಿದ್ದೀರಿ ?
ಭವಾರ್ ಸಿಂಗ್ : ನಾನು ಕೆಲವು ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ, ಮತ್ತು ಮೊದಲ ನಿರ್ಧಾರವೆಂದರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಹುಡುಗಿಯರ ಮದುವೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಅವರಿಗಾಗಿ ನಾನು ಸ್ವಯಂವರ ಮಾಡಲು ಕೆಲವು ರಾಜರನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ... ನಾನು ತಿಳಿಸಿದ ರಾಜಕುಮಾರರನ್ನೇ ನೀವು ಸ್ವಯಂವರದಲ್ಲಿ ಮದುವೆಗೆ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿ..
ಸ್ವಯಂವರ ಪದ ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಅಮಿತಾ ಮತ್ತು ಸೊಮಿಯಾಳ ಹೃದಯ ಸಂತೋಷದಿಂದ ನೃತ್ಯ ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು, ಆದರೆ ರಿವಾಳ ಮನಸ್ಸು ಆತಂಕ ಮನೆಮಾಡಿತು. ಅವಳು ಮದುವೆ ಅಂದರೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಇಷ್ಟ ಪಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ... ಅಕ್ಷರ ಕೂಡ ಬೇಗನೆ ಮದುವೆಯಾಗದೆ ಜೀವನವನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬದುಕಲು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಕಾಮ್ಯ : ಸಹೋದರ... ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟು ಬೇಗ ಮದುವೆ ?
ಭವರ್ ಸಿಂಗ್: ಎಲ್ಲಾ ಹುಡುಗಿಯರು ದೊಡ್ಡವರಾಗಿದ್ದಾರೆ.. ಬೇಗ ಅಲ್ಲ ಈಗಾಗಲೇ ವಿಳಂಬವಾಗಿದೆ. , ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಬಹಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಮದುವೆಯಾಗಬೇಕಿತ್ತು ಆದರೆ ಸರಿಯಾದ ರಾಜಕುಮಾರ ಸಿಕ್ಕಿರಲಿಲ್ಲ
ಸುಮಿತ್ರ : ನೀವು ಸರಿಯಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿದ್ದೀರಿ
ಭವರ್ ಸಿಂಗ್: ಮತ್ತು ಆ ಮದುವೆಯ ನಂತರ ನಾನು ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಯುವರಾಜನನ್ನು ಘೋಷಿಸುತ್ತೇನೆ
ಇದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ದೊಡ್ಡ ಆಘಾತವಾಗಿತ್ತು, ಎಲ್ಲರ ಕಿವಿಗಳು ನೆಟ್ಟಗಾದವು... ಅಮರಾವತಿ, ಸುಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ಕಾಮ್ಯ ಮೂವರು ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರನ್ನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನೋಡಿದರು
ಕಾಮ್ಯ: ಅಣ್ಣಾ... ನೀನು ಈಗ ರಾಜ, ಇಷ್ಟು ಬೇಗ ಯುವರಾಜ ಘೋಷಣೆ ಏಕೆ ?
ಅಮರಾವತಿ: ಮಹಾರಾಜರು ಸರಿಯಾಗಿ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಯುವರಾಜ ಅತ್ಯಗತ್ಯ
ಸೂರಜ್ ಜ್ವಾಲಾ ಮತ್ತು ಅಭಿಜೀತ್ ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಖುಷಿಯಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು
ಸುಮಿತ್ರ : ಆದರೆ ಯುವರಾಜನನ್ನು ಹೇಗೆ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ ?
ಭವರ್ ಸಿಂಗ್: ಇದು ಸರಿಯಾದ ಪ್ರಶ್ನೆ.. ನೀನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ತುಂಬಾ ಬುದ್ಧಿವಂತೆ ಸುಮಿತ್ರ... ಮೂವರು ರಾಜಕುಮಾರರಿಗೆ ಒಂದು ಸ್ಪರ್ಧೆಯನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಲಾಗುವುದು, ಯಾವ ರಾಜಕುಮಾರ ಗೆಲ್ಲುವನು ಅವನು ಮುಂದಿನ ಯುವರಾಜ ಆಗುತ್ತಾನೆ.
ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ ಗೆ ಮೂರು ಜನ ಮಕ್ಕಳು...ಹಾಗಾದರೆ ನನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಇಲ್ಲವೇ ಎಂದು ಕಾಮ್ಯ ಚಿಂತಿತಳಾದಳು. ಅಮರಾವತಿ ಮತ್ತು ಸುಮಿತ್ರ ಕಾಮ್ಯಾಳ ಮಗ ಅಭಿಜೀತ್ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಿಂತ ಮೊದಲೇ ಹೊರಹೋಗಿದ್ದಕ್ಕೆ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು... ಇನ್ನು ದೇವದತ್ತನನ್ನುನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸೋಲಿಸುತ್ತಾರೆ ಆಮೇಲೆ ಹೋರಾಟ ಸೂರಜ್ ಮತ್ತು ಜ್ವಾಲಾ ನಡುವೆ ಮಾತ್ರ ಇರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಇಬ್ಬರೂ ಮನಸಿನಲ್ಲೇ ಯೋಚಿಸಿ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು.
ಕಾಮ್ಯಾ : ಅಣ್ಣ.. ಹಾಗಾದರೆ ನಾವು ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ವಾಪಾಸು ತೆರಳಬೇಕೆ ?
ಭವರ್ ಸಿಂಗ್: ಯಾಕೆ ಸಹೋದರಿ ಈ ಮಾತು ?
ಕಾಮ್ಯ: ನಿಮ್ಮ ಮೂವರು ಪುತ್ರರು ಯುವರಾಜನ ಪಟ್ಟಕ್ಕೆ ಸ್ಪರ್ಧೆಯನ್ನು ಆಡುತ್ತಾರೆ ಆದರೆ ನನ್ನ ಮಗ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ?
ಭವರ್ ಸಿಂಗ್: ಇಲ್ಲ ಇಲ್ಲ ... ತಪ್ಪು ತಿಳಿದಿದ್ದೀಯ ನೀನು.. ನನ್ನ ಮೂವರು ಪುತ್ರರು ಅಲ್ಲ... ಇಲ್ಲಿ ಮೂರನೇ ರಾಜಕುಮಾರ ಅಭಿಜೀತ್, ದೇವದತ್ ಅಲ್ಲ, ದೇವದತ್ ಯಾವುದೇ ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ಅರ್ಹನಲ್ಲ, ಅವನು ನನ್ನ ಮಗ ಎಂಬುದೇ ನನ್ನ ದುರದೃಷ್ಟ.. ಅವನನ್ನು ಈ ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಲು ಅನುಮತಿಸಲಾಗಿದೆ ಅವನಿಗೆ ಅಷ್ಟೇ ಸಾಕು.
ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ನ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಕಾಮ್ಯಾ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಳು ಆದರೆ ಅಮರಾವತಿ ಮತ್ತು ಸುಮಿತ್ರರ ಮುಖಗಳಲ್ಲಿ ಅಸಮಾಧಾನ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೋಚರಿಸಿತು, ಸೂರಜ್ ಮತ್ತು ಅಭಿಜೀತ್ ಕೂಡ ಪರಸ್ಪರ ನಗುತ್ತಾ ಸಮ್ಮತಿಸಿದರೂ ಅದರಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಇದೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ, ನಿಹಾರಿಕಾ ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ತನ್ನ ಒದ್ದೆಯಾದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ ನಗುತ್ತಿದ್ದಳು, ತನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಈ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಗೌರವವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವಳು ದುಃಖಿತಳಾಗಿದ್ದಳು ಆದರೆ ಅವನು ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಿಂದ ದೂರವಿರುವುದಕ್ಕೆ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಳು
ನಂತರ ಅಕ್ಷರಾ ಹೇಳಿದಳು: ಮಾವ ದೇವದತ್ ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಲು ಅವನಿಗೂ ಅವಕಾಶ ಇದ್ದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದು.
ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ : ಮಗಳೇ ನಿನಗೆ ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ, ಅವನು ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಸರಿಸಮಾನ ಅಲ್ಲ... ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಯೋಚಿಸಬೇಡ, ಈಗ ನೀವು ಹುಡುಗಿಯರು ನಿಮ್ಮ ಸುತ್ತಾಟವನ್ನು ಆನಂದಿಸಿ , ಮದುವೆಯಾದ ನಂತರ ನಿಮಗೆ ಇಂತಹ ಅವಕಾಶ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ನಾಳೆ ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಸುತ್ತಾಡಲು ಹೋಗಿ, ಮೂರೂ ಜನ ರಾಜಕುಮಾರ ಸ್ಪರ್ಧಿಗಳೂ ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾರೆ...
**********************************************************************************
ಇಲ್ಲಿ ದೇವದತ್ ಭಾಮಿಕ್ ಜೊತೆ ಔಷಧೀಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದನು. ದೇವದತ್ ಮುಂದೆ ಹೋದನು ಆಗ ಭಾಮಿಕ್ ಕೂಗಿದನು - ದೇವ್ ಒಂದು ನಿಮಿಷ ನಿಲ್ಲು
ದೇವದತ್: ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ದೇವ್ ಎಂದು ಏಕೆ ಕರೆದಿರಿ, ನನ್ನ ತಾಯಿ ಮಾತ್ರ ನನ್ನನ್ನು ದೇವ್ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು, ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಕರೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಭಾಮಿಕ್: ಅವಳು ನಿನ್ನನ್ನು ದೇವ್ ಎಂದು ಏಕೆ ಕರೆಯುತ್ತಾಳೆ?
ದೇವದತ್- ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ
ಭಾಮಿಕ್: - ಹಾಗಾದರೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವರು ಅಥವಾ ನಿನ್ನನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡುವವರು ನಿನ್ನನ್ನು ದೇವ್ ಎಂದು ಕರೆಯಬಹುದೇ?
ದೇವದತ್- ಹೌದು, ಖಂಡಿತ
ಭಾಮಿಕ್: ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತೇನೆ, ನೀನು ನನ್ನ ಮಗನಂತೆ, ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ದೇವ್ ಎಂದು ಕರೆದಿದ್ದು ಮತ್ತು ಇಂದಿನಿಂದ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ದೇವ್ ಎಂದು ಮಾತ್ರ ಕರೆಯುತ್ತೇನೆ, ನೀನು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ರೂಪವು ಯಾವುದೇ ದೇವರಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಿಲ್ಲ
ದೇವದತ್: ಆಗಲಿ ಗುರುಗಳೇ
(ಇಲ್ಲಿಂದ ದೇವದತ್ ಅನ್ನು ದೇವ್ ಎಂದು ಬರೆಯಲಾಗುವುದು)
ಭಾಮಿಕ್ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿದನು: ಈ ಹುಡುಗ ಎಷ್ಟು ಮುಗ್ಧ, ಯಾರಾದರೂ ಅವನನ್ನು ಹೇಗೆ ಇಷ್ಟಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಯಾರಾದರೂ ಅವನನ್ನು ಹೇಗೆ ಶಿಕ್ಷಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ಅಣ್ಣ ಯಾಕೆ ಅವನಿಂದ ದೂರವಿರಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ, ಅಂದರೆ ಅವರು ಅವನ ಜಾತಕ ನೋಡಿರಬೇಕು, ಇದೇ ಕಾರ್ನಿಂದ ಮಹಾರಾಜನು ಅವನಿಂದ ದೂರವಿರುತ್ತಾನೆ ಅನಿಸುತ್ತೆ. ನಾನು ಒಮ್ಮೆ ಇವನ ಜಾತಕವನ್ನು ನೋಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ, ಆಗಲಾದರೂ ಇವನ ಈ ಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಕಾರಣವನ್ನು ಪತ್ತೆ ಹಚ್ಚಬಹುದು.
ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ಇಬ್ಬರೂ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು ಮತ್ತು ಭಾಮಿಕ್ ರಾಜಗುರುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದ. ಆದರೆ ಆಗ ರಾಜಗುರು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ಭಾಮಿಕ್ ದೇವದತ್ತನ ಜಾತಕವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ತನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ಕೊಂಡುಹೋದ.
ರಾತ್ರಿ ಭಾಮಿಕ್ ದೇವ್ ಜಾತಕವನ್ನು ಓದಲು ತೆರೆದನು ಆದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಏನೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ, ಯಾಕಂದ್ರೆ ಅದು ಖಾಲಿಯಾಗಿತ್ತು. ಭಾಮಿಕ್ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತನಾಗಿ. ರಾಜಗುರು ರಾಜಮನೆತನದ ಎಲ್ಲಾ ಜನರ ಜಾತಕವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಬರೆದಿದ್ರೂ ದೇವ್ ಜಾತಕ ಖಾಲಿಯಾಗಿತ್ತು, ಅದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ರಾಜಗುರು ದೇವ್ ಜಾತಕದಲ್ಲಿ ಏನನ್ನೂ ಬರೆಯಲಿಲ್ಲ ಏಕೆ?
ಮರುದಿನ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ರಾಜಗುರು ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡಲು ಭಾಮಿಕ್ ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.
**********************************************************************************
ಇಲ್ಲಿ ರಾಜಗುರುವಿನ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಸಹೋದರ ಸಾತ್ವಿಕ್ , ಅಮರತ್ವವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ, ಒಬ್ಬ ಮಹಾನ್ ತಾಂತ್ರಿಕನ ಬಳಿ ತಲುಪಿದನು. ಸಾತ್ವಿಕ್ ತನ್ನ ಇಬ್ಬರೂ ಸಹೋದರರಂತೆ ಬಹಳ ವಿದ್ಯಾವಂತ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದನು ಆದರೆ ಅವನಿಗೂ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಪಾರ ಆಸೆ ಇತ್ತು. ಅವನು ತಾನು ಗಳಿಸಿದ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ತೃಪ್ತನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಿನ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಬಯಸಿದನು. ಈಗ ರಾಜಗುರು ಅವನನ್ನು ಹುಡುಕಾಟಕ್ಕಾಗಿ ಕಳುಹಿಸಿದಾಗ, ಅವನಿಗೆ ವಿಭಿನ್ನ ವಿದ್ವಾಂಸರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಲು ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಿನ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿತು.
ಇನ್ನು ಈ ತಾಂತ್ರಿಕ ತನ್ನ ತಂತ್ರ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ದುರುಪಯೋಗಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳದ, ಯಾವಾಗಲೂ ಜನರನ್ನು ಉಪಕಾರದಿಂದ ಬಳಸಲು ಅದನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದ ತಾಂತ್ರಿಕ ಆಗಿದ್ದನು. , ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಎಲ್ಲರೂ ಅವನನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು, ಜನರು ಅವನಿಂದ ತಂತ್ರ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಕಲಿಯಲು ದೂರಸ್ಥಳಗಳಿಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು , ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಪರಿಹರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಕೆಲವು ತಂತ್ರದಿಂದ ಪರಿಹರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಸಾತ್ವಿಕ್ : ಗುರುಗಳೇ , ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಹಳ ಭರವಸೆಯೊಂದಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ
ತಾಂತ್ರಿಕ : ನೀವು ಬಂದಿರುವ ಭರವಸೆಯೇ ಈ ಜಗತ್ತಿನ ದೊಡ್ಡ ರಹಸ್ಯ, ನೀವು ಅಮರತ್ವವನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದೀರಿ, ಮತ್ತು ಅಮರತ್ವವು ಒಮ್ಮೆಲೇ ಯಾರೂ ಪಡೆಯುವ ಸಣ್ಣ ವಿಷಯವಲ್ಲ, ಮಹಾನ್ ವಿದ್ವಾಂಸರು ಅಮರತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದಾರೆ ಆದರೆ ಯಾರೂ ಅಮರರಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ, ಮಹಾವಿದ್ವಾನ್ ರಾವಣನು ಸಹ ಅಮರತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಹೋದನು ಆದರೆ ಆಗದೆ ಅವನು ಸಹ ಸತ್ತನು, ಅಮರತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ ಅನೇಕ ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಯೋಧರು ವಿಫಲರಾದರು.
ಸಾತ್ವಿಕ್ : ಆದರೆ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ 7 ಅಮರರು ಇದ್ದಾರೆ ಅಲ್ಲವೇ ಗುರುಗಳೇ
ತಾಂತ್ರಿಕ : ಅವರು ಯಾವುದೋ ಪ್ರಮುಖ ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಇದ್ದಾರೆ. , ಅವರ ಕೆಲಸ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುವ ದಿನ ಅವರು ಸಹ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ದೇವರು ಸ್ವತಃ ಅಮರತ್ವವನ್ನು ತನಗಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ, ಇನ್ನು ನಿಮಗೆ ಹೇಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ?
ಸಾತ್ವಿಕ್: ಅದರ ಬಳಿ ತಲುಪಲು ಗೊತ್ತಿರುವ ಯಾರಾದರೂ ಇರಬೇಕು ಅಲ್ಲವೇ ?
ತಾಂತ್ರಿಕ : ನೀವು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ, ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಖಾಲಿ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹೋಗಲು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ, ನಾನು ನಿಮಗೆ ಕೆಲವು ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಯುಗದಲ್ಲೂ, ಅಮರತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ ಯಾರಾದರೂ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಬರುತ್ತಾರೆ, ಎಲ್ಲರೂ ಅಮರತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ ಆದರೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ ಜನರು ಮಾತ್ರ ಅದನ್ನು ಸಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರಲ್ಲಿ ಅಮರತ್ವವನ್ನು ತಲುಪಿದ ಒಬ್ಬ ಮಹಾನ್ ಯೋಧನಿದ್ದನು, ನೀವು ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯಬೇಕು , ನೀವು ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದರೆ ಬಹುಶಃ ನೀವು ಅದನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಪಡೆಯಬಹುದು.
ಸಾತ್ವಿಕ್: ನಾನು ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು?
ತಾಂತ್ರಿಕ : ನಿಮ್ಮ ಈ ಜ್ಞಾನವು ನೀವು ಅಲ್ಲಿಗೆ ತಲುಪಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ನಿಮಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜ್ಞಾನ ಬೇಕು.
ಸಾತ್ವಿಕ್: ನಾನು ಆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕಲಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
ತಾಂತ್ರಿಕ : ತಂತ್ರವನ್ನು ಕಲಿಯಲು ಬಹಳಷ್ಟು ತ್ಯಾಗ ಬೇಕು. ಮಂತ್ರಗಳು ನಿಮ್ಮನ್ನು ದೇವರಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ತರುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ತಂತ್ರವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸೈತಾನನಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ತರುತ್ತದೆ. ತಂತ್ರವು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಹಿಡಿತ ಸಾಧಿಸಿದರೆ, ಅದು ಮುಂದೆ ದುಷ್ಟತನಕ್ಕೆ ದಾರಿ ಆಗಬಹುದು. ನಾನು ತಾಂತ್ರಿಕ, ನಾನು ತಂತ್ರವನ್ನು ನನ್ನ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ನಿಮ್ಮಿಂದ ಅದನ್ನು ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆಯೇ?
ಸಾತ್ವಿಕ್: ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಿರಾಶೆಗೊಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಗುರು: ಸರಿ. ಹಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ, ನಾಳೆಯಿಂದ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಕಲಿಸುತ್ತೇನೆ.
(ಸಾತ್ವಿಕ್ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು)
**********************************************************************************
ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ...
ಭಾಮಿಕ್ ದೇವ್ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚಿಸಲು ರಾಜಗುರುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು... ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದ ಎಲ್ಲಾ ಸಹೋದರ ಸಹೋದರಿಯರು ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಇತ್ತ ದೇವ್ ಔಷಧಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಕಲಿಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಸಾತ್ವಿಕ್ನ ತಂತ್ರ ವಿದ್ಯಾ ಕಲಿಕೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು.
ಭಾಮಿಕ್: ಸಹೋದರ, ನಾನು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಸಬೇಕಿದೆ
ರಾಜಗುರು: ಹೇ ಭಾಮಿಕ್, ಏನಾಯಿತು ಎಂದು ನನಗೆ ಹೇಳು. ನೀನು ನಿನ್ನೆಯೂ ಬಂದಿದ್ದೆ
ಭಾಮಿಕ್: ನಾನು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ದೇವದತ್ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಬೇಕು. ನಾನು ಅವನ ಜಾತಕವನ್ನು ಓದಿದ್ದೇನೆ, ಆದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಏನೂ ಬರೆದಿಲ್ಲ ಯಾಕೆ ?
ರಾಜಗುರು: ನೀನು ಅವನ ಜಾತಕವನ್ನು ಏಕೆ ಓದಲು ಬಯಸುತ್ತೀಯ?
ಭಾಮಿಕ್: ನಾನು ಅವನ ಮಸ್ತಿಷ್ಕವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದೆ ಆದರೆ ನನಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಓದಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅದರಲ್ಲಿ ಅವನ ಜೀವನವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಖಾಲಿಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ತೋರುವಂತಿದೆ.
ರಾಜಗುರು: ಹೌದು... ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅವನ ಜಾತಕದಲ್ಲಿ ಏನೂ ಬರೆಯಲಾಗಿಲ್ಲ. ನಾನು ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯಲು ತುಂಬಾ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ, ಆದರೆ ನಾನು ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ನನಗೆ ಏನೂ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ . ಎಲ್ಲವೂ ಖಾಲಿಯಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಭಾಮಿಕ್: ಹಾಗಾದರೆ ನೀನು ಅವನನ್ನು ನಿನ್ನಿಂದ ಏಕೆ ದೂರವಿಡುತ್ತೀಯ? ಮಹಾರಾಜರು ಅವನ ಮೇಲೆ ಏಕೆ ಕೋಪಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ?
ರಾಜಗುರು: ನಾನು ಅವನ ಜಾತಕವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಒಂದು ಶೂನ್ಯ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಆ ಶೂನ್ಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ನನಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು ದೇವದತ್ ಜಾತಕದೊಂದಿಗೆ ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಜಾತಕವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ನನಗೆ ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ವಿನಾಶ ಮಾತ್ರ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಇದರ ಕಾರಣ ನನ್ನ ತಿಳುವಳಿಕೆಯನ್ನು ಮೀರಿದೆ. ಆದರೆ ನನಗೆ ಒಂದು ವಿಷಯ ತುಂಬಾ ಅರ್ಥವಾಗಿದೆ, ಅದೇನೆಂದರೆ ಈ ಹುಡುಗ ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ಗೆ ಸರಿಯಾಗಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಅವನ ತಾಯಿ ನಿಹಾರಿಕಾ ಕೂಡ. ನಾನು ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರನ್ನು ಈ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗದಂತೆ ತಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ, ಆದರೆ ಅವನು ನಿರಾಕರಿಸಿದನು. ಆಕೆಯ ಸೌಂದರ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ತನ್ನ ಶಾಂತತೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡನು. ಆದರೆ ಯಾವಾಗ ಈ ಹುಡುಗ ನಿಹಾರಿಕಾಳ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಕ್ಷಣದಿಂದ , ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ನ ನಿಹಾರಿಕಾ ಮೇಲಿನ ಮೋಹ ಮಾಯವಾಯಿತು.
ಆಗ ನಿಹಾರಿಕಾಳ ಜಾತಕವನ್ನೂ ನೋಡಬೇಕು ಎಂದು ಭಾಮಿಕ್ ಗೆ ಅನಿಸಿತು.
ಭಾಮಿಕ್: ಸಹೋದರ, ನಾನು ಇಡೀ ರಾಜಮನೆತನದ ಜಾತಕವನ್ನು ನೋಡಬೇಕು.
ರಾಜಗುರು: ಸರಿ, ತೆಗೆದುಕೊ. ಆದರೆ ಈಗ ಮಹಾರಾಜರು ನನಗೆ ಅರ್ಥವಾಗದ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ."
ಭಾಮಿಕ್ : "ಏನಾಯಿತು?"
ರಾಜಗುರು: "ಮಹಾರಾಜರು ನಾಲ್ವರು ಹುಡುಗಿಯರ ಮದುವೆಯನ್ನು ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ವರರನ್ನು ಸಹ ಹುಡುಕಿದ್ದಾರೆ. ಮದುವೆಗೆ ಸಿದ್ಧತೆಗಳು ಇಂದು ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತವೆ."
ಭಾಮಿಕ್ : "ಸಮಸ್ಯೆ ಏನು? ಮದುವೆ ಒಂದು ದಿನ ನಡೆಯುತ್ತದೆ."
ರಾಜಗುರು: "ಎಲ್ಲರ ಜಾತಕಗಳನ್ನು ಓದಿ ಮತ್ತು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಏನು ಬರೆಯಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ನೋಡು, ಆಗ ನಾನು ಯಾಕೆ ಚಿಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆಂದು ನಿಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ."
ಭಾಮಿಕ್ ಎಲ್ಲರ ಜಾತಕಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಮನೆಗೆ ತಂದನು
**********************************************************************************
ಇತ್ತ ದೇವ್ ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಗಿಡಮೂಲಿಕೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕಸ್ತೂರಿ ಮತ್ತು ಸುಗಂಧ ಎದುರಾದರು.
ಕಸ್ತೂರಿ: ನೀನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೀ? ನಿನ್ನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನೋಡುತ್ತೇನೆಂದು ನಾನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.
ದೇವ್: ನಾನು ಭಾಮಿಕ್ ಗುರುಗಳ ಜೊತೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಇದ್ದೇನೆ , ಆದರೆ ನೀವಿಬ್ಬರು ಇಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ?
ಕಸ್ತೂರಿ: ನಾನು ಮತ್ತು ಸುಗಂಧ ಸ್ವಲ್ಪ ಔಷಧಿ ತರಲು ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದೆವು. ತಂದೆಯ ಆರೋಗ್ಯ ಚೆನ್ನಾಗಿಲ್ಲ.
ದೇವ್: ನೀವು ಬಹಳ ದೂರ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ. ಇದು ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಅಲ್ಲವೇ ?
ಕಸ್ತೂರಿ: ಹಳ್ಳಿಯ ವೈದ್ಯರು ನಮ್ಮನ್ನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿರೋದು.
ದೇವ್: ಸರಿ, ಸರಿ, ಬನ್ನಿ, ಹೋಗೋಣ.
ಕಸ್ತೂರಿ: ನೀನು ಎಷ್ಟು ದಿನ ಇರುತ್ತೀರಿ? ಇಲ್ಲಿ.
ದೇವ್- ಕೇವಲ ಒಂದು ದಿನವಾಗಿದೆ, 15 ದಿನಗಳವರೆಗೆ ಇರಬೇಕಾಗಿದೆ.... ಯಾಕೆ ?
ಕಸ್ತೂರಿ- ನಾನು ಕೂಡ ಇಲ್ಲೇ ಇರಬೇಕೆಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.
ದೇವ್- ನೀನು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದು ಏನು ಮಾಡುವೆ ?
ಕಸ್ತೂರಿ : ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಇರುತ್ತೇನೆ... ನಿನಗೂ ಯಾರಾದರೂ ನಿನ್ನವರು ಅಂತ ಇದ್ದ ಹಾಗೆ ಆಗುತ್ತೆ ಅಲ್ಲದೆ ನಾನು ಏನಾದರೂ ಕಲಿಯುತ್ತೇನೆ
ದೇವ್ : ಗುರುಗಳು ಯಾರನ್ನೂ ಹಾಗೆ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ನನಗೆ ಮಹಾರಾಜರಿಂದ ಆದೇಶವಿತ್ತು.
ಕಸ್ತೂರಿ : ನಾನು ನಿನ್ನ ಗುರುಗಳ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರಲ್ಲ... ನನ್ನ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮ ಅವರ ಮನೆಯ ಬಳಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ, ನಾನು ಅವರ ಜೊತೆ ಇರುತ್ತೇನೆ.
ದೇವ್ : ಸರಿ ನಿನ್ನಿಷ್ಟ...
ಅವನು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟುಹೋದನು. ಸುಗಂಧ ಯಾವಾಗಲೂ ಮೌನವಾಗಿ ಇರುತ್ತಿದ್ದಳು ಮತ್ತು ದೇವ್ ನನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಾ ಅವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದಳು.
ಭಾಮಿಕ್ ಬಳಿಗೆ ಹೋದಾಗ, ಕಸ್ತೂರಿ ಅವನಿಗೆ ಯಾವುದೋ ಅನಾರೋಗ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದಳು, ಅದಕ್ಕೆ ಅವನು ಔಷಧಿ ಬರೆದನು. ಕಸ್ತೂರಿ ಸುಗಂಧಳನ್ನು ಔಷಧಿಯೊಂದಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿದಳು. ಸುಗಂಧಳಿಗೆ ಹೋಗಲು ಮನಸ್ಸಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವಳು ಹೋಗಲೇಬೇಕಾಯಿತು. ಕಸ್ತೂರಿ ತನ್ನ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮನ ಮನೆಗೆ ಹೋದಳು.
(ಮುಂದುವರಿಯುವುದು)
Last edited:
- 22
- 33
- 14
ಅಧ್ಯಾಯ - 7
ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಚಿಂತಿತರಾಗಿದ್ದರು . ಅಮರಾವತಿ, ಸುಮಿತ್ರಾ ಮತ್ತು ಕಾಮ್ಯಾ ಗೊಂದಲದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದರು. ಮೂವರೂ ತಮ್ಮ ಮಗನನ್ನು ಯುವರಾಜನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲು ಬಯಸಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಭವಾರ್ ಸಿಂಗ್ , ಸ್ಪರ್ಧೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯದಂತೆ ತಡೆ ಹಿಡಿದಿದ್ದ.
ಮಹಾರಾಜ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆಂದು ತಿಳಿಯಲು ಕಾಮ್ಯ ತನ್ನ ಗೂಢಚಾರರನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಿದ್ದಳು. ಅಮರಾವತಿ ಸೇನಾಧಿಪತಿಯನ್ನು ಕರೆಸಿದ್ದಳು, ಯಾಕಂದ್ರೆ ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ಸಿದ್ಧತೆ ನಡೆಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಅವನ ಮೇಲಿತ್ತು.
ಅಮರಾವತಿ: "ಸೇನಾಪತಿ, ಮಹಾರಾಜ ಏನು ಮಾಡಲಿದ್ದಾರೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿಸುವೆಯ ?
ಸೇನಾಪತಿ: "ಮಹಾರಾಣಿ, ನಾನು ಇದನ್ನು ನಿಮಗೆ ಹೇಗೆ ಹೇಳಲಿ? ಮಹಾರಾಜರು ಯಾರಿಗೂ ಯಾವುದೇ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ನೀಡಬಾರದು ಎಂದು ಆದೇಶಿಸಿದ್ದಾರೆ."
ಅಮರಾವತಿ: (ಕೋಪದಿಂದ) ನೀನು ನನಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀಯ....
ಸೇನಾಪತಿ: ನನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿ ಮಹಾರಾಣಿ. ನಾನು ಮಹಾರಾಜರ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸಿದರೆ, ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ಸಾಯಿಸಬಹುದು.
ಅಮರಾವತಿ: ಇದು ನಮ್ಮ ನಡುವೆಯೇ ಇರುತ್ತದೆ.
ಸೇನಾಪತಿ: ಇದರಿಂದ ನನಗೇನು ಪ್ರಯೋಜನ?
ಅಮರಾವತಿ: ಯಾವಾಗಲೂ ಏನು ಸಿಗುತ್ತದೆಯೋ ಅದೇ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
ಸೇನಾಪತಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಅಮರಾವತಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳಿದನು.
ಆದರೆ ಸು ತ್ರ ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಾಯಾಜಾಲವನ್ನು ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ ಮೇಲೆ ಪ್ರಯೋಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದರೆ ಇವಳು ಸಂಪೂರ್ಣ ಬೆತ್ತಲೆಯಾಗಿ ತನ್ನ ಪೂರ್ಣ ಸ್ತನಗಳನ್ನು ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ ಎದೆಗೆ ಉಜ್ಜುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಭವರ್ ಸಿಂಗ್: ಏನು ವಿಷಯ? ಇವತ್ತು ನೀನು ತುಂಬಾ ತಾಳ್ಮೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೀಯ.
ಸುಮಿತ್ರ: ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ನನಗೆ ನನ್ನನ್ನು ನಾನೇ ತಡೆಯಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ,... ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ಏನೋ ವಿಶೇಷವಿದೆ.. ನೀವು ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಮದ ಹುಚ್ಚಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತೀರಿ.
ಭವರ್ ಸಿಂಗ್: ವಿಶೇಷ ನಿನ್ನಲಿದೆ ರಾಣಿ... ನೀನು ಆಕರ್ಷಕವಾದ ದೇಹವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದೀಯ, ಈ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಯುವತಿಯಂತೆ ಇದ್ದೀಯ.
ತಕ್ಷಣವೇ ಸುಮಿತ್ರ ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ ನ 8 ಇಂಚಿನ ತುಣ್ಣೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿಕೊಂಡಳು
ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ : ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಏನು ವಿಶೇಷವಿದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಾನು ಅಮರಾವತಿಗೆ ಹೋಗಿ ತಿಂಗಳುಗಳೇ ಕಳೆದಿವೆ.
ಸುಮಿತ್ರ - ಇನ್ನು ಆ ಕಪ್ಪು ಮುಖದ ನಿಹಾರಿಕಾ.... ?
ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ - ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಅವಳ ಹೆಸರನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಬೇಡ, ನಾನು ಅವಳನ್ನು ಏಕೆ ಮದುವೆಯಾದೆನೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ.
ಸುಮಿತ್ರ ತಕ್ಷಣ ತನ್ನ ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ ನ ಶಿಶ್ನವನ್ನು ನೆಕ್ಕಿದಳು.
ಭವರ್ ಸಿಂಗ್: ನಾನು ಈ ಕಲೆಯನ್ನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ಬೇರೆ ಯಾವ ಹೆಣ್ಣೂ ಇದನ್ನು ಮಾಡಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರೂ ಇದನ್ನು ಕೊಳಕು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ನೀನು ಅದನ್ನು ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಚೀಪುತ್ತಾ ಇದ್ದೀಯ
ಸುಮಿತ್ರ : ನಿಮ್ಮ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಭಾಗವೂ ನನಗೆ ವಿಶೇಷ, ಮತ್ತು ಅದು ನನಗೆ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಅದನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವುದು ನನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯ.
ಸುಮಿತ್ರ ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ ನ ತುಣ್ಣೆಯನ್ನು ಹೀರಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು. ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ ಆನಂದದಿಂದ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಸುಮಿತ್ರಳ ತಲೆಯನ್ನು ಮುದ್ದಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಚೀಪಿದ ನಂತರ, ಸುಮಿತ್ರ ತುಣ್ಣೆ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ತನ್ನ ಯೋನಿಯನ್ನು ಅದರಿಂದ ತುಂಬಿಸಿ, ಅದರ ಮೇಲೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು. ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ ಸುಮಿತ್ರಳ ತಿಕವನ್ನು ಹಿಡಿದು ತುನ್ನೆಯನು ಒಳಗಡೆ ತಳ್ಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ.
ಭವರ್ ಸಿಂಗ್: ನಿನ್ನ ತಿಕ ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಿದೆ?
ಸುಮಿತ್ರ : ನನ್ನ ರಾಜ, ನಿಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಕಾರಣ ನಾನು ಅದು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಇದೆ. ನಿಮ್ಮ ರಾಣಿಯನ್ನು ಆನಂದಿಸಿ , ನಿಮ್ಮ ರಾಣಿ ನಿಮ್ಮ ಶಿಶ್ನವನ್ನು ಅವಳ ಯೋನಿಯೊಳಗೆ ಹೇಗೆ ಹಿಸುಕುತ್ತಿದ್ದಾಳೆಂದು ನೋಡಿ ಮಹಾರಾಜಾ
ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ ಸುಮಿತ್ರಳನ್ನು ಮಲಗಿಸಿ, ಅವಳ ಮೇಲೆ ಬಂದು, ಬಲವಾಗಿ ತಳ್ಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ. ಸುಮಿತ್ರ ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ಗೆ ಕಾಮದ ಚೂಲು ಹತ್ತಿಸಿ . ಸುಮಿತ್ರಬಿಸಿಯಾಗಿಸಿದ್ದಳು. ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತೇಜಕ ಔಷಧಿಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ್ದರಿಂದ ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ ಕೂಡ ಬಹಳ ಸಮಯದವರೆಗೆ ಅವಳಿಗೆ ಕೇಯಲು ಆಗುತಿತ್ತು.
ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಸೆಕ್ಸ್ ಮಾಡಿದರು, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರೂ ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಯನ್ನು ತಲುಪಿದರು. ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ರಸವನ್ನು ಸುಮಿತ್ರಳ ಯೋನಿಯೊಳಗೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದನು.
ಇಬ್ಬರೂ ಶಾಂತವಾದಾಗ,
ಭವರ್ ಸಿಂಗ್: ನನಗೆ ನಿಜವಾದ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡುವ ಏಕೈಕ ವ್ಯಕ್ತಿ ನೀನು
ಸೋಮಿತ್ರ: ಆದರೆ ನೀವು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವಿರಿ ?
ಭವರ್ ಸಿಂಗ್: ನಾನು ಏನು ಮಾಡಿದೆ ?
ಸುಮಿತ್ರ : ನಾನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಾಗಿನಿಂದ, ನಾನು ನಿಮಗೆ ನಿಜವಾದ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೇನೆ ಆದರೆ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ರಾಜಕುಮಾರನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲು ಮೂರು ಹುಡುಗರ ನಡುವೆ ಸ್ಪರ್ಧೆಯನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿರುವಿರಿ. . ನನ್ನ ಮಗ ಜ್ವಾಲಾ ನಿಮಗಾಗಿ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ನೀಡಲು ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಆದರೆ ನೀವು ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ.
ಭವರ್ ಸಿಂಗ್: ಹಹಹಹ, ನೀನು ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಅಸಮಾಧಾನಗೊಂಡಿದ್ದೀ. ನಮ್ಮ ಜ್ವಾಲಾ ತುಂಬಾ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ. ಅವನು ಈ ಸ್ಪರ್ಧೆಯನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ನಿಭಾಯಿಸುತ್ತಾನೆ. ನನ್ನ ಹಿರಿಯ ಮಗ ಸೂರಜ್, ಜ್ವಾಲಾ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ತಮ್ಮ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲು ಮತ್ತು ರಾಜಕುಮಾರನಾಗಲು ನಾನು ಅವಕಾಶವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೇನೆ, ಇದರಿಂದ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಕಲಹ ಇರಲ್ಲ
ಭವಾರ್ ಸಿಂಗ್ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಸುಮಿತ್ರಾಳಿಗೆ ಸಂತೋಷ ಆಯಿತು.
ಸುಮಿತ್ರ: "ಆದರೆ ಈ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಏನಾಗಲಿದೆ? ನನಗೆ ಹೇಳಬಹುದೇ ?
ಭವಾರ್ ಸಿಂಗ್ ಸುಮಿತ್ರಳ ಬಲೆಗೆ ಬಿದ್ದು ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದ. ಭವಾರ್ ಸಿಂಗ್ ಸುಮಿತ್ರಳಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ಕಾಮ್ಯನ ಗೂಢಚಾರರು ತಮ್ಮ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದರು, ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ಸಿದ್ಧತೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಕಾಮ್ಯನಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ರವಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೂವರು ತಾಯಂದಿರು ತಮ್ಮ ಮಗನನ್ನು ಯುವರಾಜನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ನಿಹಾರಿಕಾ ತನ್ನ ಮಗನ ನೆನಪುಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋದಳು, ಅವನು ಜನಿಸಿದಾಗಿನಿಂದ ಇದೆ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಅವಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿದ್ದನು, ನಿಹಾರಿಕಾ ಅವನಿಲ್ಲದೆ ಅಸಹಾಯಕಳಾಗಿದ್ದಳು, ದೇವ್ ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ಅವಳು ಗಾಬರಿ ಆಗುತಿದ್ದಳು.
ಇಲ್ಲಿ, ದೇವ್ ಗೆ ತನ್ನ ತಾಯಿಯಿಂದ ದೂರ ಇರುವುದು ಇಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಸಂಜೆ, ಕಸ್ತೂರಿ ಬಂದಾಗ ದೇವ್ ಗಿಡಮೂಲಿಕೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಓದುತ್ತಿದ್ದ.
ಕಸ್ತೂರಿ: ಏನು ಮಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದೀಯ ?
ದೇವ್: ನೀನೇನು ಇಲ್ಲಿ ?
ಕಸ್ತೂರಿ: ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಲು ಬಂದೆ... ಯಾಕೆ ಬರಬಾರದೇ ? ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆನಿಸಿತು.
ದೇವ್: ನನ್ನನ್ನು ಯಾಕೆ ನೋಡಬೇಕೆನಿಸಿತು ?
ಕಸ್ತೂರಿ: ನೀನೊಬ್ಬ ಪೆದ್ದ, ನಿನಗೆ ಏನೂ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.
ದೇವ್: ಏನು ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ? ದಯವಿಟ್ಟು ವಿವರಿಸು
ಕಸ್ತೂರಿ: ಅದು ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಏನೇನೋ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.
ದೇವ್: ಏನಾಗುತ್ತದೆ?
ಕಸ್ತೂರಿ: ನೀನು ನನ್ನಿಂದ ದೂರದಲ್ಲಿರುವಾಗ, ನನ್ನ ಹೃದಯವು ತುಂಬಾ ಪ್ರಕ್ಷುಬ್ಧವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಏನೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಇರಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡುವುದರಿಂದ ನನಗೆ ಆನಂದ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ನನಗೆ ನೀನೊಬ್ಬನೇ ಹತ್ತಿರದವ ಅಂತ ಅನಿಸುತ್ತೆ, ಬೇರೆಯವರ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಲು ನನಗೆ ಮನಸ್ಸೇ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಕಸ್ತೂರಿಯ ಮಾತುಗಳು ದೇವ್ನನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಗೊಂದಲಕ್ಕೀಡು ಮಾಡಿದವು.
ದೇವ್ನ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಾ ಶುದ್ಧವಾಗಿತ್ತು ; ಅವನು ಎಂದಿಗೂ ಲೈಂಗಿಕತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ಕಾಮ ಅಥವಾ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಕಸ್ತೂರಿ ಅವನಿಗೆ ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೆಯ ಸ್ನೇಹಿತೆಯಾಗಿದ್ದಳು, ಆದರೆ ಕಸ್ತೂರಿಯ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಏನಿದೆ ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಭಾಮಿಕ್ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆ ... ಆಗ ಕಸ್ತೂರಿ ಮತ್ತು ದೇವ್ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಕಸ್ತೂರಿ ಭಾಮಿಕ್ ಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ದೇವ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟು ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ.
ಭಾಮಿಕ್ : ಏನಾಯಿತು, ದೇವ್? ಎಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಗಿರುವೆ ?
ದೇವ್: ಗುರು ಜಿ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಒಂದು ವಿಷಯ ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
ಭಾಮಿಕ್ : ಕೇಳು ದೇವ್
ದೇವ್: ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ಈ ಕಸ್ತೂರಿ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತೆ. ಅವಳು ನಾನಿಲ್ಲದೆ ಬದುಕಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ, ಅವಳು ನನ್ನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಚಡಪಡಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅದು ಏಕೆ?
"ಏಕೆಂದರೆ ಅವಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಒಂದು ಹುಡುಗಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಅವಳು ನಿನ್ನನ್ನು ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬದುಕಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ನೀನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು" ಎಂದು ಭಾಮಿಕ್ ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕನು.
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಭಾಮಿಕ್ ಒಳಗೆ ಹೋದನು, ದೇವ್ ಇನ್ನಷ್ಟು ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾಗಿದ್ದನು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅವನ ತಾಯಿ ಮಾತ್ರ ಇದ್ದಳು. ಅವನು ಎಂದಿಗೂ ಕಸ್ತೂರಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಈ ರೀತಿ ಯೋಚಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.
ಊಟದ ನಂತರ, ದೇವ್ ಮಲಗಲು ಹೋದನು, ಆದರೆ ಭಾಮಿಕ್ಎಲ್ಲರ ಜಾತಕಗಳೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತು ಅವುಗಳನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಓದಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಎಲ್ಲರ ಜಾತಕಗಳಲ್ಲಿ ಏನೋ ವಿಶೇಷವಿತ್ತು, ಆದರೆ ನಿಹಾರಿಕಾ ಮತ್ತು ದೇವ್ ಅವರ ಜಾತಕಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಖಾಲಿಯಾಗಿದ್ದವು. ಭಾಮಿಕ್ಎ ಲ್ಲರ ಜಾತಕಗಳನ್ನು ಓದಿದನು. ಭಾಮಿಕ್ ಗೆ ಜಾತಕ ಓದುವುದರಲ್ಲಿ ರಾಜಗುರುವಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜ್ಞಾನವಿತ್ತು, ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ನಿಹಾರಿಕಾ ಮತ್ತು ದೇವ್ ಅವರ ಜಾತಕವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಅವನು ನಾಲ್ವರು ಹುಡುಗಿಯರ ಜಾತಕವನ್ನು ಓದಿದಾಗ, ಅವನು ಆಘಾತಕ್ಕೊಳಗಾದನು.
ಭಾಮಿಕ್ ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾನೇ ಹೇಳಿಕೊಂಡನು, "ಇದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಇದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ." ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಥ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.
ಭಾಮಿಕ್ ದೇವ್ ನ ಜಾತಕದ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿತನಾದನು. ದೇವ್ ನ ಜಾತಕವು ಅವನ ಮರಣ ಅಥವಾ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಲಿಲ್ಲ. ದೇವ್ ನ ಜಾತಕವನ್ನು ಅವನು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದಾಗ ಮತ್ತು ಅವನ ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ಏನನ್ನೂ ಓದಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದಾಗ, ದೇವ್ ನ ಜೀವನವು ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಏಕೈಕ ಊಹೆಯನ್ನು ಅವನು ಮಾಡಿದನು. ಮತ್ತು ಈ ಮಗು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಲಿತಿಲ್ಲ. ಅವನು ಹೇಗೆ ಬದುಕುಳಿಯುತ್ತಾನೆ?
ಭಾಮಿಕ್ ಹೃದಯವು ದೇವ್ ಗಾಗಿ ಮಿಡಿಯಿತು. ಅವನು ದೇವ್ ನನ್ನು ತಾನೇ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಲಿಸುತ್ತೇನೆ, ಕೇವಲ ಔಷಧಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕಲಿಯುವುದರಿಂದ ಅವನ ಜೀವ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ಅವನು ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಲಿಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ, ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಕಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ, ಕೇವಲ 15 ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಏನು ಕಲಿಸಬಹುದು... ಎಂದು ಭಾಮಿಕ್ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾನೆ...
ಮರುದಿನ, ಭಾಮಿಕ್ ದೇವ್ಗೆ ತಿಳಿಸದೆ ಅವನಿಗೆ ತರಬೇತಿ ನೀಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ. ಅವನು ದೇವ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅಳೆಯುವ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು, ಮರ ಕತ್ತರಿಸುವುದು, ಉಪಕರಣಗಳನ್ನು ಎತ್ತುವುದು, ಕತ್ತಿಯ ಬದಲಿಗೆ ಕೊಡಲಿಯನ್ನು ಬಳಸುವುದು ಮುಂತಾದ ಅವನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಕೆಲಸ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಜೊತೆಗೆ ಕಸ್ತೂರಿ ಪ್ರತಿದಿನ ದೇವ್ನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಬರುತ್ತಿದ್ದಳು. ಕಸ್ತೂರಿ ತನ್ನ ಭಾವನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ದೇವ್ಗೆ ಹೇಳಿದಾಗಿನಿಂದ, ದೇವ್ನ ಗಮನವೂ ಕಸ್ತೂರಿಯ ಕಡೆಗೆ ಅಲೆದಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. ಅವನು ಕಸ್ತೂರಿಯ ಕಡೆಗೆ ಆಕರ್ಷಿತನಾಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಸಮಯ ಸಿಕ್ಕ ತಕ್ಷಣ ಅವನು ಕೂಡ ಕಸ್ತೂರಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದನು.
ಭಾಮಿಕ್ ಗೆ ಇದು ಇಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ. ದೇವ್ನ ಗಮನ ಬೇರೆಡೆಗೆ ತಿರುಗಬಹುದೆಂದು ಅವನು ಚಿಂತಿತನಾಗಿದ್ದನು, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಕಸ್ತೂರಿ ದೇವ್ನನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡುವುದನ್ನು ತಡೆದನು. ಆದರೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಕಸ್ತೂರಿ, ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಎನ್ನದೆ, ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಾಗಲೆಲ್ಲಾ ದೇವ್ನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಳು. ಇಬ್ಬರೂ ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.
ಕಸ್ತೂರಿ ಮತ್ತು ದೇವ್ ಅವರ ಪ್ರೀತಿ ಅರಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು, ಕಸ್ತೂರಿ ದೇವ್ ಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಮೋಹಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು, ಮತ್ತು ಈ ಮೋಹದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ದಿನ ಇಬ್ಬರು ಪ್ರೇಮಿಗಳು ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಕುಳಿತು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಕಸ್ತೂರಿ ದೇವ್ ನ ತೋಳುಗಳಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದಳು, ದೇವ್ ಅವಳ ಕೆನ್ನೆಗಳನ್ನು ಮುದ್ದಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಕಸ್ತೂರಿ ನಾಚುತ್ತಾ ಇದ್ದಳು... ಇಷ್ಟಾದರೂ ದೇವ್ ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಕಾಮದ ಕಲ್ಪನೆ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಆದರೆ ಕಸ್ತೂರಿಯ ಮನಸ್ಸು ಅಲೆದಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು, ಅವಳ ಕೈಗಳು ದೇವ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಚಲಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದವು, ಮತ್ತು ಕಸ್ತೂರಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ದೇವ್ನನ್ನು ತನ್ನ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಎಳೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು, ಇಬ್ಬರ ಮುಖಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಹತ್ತಿರ ಬಂದವು, ಇಬ್ಬರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಪರಸ್ಪರರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಇಣುಕುತ್ತಿದ್ದವು, ಇಬ್ಬರ ತುಟಿಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದ್ದವು, ಕಸ್ತೂರಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದವು, ಕಸ್ತೂರಿಯ ತುಟಿಗಳು ತೆರೆದವು ಮತ್ತು ಅವಳು ದೇವ್ನ ತುಟಿಗಳನ್ನು ತನ್ನ ತುಟಿಗಳಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡಳು, ದೇವ್ಗೆ ಆಘಾತವಾಯಿತು, ಅದು ಅವನಿಗೆ ಬಹಳ ವಿಶಿಷ್ಟ ಅನುಭವವಾಗಿತ್ತು, ಕಸ್ತೂರಿಯ ಮೃದುವಾದ ಹೂವಿನಂತಹ ತುಟಿಗಳ ಸ್ಪರ್ಶವು ದೇವ್ ಅನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸಿತು, ದೇವ್ಗೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಅಪಾರ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದನು, ಕಸ್ತೂರಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ತನ್ನ ತುಟಿಗಳಿಂದ ದೇವ್ನ ತುಟಿಗಳನ್ನು ಹೀರಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು, ದೇವ್ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಉದ್ರೇಕಗೊಂಡನು, ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಬಿಗಿತವಿತ್ತು, ದೇವ್ನ ತುಣ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ಸೆಳೆತವಿತ್ತು, ಅದು ಕಸ್ತೂರಿಯ ಸೊಂಟಕ್ಕೆ ತಾಗುತ್ತಾ ಇತ್ತು.
ಕೆಲವೇ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ, ಕಸ್ತೂರಿ ದೇವ್ನ ತುಣ್ಣೆ ಅವಳಿಗೆ ತಾಗುತ್ತಿರುವ ಅನುಭೂತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು, ದೇವ್ಗೆ ಅವನ ತುಣ್ಣೆ ಯಾವಾಗ ನೆಟ್ಟಗಾಯಿತು ಎಂದು ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ, ಅವನು ಕಸ್ತೂರಿಯ ತುಟಿಗಳನ್ನು ಚುಂಬಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಣ ಅವನ ಕೈಗಳು ಕಸ್ತೂರಿಯ ಸ್ತನಗಳನ್ನು ಯಾವಾಗ ತಲುಪಿದವು ಎಂದು ದೇವ್ಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ, ಕಸ್ತೂರಿಯ ಕೈಗಳು ದೇವ್ನ ಕುತ್ತಿಗೆ ಮತ್ತು ಕೂದಲಿನಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದವು, ದೇವ್ನ ಕೈ ಕಸ್ತೂರಿಯ ಸ್ತನಗಳನ್ನು ತಲುಪಿದ ತಕ್ಷಣ, ದೇವ್ ಅದನ್ನು ಲಘುವಾಗಿ ಒತ್ತಿದನು, ಇದರಿಂದಾಗಿ ಕಸ್ತೂರಿ ಹೆಚ್ಚು ಉದ್ರೇಕಗೊಂಡಳು ಮತ್ತು ಅವಳು ದೇವ್ನ ತುಟಿಗಳನ್ನು ಕಚ್ಚಿದಳು
ದೇವ್ಗೆ ನೋವುಂಟಾಯಿತು ಮತ್ತು ಅವನು ಒಮ್ಮೆಲೇ ಅವಳಿಂದ ಬೇರೆ ಆದನು... ಕಸ್ತೂರಿ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ನಗುತ್ತಾ ಇದ್ದಳು.
ದೇವ್ - ಇದೆಲ್ಲ ಏನು?
ಕಸ್ತೂರಿ - ನಿನಗೆ ಇದು ಇಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲವೇ?
ದೇವ್ - ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ನೀನು ಎಲ್ಲಿ ಕಲಿತೆ?
ಕಸ್ತೂರಿ - ಯಾರೂ ಇದನ್ನು ಕಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಪ್ರತಿ ಯುವಕ ಯುವತಿ ಅದನ್ನು ತಾನಾಗಿಯೇ ಕಲಿಯುತ್ತಾರೇ . ಇದು ಪ್ರೀತಿ. ಅವರು ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಾಗ, ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗ ಅಥವಾ ಹುಡುಗಿ ತಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೀಗೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.
ದೇವ್ - ನಿನಗೆ ಇದನ್ನು ಮಾಡಲು ಯಾರು ಹೇಳಿದರು?
ಕಸ್ತೂರಿ - ನನಗೆ ಗೊತ್ತು. ನೀನು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದರೆ, ನೀನು ಸಹ ಇದನ್ನು ಕಲಿಯುತ್ತೀಯ.
ದೇವ್ ಕಸ್ತೂರಿಯ ತುಟಿಗಳನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಕಸ್ತೂರಿ ದೇವ್ನ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಳು. ಅವಳು ನಗುತ್ತಿದ್ದಳು, ಆದರೆ ಅವಳು ಮತ್ತೆ ದೇವ್ಗೆ ಮುತ್ತಿಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಲಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ದೇವ್ಗೆ ಧೈರ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ.
ಕಸ್ತೂರಿ: ನಾವು ಈಗಲೇ ಹೊರಡಬೇಕು, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಿನ್ನ ಗುರುಜಿ ಕೋಪಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ದೇವ್ ತನ್ನ ಗುರುಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ಅಲ್ಲಿಂದ ತಕ್ಷಣ ಹೊರಟುಹೋದನು, ಆದರೆ ಅವನ ನೆಟ್ಟಗಿರುವ ತುಣ್ಣೆಯು ಅವನ ಧೋತಿಯ ಕೆಳಗೆ ಸೆಟೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಂತೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಂಡುಬಂದಿತು. ದೇವನಿಗೆ ಅದು ತಕ್ಷಣ ಅರಿವಾಗಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಕಸ್ತೂರಿಯ ಗಮನವು ಅವನ ನೆಟ್ಟಗಿರುವ ತುಣ್ಣೆಯ ಕಡೆಗೆ ಪದೇ ಪದೇ ಸೆಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಅವಳು ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಒಳಗೊಳಗೆ ನಗುತ್ತ ಇದ್ದಳು.
ದೇವ್ ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ, ಭಾಮಿಕ್ ತುಂಬಾ ಅಸಮಾಧಾನಗೊಂಡಿದ್ದ ಏಕೆಂದರೆ ದೇವ್ ಗಮನ ಕಸ್ತೂರಿ ಕಡೆಗೆ ವಾಲುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದ . ಆದಾಗ್ಯೂ, ದೇವ್ ರಾಜನ ಮಗನಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ದೇವ್ ನನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಲು ತಮ್ಮ ಕೈಲಾದಷ್ಟು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದ.
ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಸಾತ್ವಿಕ ತಂತ್ರ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಕಲಿಯಲು ತನ್ನನ್ನು ತಾವು ಅರ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ. ತಂತ್ರ ಗುರು ಕೂಡ ಬಹಳ ಸಮಯದ ನಂತರ, ಅವರು ತುಂಬಾ ವೇಗವಾಗಿ ಕಲಿಯುತ್ತಿರುವ ಶಿಷ್ಯನನ್ನು ಕಂಡು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು.
ದೇವ್ ಕಸ್ತೂರಿಯ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮೈಮರೆತಿದ್ದ . ಕಸ್ತೂರಿ ಯಾವಾಗಲೂ ದೇವ್ ಜೊತೆ ಇರಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು, ಮತ್ತು ಅವರ ನಡುವಿನ ವಿಷಯಗಳು ಈಗ ಚುಂಬನವನ್ನು ಮೀರಿ ಮುಂದುವರೆದಿದ್ದವು. ದೇವ್ನ ಕೈಗಳು ಈಗ ಕಸ್ತೂರಿಯ ದೇಹವನ್ನು ಸುತ್ತುತ್ತಿದ್ದವು, ಅವನು ತನ್ನ ಕೈಗಳಿಂದ ಅವಳ ಸ್ತನಗಳನ್ನು ಅಳೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಅವಳ ತಿಕವನ್ನು ಮುಟ್ಟಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಕೇವಲ 12 ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಅವರ ಪ್ರೀತಿ ಈ ಹಂತವನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದವು. ಅದರಲ್ಲೂ ಕಸ್ತೂರಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚೇ ಆಸಕ್ತಿ ಹೊಂದಿದ್ದಳು.
ಇಲ್ಲಿ ಸಾತ್ವಿಕ್ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ಸುದ್ದಿ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ರಾಜಗುರು ಚಿಂತಿತರಾಗಿದ್ದರು, ಮೊದಲು ಸಾತ್ವಿಕ್ ರಾಜಗುರುವಿಗೆ ತಿಳಿಸದೆ ಎಲ್ಲಿಗೂ ಹೋಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಈ ಬಾರಿ ರಾಜಗುರುಗಳೇ ಅವನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದರು ಆದರೆ ಅವನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆಂದು ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ, ರಾಜಗುರುಗಳ ಇನ್ನೊಂದು ಚಿಂತೆ ಎಂದರೆ ರಾಜಕುಮಾರಿಯರ ಸ್ವಯಂವರ ಆಗಿತ್ತು. ಭವಾರ್ ಸಿಂಗ್ ಜೊತೆ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ, ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಭಾಮಿಕ್ ದೇವ್ ಬಗ್ಗೆ ತುಂಬಾ ಚಿಂತಿತನಾಗಿದ್ದ. , ದೇವ್ ಕೂಡ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸ್ಪರ್ಧೆ ಸುಲಭವಲ್ಲ ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು, ಆದರೆ ದೇವ್ ನ ಗಮನ ಕಸ್ತೂರಿಯ ಕಡೆಗೆ ವಾಲಿತ್ತು.
ಇಂದು ಶಿಕ್ಷೆಯ ಕೊನೆಯ ದಿನವಾಗಿತ್ತು. ದೇವ್ ತನ್ನ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿದ್ದನು. ಕಸ್ತೂರಿ ಬಂದು ದೇವ್ನನ್ನು ಕಾಡಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದಳು ಕಸ್ತೂರಿ ಇಂದು ಬೇರೆ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಳು. ದೇವ್ ಇಲ್ಲಿ ಇರುವುದು =ಇಂದು ಕೊನೆಯ ದಿನ ಮತ್ತು ನಂತರ ಅವನು ಅರಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಅವಳಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು,
ಕಸ್ತೂರಿ ಮತ್ತು ದೇವ್ ನದಿಯ ದಡವನ್ನು ತಲುಪಿದರು, ಮತ್ತು ಕಸ್ತೂರಿ ದೇವ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿದು ನದಿಗೆ ಹಾರಿದಳು.
ದೇವ್: ಕಸ್ತೂರಿ, ಗುರೂಜಿ ಕೋಪಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ಇಂದು ನನಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಕೆಲಸ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.
ಕಸ್ತೂರಿ: ಇಂದು, ನಾನು ಕೂಡ ನಿನಗೆ ಏನೋ ನೀಡಲು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ, ಅದು ನೀನು ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ ನೀವು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವಂತಹದ್ದಾಗಿದೆ.
ದೇವ್ ಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ, ನದಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಕಾರಣ ಇಬ್ಬರ ಬಟ್ಟೆಗಳು ನೆನೆದು ಅವರ ದೇಹಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡವು, ಕಸ್ತೂರಿಯ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಅವಳ ದೇಹಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಾಗ, ಅವಳ ಮೊಲೆಗಳು ಎದ್ದು ಕಾಣಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದವು, ಒದ್ದೆಯಾದ ಬಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವಳ ಮೊಲೆಗಳು ಇನ್ನೂ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು, ಕಸ್ತೂರಿ ಮುಂದೆ ಸರಿದು ತನ್ನ ಒದ್ದೆಯಾದ ಮೊಲೆಗಳನ್ನು ದೇವ್ ನ ಎದೆಗೆ ಒತ್ತಿದಳು , ದೇವ್ ನ ಉಸಿರು ಭಾರವಾಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು, ಕಸ್ತೂರಿ ತನ್ನ ತುಟಿಗಳನ್ನು ದೇವ್ ನ ತುಟಿಗಳ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟಳು, ನೀರಿನೊಳಗೆ ಎರಡು ದೇಹಗಳು ಪರಸ್ಪರ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಉಜ್ಜುತ್ತಿದ್ದವು, ಕಸ್ತೂರಿಯ ಮೊಲೆಗಳು ತುಂಬಿ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದವು, ಅವು ದೇವ್ ನ ಎದೆಗೆ ಉಜ್ಜುತ್ತಿದ್ದವು, ದೇವ್ ನ ತುಣ್ಣೆಯು ಅದರ ಪೂರ್ಣ ಗಾತ್ರವನ್ನು ತಲುಪಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು, ಒದ್ದೆಯಾದ ಬಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ತುಣ್ಣೆಯು ನೇರವಾಗಿ ಕಸ್ತೂರಿಯ ತುಲ್ಲಿನ ಮೇಲ್ಭಾಗಕ್ಕೆ ಬಡಿಯುತ್ತಿತ್ತು, ಇದರಿಂದಾಗಿ ಕಸ್ತೂರಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಉದ್ರೇಕಗೊಂಡು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದೇವ್ ಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಳು.
ಕಸ್ತೂರಿ ದೇವ್ ನ ಕೈಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ತನ್ನ ತಿಕದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟಳು, ಅವಳ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಅವಳ ತಿಕಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡು ಅವುಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದವು, ದೇವ್ ನ ಕೈಗಳು ಕಸ್ತೂರಿಯ ತಿಕದ ಮೇಲೆ ಬಲವಾಗಿ ಹೋದವು, ಕಸ್ತೂರಿಯೂ ಬಳ್ಳಿಯಂತೆ ದೇವ್ ಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಳು, ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರರ ತುಟಿಗಳ ರಸವನ್ನು ಹೀರುವುದರಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದರು, ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ಹೀರಿದ ನಂತರ, ಇಬ್ಬರ ತುಟಿಗಳು ನೋಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಾಗ, ಕಸ್ತೂರಿ ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಕೆಳಕ್ಕೆ ಇಳಿಸಿ ದೇವ್ ನ ತೊಡೆಗಳ ನಡುವೆ ಇಟ್ಟು ಅವನ ತುಣ್ಣೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಮುಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಳು, ಅವಳು ತುಣ್ಣೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದ ತಕ್ಷಣ, ಇಬ್ಬರೂ ಆಘಾತಕ್ಕೊಳಗಾದರು.
ದೇವ್ ಹೀಗೆ ಆಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಆಘಾತಕ್ಕೊಳಗಾದನು, ಆದರೆ ಕಸ್ತೂರಿ ಏಕೆ ಆಘಾತಕ್ಕೊಳಗಾದಳು? ಕಸ್ತೂರಿ ದೇವ್ ಕಡೆಗೆ ನೋಡಿದಳು.
ಕಸ್ತೂರಿ: ಇದೇನಿದು?
ದೇವ್: ಏನಾಯಿತು?
ಕಸ್ತೂರಿ ದೇವ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ನೀರಿನಿಂದ ದಡಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದಳು. ದೇವ್ಗೆ ಏನೂ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಕಸ್ತೂರಿ ದೇವ್ನ ಧೋತಿಯ ಗುಂಡಿಗಳನ್ನು ಬಿಚ್ಚಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.
ದೇವ್: ನೀನು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ?
ಕಸ್ತೂರಿ: ನಾನು ಅದನ್ನು ನೋಡಬೇಕು.
ದೇವ್: ನೀನು ಏನು ನೋಡಬೇಕು?
ಕಸ್ತೂರಿ: ನಿನ್ನದು, ಅದು?
ದೇವ್: ಅಂದರೆ?
ಕಸ್ತೂರಿ: ನಾನು ನಿನ್ನ ತುಣ್ಣೆಯನ್ನು ನೋಡಬೇಕು.
ದೇವ್: ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಏನು ಮಾಡಬೇಕಿದೆ ?
ಕಸ್ತೂರಿ: ಇನ್ನೂ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ನಿನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆಯೇ? ನಾನು ಇಂದು ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಲಿಸುತ್ತೇನೆ.
ದೇವ್: ಇಲ್ಲ, ನಾನು ನಿನಗೆ ತೋರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಕಸ್ತೂರಿ: ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೀಯಾ?
ದೇವ್: ಹೌದು,
ಕಸ್ತೂರಿ: ಹಾಗಾದರೆ ನಾನು ಹೇಳೋದನ್ನು ಮಾಡು.
ದೇವ್ ಉಪಾಯವಿಲ್ಲದೆ . ಕಸ್ತೂರಿ ಬೇಗನೆ ದೇವ್ನ ಧೋತಿಯ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡ ತೆಗೆದು ಅವನ ಕುರ್ತಾವನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿದಳು. ಕಸ್ತೂರಿ ದೇವ್ನ ತುಣ್ಣೆಯನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಅಗಲವಾದವು. ಅವಳು ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಅದನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸಿದಳು.
ದೇವ್: ಆಯ್ತಾ ನೋಡಿ ?
ಕಸ್ತೂರಿ: ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನಿಲ್ಲು, ನಾನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ. ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಸುಂದರವಾದದ್ದು ಇನ್ನೊಂದಿಲ್ಲ. ನೀನು ಯಾವಾಗಲೂ ಹೇಳುವೆಯಲ್ಲ ದೇವರು ನಿನಗೆ ವಿಶೇಷವಾದದ್ದನ್ನು ನೀಡಿಲ್ಲ ಅಂತ ಇದು ಅವನು ನಿನಗೆ ನೀಡಿರುವ ವಿಶೇಷ ಉಡುಗೊರೆ... , ಯಾರೂ ನೋಡಲಾಗದ, ಆದರೆ ಇದನ್ನು ನೋಡುವ ಯಾರಾದರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬಹುಶಃ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಸುಂದರವಾದ ಅಥವಾ ದೊಡ್ಡ ತುಣ್ಣೆ ಇನ್ನೊಂದಿಲ್ಲ ಅನಿಸುತ್ತೆ ನೀನು ಇದನ್ನು ಜಗತ್ತಿನ ಯಾವುದೇ ಮಹಿಳೆಗೆ ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿದರೆ, ಅವಳು ಖಂಡಿತ ನಿನ್ನ ಪ್ರೇಮಿಯಾಗುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಬೇರೆ ಏನನ್ನೂ ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ.
ದೇವ್: ಅದರ ವಿಶೇಷತೆ ಏನು?
ಕಸ್ತೂರಿ: ನಿನಗೆ ಇದರ ಶಕ್ತಿ ಇನ್ನೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಇದರ ಮುಂದೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮಹಿಳೆಯೂ ದುರ್ಬಲಳಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಇದನ್ನು ಪಡೆದಿರುವ ನಾನೇ ಧನ್ಯ.
ಕಸ್ತೂರಿ ಬೇಗನೆ ದೇವ್ನ ಕುರ್ತಾವನ್ನು ತೆಗೆದಳು, ಮತ್ತು ದೇವ್ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೆತ್ತಲೆಯಾದನು. . ಅವನ ದೇಹವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದ್ದರೂ ಅವನ ತುಣ್ಣೆ ಮಾತ್ರ ಅತ್ಯಂತ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿತ್ತು.
ಕಸ್ತೂರಿ ದೇವ್ನನ್ನು ಮತ್ತೆ ನೀರಿಗೆ ಕರೆತಂದು ಅವಳ ಬಟ್ಟೆ ಬಿಚ್ಚಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು. ದೇವ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು, ಅವನ ತುಣ್ಣೆಯು ದೊಡ್ಡದಾಗುತಿತ್ತು. ಕಸ್ತೂರಿ ತನ್ನ ರವಿಕೆಯನ್ನು ತೆರೆದು ದೇವ್ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿದಾಗ, ಕಸ್ತೂರಿಯ ಮೊಲೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ದೇವ್ಗೆ ನಿಹಾರಿಕಾಳ ಮೊಲೆಗಳ ನೆನಪಾದವು . ಕಸ್ತೂರಿಯ ಮೊಲೆಗಳು ನಿಹಾರಿಕಾಳ ಮುಂದೆ ತುಂಬಾ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿತ್ತು.
ಕಸ್ತೂರಿ: ಏನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೀ? ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾಯಿತೇ?
ದೇವ್: ನಿನ್ನ ಮೊಲೆಗಳು ಚಿಕ್ಕದಾಗಿದೆ.
ಕಸ್ತೂರಿ: ಈ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಮೊಲೆಗಳು ಚಿಕ್ಕದೇ ಇರುತ್ತದೆ ಹಾಗಂತ ಅಷ್ಟೇನೂ ಕೂಡ ಇಲ್ಲ , ಒಮ್ಮೆ ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡಿ ಎಷ್ಟು ಮುದ್ದಾಗಿವೆ ಎಂದು.
ದೇವ್ ಕಸ್ತೂರಿಯ ಮೊಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಕೈಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟು ಅವುಗಳನ್ನು ಹಿಸುಕಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
ದೇವ್: ಹಾಲು ಬರುತ್ತಾ ಇದರಲ್ಲಿ
ಕಸ್ತೂರಿ: ಅಯ್ಯೋ ಪೆದ್ದ... , ಅದು ಮಗು ಜನಿಸಿದ ನಂತರ ಬರುತ್ತದೆ.
ಕಸ್ತೂರಿ ತನ್ನ ಕೆಳ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು ನದಿಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಎಸೆದು ದೇವ್ಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಳು, ಅವರಿಬ್ಬರ ಬೆತ್ತಲೆ ದೇಹಗಳು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಿದ್ದವು, ದೇವ್ನ ತುಣ್ಣೆಯು ಕಸ್ತೂರಿಯ ತೊಡೆಗಳ ನಡುವೆ ಸಿಲುಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು, ಕಸ್ತೂರಿ ಒಂದು ಕಾಲನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ ನಿಂತಳು ಇದರಿಂದಾಗಿ ಅವನ ತುಣ್ಣೆಯು ಅವಳ ತುಲ್ಲಿಗೆ ತಾಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು, ದೇವ್ನ ಒಂದು ಕೈ ಕಸ್ತೂರಿಯ ತಿಕದ ಮೇಲೆ ಇತ್ತು, ಅವನ ಬೆರಳುಗಳು ಕಸ್ತೂರಿಯ ತಿಕವನ್ನು ಮಸಾಜ್ ಮಾಡುತಿತ್ತು.
ಕಸ್ತೂರಿ: ಹೇಗನಿಸುತ್ತಿದೆ?
ದೇವ್: ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ, ಏನೋ ಬೇರೆ ರೀತಿ
ಕಸ್ತೂರಿ: ಈಗ ಇನ್ನೂ ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಕಸ್ತೂರಿ ದೇವ್ನನ್ನು ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಕರೆತಂದು ಒಂದು ಮರದ ಕೆಳಗಿರುವ ಹುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿಸಿದಳು. ಕಸ್ತೂರಿಯ ದುಂಡಗಿನ ಮೊಲೆಗಳು ಆಕಾಶ ನೋಡುತಿತ್ತು. , ಅವಳ ಚಪ್ಪಟೆಯಾದ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಕೆಳಗಡೆ ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಶಾಟದ ಕೂದಲು ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕಿಗೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ ಇತ್ತು. ದೇವ್ನೊಳಗೆ ಕಾಮದ ಬೆಂಕಿ ಹೊತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಕಸ್ತೂರಿ ತನ್ನ ಬೆರಳಿನಿಂದ ದೇವ್ನನ್ನು ಅವಳ ಕಡೆಗೆ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದಳು. ದೇವ್ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದ, ಅವನ ಉದ್ದವಾದ, ದಪ್ಪ ತುಣ್ಣೆಯು ಗಡುಸಾಗಿತ್ತು. ಕಸ್ತೂರಿ ಕೈಚಾಚಿ ಅವನ ತುಣ್ಣೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಕೆಳಗೆ ಎಳೆದಳು. ಕಸ್ತೂರಿ ತನ್ನ ತುಟಿಗಳನ್ನು ದೇವ್ನ ತುಟಿಗಳಿಗೆ ಒತ್ತಿದಳು. ಅವಳು ಅವನನ್ನು ಅವಳ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿಸಿ, ತನ್ನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಹರಡಿದಳು. ದೇವ್ ಅವುಗಳ ನಡುವೆ ಬಂದನು, ಮತ್ತು ಅವನ ತುಣ್ಣೆಯು ಕಸ್ತೂರಿಯ ತುಲ್ಲಿಗೆ ತಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಚುಂಬಿಸುತ್ತಾ, ಕಸ್ತೂರಿ ಕೈಚಾಚಿ ದೇವ್ನ ತುಣ್ಣೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ತನ್ನ ತುಲ್ಲಿನ ದ್ವಾರದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟಳು.
ಕಸ್ತೂರಿ, "ದೇವ್, ಈಗ ಅದನ್ನು ಒಳಗೆ ಹಾಕು" ಎಂದಳು.
ದೇವ್: ಇದು ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು ತಾನೇ
ಕಸ್ತೂರಿ: ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ. ಇದು ಪ್ರೀತಿಯ ಆವಿಷ್ಕಾರ. ಏನೇ ಆಗಲಿ, ಅದು ಆಗಲಿ. ಅದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಡ.
ಕಸ್ತೂರಿ ದೇವ್ ನ ತಿಕವನ್ನು ಹಿಡಿದು ತನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಒತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು, ತುಣ್ಣೆಯ ಒತ್ತಡ ತುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಬೀಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು, ದೇವ್ ನ ತುಣ್ಣೆ ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿತ್ತು ಎಂದರೆ ಅದು ಕಸ್ತೂರಿಯ ತುಲ್ಲಿನೊಳಗೆ ಹೇಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಲಿಲ್ಲ.. ಅದು ಅಲ್ಲಿಂದ ಜಾರಿತು, ಕಸ್ತೂರಿ ಮತ್ತೆ ಶಿ ತುಣ್ಣೆ ಹಿಡಿದು ತನ್ನ ತುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು ದೇವ್ ಅನ್ನು ತಳ್ಳಲು ಕೇಳಿದಳು, ದೇವ್ ಅದೇ ರೀತಿ ಮಾಡಿದನು, ಅವನ ತಳ್ಳುವಿಕೆಯು ಎಷ್ಟು ಬಲವಾಗಿತ್ತು ಅಂದರೆ ಅವನ ತುಣ್ಣೆಯು ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಅವಳ ತುಲ್ಲನ್ನು ಹರಿದು ಹಾಕಿತು, ಕಸ್ತೂರಿ ನೋವಿನಿಂದ ಕಿರುಚಿದಳು, ಕಸ್ತೂರಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳು ಅಗಲವಾಗಿ ತೆರೆದಿದ್ದವು, ದೇವ್ ಭಯಭೀತನಾಗಿ ತ ಎದ್ದೇಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ , ಆದರೆ ಕಸ್ತೂರಿ ಅವನನ್ನು ತನ್ನ ತೋಳುಗಳಲ್ಲಿ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಳು.
ಕಸ್ತೂರಿ: ಚಲಿಸಬೇಡ, ಹೀಗೆಯೇ ಇರು.
ದೇವ್: ನಿನಗೆ ನೋವು ಇದೆ ಅಲ್ಲವೇ
ಕಸ್ತೂರಿ: "ಅಯ್ಯೋ ಮೂರ್ಖ! ಇದೆ ನೋವು ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗಿಯನ್ನುಒಂದು ಹೆಣ್ಣನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ, ಅದು ಅವಳ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತದೆ. ಹುಡುಗಿಯರು ಈ ನೋವನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ತುಂಬಾ ಸಮಯ ಕಾಯುತ್ತಾರೆ. ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಡ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ತಳ್ಳು... . ಬಲವಾಗಿ ತಳ್ಳಬೇಡ, ನಿಧಾನವಾಗಿ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತಳ್ಳುತ್ತಾ ಇರು..
ಕಸ್ತೂರಿಯ ಮಾತು ಕೇಳಿ ದೇವ್ ನಿಧಾನವಾಗಿ ತನ್ನ ತುಣ್ಣೆಯನ್ನು ಒಳಗೆ ತಳ್ಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ, ಕಸ್ತೂರಿ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆ ತಲುಪಿ... ಸಾಕು, ಇಷ್ಟು ಆಳ ಸಾಕು ಎಂದಳು
ಕಸ್ತೂರಿ - "ಸಾಕು, ಸಾಕು, ನಾನು ಮುಂದೆ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇನ್ನೂ ಆಳಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ ನಾನು ಸಾಯುತ್ತೇನೆ. ನನಗೆ ಇನ್ನು ಸಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಆರಾಮವಾಗಿ ಮಲಗು. ಚಲಿಸಬೇಡ, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅದು ತುಂಬಾ ನೋವಾಗುತ್ತದೆ."
ದೇವ್ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿದನು, ಅವನು ಕಸ್ತೂರಿಯ ಮೇಲೆ ಶಾಂತವಾಗಿ ಮಲಗಿದನು, ಕಸ್ತೂರಿ ಕೂಡ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ಮಲಗಿದಳು, ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು, ದೇವ್ನ ತುಣ್ಣೆಯಿಂದ ಅವಳಿಗೆ ತುಂಬಾ ನೋವು ಆಗುತಿತ್ತು. ಸ್ವಲ್ಪ ಆರಾಮ ಸಿಕ್ಕಾಗ, ಅವಳು ತನ್ನ ಸೊಂಟವನ್ನು ಕೆಳಗಿನಿಂದ ಸರಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದಳು, ದೇವ್ ಅವಳ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿಯೇ ಇದ್ದ, ದೇವ್ ಕೂಡ ಅದನ್ನು ಆನಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದನು ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ತನ್ನ ಸೊಂಟವನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಸರಿಸಬೇಕೆಂದು ಅನಿಸಿತು ಆದರೆ ಕಸ್ತೂರಿ ಅವನನ್ನು ಮಾಡದಂತೆ ಹೇಳಿದ್ದಳು.
ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ, ಕಸ್ತೂರಿಯ ತುಲ್ಲು ಒದ್ದೆಯಾಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು, ಮತ್ತು ಅವಳು ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು. ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಕಸ್ತೂರಿ "ಈಗ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮಾಡು" ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು.
ದೇವ್ ತಕ್ಷಣ ತನ್ನ ಸೊಂಟವನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಚಲಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ದೇವ್ ಅದನ್ನು ಅಪಾರವಾಗಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದನು, ಮತ್ತು ಕಸ್ತೂರಿ ಕೂಡ ಸಂತೋಷದಿಂದ ನರಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ನಂತರ ಕಸ್ತೂರಿ ಶಾಂತವಾಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಾಗ, ದೇವ್ ನಿಲ್ಲಿಸದ ಕಾರಣ ಅವಳು ಮತ್ತೆ ನೋವು ಅನುಭವಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು... ಎಷ್ಟೇ ಕೆಯ್ದರೂ ಅವನು ಸ್ಖಲಿಸುತ್ತಾ ಇರಲಿಲ್ಲ
ಕಸ್ತೂರಿ: ದೇವ್, ನೀನು ಯಾಕೆ ಅದು ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ ?
ದೇವ್: ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?
ಕಸ್ತೂರಿ: ನೀನು ಅದನ್ನು ಆನಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ ?
ದೇವ್: ಹೌದು, ನಾನು ಅದನ್ನು ತುಂಬಾ ಆನಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಕಸ್ತೂರಿ: ಹಾಗಾದರೆ ನಿನ್ನ ವೀರ್ಯ ಏಕೆ ಹೊರಬರುತ್ತಿಲ್ಲ?
ದೇವ್: ವೀರ್ಯ ಹೇಗೆ ಹೊರಬರುತ್ತದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ.
ಈಗ ಕಸ್ತೂರಿ ನೋವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದಳು ಮತ್ತು ದೇವ್ನ ವೀರ್ಯ ಹೊರಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಕಸ್ತೂರಿ ಧೈರ್ಯ ತಂದುಕೊಂಡು ಮತ್ತೆ ಬೆಚ್ಚಗಾಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು ಮತ್ತು ದೇವ್ನ ಕೆನ್ನೆ, ತುಟಿ, ಕಿವಿ ಮತ್ತು ಜನನಾಂಗಗಳಿಗೆ ಮುತ್ತಿಕ್ಕಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು. ದೇವ್ ಅದನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಆನಂದಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ ಮತ್ತು ಅವನ ವೇಗ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು. ಕಸ್ತೂರಿ ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಅವನ ತುಣ್ಣೆ ಉಜ್ಜಲು ಯೋಚಿಸಿದಳು ಮತ್ತು ಅವಳ ಕೈ ತುಣ್ಣೆ ತಲುಪಿದ ತಕ್ಷಣ, ದೇವ್ನ ತುಣ್ಣೆಯ ಅರ್ಧ ಭಾಗವೂ ಒಳಗೆ ಹೋಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವಳು ಅರಿತುಕೊಂಡಳು, ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಳಗೆ ಹೋದರೆ ಅವಳು ಸಾಯುತ್ತಾಳೆ ಎಂದು ಅವಳು ಹೆದರಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.
ದೇವ್ ಕಸ್ತೂರಿಯನ್ನು ಹೀಗೆಯೇ ಸಂಭೋಗಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ. ಕಸ್ತೂರಿ ಮತ್ತೆ ಸ್ಖಲಿಸಿದಳು , ಆದರೆ ದೇವ್ ಅದೇ ರೀತಿ ಕೇಯುತ್ತಲೇ ಇದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಲಕ್ಷಣವೇ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ ಆದಾಗ್ಯೂ, ದೇವ್ ಕೂಡ ಸುಸ್ತಾಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಆದರೆ ನಿರಂತರ ದೆಂಗಾಟದಿಂದ ಅವನು ಸುಸ್ತಾಗಿದ್ದನು. ಕಸ್ತೂರಿಯೂ ದಣಿದಿದ್ದಳು.
ಕಸ್ತೂರಿ ದೇವ್ನನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ತಡೆಯಬೇಕಾಯಿತು.
ಕಸ್ತೂರಿ, "ದೇವ್, ದಯವಿಟ್ಟು ನಿಲ್ಲಿಸು. ನನಗೆ ಇನ್ನು ಸಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ" ಎಂದಳು.
ದೇವ್, "ನಾನು ತುಂಬಾ ಮಜಾ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ, ಕಸ್ತೂರಿ" ಎಂದ.
ಕಸ್ತೂರಿ, "ಇನ್ನೊಂದು ದಿನ ಇದನ್ನು ಆನಂದಿಸು , ಈಗ ನಿಲ್ಲಿಸು" ಎಂದಳು.
ಕಸ್ತೂರಿಯ ಕೋರಿಕೆಗೆ ಒಪ್ಪಿದ ದೇವ್ ಅವಳ ಮೇಲಿಂದ ಎದ್ದ. ಆಗ ಅವನ ತುಣ್ಣೆ ಹೊರಬಂದು ಅವಳ ತುಲ್ಲನ್ನು ಎಳೆಯಿತು. ಕಸ್ತೂರಿ ಮತ್ತೆ ನೋವಿನಿಂದ ಕಿರುಚಿದಳು.. ಅವಳು ತನ್ನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ; ಅವು ತೆರೆದಿದ್ದವು.
ದೇವ್- ಕಸ್ತೂರಿ, ಏನಾಯಿತು?
ಕಸ್ತೂರಿ: ನನಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಉಸಿರಾಡಲು ಬಿಡು .
ದೇವ್: ನಿನ್ನ ತುಲ್ಲಿನಿಂದ ರಕ್ತಸ್ರಾವವಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಕಸ್ತೂರಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಎದ್ದು ಆಘಾತಕ್ಕೊಳಗಾದಳು. ಗುಹೆಯಂತಾಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಯೋನಿಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅವಳು ನೋಡಿದಳು.
ಕಸ್ತೂರಿ ತನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಇರಿಸಿ ಭಾರವಾಗಿ ಉಸಿರಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.
ಕಸ್ತೂರಿ: ದೇವ್, ನನ್ನನ್ನು ನದಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗು. ಬಹುಶಃ ನನಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಪರಿಹಾರ ಸಿಗಬಹುದು.
ಬೆತ್ತಲೆಯಾಗಿದ್ದ ದೇವ್, ಕಸ್ತೂರಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ನದಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದನು. ನದಿಯ ತಣ್ಣೀರು ಕಸ್ತೂರಿಯ ತುಲ್ಲಿಗೆ ತಾಗಿದಾಗ, ಅವಳು ನರಳಿದಳು. ಅವಳು ದೇವ್ಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಳು. ಅವರು ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ಹಾಗೆಯೇ ನಿಂತರು.
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಭಾಮಿಕ್ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ಮತ್ತು ಅವರಿಬ್ಬರೂ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಬೆತ್ತಲೆಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ಕೋಪಗೊಂಡನು...
(ಮುಂದುವರೆಯುವುದು)
ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಚಿಂತಿತರಾಗಿದ್ದರು . ಅಮರಾವತಿ, ಸುಮಿತ್ರಾ ಮತ್ತು ಕಾಮ್ಯಾ ಗೊಂದಲದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದರು. ಮೂವರೂ ತಮ್ಮ ಮಗನನ್ನು ಯುವರಾಜನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲು ಬಯಸಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಭವಾರ್ ಸಿಂಗ್ , ಸ್ಪರ್ಧೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯದಂತೆ ತಡೆ ಹಿಡಿದಿದ್ದ.
ಮಹಾರಾಜ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆಂದು ತಿಳಿಯಲು ಕಾಮ್ಯ ತನ್ನ ಗೂಢಚಾರರನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಿದ್ದಳು. ಅಮರಾವತಿ ಸೇನಾಧಿಪತಿಯನ್ನು ಕರೆಸಿದ್ದಳು, ಯಾಕಂದ್ರೆ ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ಸಿದ್ಧತೆ ನಡೆಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಅವನ ಮೇಲಿತ್ತು.
ಅಮರಾವತಿ: "ಸೇನಾಪತಿ, ಮಹಾರಾಜ ಏನು ಮಾಡಲಿದ್ದಾರೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿಸುವೆಯ ?
ಸೇನಾಪತಿ: "ಮಹಾರಾಣಿ, ನಾನು ಇದನ್ನು ನಿಮಗೆ ಹೇಗೆ ಹೇಳಲಿ? ಮಹಾರಾಜರು ಯಾರಿಗೂ ಯಾವುದೇ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ನೀಡಬಾರದು ಎಂದು ಆದೇಶಿಸಿದ್ದಾರೆ."
ಅಮರಾವತಿ: (ಕೋಪದಿಂದ) ನೀನು ನನಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀಯ....
ಸೇನಾಪತಿ: ನನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿ ಮಹಾರಾಣಿ. ನಾನು ಮಹಾರಾಜರ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸಿದರೆ, ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ಸಾಯಿಸಬಹುದು.
ಅಮರಾವತಿ: ಇದು ನಮ್ಮ ನಡುವೆಯೇ ಇರುತ್ತದೆ.
ಸೇನಾಪತಿ: ಇದರಿಂದ ನನಗೇನು ಪ್ರಯೋಜನ?
ಅಮರಾವತಿ: ಯಾವಾಗಲೂ ಏನು ಸಿಗುತ್ತದೆಯೋ ಅದೇ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
ಸೇನಾಪತಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಅಮರಾವತಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳಿದನು.
ಆದರೆ ಸು ತ್ರ ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಾಯಾಜಾಲವನ್ನು ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ ಮೇಲೆ ಪ್ರಯೋಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದರೆ ಇವಳು ಸಂಪೂರ್ಣ ಬೆತ್ತಲೆಯಾಗಿ ತನ್ನ ಪೂರ್ಣ ಸ್ತನಗಳನ್ನು ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ ಎದೆಗೆ ಉಜ್ಜುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಭವರ್ ಸಿಂಗ್: ಏನು ವಿಷಯ? ಇವತ್ತು ನೀನು ತುಂಬಾ ತಾಳ್ಮೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೀಯ.
ಸುಮಿತ್ರ: ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ನನಗೆ ನನ್ನನ್ನು ನಾನೇ ತಡೆಯಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ,... ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ಏನೋ ವಿಶೇಷವಿದೆ.. ನೀವು ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಮದ ಹುಚ್ಚಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತೀರಿ.
ಭವರ್ ಸಿಂಗ್: ವಿಶೇಷ ನಿನ್ನಲಿದೆ ರಾಣಿ... ನೀನು ಆಕರ್ಷಕವಾದ ದೇಹವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದೀಯ, ಈ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಯುವತಿಯಂತೆ ಇದ್ದೀಯ.
ತಕ್ಷಣವೇ ಸುಮಿತ್ರ ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ ನ 8 ಇಂಚಿನ ತುಣ್ಣೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿಕೊಂಡಳು
ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ : ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಏನು ವಿಶೇಷವಿದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಾನು ಅಮರಾವತಿಗೆ ಹೋಗಿ ತಿಂಗಳುಗಳೇ ಕಳೆದಿವೆ.
ಸುಮಿತ್ರ - ಇನ್ನು ಆ ಕಪ್ಪು ಮುಖದ ನಿಹಾರಿಕಾ.... ?
ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ - ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಅವಳ ಹೆಸರನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಬೇಡ, ನಾನು ಅವಳನ್ನು ಏಕೆ ಮದುವೆಯಾದೆನೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ.
ಸುಮಿತ್ರ ತಕ್ಷಣ ತನ್ನ ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ ನ ಶಿಶ್ನವನ್ನು ನೆಕ್ಕಿದಳು.
ಭವರ್ ಸಿಂಗ್: ನಾನು ಈ ಕಲೆಯನ್ನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ಬೇರೆ ಯಾವ ಹೆಣ್ಣೂ ಇದನ್ನು ಮಾಡಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರೂ ಇದನ್ನು ಕೊಳಕು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ನೀನು ಅದನ್ನು ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಚೀಪುತ್ತಾ ಇದ್ದೀಯ
ಸುಮಿತ್ರ : ನಿಮ್ಮ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಭಾಗವೂ ನನಗೆ ವಿಶೇಷ, ಮತ್ತು ಅದು ನನಗೆ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಅದನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವುದು ನನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯ.
ಸುಮಿತ್ರ ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ ನ ತುಣ್ಣೆಯನ್ನು ಹೀರಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು. ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ ಆನಂದದಿಂದ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಸುಮಿತ್ರಳ ತಲೆಯನ್ನು ಮುದ್ದಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಚೀಪಿದ ನಂತರ, ಸುಮಿತ್ರ ತುಣ್ಣೆ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ತನ್ನ ಯೋನಿಯನ್ನು ಅದರಿಂದ ತುಂಬಿಸಿ, ಅದರ ಮೇಲೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು. ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ ಸುಮಿತ್ರಳ ತಿಕವನ್ನು ಹಿಡಿದು ತುನ್ನೆಯನು ಒಳಗಡೆ ತಳ್ಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ.
ಭವರ್ ಸಿಂಗ್: ನಿನ್ನ ತಿಕ ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಿದೆ?
ಸುಮಿತ್ರ : ನನ್ನ ರಾಜ, ನಿಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಕಾರಣ ನಾನು ಅದು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಇದೆ. ನಿಮ್ಮ ರಾಣಿಯನ್ನು ಆನಂದಿಸಿ , ನಿಮ್ಮ ರಾಣಿ ನಿಮ್ಮ ಶಿಶ್ನವನ್ನು ಅವಳ ಯೋನಿಯೊಳಗೆ ಹೇಗೆ ಹಿಸುಕುತ್ತಿದ್ದಾಳೆಂದು ನೋಡಿ ಮಹಾರಾಜಾ
ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ ಸುಮಿತ್ರಳನ್ನು ಮಲಗಿಸಿ, ಅವಳ ಮೇಲೆ ಬಂದು, ಬಲವಾಗಿ ತಳ್ಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ. ಸುಮಿತ್ರ ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ಗೆ ಕಾಮದ ಚೂಲು ಹತ್ತಿಸಿ . ಸುಮಿತ್ರಬಿಸಿಯಾಗಿಸಿದ್ದಳು. ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತೇಜಕ ಔಷಧಿಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ್ದರಿಂದ ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ ಕೂಡ ಬಹಳ ಸಮಯದವರೆಗೆ ಅವಳಿಗೆ ಕೇಯಲು ಆಗುತಿತ್ತು.
ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಸೆಕ್ಸ್ ಮಾಡಿದರು, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರೂ ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಯನ್ನು ತಲುಪಿದರು. ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ರಸವನ್ನು ಸುಮಿತ್ರಳ ಯೋನಿಯೊಳಗೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದನು.
ಇಬ್ಬರೂ ಶಾಂತವಾದಾಗ,
ಭವರ್ ಸಿಂಗ್: ನನಗೆ ನಿಜವಾದ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡುವ ಏಕೈಕ ವ್ಯಕ್ತಿ ನೀನು
ಸೋಮಿತ್ರ: ಆದರೆ ನೀವು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವಿರಿ ?
ಭವರ್ ಸಿಂಗ್: ನಾನು ಏನು ಮಾಡಿದೆ ?
ಸುಮಿತ್ರ : ನಾನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಾಗಿನಿಂದ, ನಾನು ನಿಮಗೆ ನಿಜವಾದ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೇನೆ ಆದರೆ ನೀವು ನಿಮ್ಮ ರಾಜಕುಮಾರನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲು ಮೂರು ಹುಡುಗರ ನಡುವೆ ಸ್ಪರ್ಧೆಯನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿರುವಿರಿ. . ನನ್ನ ಮಗ ಜ್ವಾಲಾ ನಿಮಗಾಗಿ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ನೀಡಲು ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಆದರೆ ನೀವು ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ.
ಭವರ್ ಸಿಂಗ್: ಹಹಹಹ, ನೀನು ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಅಸಮಾಧಾನಗೊಂಡಿದ್ದೀ. ನಮ್ಮ ಜ್ವಾಲಾ ತುಂಬಾ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ. ಅವನು ಈ ಸ್ಪರ್ಧೆಯನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ನಿಭಾಯಿಸುತ್ತಾನೆ. ನನ್ನ ಹಿರಿಯ ಮಗ ಸೂರಜ್, ಜ್ವಾಲಾ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ತಮ್ಮ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲು ಮತ್ತು ರಾಜಕುಮಾರನಾಗಲು ನಾನು ಅವಕಾಶವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೇನೆ, ಇದರಿಂದ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಕಲಹ ಇರಲ್ಲ
ಭವಾರ್ ಸಿಂಗ್ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಸುಮಿತ್ರಾಳಿಗೆ ಸಂತೋಷ ಆಯಿತು.
ಸುಮಿತ್ರ: "ಆದರೆ ಈ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಏನಾಗಲಿದೆ? ನನಗೆ ಹೇಳಬಹುದೇ ?
ಭವಾರ್ ಸಿಂಗ್ ಸುಮಿತ್ರಳ ಬಲೆಗೆ ಬಿದ್ದು ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದ. ಭವಾರ್ ಸಿಂಗ್ ಸುಮಿತ್ರಳಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ಕಾಮ್ಯನ ಗೂಢಚಾರರು ತಮ್ಮ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದರು, ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ಸಿದ್ಧತೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಕಾಮ್ಯನಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ರವಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೂವರು ತಾಯಂದಿರು ತಮ್ಮ ಮಗನನ್ನು ಯುವರಾಜನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ನಿಹಾರಿಕಾ ತನ್ನ ಮಗನ ನೆನಪುಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋದಳು, ಅವನು ಜನಿಸಿದಾಗಿನಿಂದ ಇದೆ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಅವಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿದ್ದನು, ನಿಹಾರಿಕಾ ಅವನಿಲ್ಲದೆ ಅಸಹಾಯಕಳಾಗಿದ್ದಳು, ದೇವ್ ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ಅವಳು ಗಾಬರಿ ಆಗುತಿದ್ದಳು.
ಇಲ್ಲಿ, ದೇವ್ ಗೆ ತನ್ನ ತಾಯಿಯಿಂದ ದೂರ ಇರುವುದು ಇಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಸಂಜೆ, ಕಸ್ತೂರಿ ಬಂದಾಗ ದೇವ್ ಗಿಡಮೂಲಿಕೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಓದುತ್ತಿದ್ದ.
ಕಸ್ತೂರಿ: ಏನು ಮಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದೀಯ ?
ದೇವ್: ನೀನೇನು ಇಲ್ಲಿ ?
ಕಸ್ತೂರಿ: ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಲು ಬಂದೆ... ಯಾಕೆ ಬರಬಾರದೇ ? ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆನಿಸಿತು.
ದೇವ್: ನನ್ನನ್ನು ಯಾಕೆ ನೋಡಬೇಕೆನಿಸಿತು ?
ಕಸ್ತೂರಿ: ನೀನೊಬ್ಬ ಪೆದ್ದ, ನಿನಗೆ ಏನೂ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.
ದೇವ್: ಏನು ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ? ದಯವಿಟ್ಟು ವಿವರಿಸು
ಕಸ್ತೂರಿ: ಅದು ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಏನೇನೋ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.
ದೇವ್: ಏನಾಗುತ್ತದೆ?
ಕಸ್ತೂರಿ: ನೀನು ನನ್ನಿಂದ ದೂರದಲ್ಲಿರುವಾಗ, ನನ್ನ ಹೃದಯವು ತುಂಬಾ ಪ್ರಕ್ಷುಬ್ಧವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಏನೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಇರಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡುವುದರಿಂದ ನನಗೆ ಆನಂದ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ನನಗೆ ನೀನೊಬ್ಬನೇ ಹತ್ತಿರದವ ಅಂತ ಅನಿಸುತ್ತೆ, ಬೇರೆಯವರ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಲು ನನಗೆ ಮನಸ್ಸೇ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಕಸ್ತೂರಿಯ ಮಾತುಗಳು ದೇವ್ನನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಗೊಂದಲಕ್ಕೀಡು ಮಾಡಿದವು.
ದೇವ್ನ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಾ ಶುದ್ಧವಾಗಿತ್ತು ; ಅವನು ಎಂದಿಗೂ ಲೈಂಗಿಕತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ಕಾಮ ಅಥವಾ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಕಸ್ತೂರಿ ಅವನಿಗೆ ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೆಯ ಸ್ನೇಹಿತೆಯಾಗಿದ್ದಳು, ಆದರೆ ಕಸ್ತೂರಿಯ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಏನಿದೆ ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಭಾಮಿಕ್ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆ ... ಆಗ ಕಸ್ತೂರಿ ಮತ್ತು ದೇವ್ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಕಸ್ತೂರಿ ಭಾಮಿಕ್ ಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ದೇವ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟು ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ.
ಭಾಮಿಕ್ : ಏನಾಯಿತು, ದೇವ್? ಎಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಗಿರುವೆ ?
ದೇವ್: ಗುರು ಜಿ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಒಂದು ವಿಷಯ ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
ಭಾಮಿಕ್ : ಕೇಳು ದೇವ್
ದೇವ್: ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ಈ ಕಸ್ತೂರಿ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತೆ. ಅವಳು ನಾನಿಲ್ಲದೆ ಬದುಕಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ, ಅವಳು ನನ್ನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಚಡಪಡಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅದು ಏಕೆ?
"ಏಕೆಂದರೆ ಅವಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಒಂದು ಹುಡುಗಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಅವಳು ನಿನ್ನನ್ನು ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬದುಕಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ನೀನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು" ಎಂದು ಭಾಮಿಕ್ ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕನು.
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಭಾಮಿಕ್ ಒಳಗೆ ಹೋದನು, ದೇವ್ ಇನ್ನಷ್ಟು ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾಗಿದ್ದನು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅವನ ತಾಯಿ ಮಾತ್ರ ಇದ್ದಳು. ಅವನು ಎಂದಿಗೂ ಕಸ್ತೂರಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಈ ರೀತಿ ಯೋಚಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.
ಊಟದ ನಂತರ, ದೇವ್ ಮಲಗಲು ಹೋದನು, ಆದರೆ ಭಾಮಿಕ್ಎಲ್ಲರ ಜಾತಕಗಳೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತು ಅವುಗಳನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಓದಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಎಲ್ಲರ ಜಾತಕಗಳಲ್ಲಿ ಏನೋ ವಿಶೇಷವಿತ್ತು, ಆದರೆ ನಿಹಾರಿಕಾ ಮತ್ತು ದೇವ್ ಅವರ ಜಾತಕಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಖಾಲಿಯಾಗಿದ್ದವು. ಭಾಮಿಕ್ಎ ಲ್ಲರ ಜಾತಕಗಳನ್ನು ಓದಿದನು. ಭಾಮಿಕ್ ಗೆ ಜಾತಕ ಓದುವುದರಲ್ಲಿ ರಾಜಗುರುವಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜ್ಞಾನವಿತ್ತು, ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ನಿಹಾರಿಕಾ ಮತ್ತು ದೇವ್ ಅವರ ಜಾತಕವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಅವನು ನಾಲ್ವರು ಹುಡುಗಿಯರ ಜಾತಕವನ್ನು ಓದಿದಾಗ, ಅವನು ಆಘಾತಕ್ಕೊಳಗಾದನು.
ಭಾಮಿಕ್ ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾನೇ ಹೇಳಿಕೊಂಡನು, "ಇದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಇದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ." ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಥ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.
ಭಾಮಿಕ್ ದೇವ್ ನ ಜಾತಕದ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿತನಾದನು. ದೇವ್ ನ ಜಾತಕವು ಅವನ ಮರಣ ಅಥವಾ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಲಿಲ್ಲ. ದೇವ್ ನ ಜಾತಕವನ್ನು ಅವನು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದಾಗ ಮತ್ತು ಅವನ ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ಏನನ್ನೂ ಓದಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದಾಗ, ದೇವ್ ನ ಜೀವನವು ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಏಕೈಕ ಊಹೆಯನ್ನು ಅವನು ಮಾಡಿದನು. ಮತ್ತು ಈ ಮಗು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಲಿತಿಲ್ಲ. ಅವನು ಹೇಗೆ ಬದುಕುಳಿಯುತ್ತಾನೆ?
ಭಾಮಿಕ್ ಹೃದಯವು ದೇವ್ ಗಾಗಿ ಮಿಡಿಯಿತು. ಅವನು ದೇವ್ ನನ್ನು ತಾನೇ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಲಿಸುತ್ತೇನೆ, ಕೇವಲ ಔಷಧಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕಲಿಯುವುದರಿಂದ ಅವನ ಜೀವ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ಅವನು ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಲಿಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ, ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಕಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ, ಕೇವಲ 15 ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಏನು ಕಲಿಸಬಹುದು... ಎಂದು ಭಾಮಿಕ್ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾನೆ...
ಮರುದಿನ, ಭಾಮಿಕ್ ದೇವ್ಗೆ ತಿಳಿಸದೆ ಅವನಿಗೆ ತರಬೇತಿ ನೀಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ. ಅವನು ದೇವ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅಳೆಯುವ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು, ಮರ ಕತ್ತರಿಸುವುದು, ಉಪಕರಣಗಳನ್ನು ಎತ್ತುವುದು, ಕತ್ತಿಯ ಬದಲಿಗೆ ಕೊಡಲಿಯನ್ನು ಬಳಸುವುದು ಮುಂತಾದ ಅವನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಕೆಲಸ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಜೊತೆಗೆ ಕಸ್ತೂರಿ ಪ್ರತಿದಿನ ದೇವ್ನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಬರುತ್ತಿದ್ದಳು. ಕಸ್ತೂರಿ ತನ್ನ ಭಾವನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ದೇವ್ಗೆ ಹೇಳಿದಾಗಿನಿಂದ, ದೇವ್ನ ಗಮನವೂ ಕಸ್ತೂರಿಯ ಕಡೆಗೆ ಅಲೆದಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. ಅವನು ಕಸ್ತೂರಿಯ ಕಡೆಗೆ ಆಕರ್ಷಿತನಾಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಸಮಯ ಸಿಕ್ಕ ತಕ್ಷಣ ಅವನು ಕೂಡ ಕಸ್ತೂರಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದನು.
ಭಾಮಿಕ್ ಗೆ ಇದು ಇಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ. ದೇವ್ನ ಗಮನ ಬೇರೆಡೆಗೆ ತಿರುಗಬಹುದೆಂದು ಅವನು ಚಿಂತಿತನಾಗಿದ್ದನು, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಕಸ್ತೂರಿ ದೇವ್ನನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡುವುದನ್ನು ತಡೆದನು. ಆದರೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಕಸ್ತೂರಿ, ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಎನ್ನದೆ, ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಾಗಲೆಲ್ಲಾ ದೇವ್ನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಳು. ಇಬ್ಬರೂ ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.
ಕಸ್ತೂರಿ ಮತ್ತು ದೇವ್ ಅವರ ಪ್ರೀತಿ ಅರಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು, ಕಸ್ತೂರಿ ದೇವ್ ಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಮೋಹಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು, ಮತ್ತು ಈ ಮೋಹದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ದಿನ ಇಬ್ಬರು ಪ್ರೇಮಿಗಳು ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಕುಳಿತು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಕಸ್ತೂರಿ ದೇವ್ ನ ತೋಳುಗಳಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದಳು, ದೇವ್ ಅವಳ ಕೆನ್ನೆಗಳನ್ನು ಮುದ್ದಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಕಸ್ತೂರಿ ನಾಚುತ್ತಾ ಇದ್ದಳು... ಇಷ್ಟಾದರೂ ದೇವ್ ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಕಾಮದ ಕಲ್ಪನೆ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಆದರೆ ಕಸ್ತೂರಿಯ ಮನಸ್ಸು ಅಲೆದಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು, ಅವಳ ಕೈಗಳು ದೇವ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಚಲಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದವು, ಮತ್ತು ಕಸ್ತೂರಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ದೇವ್ನನ್ನು ತನ್ನ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಎಳೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು, ಇಬ್ಬರ ಮುಖಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಹತ್ತಿರ ಬಂದವು, ಇಬ್ಬರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಪರಸ್ಪರರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಇಣುಕುತ್ತಿದ್ದವು, ಇಬ್ಬರ ತುಟಿಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದ್ದವು, ಕಸ್ತೂರಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದವು, ಕಸ್ತೂರಿಯ ತುಟಿಗಳು ತೆರೆದವು ಮತ್ತು ಅವಳು ದೇವ್ನ ತುಟಿಗಳನ್ನು ತನ್ನ ತುಟಿಗಳಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡಳು, ದೇವ್ಗೆ ಆಘಾತವಾಯಿತು, ಅದು ಅವನಿಗೆ ಬಹಳ ವಿಶಿಷ್ಟ ಅನುಭವವಾಗಿತ್ತು, ಕಸ್ತೂರಿಯ ಮೃದುವಾದ ಹೂವಿನಂತಹ ತುಟಿಗಳ ಸ್ಪರ್ಶವು ದೇವ್ ಅನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸಿತು, ದೇವ್ಗೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಅಪಾರ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದನು, ಕಸ್ತೂರಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ತನ್ನ ತುಟಿಗಳಿಂದ ದೇವ್ನ ತುಟಿಗಳನ್ನು ಹೀರಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು, ದೇವ್ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಉದ್ರೇಕಗೊಂಡನು, ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಬಿಗಿತವಿತ್ತು, ದೇವ್ನ ತುಣ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ಸೆಳೆತವಿತ್ತು, ಅದು ಕಸ್ತೂರಿಯ ಸೊಂಟಕ್ಕೆ ತಾಗುತ್ತಾ ಇತ್ತು.
ಕೆಲವೇ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ, ಕಸ್ತೂರಿ ದೇವ್ನ ತುಣ್ಣೆ ಅವಳಿಗೆ ತಾಗುತ್ತಿರುವ ಅನುಭೂತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು, ದೇವ್ಗೆ ಅವನ ತುಣ್ಣೆ ಯಾವಾಗ ನೆಟ್ಟಗಾಯಿತು ಎಂದು ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ, ಅವನು ಕಸ್ತೂರಿಯ ತುಟಿಗಳನ್ನು ಚುಂಬಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಣ ಅವನ ಕೈಗಳು ಕಸ್ತೂರಿಯ ಸ್ತನಗಳನ್ನು ಯಾವಾಗ ತಲುಪಿದವು ಎಂದು ದೇವ್ಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ, ಕಸ್ತೂರಿಯ ಕೈಗಳು ದೇವ್ನ ಕುತ್ತಿಗೆ ಮತ್ತು ಕೂದಲಿನಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದವು, ದೇವ್ನ ಕೈ ಕಸ್ತೂರಿಯ ಸ್ತನಗಳನ್ನು ತಲುಪಿದ ತಕ್ಷಣ, ದೇವ್ ಅದನ್ನು ಲಘುವಾಗಿ ಒತ್ತಿದನು, ಇದರಿಂದಾಗಿ ಕಸ್ತೂರಿ ಹೆಚ್ಚು ಉದ್ರೇಕಗೊಂಡಳು ಮತ್ತು ಅವಳು ದೇವ್ನ ತುಟಿಗಳನ್ನು ಕಚ್ಚಿದಳು
ದೇವ್ಗೆ ನೋವುಂಟಾಯಿತು ಮತ್ತು ಅವನು ಒಮ್ಮೆಲೇ ಅವಳಿಂದ ಬೇರೆ ಆದನು... ಕಸ್ತೂರಿ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ನಗುತ್ತಾ ಇದ್ದಳು.
ದೇವ್ - ಇದೆಲ್ಲ ಏನು?
ಕಸ್ತೂರಿ - ನಿನಗೆ ಇದು ಇಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲವೇ?
ದೇವ್ - ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ನೀನು ಎಲ್ಲಿ ಕಲಿತೆ?
ಕಸ್ತೂರಿ - ಯಾರೂ ಇದನ್ನು ಕಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಪ್ರತಿ ಯುವಕ ಯುವತಿ ಅದನ್ನು ತಾನಾಗಿಯೇ ಕಲಿಯುತ್ತಾರೇ . ಇದು ಪ್ರೀತಿ. ಅವರು ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಾಗ, ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗ ಅಥವಾ ಹುಡುಗಿ ತಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೀಗೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.
ದೇವ್ - ನಿನಗೆ ಇದನ್ನು ಮಾಡಲು ಯಾರು ಹೇಳಿದರು?
ಕಸ್ತೂರಿ - ನನಗೆ ಗೊತ್ತು. ನೀನು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದರೆ, ನೀನು ಸಹ ಇದನ್ನು ಕಲಿಯುತ್ತೀಯ.
ದೇವ್ ಕಸ್ತೂರಿಯ ತುಟಿಗಳನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಕಸ್ತೂರಿ ದೇವ್ನ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಳು. ಅವಳು ನಗುತ್ತಿದ್ದಳು, ಆದರೆ ಅವಳು ಮತ್ತೆ ದೇವ್ಗೆ ಮುತ್ತಿಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಲಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ದೇವ್ಗೆ ಧೈರ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ.
ಕಸ್ತೂರಿ: ನಾವು ಈಗಲೇ ಹೊರಡಬೇಕು, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಿನ್ನ ಗುರುಜಿ ಕೋಪಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ದೇವ್ ತನ್ನ ಗುರುಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ಅಲ್ಲಿಂದ ತಕ್ಷಣ ಹೊರಟುಹೋದನು, ಆದರೆ ಅವನ ನೆಟ್ಟಗಿರುವ ತುಣ್ಣೆಯು ಅವನ ಧೋತಿಯ ಕೆಳಗೆ ಸೆಟೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಂತೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಂಡುಬಂದಿತು. ದೇವನಿಗೆ ಅದು ತಕ್ಷಣ ಅರಿವಾಗಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಕಸ್ತೂರಿಯ ಗಮನವು ಅವನ ನೆಟ್ಟಗಿರುವ ತುಣ್ಣೆಯ ಕಡೆಗೆ ಪದೇ ಪದೇ ಸೆಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಅವಳು ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಒಳಗೊಳಗೆ ನಗುತ್ತ ಇದ್ದಳು.
ದೇವ್ ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ, ಭಾಮಿಕ್ ತುಂಬಾ ಅಸಮಾಧಾನಗೊಂಡಿದ್ದ ಏಕೆಂದರೆ ದೇವ್ ಗಮನ ಕಸ್ತೂರಿ ಕಡೆಗೆ ವಾಲುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದ . ಆದಾಗ್ಯೂ, ದೇವ್ ರಾಜನ ಮಗನಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ದೇವ್ ನನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಲು ತಮ್ಮ ಕೈಲಾದಷ್ಟು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದ.
ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಸಾತ್ವಿಕ ತಂತ್ರ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಕಲಿಯಲು ತನ್ನನ್ನು ತಾವು ಅರ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ. ತಂತ್ರ ಗುರು ಕೂಡ ಬಹಳ ಸಮಯದ ನಂತರ, ಅವರು ತುಂಬಾ ವೇಗವಾಗಿ ಕಲಿಯುತ್ತಿರುವ ಶಿಷ್ಯನನ್ನು ಕಂಡು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು.
ದೇವ್ ಕಸ್ತೂರಿಯ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮೈಮರೆತಿದ್ದ . ಕಸ್ತೂರಿ ಯಾವಾಗಲೂ ದೇವ್ ಜೊತೆ ಇರಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು, ಮತ್ತು ಅವರ ನಡುವಿನ ವಿಷಯಗಳು ಈಗ ಚುಂಬನವನ್ನು ಮೀರಿ ಮುಂದುವರೆದಿದ್ದವು. ದೇವ್ನ ಕೈಗಳು ಈಗ ಕಸ್ತೂರಿಯ ದೇಹವನ್ನು ಸುತ್ತುತ್ತಿದ್ದವು, ಅವನು ತನ್ನ ಕೈಗಳಿಂದ ಅವಳ ಸ್ತನಗಳನ್ನು ಅಳೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಅವಳ ತಿಕವನ್ನು ಮುಟ್ಟಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಕೇವಲ 12 ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಅವರ ಪ್ರೀತಿ ಈ ಹಂತವನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದವು. ಅದರಲ್ಲೂ ಕಸ್ತೂರಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚೇ ಆಸಕ್ತಿ ಹೊಂದಿದ್ದಳು.
ಇಲ್ಲಿ ಸಾತ್ವಿಕ್ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ಸುದ್ದಿ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ರಾಜಗುರು ಚಿಂತಿತರಾಗಿದ್ದರು, ಮೊದಲು ಸಾತ್ವಿಕ್ ರಾಜಗುರುವಿಗೆ ತಿಳಿಸದೆ ಎಲ್ಲಿಗೂ ಹೋಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಈ ಬಾರಿ ರಾಜಗುರುಗಳೇ ಅವನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದರು ಆದರೆ ಅವನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆಂದು ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ, ರಾಜಗುರುಗಳ ಇನ್ನೊಂದು ಚಿಂತೆ ಎಂದರೆ ರಾಜಕುಮಾರಿಯರ ಸ್ವಯಂವರ ಆಗಿತ್ತು. ಭವಾರ್ ಸಿಂಗ್ ಜೊತೆ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ, ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಭಾಮಿಕ್ ದೇವ್ ಬಗ್ಗೆ ತುಂಬಾ ಚಿಂತಿತನಾಗಿದ್ದ. , ದೇವ್ ಕೂಡ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸ್ಪರ್ಧೆ ಸುಲಭವಲ್ಲ ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು, ಆದರೆ ದೇವ್ ನ ಗಮನ ಕಸ್ತೂರಿಯ ಕಡೆಗೆ ವಾಲಿತ್ತು.
ಇಂದು ಶಿಕ್ಷೆಯ ಕೊನೆಯ ದಿನವಾಗಿತ್ತು. ದೇವ್ ತನ್ನ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿದ್ದನು. ಕಸ್ತೂರಿ ಬಂದು ದೇವ್ನನ್ನು ಕಾಡಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದಳು ಕಸ್ತೂರಿ ಇಂದು ಬೇರೆ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಳು. ದೇವ್ ಇಲ್ಲಿ ಇರುವುದು =ಇಂದು ಕೊನೆಯ ದಿನ ಮತ್ತು ನಂತರ ಅವನು ಅರಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಅವಳಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು,
ಕಸ್ತೂರಿ ಮತ್ತು ದೇವ್ ನದಿಯ ದಡವನ್ನು ತಲುಪಿದರು, ಮತ್ತು ಕಸ್ತೂರಿ ದೇವ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿದು ನದಿಗೆ ಹಾರಿದಳು.
ದೇವ್: ಕಸ್ತೂರಿ, ಗುರೂಜಿ ಕೋಪಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ಇಂದು ನನಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಕೆಲಸ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.
ಕಸ್ತೂರಿ: ಇಂದು, ನಾನು ಕೂಡ ನಿನಗೆ ಏನೋ ನೀಡಲು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ, ಅದು ನೀನು ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ ನೀವು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವಂತಹದ್ದಾಗಿದೆ.
ದೇವ್ ಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ, ನದಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಕಾರಣ ಇಬ್ಬರ ಬಟ್ಟೆಗಳು ನೆನೆದು ಅವರ ದೇಹಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡವು, ಕಸ್ತೂರಿಯ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಅವಳ ದೇಹಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಾಗ, ಅವಳ ಮೊಲೆಗಳು ಎದ್ದು ಕಾಣಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದವು, ಒದ್ದೆಯಾದ ಬಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವಳ ಮೊಲೆಗಳು ಇನ್ನೂ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು, ಕಸ್ತೂರಿ ಮುಂದೆ ಸರಿದು ತನ್ನ ಒದ್ದೆಯಾದ ಮೊಲೆಗಳನ್ನು ದೇವ್ ನ ಎದೆಗೆ ಒತ್ತಿದಳು , ದೇವ್ ನ ಉಸಿರು ಭಾರವಾಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು, ಕಸ್ತೂರಿ ತನ್ನ ತುಟಿಗಳನ್ನು ದೇವ್ ನ ತುಟಿಗಳ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟಳು, ನೀರಿನೊಳಗೆ ಎರಡು ದೇಹಗಳು ಪರಸ್ಪರ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಉಜ್ಜುತ್ತಿದ್ದವು, ಕಸ್ತೂರಿಯ ಮೊಲೆಗಳು ತುಂಬಿ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದವು, ಅವು ದೇವ್ ನ ಎದೆಗೆ ಉಜ್ಜುತ್ತಿದ್ದವು, ದೇವ್ ನ ತುಣ್ಣೆಯು ಅದರ ಪೂರ್ಣ ಗಾತ್ರವನ್ನು ತಲುಪಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು, ಒದ್ದೆಯಾದ ಬಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ತುಣ್ಣೆಯು ನೇರವಾಗಿ ಕಸ್ತೂರಿಯ ತುಲ್ಲಿನ ಮೇಲ್ಭಾಗಕ್ಕೆ ಬಡಿಯುತ್ತಿತ್ತು, ಇದರಿಂದಾಗಿ ಕಸ್ತೂರಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಉದ್ರೇಕಗೊಂಡು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದೇವ್ ಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಳು.
ಕಸ್ತೂರಿ ದೇವ್ ನ ಕೈಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ತನ್ನ ತಿಕದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟಳು, ಅವಳ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಅವಳ ತಿಕಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡು ಅವುಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದವು, ದೇವ್ ನ ಕೈಗಳು ಕಸ್ತೂರಿಯ ತಿಕದ ಮೇಲೆ ಬಲವಾಗಿ ಹೋದವು, ಕಸ್ತೂರಿಯೂ ಬಳ್ಳಿಯಂತೆ ದೇವ್ ಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಳು, ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರರ ತುಟಿಗಳ ರಸವನ್ನು ಹೀರುವುದರಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದರು, ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ಹೀರಿದ ನಂತರ, ಇಬ್ಬರ ತುಟಿಗಳು ನೋಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಾಗ, ಕಸ್ತೂರಿ ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಕೆಳಕ್ಕೆ ಇಳಿಸಿ ದೇವ್ ನ ತೊಡೆಗಳ ನಡುವೆ ಇಟ್ಟು ಅವನ ತುಣ್ಣೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಮುಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಳು, ಅವಳು ತುಣ್ಣೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದ ತಕ್ಷಣ, ಇಬ್ಬರೂ ಆಘಾತಕ್ಕೊಳಗಾದರು.
ದೇವ್ ಹೀಗೆ ಆಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಆಘಾತಕ್ಕೊಳಗಾದನು, ಆದರೆ ಕಸ್ತೂರಿ ಏಕೆ ಆಘಾತಕ್ಕೊಳಗಾದಳು? ಕಸ್ತೂರಿ ದೇವ್ ಕಡೆಗೆ ನೋಡಿದಳು.
ಕಸ್ತೂರಿ: ಇದೇನಿದು?
ದೇವ್: ಏನಾಯಿತು?
ಕಸ್ತೂರಿ ದೇವ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ನೀರಿನಿಂದ ದಡಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದಳು. ದೇವ್ಗೆ ಏನೂ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಕಸ್ತೂರಿ ದೇವ್ನ ಧೋತಿಯ ಗುಂಡಿಗಳನ್ನು ಬಿಚ್ಚಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.
ದೇವ್: ನೀನು ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ?
ಕಸ್ತೂರಿ: ನಾನು ಅದನ್ನು ನೋಡಬೇಕು.
ದೇವ್: ನೀನು ಏನು ನೋಡಬೇಕು?
ಕಸ್ತೂರಿ: ನಿನ್ನದು, ಅದು?
ದೇವ್: ಅಂದರೆ?
ಕಸ್ತೂರಿ: ನಾನು ನಿನ್ನ ತುಣ್ಣೆಯನ್ನು ನೋಡಬೇಕು.
ದೇವ್: ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಏನು ಮಾಡಬೇಕಿದೆ ?
ಕಸ್ತೂರಿ: ಇನ್ನೂ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ನಿನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆಯೇ? ನಾನು ಇಂದು ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಲಿಸುತ್ತೇನೆ.
ದೇವ್: ಇಲ್ಲ, ನಾನು ನಿನಗೆ ತೋರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಕಸ್ತೂರಿ: ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೀಯಾ?
ದೇವ್: ಹೌದು,
ಕಸ್ತೂರಿ: ಹಾಗಾದರೆ ನಾನು ಹೇಳೋದನ್ನು ಮಾಡು.
ದೇವ್ ಉಪಾಯವಿಲ್ಲದೆ . ಕಸ್ತೂರಿ ಬೇಗನೆ ದೇವ್ನ ಧೋತಿಯ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡ ತೆಗೆದು ಅವನ ಕುರ್ತಾವನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿದಳು. ಕಸ್ತೂರಿ ದೇವ್ನ ತುಣ್ಣೆಯನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಅಗಲವಾದವು. ಅವಳು ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಅದನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸಿದಳು.
ದೇವ್: ಆಯ್ತಾ ನೋಡಿ ?
ಕಸ್ತೂರಿ: ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನಿಲ್ಲು, ನಾನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ. ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಸುಂದರವಾದದ್ದು ಇನ್ನೊಂದಿಲ್ಲ. ನೀನು ಯಾವಾಗಲೂ ಹೇಳುವೆಯಲ್ಲ ದೇವರು ನಿನಗೆ ವಿಶೇಷವಾದದ್ದನ್ನು ನೀಡಿಲ್ಲ ಅಂತ ಇದು ಅವನು ನಿನಗೆ ನೀಡಿರುವ ವಿಶೇಷ ಉಡುಗೊರೆ... , ಯಾರೂ ನೋಡಲಾಗದ, ಆದರೆ ಇದನ್ನು ನೋಡುವ ಯಾರಾದರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬಹುಶಃ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಸುಂದರವಾದ ಅಥವಾ ದೊಡ್ಡ ತುಣ್ಣೆ ಇನ್ನೊಂದಿಲ್ಲ ಅನಿಸುತ್ತೆ ನೀನು ಇದನ್ನು ಜಗತ್ತಿನ ಯಾವುದೇ ಮಹಿಳೆಗೆ ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿದರೆ, ಅವಳು ಖಂಡಿತ ನಿನ್ನ ಪ್ರೇಮಿಯಾಗುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಬೇರೆ ಏನನ್ನೂ ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ.
ದೇವ್: ಅದರ ವಿಶೇಷತೆ ಏನು?
ಕಸ್ತೂರಿ: ನಿನಗೆ ಇದರ ಶಕ್ತಿ ಇನ್ನೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಇದರ ಮುಂದೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮಹಿಳೆಯೂ ದುರ್ಬಲಳಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಇದನ್ನು ಪಡೆದಿರುವ ನಾನೇ ಧನ್ಯ.
ಕಸ್ತೂರಿ ಬೇಗನೆ ದೇವ್ನ ಕುರ್ತಾವನ್ನು ತೆಗೆದಳು, ಮತ್ತು ದೇವ್ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೆತ್ತಲೆಯಾದನು. . ಅವನ ದೇಹವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದ್ದರೂ ಅವನ ತುಣ್ಣೆ ಮಾತ್ರ ಅತ್ಯಂತ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿತ್ತು.
ಕಸ್ತೂರಿ ದೇವ್ನನ್ನು ಮತ್ತೆ ನೀರಿಗೆ ಕರೆತಂದು ಅವಳ ಬಟ್ಟೆ ಬಿಚ್ಚಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು. ದೇವ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು, ಅವನ ತುಣ್ಣೆಯು ದೊಡ್ಡದಾಗುತಿತ್ತು. ಕಸ್ತೂರಿ ತನ್ನ ರವಿಕೆಯನ್ನು ತೆರೆದು ದೇವ್ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿದಾಗ, ಕಸ್ತೂರಿಯ ಮೊಲೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ದೇವ್ಗೆ ನಿಹಾರಿಕಾಳ ಮೊಲೆಗಳ ನೆನಪಾದವು . ಕಸ್ತೂರಿಯ ಮೊಲೆಗಳು ನಿಹಾರಿಕಾಳ ಮುಂದೆ ತುಂಬಾ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿತ್ತು.
ಕಸ್ತೂರಿ: ಏನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೀ? ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾಯಿತೇ?
ದೇವ್: ನಿನ್ನ ಮೊಲೆಗಳು ಚಿಕ್ಕದಾಗಿದೆ.
ಕಸ್ತೂರಿ: ಈ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಮೊಲೆಗಳು ಚಿಕ್ಕದೇ ಇರುತ್ತದೆ ಹಾಗಂತ ಅಷ್ಟೇನೂ ಕೂಡ ಇಲ್ಲ , ಒಮ್ಮೆ ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡಿ ಎಷ್ಟು ಮುದ್ದಾಗಿವೆ ಎಂದು.
ದೇವ್ ಕಸ್ತೂರಿಯ ಮೊಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಕೈಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟು ಅವುಗಳನ್ನು ಹಿಸುಕಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
ದೇವ್: ಹಾಲು ಬರುತ್ತಾ ಇದರಲ್ಲಿ
ಕಸ್ತೂರಿ: ಅಯ್ಯೋ ಪೆದ್ದ... , ಅದು ಮಗು ಜನಿಸಿದ ನಂತರ ಬರುತ್ತದೆ.
ಕಸ್ತೂರಿ ತನ್ನ ಕೆಳ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು ನದಿಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಎಸೆದು ದೇವ್ಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಳು, ಅವರಿಬ್ಬರ ಬೆತ್ತಲೆ ದೇಹಗಳು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಿದ್ದವು, ದೇವ್ನ ತುಣ್ಣೆಯು ಕಸ್ತೂರಿಯ ತೊಡೆಗಳ ನಡುವೆ ಸಿಲುಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು, ಕಸ್ತೂರಿ ಒಂದು ಕಾಲನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ ನಿಂತಳು ಇದರಿಂದಾಗಿ ಅವನ ತುಣ್ಣೆಯು ಅವಳ ತುಲ್ಲಿಗೆ ತಾಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು, ದೇವ್ನ ಒಂದು ಕೈ ಕಸ್ತೂರಿಯ ತಿಕದ ಮೇಲೆ ಇತ್ತು, ಅವನ ಬೆರಳುಗಳು ಕಸ್ತೂರಿಯ ತಿಕವನ್ನು ಮಸಾಜ್ ಮಾಡುತಿತ್ತು.
ಕಸ್ತೂರಿ: ಹೇಗನಿಸುತ್ತಿದೆ?
ದೇವ್: ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ, ಏನೋ ಬೇರೆ ರೀತಿ
ಕಸ್ತೂರಿ: ಈಗ ಇನ್ನೂ ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಕಸ್ತೂರಿ ದೇವ್ನನ್ನು ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಕರೆತಂದು ಒಂದು ಮರದ ಕೆಳಗಿರುವ ಹುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿಸಿದಳು. ಕಸ್ತೂರಿಯ ದುಂಡಗಿನ ಮೊಲೆಗಳು ಆಕಾಶ ನೋಡುತಿತ್ತು. , ಅವಳ ಚಪ್ಪಟೆಯಾದ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಕೆಳಗಡೆ ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಶಾಟದ ಕೂದಲು ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕಿಗೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ ಇತ್ತು. ದೇವ್ನೊಳಗೆ ಕಾಮದ ಬೆಂಕಿ ಹೊತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಕಸ್ತೂರಿ ತನ್ನ ಬೆರಳಿನಿಂದ ದೇವ್ನನ್ನು ಅವಳ ಕಡೆಗೆ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದಳು. ದೇವ್ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದ, ಅವನ ಉದ್ದವಾದ, ದಪ್ಪ ತುಣ್ಣೆಯು ಗಡುಸಾಗಿತ್ತು. ಕಸ್ತೂರಿ ಕೈಚಾಚಿ ಅವನ ತುಣ್ಣೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಕೆಳಗೆ ಎಳೆದಳು. ಕಸ್ತೂರಿ ತನ್ನ ತುಟಿಗಳನ್ನು ದೇವ್ನ ತುಟಿಗಳಿಗೆ ಒತ್ತಿದಳು. ಅವಳು ಅವನನ್ನು ಅವಳ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿಸಿ, ತನ್ನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಹರಡಿದಳು. ದೇವ್ ಅವುಗಳ ನಡುವೆ ಬಂದನು, ಮತ್ತು ಅವನ ತುಣ್ಣೆಯು ಕಸ್ತೂರಿಯ ತುಲ್ಲಿಗೆ ತಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಚುಂಬಿಸುತ್ತಾ, ಕಸ್ತೂರಿ ಕೈಚಾಚಿ ದೇವ್ನ ತುಣ್ಣೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ತನ್ನ ತುಲ್ಲಿನ ದ್ವಾರದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟಳು.
ಕಸ್ತೂರಿ, "ದೇವ್, ಈಗ ಅದನ್ನು ಒಳಗೆ ಹಾಕು" ಎಂದಳು.
ದೇವ್: ಇದು ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು ತಾನೇ
ಕಸ್ತೂರಿ: ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ. ಇದು ಪ್ರೀತಿಯ ಆವಿಷ್ಕಾರ. ಏನೇ ಆಗಲಿ, ಅದು ಆಗಲಿ. ಅದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಡ.
ಕಸ್ತೂರಿ ದೇವ್ ನ ತಿಕವನ್ನು ಹಿಡಿದು ತನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಒತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು, ತುಣ್ಣೆಯ ಒತ್ತಡ ತುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಬೀಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು, ದೇವ್ ನ ತುಣ್ಣೆ ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿತ್ತು ಎಂದರೆ ಅದು ಕಸ್ತೂರಿಯ ತುಲ್ಲಿನೊಳಗೆ ಹೇಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಲಿಲ್ಲ.. ಅದು ಅಲ್ಲಿಂದ ಜಾರಿತು, ಕಸ್ತೂರಿ ಮತ್ತೆ ಶಿ ತುಣ್ಣೆ ಹಿಡಿದು ತನ್ನ ತುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು ದೇವ್ ಅನ್ನು ತಳ್ಳಲು ಕೇಳಿದಳು, ದೇವ್ ಅದೇ ರೀತಿ ಮಾಡಿದನು, ಅವನ ತಳ್ಳುವಿಕೆಯು ಎಷ್ಟು ಬಲವಾಗಿತ್ತು ಅಂದರೆ ಅವನ ತುಣ್ಣೆಯು ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಅವಳ ತುಲ್ಲನ್ನು ಹರಿದು ಹಾಕಿತು, ಕಸ್ತೂರಿ ನೋವಿನಿಂದ ಕಿರುಚಿದಳು, ಕಸ್ತೂರಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳು ಅಗಲವಾಗಿ ತೆರೆದಿದ್ದವು, ದೇವ್ ಭಯಭೀತನಾಗಿ ತ ಎದ್ದೇಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ , ಆದರೆ ಕಸ್ತೂರಿ ಅವನನ್ನು ತನ್ನ ತೋಳುಗಳಲ್ಲಿ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಳು.
ಕಸ್ತೂರಿ: ಚಲಿಸಬೇಡ, ಹೀಗೆಯೇ ಇರು.
ದೇವ್: ನಿನಗೆ ನೋವು ಇದೆ ಅಲ್ಲವೇ
ಕಸ್ತೂರಿ: "ಅಯ್ಯೋ ಮೂರ್ಖ! ಇದೆ ನೋವು ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗಿಯನ್ನುಒಂದು ಹೆಣ್ಣನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ, ಅದು ಅವಳ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತದೆ. ಹುಡುಗಿಯರು ಈ ನೋವನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ತುಂಬಾ ಸಮಯ ಕಾಯುತ್ತಾರೆ. ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಡ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ತಳ್ಳು... . ಬಲವಾಗಿ ತಳ್ಳಬೇಡ, ನಿಧಾನವಾಗಿ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತಳ್ಳುತ್ತಾ ಇರು..
ಕಸ್ತೂರಿಯ ಮಾತು ಕೇಳಿ ದೇವ್ ನಿಧಾನವಾಗಿ ತನ್ನ ತುಣ್ಣೆಯನ್ನು ಒಳಗೆ ತಳ್ಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ, ಕಸ್ತೂರಿ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆ ತಲುಪಿ... ಸಾಕು, ಇಷ್ಟು ಆಳ ಸಾಕು ಎಂದಳು
ಕಸ್ತೂರಿ - "ಸಾಕು, ಸಾಕು, ನಾನು ಮುಂದೆ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇನ್ನೂ ಆಳಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ ನಾನು ಸಾಯುತ್ತೇನೆ. ನನಗೆ ಇನ್ನು ಸಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಆರಾಮವಾಗಿ ಮಲಗು. ಚಲಿಸಬೇಡ, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅದು ತುಂಬಾ ನೋವಾಗುತ್ತದೆ."
ದೇವ್ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿದನು, ಅವನು ಕಸ್ತೂರಿಯ ಮೇಲೆ ಶಾಂತವಾಗಿ ಮಲಗಿದನು, ಕಸ್ತೂರಿ ಕೂಡ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ಮಲಗಿದಳು, ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು, ದೇವ್ನ ತುಣ್ಣೆಯಿಂದ ಅವಳಿಗೆ ತುಂಬಾ ನೋವು ಆಗುತಿತ್ತು. ಸ್ವಲ್ಪ ಆರಾಮ ಸಿಕ್ಕಾಗ, ಅವಳು ತನ್ನ ಸೊಂಟವನ್ನು ಕೆಳಗಿನಿಂದ ಸರಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದಳು, ದೇವ್ ಅವಳ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿಯೇ ಇದ್ದ, ದೇವ್ ಕೂಡ ಅದನ್ನು ಆನಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದನು ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ತನ್ನ ಸೊಂಟವನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಸರಿಸಬೇಕೆಂದು ಅನಿಸಿತು ಆದರೆ ಕಸ್ತೂರಿ ಅವನನ್ನು ಮಾಡದಂತೆ ಹೇಳಿದ್ದಳು.
ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ, ಕಸ್ತೂರಿಯ ತುಲ್ಲು ಒದ್ದೆಯಾಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು, ಮತ್ತು ಅವಳು ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು. ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಕಸ್ತೂರಿ "ಈಗ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮಾಡು" ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು.
ದೇವ್ ತಕ್ಷಣ ತನ್ನ ಸೊಂಟವನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಚಲಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ದೇವ್ ಅದನ್ನು ಅಪಾರವಾಗಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದನು, ಮತ್ತು ಕಸ್ತೂರಿ ಕೂಡ ಸಂತೋಷದಿಂದ ನರಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ನಂತರ ಕಸ್ತೂರಿ ಶಾಂತವಾಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಾಗ, ದೇವ್ ನಿಲ್ಲಿಸದ ಕಾರಣ ಅವಳು ಮತ್ತೆ ನೋವು ಅನುಭವಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು... ಎಷ್ಟೇ ಕೆಯ್ದರೂ ಅವನು ಸ್ಖಲಿಸುತ್ತಾ ಇರಲಿಲ್ಲ
ಕಸ್ತೂರಿ: ದೇವ್, ನೀನು ಯಾಕೆ ಅದು ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ ?
ದೇವ್: ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?
ಕಸ್ತೂರಿ: ನೀನು ಅದನ್ನು ಆನಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ ?
ದೇವ್: ಹೌದು, ನಾನು ಅದನ್ನು ತುಂಬಾ ಆನಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಕಸ್ತೂರಿ: ಹಾಗಾದರೆ ನಿನ್ನ ವೀರ್ಯ ಏಕೆ ಹೊರಬರುತ್ತಿಲ್ಲ?
ದೇವ್: ವೀರ್ಯ ಹೇಗೆ ಹೊರಬರುತ್ತದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ.
ಈಗ ಕಸ್ತೂರಿ ನೋವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದಳು ಮತ್ತು ದೇವ್ನ ವೀರ್ಯ ಹೊರಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಕಸ್ತೂರಿ ಧೈರ್ಯ ತಂದುಕೊಂಡು ಮತ್ತೆ ಬೆಚ್ಚಗಾಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು ಮತ್ತು ದೇವ್ನ ಕೆನ್ನೆ, ತುಟಿ, ಕಿವಿ ಮತ್ತು ಜನನಾಂಗಗಳಿಗೆ ಮುತ್ತಿಕ್ಕಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು. ದೇವ್ ಅದನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಆನಂದಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ ಮತ್ತು ಅವನ ವೇಗ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು. ಕಸ್ತೂರಿ ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಅವನ ತುಣ್ಣೆ ಉಜ್ಜಲು ಯೋಚಿಸಿದಳು ಮತ್ತು ಅವಳ ಕೈ ತುಣ್ಣೆ ತಲುಪಿದ ತಕ್ಷಣ, ದೇವ್ನ ತುಣ್ಣೆಯ ಅರ್ಧ ಭಾಗವೂ ಒಳಗೆ ಹೋಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವಳು ಅರಿತುಕೊಂಡಳು, ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಳಗೆ ಹೋದರೆ ಅವಳು ಸಾಯುತ್ತಾಳೆ ಎಂದು ಅವಳು ಹೆದರಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.
ದೇವ್ ಕಸ್ತೂರಿಯನ್ನು ಹೀಗೆಯೇ ಸಂಭೋಗಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ. ಕಸ್ತೂರಿ ಮತ್ತೆ ಸ್ಖಲಿಸಿದಳು , ಆದರೆ ದೇವ್ ಅದೇ ರೀತಿ ಕೇಯುತ್ತಲೇ ಇದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಲಕ್ಷಣವೇ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ ಆದಾಗ್ಯೂ, ದೇವ್ ಕೂಡ ಸುಸ್ತಾಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಆದರೆ ನಿರಂತರ ದೆಂಗಾಟದಿಂದ ಅವನು ಸುಸ್ತಾಗಿದ್ದನು. ಕಸ್ತೂರಿಯೂ ದಣಿದಿದ್ದಳು.
ಕಸ್ತೂರಿ ದೇವ್ನನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ತಡೆಯಬೇಕಾಯಿತು.
ಕಸ್ತೂರಿ, "ದೇವ್, ದಯವಿಟ್ಟು ನಿಲ್ಲಿಸು. ನನಗೆ ಇನ್ನು ಸಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ" ಎಂದಳು.
ದೇವ್, "ನಾನು ತುಂಬಾ ಮಜಾ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ, ಕಸ್ತೂರಿ" ಎಂದ.
ಕಸ್ತೂರಿ, "ಇನ್ನೊಂದು ದಿನ ಇದನ್ನು ಆನಂದಿಸು , ಈಗ ನಿಲ್ಲಿಸು" ಎಂದಳು.
ಕಸ್ತೂರಿಯ ಕೋರಿಕೆಗೆ ಒಪ್ಪಿದ ದೇವ್ ಅವಳ ಮೇಲಿಂದ ಎದ್ದ. ಆಗ ಅವನ ತುಣ್ಣೆ ಹೊರಬಂದು ಅವಳ ತುಲ್ಲನ್ನು ಎಳೆಯಿತು. ಕಸ್ತೂರಿ ಮತ್ತೆ ನೋವಿನಿಂದ ಕಿರುಚಿದಳು.. ಅವಳು ತನ್ನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ; ಅವು ತೆರೆದಿದ್ದವು.
ದೇವ್- ಕಸ್ತೂರಿ, ಏನಾಯಿತು?
ಕಸ್ತೂರಿ: ನನಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಉಸಿರಾಡಲು ಬಿಡು .
ದೇವ್: ನಿನ್ನ ತುಲ್ಲಿನಿಂದ ರಕ್ತಸ್ರಾವವಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಕಸ್ತೂರಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಎದ್ದು ಆಘಾತಕ್ಕೊಳಗಾದಳು. ಗುಹೆಯಂತಾಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಯೋನಿಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅವಳು ನೋಡಿದಳು.
ಕಸ್ತೂರಿ ತನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಇರಿಸಿ ಭಾರವಾಗಿ ಉಸಿರಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.
ಕಸ್ತೂರಿ: ದೇವ್, ನನ್ನನ್ನು ನದಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗು. ಬಹುಶಃ ನನಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಪರಿಹಾರ ಸಿಗಬಹುದು.
ಬೆತ್ತಲೆಯಾಗಿದ್ದ ದೇವ್, ಕಸ್ತೂರಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ನದಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದನು. ನದಿಯ ತಣ್ಣೀರು ಕಸ್ತೂರಿಯ ತುಲ್ಲಿಗೆ ತಾಗಿದಾಗ, ಅವಳು ನರಳಿದಳು. ಅವಳು ದೇವ್ಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಳು. ಅವರು ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ಹಾಗೆಯೇ ನಿಂತರು.
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಭಾಮಿಕ್ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ಮತ್ತು ಅವರಿಬ್ಬರೂ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಬೆತ್ತಲೆಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ಕೋಪಗೊಂಡನು...
(ಮುಂದುವರೆಯುವುದು)
ಭಾಷೆಯ ಮೇಲೆ ಹಿಡಿತ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ. ಹಿಂದಿಯಿಂದ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಭಾಷಾಂತರಿಸಿ ಸೊಗಸಾಗಿ ಬರೆದಿದ್ದೀರಿ. ಸಂತೋಷವಾಯಿತು. ಅ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಬಂದಿದೆ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲಾ. ಹಿಂದಿ ನನಗೆ ಹಿಂದೆ
- 22
- 33
- 14
- 22
- 33
- 14
ಅಧ್ಯಾಯ - 8
ಭಾಮಿಕ್ : ದೇವ್, ನೀನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿರುವುದು ನಿನ್ನ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸಲಾ ಅಥವಾ ಈ ಅನಾಚಾರವನ್ನು ಮಾಡಲಾ ? ಇನ್ನು ಈ ಹುಡುಗಿ ತನ್ನ ಮದುವೆಗೆ ಮೊದಲು ಈ ಅನಾಚಾರಕ್ಕೆ ಮುಂದಾಗಿದ್ದಾಳೆ ... ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಲಶಾಲಿ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ನಿರತನಾಗಿರುವಾಗ, ನೀನು ಬಲಹೀನ ಆಗುವತ್ತ ಹೊರಟಿದ್ದೀಯ... ? ನಿನಗೆ ಸಂಭೋಗದ ಮೇಲೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಆಸಕ್ತಿಯಲ್ಲವೇ... ನಾನು ನಿನಗೆ ಶಾಪ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ , ಇಂದಿನಿಂದ, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಸಂಭೋಗದ ಯೋಚನೆ ಮಾತ್ರ ಸುತ್ತುತ್ತ ಇರಲಿ. ಅದು ಇಲ್ಲದೆ ಬದುಕಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬಂತೆ ಆಗಲಿ ... ಒಂದು ವೇಳೆ ನೀನು ಸಂಭೋಗ ನಡೆಸದೇ ಇದ್ದಾರೆ ನಿನ್ನೊಳಗಿನ ವೀರ್ಯವು ನಿನ್ನ ಜೀವವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಿ.
ಅಷ್ಟು ಹೇಳಿ ಭಾಮಿಕ್ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರತು ಹೋದ... ಆದರೆ ದೇವ್ ಮತ್ತು ಕಸ್ತೂರಿ ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಗೊಂಡು ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತರು. ದೇವ್ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸುತ್ತಾ, ದುಃಖಿತನಾದನು
ಕಸ್ತೂರಿ: "ನೀನು ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ದುಃಖ ಪಡುತ್ತೀಯ ? ನಾವು ಯಾವುದೇ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿಲ್ಲ. ನಾವು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇವೆ, ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇದು ತಪ್ಪಲ್ಲ."
ದೇವ್: "ನಾನು ನನ್ನ ಗುರುಗಳನ್ನು ಅಗೌರವಿಸಿದೆ, ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ತಪ್ಪು ಏನೂ ಇಲ್ಲ."
ದೇವ್ ತಕ್ಷಣ ನದಿಯಿಂದ ಇಳಿದು, ತನ್ನ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಭಾಮಿಕ್ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು. ಕಸ್ತೂರಿ ಅವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಾ, ಅವನ ಹಿಂದೆಯೇ ಅವಳು ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ಹೊರಟುಹೋದಳು.
ದೇವ್ ಭಾಮಿಕ್ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಅವನ ಪಾದಗಳ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದನು
ದೇವ್- ಗುರೂಜಿ, ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿ. ನಾನು ಅಪರಾಧ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ, ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಯಿಸಿದ್ದೇನೆ, ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿದ್ದೇನೆ. ನೀವು ನನಗೆ ಬೇಕಾದಂತೆ ಶಿಕ್ಷೆ ವಿಧಿಸಬಹುದು. ನಾನು ಅದನ್ನು ಸಹಿಸಲು ಸಿದ್ಧನಿದ್ದೇನೆ, ಆದರೆ ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಳ್ಳಬೇಡಿ
ಭಾಮಿಕ್ - ನೀನು ಗುರು-ಶಿಷ್ಯರ ನಿಯಮವನ್ನು ಮುರಿದಿದ್ದೀಯಾ
ದೇವ್ - ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಅಪರಾಧಿ ಗುರೂಜಿ
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಕಸ್ತೂರಿ : ಏನು ಅಪರಾಧ, ನಾವು ಯಾವುದೇ ಅಪರಾಧ ಮಾಡಿಲ್ಲ, ನಾವು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇವೆ, ಮತ್ತು ನಾನೇನು ಮಗುವಲ್ಲ, ನಾನು ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ, ಅವನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೇ ಬಲವಂತ ಮಾಡಿಲ್ಲ, ಈ ರಾಜ್ಯದ ರಾಜಕುಮಾರರು ಹುಡುಗಿಯರ ಮೇಲೆ ಬಲವಂತ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಶಿಕ್ಷೆ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ, ಆದರೂ ನಾವು ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಮುರಿದಿದ್ದೇವೆ. ನಾವು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದರೆ, ನಮ್ಮ ಹೆತ್ತವರಿಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸುವ ಹಕ್ಕಿದೆ. ನೀವು ಯೋಚಿಸದೆ ದೇವ್ ನನ್ನ ಶಪಿಸಿದಿರಿ.
ದೇವ್: ಕಸ್ತೂರಿ, ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚು. ಇದು ನಮ್ಮ ತಪ್ಪು, ನನ್ನ ತಪ್ಪು. ನಾನು ಗುರುಜಿಯನ್ನು ಅಗೌರವಿಸಿದ್ದೇನೆ.
ಕಸ್ತೂರಿ: ಬರಿ 15 ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಅವರು ಹೇಗೆ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಅಧಿಕಾರ ಚಲಾಯಿಸುತ್ತಾರೆ ?
ದೇವ್: ಕಸ್ತೂರಿ, ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚು.. ಗುರುಜಿ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದೇ ಒಂದು ಮಾತನ್ನೂ ಆಡಬೇಡ
ಕಸ್ತೂರಿ: ನಾನು ಯಾಕೆ ಮಾತನಾಡಬಾರದು? ನಾನು ಮಾತನಾಡುತ್ತೇನೆ. ಅವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಹೇಗೆ ಶಪಿಸಿದರು? ಅವರಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಏನೆಂದು ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎಂದಾದರೂ ಪ್ರೀತಿಸಿದ್ದರೆ, ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿರುತ್ತಿತ್ತು
ದೇವ್: ಕಸ್ತೂರಿ ನೀನು ಇನ್ನು ಒಂದು ಪದ ಹೇಳಿದರೆ, ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಯಾವುದೇ ಸಂಬಂಧವಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ಮರೆತುಬಿಡುತ್ತೇನೆ.
ಕಸ್ತೂರಿ: ಏನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀರ? ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ನೀನು ಮರೆತುಬಿಡುತ್ತೀಯಾ ?
ದೇವ್: ನನ್ನ ಗುರುಗಳನ್ನು ಅಗೌರವಿಸುವುದನ್ನು ನಾನು ಸಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಕಸ್ತೂರಿ ಕೊನೆಗೂ ಕೋಪಗೊಂಡಳು.
ಕಸ್ತೂರಿ: ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಿಯಾ ? . ಯಾರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ . ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ, ಆದರೆ ಈಗ ನನ್ನನ್ನು ಮರೆತುಬಿಡುವ ಮಾತು ಆಡುತಾ ಇದ್ದೀಯ ... . ಯಾರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಏಕೆ ಪ್ರೀತಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನನಗೆ ಈಗ ಅರ್ಥವಾಯಿತು. ನೀನು ಪ್ರೀತಿಗೆ ಅರ್ಹನಲ್ಲ. ಇನ್ನು ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿದ್ದೀ. ನಿನಗೆ ಯಾವತ್ತೂ ಪ್ರೀತಿ ಸಿಗಲ್ಲ.
ಕಸ್ತೂರಿ ಕೋಪದಿಂದ ಹೊರಟುಹೋದಳು. ದೇವ್ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸುತ್ತಾ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತಿದ್ದ.
ಭಾಮಿಕ್ ಗೆ ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಯ್ತು , ಇದು ದೇವ್ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಜೀವನ ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ಅವನು ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಮಾಡಬಹುದು, ಅವನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಇಣುಕಿ ನೋಡುವ ಮತ್ತು ಅಂತಹ ದೊಡ್ಡ ಶಾಪ ನೀಡುವ ಹಕ್ಕು ಇವನಿಗೆ ಇರಲಿಲ್ಲ, ದೇವ್ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಸಂತೋಷವು ಇಂದು ಇವನ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಕಸಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು... ದೇವ್ ಹೊರಟು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಕಸ್ತೂರಿಯನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತ ಇದ್ದನು,
ಭಾಮಿಕ್: ನನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು ದೇವ್. ನಾನು ಯೋಚಿಸದೆ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಂಡು ನಿನ್ನನ್ನು ಶಪಿಸಿದೆ.
ದೇವ್: ನೀವು ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದೇಕೆ ಗುರೂಜಿ? ಅದು ನನ್ನ ತಪ್ಪು
ಭಾಮಿಕ್: ಇಲ್ಲ ದೇವ್ ಪ್ರೀತಿ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ; ಅದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ. ನಾನು ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದೆ. ನಾನು ಹಿಂದೆಂದೂ ಇಷ್ಟೊಂದು ಕೋಪಗೊಂಡಿಲ್ಲ. ನಾನು ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಕೋಪಗೊಂಡು ನಿನ್ನನ್ನು ಶಪಿಸಿದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಇದು ಹಿಂದೆಂದೂ ಸಂಭವಿಸಿಲ್ಲ. ಇದರ ಹಿಂದೆ ಯಾವುದೋ ಬಲವಾದ ಕಾರಣವಿರಬೇಕು.
ದೇವ್: ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಶಾಪವನ್ನು ನಿನ್ನ ಆಶೀರ್ವಾದವೆಂದು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಭಾಮಿಕ್: ನಾನು ನನ್ನ ಶಾಪವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ನಾನು ನಿನಗೆ ಒಂದು ಭರವಸೆ ನೀಡುತ್ತೇನೆ: ನಾನು ನಿನ್ನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲೂ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಇರುತ್ತೇನೆ. ಇಂದಿನಿಂದ, ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ನಾನು ಉತ್ತರಿಸುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ನನಗೆ ತೋರಿಸಿದ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಗುರುವಾಗುತ್ತೇನೆ, ನಿನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವ ಗುರುವಾಗುತ್ತೇನೆ.
ದೇವ್: ಗುರುವಿನಿಂದ ತಪ್ಪಾಗಿ ಏನೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅದರ ಹಿಂದೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಕಾರಣವಿರುತ್ತದೆ. ಇಂದು ಏನೇ ನಡೆದರೂ, ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಕಾರಣವಿರಬೇಕು.
ಭಾಮಿಕ್: ನೀನು ಹಿಂತಿರುಗುವ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ, ಮತ್ತು ಇಲ್ಲಿ ಕಲಿತದ್ದನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸು
ದೇವ್: ಗುರೂಜಿ, ನಾನು ರಾಜಕುಮಾರನಾಗಲು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ನಾನು ಆಗಬೇಕೆಂದು ಕೂಡ ಯಾರೂ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಭಾಮಿಕ್: ಎಲ್ಲವೂ ನಮ್ಮ ಯೋಜನೆಗಳ ಪ್ರಕಾರ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ದೇವರ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸಿದಕ್ಕೆ ನಾನು ಕ್ಷಮೆಯಾಚಿಸುತ್ತೇನೆ.
ದೇವ್: ಗುರೂಜಿ, ಏನೇ ಆಗಲಿ, ಅದು ಒಂದು ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ನೀವೇ ಹೇಳಿದ್ದೀರಿ. ಬಹುಶಃ ಇದರ ಹಿಂದೆಯೂ ಒಂದು ಕಾರಣವಿರಬಹುದು.
ಭಾಮಿಕ್ ದೇವ್ ನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡ
ದೇವ್ ಭಾಮಿಕ್ ನನ್ನು ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟು ಅರಮನೆಯ ಕಡೆಗೆ ನಡೆದ. ಅವನು ಎದೆಗುಂದಿದ್ದ. ಇಂದು, ಅವನು ಪ್ರೀತಿಯ ಆಳವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಮತ್ತು ಬಹುಶಃ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಕೂಡ. ಕಸ್ತೂರಿ ಅವನಿ ಮಾತನಾಡಲು ಅವಕಾಶವನ್ನೂ ನೀಡಿರಲಿಲ್ಲ.
ಕೋಪ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರ... ಈ ಎರಡು ತನ್ನವರನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಅರಮನೆ ತಲುಪಿದ ಕೂಡಲೇ ದೇವ್ ನೇರವಾಗಿ ನಿಹಾರಿಕಾಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅವಳನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡ. ನಿಹಾರಿಕಾಳ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿಕೊಂಡು ದೇವ್ನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಳು. ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಮಗ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು.
ನಿಹಾರಿಕಾ: "ನಿನ್ನ ತಾಯಿಯನ್ನು ನೀನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲವೇ?"
ದೇವ್: "ಅಮ್ಮಾ, ನಾನು ನಿನಗೆ ಏನು ಹೇಳಲಿ? ನೀನಿಲ್ಲದೆ ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ? ಆದರೆ ನಾನು ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಆದೇಶಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು."
ನಿಹಾರಿಕಾ: "ಇನ್ನಾದರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ದೂರವಿಡುವ ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಡ. ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ನನಗೆ ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ನೀನು ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ.. ನನ್ನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಜೀವ ಉಳಿದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅನಿಸುತ್ತದೆ.
ದೇವ್: ನನಗೂ ನೀನಿಲ್ಲದೆ ಜೀವನ ಅಪೂರ್ಣವೆನಿಸುತ್ತದೆ.
ನಿಹಾರಿಕಾ: ಸರಿ, ನೀನು ಅಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳು. ರಾಜಗುರು ನಿನ್ನನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಸಿದರ ?
ದೇವ್: ನಾನು ರಾಜಗುರುವಿನ ಸಹೋದರ ಭಾಮಿಕ್ ಗುರುಗಳ ಜೊತೆಗಿದ್ದೆ. ಅವರು ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿ. ಅವರು ನನಗೆ ಗಿಡಮೂಲಿಕೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಕಲಿಸಿದರು, ಮತ್ತು.....
ಇದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ, ದೇವ್ ಮೌನವಾದ
ನಿಹಾರಿಕಾ: ಏನಾಯಿತು? ಅಲ್ಲಿ ಏನಾದರೂ ಸಂಭವಿಸಿದೆಯೇ? ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದ ನಂತರವೂ ನೀನು ದುಃಖಿತನಾಗಿರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತಿದೆ.
ದೇವ್: ಅದು ಹಾಗಲ್ಲ ಅಮ್ಮ. ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಏನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.
ನಿಹಾರಿಕಾ: ನೀನು ರಾಜಕುಮಾರನಾಗಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಗೌರವ ಗಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ನೀನು ದುರ್ಬಲ ಅಲ್ಲ ಎಂದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹೇಳಲು ಇದು ಒಂದು ಅವಕಾಶ.
ದೇವ್: ಅಮ್ಮ, ಇಲ್ಲಿಂದ ಎಲ್ಲೋ ದೂರ ಹೋಗೋಣ. ನಾನು ಇದನ್ನು ಸಹಿಸಲಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ನನ್ನವರಲ್ಲ.
ನಿಹಾರಿಕಾ: ನಾನು ಬಯಸಿದ್ದರೂ ಸಹ ನಾನು ಹಾಗೆ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ದೇವ್: ಏಕೆ, ಅಮ್ಮ, ನೀನು ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ಇಲ್ಲಿ ಏನು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ?
ನಿಹಾರಿಕಾ: ಇವತ್ತು ನೀನು ಯಾಕೆ ಇಂತಹ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ? ಏನು ತಪ್ಪಾಗಿದೆ?
ದೇವ್: ನಾನು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಇರಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಅದು ನೀನು ಮತ್ತು ನಾನು ಮಾತ್ರ. ನನಗೆ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಬೇಡ.
ನಿಹಾರಿಕಾ ಮತ್ತೆ ದೇವ್ನನ್ನು ತಬ್ಬಿಕೊಂಡಳು.
ಕಸ್ತೂರಿ ಮತ್ತು ಭಾಮಿಕ್ ನೀಡಿದ ಶಾಪದ ವಿಷಯವನ್ನು ದೇವ್ ನಿಹಾರಿಕಾಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದನು, ದೇವ್ ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮರೆಯಲು ಬಯಸಿದನು.
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಅಕ್ಷರ ಮತ್ತು ರೀವಾ ಬಂದರು, ಮತ್ತು ಅಕ್ಷರಾ ಬಂದ ತಕ್ಷಣ, ದೇವ್ನನ್ನು ತಬ್ಬಿಕೊಂಡಳು. ರೀವಾ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಳು, ಆದರೆ ಅವಳು ಯಾವುದೇ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡಲಿಲ್ಲ.
ಅಕ್ಷರ: ಅತ್ತೆ, ನೋಡಿ ಇವನು ಎಷ್ಟು ದುರ್ಬಲನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡಲು ಸಿಗಲಿಲ್ಲ ಅನಿಸುತ್ತೆ
ದೇವ್: ನನಗೆ ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನ ತಂಗಿಯರ ಪ್ರೀತಿ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. (ರೀವಾಳನ್ನು ನೋಡಿದ ನಂತರ ದೇವ್ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು. ರೀವಾ ತಲೆ ತಿರುಗಿಸಿದಳು.)
ನಿಹಾರಿಕಾ: ಈಗ ಅವನು ಇಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ, ಇನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.
ರೀವಾ: ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಅರ್ಹವಾದದ್ದನ್ನು ನೀನು ಏಕೆ ಮಾಡುತ್ತೀಯ? ಇದರಿಂದ ದೂರ ಇರಬಹುದು ತಾನೇ ?
ರೀವಾ ದೇವ್ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಳಜಿ ತೋರಿಸಿದ್ದು ಇದೇ ಮೊದಲು. ಬಹುಶಃ ಅದು ಈ 15 ದಿನಗಳ ದೂರದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿರಬಹುದು.
ರಿವಾಳ ಕಾಳಜಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ನಿಹಾರಿಕಾಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಂತೋಷವಾಯಿತು.
ಅಕ್ಷರ: ನೀನು ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ತಯಾರಿ ನಡೆಸಿದ್ದೀಯಾ ?
ದೇವ್: ನನಗೆ ಭಾಗವಹಿಸಲು ಆಸಕ್ತಿ ಇಲ್ಲ. ನಾನು ಗೆದ್ದರೂ ಸೋತರೂ ಯಾರು ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ?
ಅಕ್ಷರ: ನಾವಿದ್ದೇವೆ ಅಲ್ಲವ ?
ದೇವ್: ಸರಿ, ನೀವು ಬಯಸಿದರೆ, ನಾನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತೇನೆ
ಎಲ್ಲರೂ ಊಟಕ್ಕೆ ಕುಳಿತಿದ್ದರು, ದೇವ್ ಕೂಡ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದನು.
ಭವರ್ ಸಿಂಗ್: ಏನಾದರೂ ಕಲಿತು ಬಂದಿರುವೆಯ ಇಲ್ಲ ಕಾಲಹರಣ ಮಾಡಿ ಬಂದಿರುವೆಯ ?
ದೇವ್: ನಾನು ಔಷಧಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕಲಿತಿದ್ದೇನೆ.
ಅಮರಾವತಿ: ಅಷ್ಟಾದರೂ ಕಲಿತೆ ಅಲ್ಲವೇ...
ಕಾಮ್ಯಾ: ಈ ಔಷಧಿಗಳ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ?
ಅಕ್ಷರ: ಅರಮನೆಗೆ ಸೈನಿಕರಿಗಿಂತ ವೈದ್ಯರ ಹೆಚ್ಚು ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಮತ್ತು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಔಷಧಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೆ ಜ್ಞಾನವಿದ್ದರೆ, ನಾವು ವೈದ್ಯರಿಗಾಗಿ ಕಾಯಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ.
ಅಕ್ಷರ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ ನಕ್ಕ
ಭವರ್ ಸಿಂಗ್: ಸ್ಪರ್ಧೆ ನಾಳೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ, ಅದು ಎಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯದು ಎಂದು ನೋಡೋಣ.
ದೇವ್: ನೀವು ನನಗೆ ಯುದ್ಧ ಕಲೆಯನ್ನು ಕಲಿಯಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದ್ದರೆ, ಬಹುಶಃ ನಾನು ಕೂಡ ಈ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.
ದೇವ್ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಎಲ್ಲರೂ ಮೂಕವಿಸ್ಮಿತರಾದರು. ದೇವ್ ತನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಈ ರೀತಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಯಾರೂ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.
ಭವಾರ್ ಸಿಂಗ್ ಕೋಪದಿಂದ ಹೇಳಿದ... ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಶಿಕ್ಷೆ ಅನುಭವಿಸುವ ಆಸೆಯ ನಿನಗೆ ?
ದೇವ್: ಇಡೀ ರಾಜ್ಯವು ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆ ತನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವ ಹಕ್ಕನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಅಷ್ಟು ಕೂಡ ನನಗೆ ಹಕ್ಕಿಲ್ಲವೇ?
ದೇವ್ನ ಮಾತುಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿ ನಡುಕವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿದವು. ಭವಾರ್ ಸಿಂಗ್ ದೇವ್ನನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಅಮರಾವತಿ ಮತ್ತು ಸುಮಿತ್ರಾ ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದರು. ನಿಹಾರಿಕಾ ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಗೊಂಡು ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತಿದ್ದಳು, ತನ್ನ ಮಗನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅವನನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸಲು ಅಥವಾ ಅವನಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ನೀಡಲು ಸಹ ಅವಳಲ್ಲಿ ಧೈರ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ
ಕಾಮ್ಯ: ರಾಜಗುರು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚು ಕಲಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತಿದೆ. ಬಹಳಷ್ಟು ಮಾತನಾಡಲು ಕಲಿತಿದ್ದಾನೆ . ಸರಿ, ಮಾತನಾಡಲು ಮಾತ್ರ ಕಲಿತಿದ್ದಾನೋ ಅಥವಾ ಇನ್ನೇನಾದರೂ ಕಲಿತಿದ್ದಾನೋ ಎಂಬುದು ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ನೀನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರುವೆ ಎಂದು ನಾನು ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟೆ
ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರುವೆ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಲೇ ದೇವ್ ಮುಖವು ಕಳೆಗುಂದಿತು. ದೇವ್ ಕಾಮ್ಯನನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಕಾಮ್ಯ ದೇವ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ನಗುತ್ತಿದ್ದಳು . ಕಾಮ್ಯಳ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಅವಳಿಗೆ ದೇವ್ ಬಗ್ಗೆ ಏನೋ ತಿಳಿದಿದೆ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ದೇವ್ ಸ್ವಲ್ಪ ಆತಂಕಗೊಂಡು ಮೌನವಾದನು. ಅವನು ಬೇಗನೆ ಊಟ ಮುಗಿಸಿ ಎದ್ದನು.
ರಾತ್ರಿ ನಿಹಾರಿಕಾ ದೇವ್ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಳು. ದೇವ್ ತನ್ನದೇ ಆದ ಆಲೋಚನೆಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದನು, ನಿಹಾರಿಕಾ ಯಾವಾಗ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಳು ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ದೇವ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದವು, ಕಸ್ತೂರಿಯ ನೆನಪು ಅವನನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನು ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದನು.
ನಿಹಾರಿಕಾ ದೇವ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ನೇವರಿಸುತ್ತಾ ಕೇಳಿದಳು, "ಏನಾಯಿತು ಮಗನೇ? ನೀನು ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ದುಃಖಿತನಾಗಿದ್ದೀಯ?"
ದೇವ್ ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡು, "ಅಮ್ಮಾ, ನೀನು ಯಾವಾಗ ಬಂದೆ?"
ನಿಹಾರಿಕಾ: ನೀನು ನಿನ್ನ ಆಲೋಚನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ,
ದೇವ್: ಇಲ್ಲ, ಇಲ್ಲ, ಅಮ್ಮ, ಅದು ಹಾಗೆ ಅಲ್ಲ.
ನಿಹಾರಿಕಾ: ಮಗನೇ, ಅದು ಈ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ನನಗೆ ಈ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕನಸು ಕಾಣುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಈ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಾಗ, ಅವರು ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾರೆಂದು ಅರ್ಥ. ನಿನ್ನ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳೋದಿಲ್ಲವೇ ?
ದೇವ್: ಇಲ್ಲ, ಅಮ್ಮ, ಅದು ಹಾಗೆ ಅಲ್ಲ. ನಾನು.....
ನಿಹಾರಿಕಾ- ನೀನು ನನಗೆ ಹೇಳಲು ಬಯಸದಿದ್ದರೆ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ನಾನು ನಿನ್ನ ತಾಯಿ, ನೀನು ನನ್ನಿಂದ ಏನನ್ನೂ ಮರೆಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ,
ಇಷ್ಟು ಹೇಳಿ ನಿಹಾರಿಕಾ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟಳು ... ಅರಮನೆಯ ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ರಿವಾ ಮತ್ತು ಅಕ್ಷರ ಮಾತನಾಡುತ್ತ ಇದ್ದರು.
ಅಕ್ಷರ: ರಿವಾ, ಇಂದು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ, ನೀನು ದೇವ್ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ ತೋರಿಸಿದೆ
ರಿವಾ: ಆ ವಿಷ್ಯ ಹೆಚ್ಚು ಎಳೆಯಬೇಡ.....ಹಾಗೇನು ಇಲ್ಲ
ಅಕ್ಷರ: ಏನೂ ಇಲ್ಲದೆ ಏನೂ ಆಗಲ್ಲ...
ರಿವಾ: ನಾನು ಏನನ್ನು ಹೇಳಲು ಇಷ್ಟಪಡಲ್ಲ....
ಅಕ್ಷರ: ಏನೂ ಹೇಳದೆ ಇದ್ದರೂ ಸತ್ಯ ಸುಳ್ಳಾಗಲ್ಲ... ನಿನಗೂ ಅವನ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ಇದೆ... ಆದರೆ ನೀನು ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲ್ಲ
ರಿವಾ- ಅಕ್ಷರಾ, ಈ ಕುಟುಂಬ ನಿನಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತು. ಅಮ್ಮ ಮತ್ತು ದೇವ್ರನ್ನು ಯಾರೂ ಇಷ್ಟಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಆ ದ್ವೇಷದೊಂದಿಗೆ ಬದುಕಲು ಕಲಿತವರು, ಆದರೆ ನನಗೆ ಅದನ್ನು ಸಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ನಾನು ಎಲ್ಲರ ಜೊತೆಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಂಡೆ. ಆದರೆ ಅವಳು ನನ್ನ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ದೇವ್ ನನ್ನ ಸಹೋದರ... ನನಗೆ ಅವರ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ಇದೆ, ನಾನು ಅವರನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವ ಮೂಲಕ ಎಲ್ಲರ ದ್ವೇಷದಲ್ಲಿ ಪಾಲುದಾರನಾಗಲು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಅಕ್ಷರ: ಈ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ನಿಹಾರಿಕಾಳಂತಹ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ದೇವ್ನಂತಹ ಸಹೋದರನಷ್ಟು ಮುಗ್ಧರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿದಿದೆಯಾ ನಿನಗೆ.. ಕುಟುಂಬ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಇಡೀ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರಂತಹವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರ ದ್ವೇಷದ ಹೊರತಾಗಿಯೂ, ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಜೊತೆಗಿರುತ್ತಾರೆ
ರಿವಾ: ಅವರು ದುರ್ಬಲರು, ಅವರಿಗೆ ಏನೂ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಎಲ್ಲರ ದ್ವೇಷವನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಅಕ್ಷರ: ಅವರಲ್ಲ, ನಾವು ದುರ್ಬಲರು ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಾವು ದ್ವೇಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತೇವೆ ಎಂಬ ಭಯದಿಂದ ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಜನರ ಪರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಸಹೋದರ ಸಹೋದರಿಯರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಲು ನಮಗೆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಮಾತನಾಡುವ ಧೈರ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವರಿಬ್ಬರು ಅವರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರ ದ್ವೇಷವನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಇದರಿಂದ ಅವರ ಆತ್ಮಸ್ಥೈರ್ಯ ಎಷ್ಟಿದೆ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರು ದುರ್ಬಲರಲ್ಲ, ನಾವೆಲ್ಲರೂ ದುರ್ಬಲರು.
ರಿವಾ: ಈಗ ಮಲಗು, ನನಗೆ ನಿದ್ದೆ ಬರುತ್ತಿದೆ.
ಅಕ್ಷರಾ ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ನಿದ್ರೆಗೆ ಜಾರಿದಳು....
***********************************************************************************
ಇತ್ತ ರಾಜ್ಯದ ಇನ್ನೊಂದು ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಗುಡಿಸಲಿನಲ್ಲಿ ಸುಗಂಧ ಸಿಹಿ ತನ್ನ ತುಟಿಗಳಿಗೆ ಸಿಹಿ ಮುತ್ತುಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳಿಗೆ ಮುತ್ತು ನೀಡುತ್ತಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ, ಸುಗಂಧ ತನ್ನ ಮನಸಲ್ಲೇ ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ದೇವ್ ಆಗಿದ್ದ.
ದೇವ್ ಸುಗಂಧಗೆ ಮುತ್ತು ನೀಡುತ್ತಾ ಇದ್ದಂತೆ ಅವಳ ಮೊಲೆಗಳು ಉಬ್ಬಿ ಅದರ ತೊಟ್ಟುಗಳು ಅರಳಿದ್ದು ಅವಳು ಧರಿಸಿದ್ದ ಕುಪ್ಪಸದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಕಾಣುತಿತ್ತು. ಆ ಉಬ್ಬಿದ ಮೊಲೆಗಳು ಅವನ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಕರಗುವಂತೆ, ಮುದುಡುವಂತೆ, ಅವಳನ್ನು ಬರಸೆಳೆದು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ತಬ್ಬಿದ ದೇವ್. ಆಮೇಲೆ ಅವಳನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಎತ್ತಿ ಇದ್ದ ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿಸಿದ.
ಅವಳ ತುಟಿಯನ್ನ ಕಚ್ಚಿ ಕಚ್ಚಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೀರೋಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅವಳ ಬಾಯನ್ನು ಲಾಕ್ ಮಾಡಿ ಅವಳ ಹವಳದ ತುಟಿಗಳಿಗೆ ಚುಂಬಿಸುತ್ತ.. ಅವಳ ತುಟಿಯ ಜೇನನ್ನ ಹೀರಿ ಹೀರಿ ಎಂಜಾಯ್ ಮಾಡಿದ.. ಅವಳು ಕಣ್ಣನ್ನು ತೇಲಿಸುತ್ತಾ.. ಅಆಹ್ಹ್ಹ್ ಅಆಹ್ಹ್ಹ್ಹ್ ಅಆಹ್ಹ್ಹ್ ಅಂತ ಕಿಸ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ಲು.. ಈಗ ದೇವ್ ಅವಳ ಮೊಲೆಗೆ ಕೈ ಹಾಕಿದ.. ಅವಳು ಅದನ್ನ ತಡೆದು ಬೇಡ ಅಂದ್ಲು.. ಆದರೆ ದೇವ್ ಕಣ್ಸನ್ನೆಯಲ್ಲೇ ಸುಮ್ನಿರು ಅಂತ ಹೇಳಿ ಅವಳ 34 ಸೈಜ್ ಮೊಲೆಯನ್ನ ಹಿಡಿದು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹಿಸುಕಿ ಹಿಸುಕಿ ಅವಳನ್ನ ಕಿಸ್ ಮಾಡ್ತಾ ಅವಳ ಕುಪ್ಪಸವನ್ನು ಜಾರಿಸಿದ.
ಕುಪ್ಪಸ ಜಾರುತ್ತಿದಂತೆ ಬಂಧನದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಆದಂತೆ ಅವಳ ಮೊಲೆಗಳು ಒಮ್ಮೆಲೇ ಚಂಗನೆ ಹೊರಗೆ ಹಾರಿತು. ಇದುವರೆಗೆ ಪುರುಷನ ಸ್ಪರ್ಶ ಸಿಗದೇ ಫುಲ್ ಟೈಟ್ ಆಗೇ ಇತ್ತು ಅವಳ ಮೊಲೆಗಳು.. ಅಬ್ಬಬ್ಬಾ.. ಅದನ್ನ ನೋಡ್ತಿದ್ರೆ ಕಾಮ ಉಕ್ಕೇರಿ ಬರುವಂತೆ ಇತ್ತು … ದೇವ್ ಅವಳ ಮೊಲೆಯನ್ನ ಹಿಡ್ಕೊಂಡು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹಿಸುಕಿ ಹಿಸುಕಿ ಇನ್ನೊಂದು ಸಲ ಅದನ್ನ ಕೈಲಿ ಹಿಡ್ಕೊಂಡು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಚ್ಚಿ ಹಿಸುಕಿ ಮೊಲೆ ತೊಟ್ಟನ್ನ ಕಚ್ಚಿ ಹೀರಿದ.
ಅವಳ ಮೊಲೆಗಳು ಕಚ್ಚಿದಷ್ಟು.. ಹೀರಿದಷ್ಟು ರುಚಿಯಾಗಿತ್ತು.. ಆ ರುಚಿಯನ್ನ ಆಸ್ವಾದಿಸುತ್ತ ಇನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹಿಸುಕಿ ಮೊಲೆ ತೊಟ್ಟನು ಕಚ್ಚಿ ಕಚ್ಚಿ ಎಳೆದು ಹಿಸುಕಿ ಹೀರುತ್ತಿದ್ದರೇ ಅವಳು ಆಆಹ್ ಅಆಹ್ಹ್ ಆಹ್ಹ್ಹ್ ಹ್ಹಆ ಆಆಆಹಾ ಕಚ್ಚು ಕಚ್ಚು ಹಿಸುಕು ಹಿಸುಕು ಅಂತ ಮುಲುಗುತ್ತ ಇದ್ಲು. ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಮಲಗಿದ್ದ ಸಗಂಧಳ ಅತ್ಯಧ್ಬುತವಾದ ಬಿಳಿಯ ದುಂಡಾಗಿರುವ ಮೊಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಕಡುಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಕಾಮವಾಂಛನೆಯಿಂದ ನಿಮಿರಿ ನಿಂತಿರುವ ಪುಟ್ಟ ಮೊಲೆ ತೊಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಕಂಡ ದೇವ್ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಪಾರವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಬೆತ್ತಲಾಗಿರುವ ಮೊಲೆಯನ್ನಿಡಿದು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಅಮುಕಿದಾಗ ಉಬ್ಬಿಕೊಂಡು ನಿಮಿರಿ ನಿಂತ ಮೊಲೆ ತೊಟ್ಟಿನ ಕಡೆ ಬಾಗಿದ ದೇವ್ ತುಟಿಗಳನ್ನು ಅದರ ಮೇಲೆಲ್ಲಾ ಆಡಿಸಿದ ನಂತರ ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ ನೆಕ್ಕಲಾರಂಬಿಸಿದನು. ಸುಗಂಧ ಬೇರೆಯದೇ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತೇಲಾಡುತ್ತಿರುವಂತಾಗಿ ತನ್ನ ಕೈಗಳಿಂದ ದೇವ್ ನ ತಲೆಯನ್ನು ಸವರುತ್ತ ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಕೂದಲಿನ ಮಧ್ಯೆ ತೂರಿಸಿ ಅವನನ್ನು ಮೊಲೆಯ ಮೇಲೆ ಅಮುಕಿಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದಳು.
ದೇವ್ ಬಾಯನ್ನಗಲಗೊಳಿಸಿ ಸುಗಂಧಳ ಮೊಲೆಯೊಂದನ್ನು ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟೂ ತೂರಿಸಿಕೊಂಡು ಲೊಚಲೊಚನೆ ಚೀಪುತ್ತ ಮತ್ತೊಂದು ಮೊಲೆಯನ್ನು ಕೈಯಿಂದ ಬಲವಾಗಿ ಹಿಸುಕಾಡತೊಡಗಿದನು. ಐದು ನಿಮಿಷ ಮೊಲೆ ಮರ್ದನ ಹಾಗು ಚೀಪಾಟದಿಂದಲೇ ಅವಳ ಮೈಯಲ್ಲಿ ನಾನಾ ರೀತಿ ಸುಖದ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತ ಅವಳ ಬಾಯಿಂದ ಉನ್ಮಾದದ ಚೀರಾಟವು ಜೋರಾಗತೊಡಗಿ ಆಹ್... ಆಹ್... ಅಮ್ಮಾ... ಹಾಂ... ಹಾಗೆಯೇ... ... ಆಮ್... ಹಾಂ... ಹಾಂ... ಎಂದು ಮುಲುಗಾಡುತ್ತ ತೊಡೆಗಳ ನಡುವಿನ ಕಾಮಮಂದಿರದೊಳಗೆ ಅಮೃತದ ಗಡಿಗೆಯು ಒಡೆದಂತಾಗಿ ಅಮೃತ ರಸವು ಧಾರಾಕಾರವಾಗಿ ಸುರಿದು ಅವಳ ಚಡ್ಡಿ ಜೊತೆಗೆ ಲಂಗ ಮತ್ತು ಹಾಸಿಗೆಯ ಹೊದಿಕೆಯನ್ನೂ ತೋಯಿಸತೊಡಗಿತು.
ದೇವ್ ಅವಳ ಸುಕೋಮಲ ದೇಹವನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸುತ್ತ ಹಾಗೇ ಹಿತವಾಗಿ ಅವಳ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಗವನ್ನು ಮುದ್ದಾಡುತ್ತಾ ಹಿಸುಕುತ್ತಾ ಅವಳ ಮೈಮೇಲಿಂದ ಅವಳ ಲಂಗವನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿ ಎಸೆದ.. ಅಬ್ಬಾ ಇಂತಹ ದೇಹ ಸೌಂದರ್ಯ.. ಎಲ್ಲವನ್ನು ಅವಳ ದೇಹದಲ್ಲಿಯೇ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡ್ಡಿದ್ದಳು ಎಂಬ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಳು. .. ಈಗ ಅವಳ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಬರೀ ಚಡ್ಡಿ ಮಾತ್ರ ಇದೆ..ದೇವ್ ಕ್ಷಣ ಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಎಳೆದು ಬಿಸಾಕಿದ.... ಈಗಂತೂ ಸುಗಂಧ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬೆತ್ತಲೆ... ಅಬ್ಬಬ್ಬಾ ಅತ್ಯದ್ಭುತ ಸೌಂದರ್ಯ.. ಬೆಣ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ದೇಹ.. ಒಂದೊಂದು ಅಂಗವು ಹೇಳಿ ಮಾಡಿಸಿದ ಹಾಗೇ ಇದೆ.. ಅವಳ ಮೊಲೆಯನ್ನು ಕಚ್ಚಿ ಹೀರುತ್ತಾ ಹಾಗೇ ಕೆಳಗೆ ಬಂದು ಅವಳ ಹೊಕ್ಕುಳಲ್ಲಿ ನಾಲಿಗೆ ಹಾಕಿ ಹೀರಿ ಹೊರಳಾಡಿಸ ತೊಡಗಿದ .. ಅವಳು ಹ್ಹಾ ಹ್ಹಾ ಅಂತ ಮುಲುಕಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಅವಳು ಕಾಮ ಸುಖದಿಂದ ಅವನ ಮೈಯನ್ನ ಅವಳ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಿ ಸವರಿ ಉಜ್ಜಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು ಹಾಗೇ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು ಕಣ್ಣು ಗುಡ್ಡೆಗಳನ್ನು ಮೇಲೆ ಆಡಿಸುತ್ತಾ ಹಾಗೇ ಮುಳುಕುತ್ತಿದ್ದಳು.. ದೇವ್ ಹೊಕ್ಕುಳನ್ನು 15 ನಿಮಿಷ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೆಕ್ಕಿ ನೆಕ್ಕಿ ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ ಆಡಿಸಿ ಆಡಿಸಿ.. ಅವಳ ತೊಡೆಗಳ ನಡುವೆ ಬಂದ.. ಆಹಾ ಅವಳ ಕಾಲನ್ನು ಅಗಲಿಸಿದ ಅವನು. ಅವಳ ತುಲ್ಲಿನ ಸುತ್ತಾ ಕೂದಲು ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಸೊಂಪಾಗಿ ಬೆಳೆದಿತ್ತು..
ದೇವ್ ಸ್ವಲ್ಪನೂ ಸಮಯ ಕಳೆಯದೆ ಅವಳ ತುಲ್ಲಿಗೆ ಕೈ ಹಾಕಿದ.. ಆಗಲೇ ಅದು ರಸ ಸುರಿಸಿ ಕೆಸರಿನ ಗದ್ದೆ ಆಗಿತ್ತು.. ಅವನು ತನ್ನ ಕೈ ಬೆರಳಲ್ಲಿ ಮೃದುವಾಗಿ ನೇವರಿಸುತ್ತಾ ಅವಳ ಚಂದ್ರನಾಡಿಯನ್ನು ಮೀಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದದರೆ ಅವಳ ರಾಗ ಇನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿತ್ತು ಅಆಹ್ಹ್ ಆಹ್ಹ್ ಆಹ್ಹ್ ಅಹ್ಹ ಅಹ್ಹ ಅಹ್ಹ ಅಹ್ಹ್ಹ ಆಹ್ಹಾ ಅಯ್ಯೋ ಅಯ್ಯೋವ್ ಅನ್ನುತ್ತಾ ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಅಷ್ಟರ ತನಕ ತಾನು ಸುಮ್ಮನಿದ್ದು ದೇವ್ ಗೆ ಸಹಕರಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದ ಸುಗಂಧ ಈಗ ತನ್ನ ಸರದಿ ಎಂಬಂತೆ ಎದ್ದು ದೇವ್ ಹಾಕಿದ್ದ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲ ಬಿಚ್ಚಿ ಅವನನ್ನು ಕೂಡ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೆತ್ತಲೆ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಅವನ ಬಟ್ಟೆ ಕಳಚುತ್ತಾ ಇದ್ದಂತೆ ಅವನ ಕಪ್ಪಾದ ದಪ್ಪನಾದ ಮದನಾಂಗ ಒಮ್ಮೆಲೆ ಹಾವಿನಂತೆ ಬುಸುಗುಡುತಾ ಹೊರಗಡೆ ಬಂತು ಅದನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸುಗಂಧ ಹಿಡಿದಾಗ ಅದು ಬಿಸಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅವಳು ಆಅಹ್ ಎಂದು ಒಮ್ಮೆ ಉದ್ಗಾರ ತೆಗೆದಳು.
ದೇವ್ ಕಾಮ ಇನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಇನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತುಲ್ಲಿಗೆ ಕೈ ಹಾಕಿ ಉಜ್ಜಾಡಿದ… ಅವಳು ಕಿರುಚಿದಂತೆ ಅವನು ಅವನ ಕೈ ನಾ ವೇಗವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಮಾಡಿ ಅವಳಿಗೆ ಸುಖ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ.. ಅವಳು ಆಅಹ್ ಆಆಹ್ ಅಹ ಅನ್ನುತ್ತಾ ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು.. ಅವಳ ತುಲ್ಲನ್ನು ಹಾಗೇ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಉಜ್ಜಾಡಿ ಈಗ ಅವಳ ಕಣ್ಣನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೇಳಿದ ದೇವ್... ಏನೂ ಮರು ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡದೆ ಅವಳು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಳು… ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಬಾಯನ್ನು ತೆಗಿ ಅಂದ... ಅವಳು ತೆಗೆದಳು.. ಅವಳ ಬಾಯಿಗೆ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಅವನ ತುಣ್ಣೆಯನ್ನು ಹಾಕಿ ಒಳಗೆ ತಳ್ಳಿದ.. ಆಮೇಲೆ... ಸುಗಂಧ ಚೀಪು ಅಂತ ಅಂದ.
ಅವಳು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಚೆಪ್ಪಿದಳು ಅವಳ ಬಾಯಿಯ ಬಿಸಿ ಅವನ ತುಣ್ಣೆಗೆ ತಾಗಿದೊಡನೆ ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಜುಮ್ ಜುಮ್ ಅಂತು ಅವನಿಗೆ .. ಅವಳ ಸ್ವರ್ಶ ತುಂಬಾ ಹಿತವಾಗಿ ಕಾಮ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿತ್ತು.. ಅವನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅವಳ ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ತುಣ್ಣೆಯನ್ನು ಹಾಕಿ ಉಣ್ಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ .. ಅವಳು ತುಂಬಾ ಆನಂದದಿಂದ ಅವನ ತುಣ್ಣೆಯನ್ನು ಉಣ್ಣುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಆಮೇಲೆ ದೇವ್ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅವಳ ಕಾಲುಗಳನ್ನಗಲಿಸಿ ಅವಳ ಸಿಡಿಲಿನ ತೊಡೆಗಳ ಒಳಭಾಗವನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೆಕ್ಕಾಡಿದ. ಅವನ ತುಟಿಗಳೀಗ ಆಕೆಯ ತುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆಲ್ಲಾ ಪ್ರೀತಿಯ ಮುದ್ರೆಯನ್ನೊತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳ ಬಾಯಿಂದ ಆಹ್....ಆಹ್ ಎಂಬ ಕಾಮುಕ ಮುಲುಗಾಟಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೊಮ್ಮುತ್ತಿದ್ದರೆ ಇವನ ನಾಲಿಗೆ ಅವಳ ತುಲ್ಲಿನ ಪಳಕೆಗಳ ಸಣ್ಣನೇ ಸೀಳಿನಲ್ಲಿ ನುಸುಳಿಕೊಂಡು ಒಳಗೆಲ್ಲಾ ನೆಕ್ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಸುಗಂಧಳ ತುಲ್ಲಿನಿಂದಾಚೆ ಜಿನುಗುತ್ತಿದ್ದ ಅಮೃತದಷ್ಟೇ ರುಚಿಕರವಾದ ರಸವನ್ನು ನೆಕ್ಕಿ ಹೀರುತ್ತ ಅವನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಸಂತೃಪ್ತಿಯ ಭಾವನೆ ಏದ್ದು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಸುಗಂಧಳ ಬಾಯಿಂದ ಕಾಮುಕ ಮುಲುಗಾಟ ಶಬ್ದದ ತೀವ್ರತೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದ್ದು ಆಕೆಯೇ ಖುದ್ದು ಅವನ ತುಣ್ಣೆಯನ್ನಿಡಿದು ತನ್ನ ತುಲ್ಲಿನ ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಮರುಕ್ಷಣವೇ ಬಾಯಿಂದ ಅಮ್ಮಾ......ಎಂಬ ಚೀತ್ಕಾರ ಹೊರಬರುವಂತೆ ಶಾಟ್ ಜಡಿದಿದ್ದನು ದೇವ್. ಅವಳಿಗೆ ಕಬ್ಬಿಣದ ಸಲಾಕೆಯನ್ನು ಸಿಗಿಸಿಕೊಂಡಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು, ಅವಳಿಗೆ ಒಮ್ಮೆಲೇ ನೋವು ಮತ್ತೆ ಏನೋ ಒಂದ್ ತರ ಸುಖ ಎರಡು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಆವರಿಸಿತು. ಅವಳು ಅಮ್ಮ.........ಅಂದಳು. ಅವನ ತುಣ್ಣೆ ಅವಳ ತುಲ್ಲು ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅಡೆತಡೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಭೇಧಿಸಿಕೊಂಡು ಒಂದಿಂಚಿನಷ್ಟು ಒಳಗೆ ನುಗ್ಗಿದರೆ ಮುಂದಿನ ಹತ್ತು ನಿಮಿಷಗಳ ಕಾಲ ಒಂದರ ಹಿಂದೊಂದರಂತೆ ಸುಮಾರು 25 ಶಾಟುಗಳನ್ನೇ ಜಡಿದಿದ್ದ ದೇವ್ ಟೈಟಾಗಿರುವ ತುಲ್ಲಿನ ಪಳಕೆಗಳನ್ನು ಪೂರ್ತಿ ಹಿಗ್ಗಿಸುತ್ತ ತನ್ನ ಸಧೃಢವಾಗಿ ಬೆಳೆದಿರುವ ತುಣ್ಣೆಯನ್ನು ತಳದವರೆಗೆ ನುಗ್ಗಿಸಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದನು.
ಇಬ್ಬರ ಕಣ್ಣೋಟಗಳು ಬೆರೆತಾಗ ಪರಸ್ಪರರ ತುಟಿಗಳೂ ಕೂಡ ಬೆಸೆದುಕೇಂಡು ಚೀಪಾಟದಲ್ಲಿ ನಿರತವಾಗಿದ್ದರೆ ಕೆಳಗೆ ದೇವ್ ತುಣ್ಣೆ ಅವಳ ತುಲ್ಲಿನೊಳಗೆ ರಭಸದಿಂದ ನುಗ್ಗಾಡುತ್ತ ಆಕೆ ತುಲ್ಲಿನ ರಸವನ್ನು ಕಡಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನಿಗೆ ಸಹಕರಿಸುತ್ತಾ ಅವಳು ಸೊಂಟವನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತಿದಳು. ಅವನು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಗುದ್ದ ತೊಡಗಿದನು. ಅವಳ ಬಾಯಿ ಇಂದ ಸುಖದ ರಾಗ ಬರತೊಡಗಿತು. ಅವನು ಹು..ಹು...ಹು...ಹುಂ......ಅಂತ ಗೂಳಿ ತರಹ ಕೆಯುತ್ತ ಇದ್ದಾನೆ. ಅವಳು ವಾಹ್....ಹ್ಮಂ........ಅಮ್ಮ.......ಹಾಂ....... ...... ಇನ್ನು ಜೋರಾಗಿ ಹೊಡಿ....ನನ್ ರಾಜ..........ವಾಹ್.....ನನ್ ಚಿನ್ನಾ.......ಅಂತ ತನ್ನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಅವನ ಸೊಂಟಕ್ಕೆ ಸುತ್ತಿದಳು.
ಅವನು ಅವಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಜೋರಾಗಿ ಸೊಂಟ ಅಲ್ಲಾಡಿಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ. ಅವನ ಒಂದೊಂದು ಹೊಡೆತಕ್ಕೂ ಅವಳ ಮೊಲೆಗಳು ಎಗರಿ ಎಗರಿ ಬೀಳುತ್ತಾ ಇದ್ದವು. ಅವನು ಅವಳ ಮೊಲೆಗಳನ್ನು ಬಾಯಿಗೆ ಹಾಕಿ ಚೀಪುತ್ತ ಈ ಕಡೆ ಅವಳ ತುಲ್ಲನು ಕೆಯುತ್ತ ಇದ್ದ. ಅವಳಿಗೆ ಪ್ರಪಂಚ ಎಲ್ಲ ಮರೆತು ಹೋಯ್ತು...ವಳು ಎಗರಿ ಎಗರಿ ಬೀಳ ತೊಡಗಿದಳು. ಅವಳನ್ತೋ ಹುಚ್ಚಿ ತರಹ ಮಲಗಿ ಒದ್ದಾಡುತ್ತ ಇದ್ದಾಳೆ. ಇವನು ಮಂಚ ಅಲ್ಲಾಡುವ ಹಾಗೆ ಅವಳ ತುಲ್ಲನ್ನು ಕೆಯುತ್ತ ಇದ್ದಾನೆ. ಅವಳ ಮೊಲೆಗಳನ್ನು ಹಿಸಿಕಿ ಹಿಸುಕಿ ಚಿಂದಿ ಮಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದಾನೆ. ಅವನ ವರ್ತನೆಗೆ ತಕ್ಕ ಹಾಗೆ ಇವಳು ಸಹಕರಿಸ ತೊಡಗಿದಳು. ಕೊನೆಗೆ ಅವಳು ಅಮ್ಮ.....ಅಂತ ಕಿರುಚಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ರಸ ಸುರಿಸಿದಳು. ಅವಳ ರಸ ಸುರಿದ್ದಿದ್ದರಿಂದ ಅವನ ತುಣ್ಣೆ ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ ಬರುತ್ತಾ ಇದ್ದಾರೆ ಪಚಕ್.... ಪಚ್ಕ.... ಅಂತ ಶಬ್ದ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರು ಅವನ ವೇಗ ಕಮ್ಮಿ ಅಗಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಅವಳಿಗೆ ಅವನ ಹೊಡೆತ ತಡೆಯೋಕ್ಕೆ ಆಗಲಿಲ್ಲ.
ಇಬ್ಬರ ನಡುವಿನ ಪ್ರಥಮ ಕಾಮಮಿಲನ ಒಂದು ಘಂಟೆಗಳವೆರೆಗೂ ನಡೆದಿದ್ದು ಫುಲ್ ಹೀಟಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ಸುಗಂಧ 16 ಸಲ ತುಲ್ಲಿನ ರಸದಿಂದ ದೇವ್ ತುಣ್ಣೆಗೆ ಅಭಿಶೇಕವನ್ನು ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಳು. ದೇವ್ ಅವಳ ತಲೆಗೂದಲನ್ನು ಕಿತ್ತುಹೋಗುವಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಅವಳ ಸೊಂಟ ಮುರಿದು ಹೋಗುವ ಹಾಗೆ ಪಟ ಪಟ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಭೂಗರ್ಭದಿಂದ ಲಾವಾರಸ ಧುಮ್ಮಿಕ್ಕಿ ಬರುವ ಹಾಗೆ ಅವನ ತುಣ್ಣೆಯೊಳಗಿಂದ ವೇಗವಾಗಿ ಚಿಮ್ಮಿ ಬಂದ ವೀರ್ಯ ಅವಳ ತುಲ್ಲಿನ ಗೋಡೆಯನ್ನು ಬಡಿದು ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಅವಳ ತುಲ್ಲಿಲಾಳದಲ್ಲಿ ಕಾದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಪಾಕ ಹುಯ್ದ ಹಾಗಾಯಿತು. ದೇವ್ ಆಹ್ ಆಹ್ ಎಂದು ಅವಳ ಮೇಲೆ ಹಾಗೇ ಒರಗಿದ.
ಸುಗಂಧಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಯಾವೊತ್ತೂ ಇಲ್ಲದ ತೃಪ್ತಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು, ಅವಳು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ದೇವ್ ನ ತಲೆಕೂದಲಿನೊಳಗೆ ಬೆರಳಾಡಿಸುತ್ತ ಅವನನ್ನು ರಮಿಸುತ್ತಾಳೆ..... ನನ್ನ ರಾಜ.. ನನ್ನ ಮುದ್ದು, ನನ್ನ ಬಂಗಾರ ಅಂತೆಲ್ಲ ಅವನನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ತಬ್ಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಅವನನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು ಅವನಿಗೆ ಮುತ್ತಿನ ಸುರಿಮಳೆಯನ್ನೇ ಹರಿಸುತ್ತಾಳೆ...
ಆದರೆ.......
(ಮುಂದುವರಿಯುವುದು)
ಭಾಮಿಕ್ : ದೇವ್, ನೀನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿರುವುದು ನಿನ್ನ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸಲಾ ಅಥವಾ ಈ ಅನಾಚಾರವನ್ನು ಮಾಡಲಾ ? ಇನ್ನು ಈ ಹುಡುಗಿ ತನ್ನ ಮದುವೆಗೆ ಮೊದಲು ಈ ಅನಾಚಾರಕ್ಕೆ ಮುಂದಾಗಿದ್ದಾಳೆ ... ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಲಶಾಲಿ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ನಿರತನಾಗಿರುವಾಗ, ನೀನು ಬಲಹೀನ ಆಗುವತ್ತ ಹೊರಟಿದ್ದೀಯ... ? ನಿನಗೆ ಸಂಭೋಗದ ಮೇಲೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಆಸಕ್ತಿಯಲ್ಲವೇ... ನಾನು ನಿನಗೆ ಶಾಪ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ , ಇಂದಿನಿಂದ, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಸಂಭೋಗದ ಯೋಚನೆ ಮಾತ್ರ ಸುತ್ತುತ್ತ ಇರಲಿ. ಅದು ಇಲ್ಲದೆ ಬದುಕಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬಂತೆ ಆಗಲಿ ... ಒಂದು ವೇಳೆ ನೀನು ಸಂಭೋಗ ನಡೆಸದೇ ಇದ್ದಾರೆ ನಿನ್ನೊಳಗಿನ ವೀರ್ಯವು ನಿನ್ನ ಜೀವವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಿ.
ಅಷ್ಟು ಹೇಳಿ ಭಾಮಿಕ್ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರತು ಹೋದ... ಆದರೆ ದೇವ್ ಮತ್ತು ಕಸ್ತೂರಿ ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಗೊಂಡು ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತರು. ದೇವ್ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸುತ್ತಾ, ದುಃಖಿತನಾದನು
ಕಸ್ತೂರಿ: "ನೀನು ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ದುಃಖ ಪಡುತ್ತೀಯ ? ನಾವು ಯಾವುದೇ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿಲ್ಲ. ನಾವು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇವೆ, ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇದು ತಪ್ಪಲ್ಲ."
ದೇವ್: "ನಾನು ನನ್ನ ಗುರುಗಳನ್ನು ಅಗೌರವಿಸಿದೆ, ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ತಪ್ಪು ಏನೂ ಇಲ್ಲ."
ದೇವ್ ತಕ್ಷಣ ನದಿಯಿಂದ ಇಳಿದು, ತನ್ನ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಭಾಮಿಕ್ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು. ಕಸ್ತೂರಿ ಅವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಾ, ಅವನ ಹಿಂದೆಯೇ ಅವಳು ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ಹೊರಟುಹೋದಳು.
ದೇವ್ ಭಾಮಿಕ್ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಅವನ ಪಾದಗಳ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದನು
ದೇವ್- ಗುರೂಜಿ, ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿ. ನಾನು ಅಪರಾಧ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ, ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಯಿಸಿದ್ದೇನೆ, ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿದ್ದೇನೆ. ನೀವು ನನಗೆ ಬೇಕಾದಂತೆ ಶಿಕ್ಷೆ ವಿಧಿಸಬಹುದು. ನಾನು ಅದನ್ನು ಸಹಿಸಲು ಸಿದ್ಧನಿದ್ದೇನೆ, ಆದರೆ ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಳ್ಳಬೇಡಿ
ಭಾಮಿಕ್ - ನೀನು ಗುರು-ಶಿಷ್ಯರ ನಿಯಮವನ್ನು ಮುರಿದಿದ್ದೀಯಾ
ದೇವ್ - ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಅಪರಾಧಿ ಗುರೂಜಿ
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಕಸ್ತೂರಿ : ಏನು ಅಪರಾಧ, ನಾವು ಯಾವುದೇ ಅಪರಾಧ ಮಾಡಿಲ್ಲ, ನಾವು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇವೆ, ಮತ್ತು ನಾನೇನು ಮಗುವಲ್ಲ, ನಾನು ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ, ಅವನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೇ ಬಲವಂತ ಮಾಡಿಲ್ಲ, ಈ ರಾಜ್ಯದ ರಾಜಕುಮಾರರು ಹುಡುಗಿಯರ ಮೇಲೆ ಬಲವಂತ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಶಿಕ್ಷೆ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ, ಆದರೂ ನಾವು ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಮುರಿದಿದ್ದೇವೆ. ನಾವು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದರೆ, ನಮ್ಮ ಹೆತ್ತವರಿಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸುವ ಹಕ್ಕಿದೆ. ನೀವು ಯೋಚಿಸದೆ ದೇವ್ ನನ್ನ ಶಪಿಸಿದಿರಿ.
ದೇವ್: ಕಸ್ತೂರಿ, ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚು. ಇದು ನಮ್ಮ ತಪ್ಪು, ನನ್ನ ತಪ್ಪು. ನಾನು ಗುರುಜಿಯನ್ನು ಅಗೌರವಿಸಿದ್ದೇನೆ.
ಕಸ್ತೂರಿ: ಬರಿ 15 ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಅವರು ಹೇಗೆ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಅಧಿಕಾರ ಚಲಾಯಿಸುತ್ತಾರೆ ?
ದೇವ್: ಕಸ್ತೂರಿ, ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚು.. ಗುರುಜಿ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದೇ ಒಂದು ಮಾತನ್ನೂ ಆಡಬೇಡ
ಕಸ್ತೂರಿ: ನಾನು ಯಾಕೆ ಮಾತನಾಡಬಾರದು? ನಾನು ಮಾತನಾಡುತ್ತೇನೆ. ಅವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಹೇಗೆ ಶಪಿಸಿದರು? ಅವರಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಏನೆಂದು ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎಂದಾದರೂ ಪ್ರೀತಿಸಿದ್ದರೆ, ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿರುತ್ತಿತ್ತು
ದೇವ್: ಕಸ್ತೂರಿ ನೀನು ಇನ್ನು ಒಂದು ಪದ ಹೇಳಿದರೆ, ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಯಾವುದೇ ಸಂಬಂಧವಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ಮರೆತುಬಿಡುತ್ತೇನೆ.
ಕಸ್ತೂರಿ: ಏನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀರ? ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ನೀನು ಮರೆತುಬಿಡುತ್ತೀಯಾ ?
ದೇವ್: ನನ್ನ ಗುರುಗಳನ್ನು ಅಗೌರವಿಸುವುದನ್ನು ನಾನು ಸಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಕಸ್ತೂರಿ ಕೊನೆಗೂ ಕೋಪಗೊಂಡಳು.
ಕಸ್ತೂರಿ: ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಿಯಾ ? . ಯಾರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ . ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ, ಆದರೆ ಈಗ ನನ್ನನ್ನು ಮರೆತುಬಿಡುವ ಮಾತು ಆಡುತಾ ಇದ್ದೀಯ ... . ಯಾರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಏಕೆ ಪ್ರೀತಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನನಗೆ ಈಗ ಅರ್ಥವಾಯಿತು. ನೀನು ಪ್ರೀತಿಗೆ ಅರ್ಹನಲ್ಲ. ಇನ್ನು ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿದ್ದೀ. ನಿನಗೆ ಯಾವತ್ತೂ ಪ್ರೀತಿ ಸಿಗಲ್ಲ.
ಕಸ್ತೂರಿ ಕೋಪದಿಂದ ಹೊರಟುಹೋದಳು. ದೇವ್ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸುತ್ತಾ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತಿದ್ದ.
ಭಾಮಿಕ್ ಗೆ ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಯ್ತು , ಇದು ದೇವ್ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಜೀವನ ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ಅವನು ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಮಾಡಬಹುದು, ಅವನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಇಣುಕಿ ನೋಡುವ ಮತ್ತು ಅಂತಹ ದೊಡ್ಡ ಶಾಪ ನೀಡುವ ಹಕ್ಕು ಇವನಿಗೆ ಇರಲಿಲ್ಲ, ದೇವ್ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಸಂತೋಷವು ಇಂದು ಇವನ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಕಸಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು... ದೇವ್ ಹೊರಟು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಕಸ್ತೂರಿಯನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತ ಇದ್ದನು,
ಭಾಮಿಕ್: ನನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು ದೇವ್. ನಾನು ಯೋಚಿಸದೆ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಂಡು ನಿನ್ನನ್ನು ಶಪಿಸಿದೆ.
ದೇವ್: ನೀವು ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದೇಕೆ ಗುರೂಜಿ? ಅದು ನನ್ನ ತಪ್ಪು
ಭಾಮಿಕ್: ಇಲ್ಲ ದೇವ್ ಪ್ರೀತಿ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ; ಅದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ. ನಾನು ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದೆ. ನಾನು ಹಿಂದೆಂದೂ ಇಷ್ಟೊಂದು ಕೋಪಗೊಂಡಿಲ್ಲ. ನಾನು ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಕೋಪಗೊಂಡು ನಿನ್ನನ್ನು ಶಪಿಸಿದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಇದು ಹಿಂದೆಂದೂ ಸಂಭವಿಸಿಲ್ಲ. ಇದರ ಹಿಂದೆ ಯಾವುದೋ ಬಲವಾದ ಕಾರಣವಿರಬೇಕು.
ದೇವ್: ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಶಾಪವನ್ನು ನಿನ್ನ ಆಶೀರ್ವಾದವೆಂದು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಭಾಮಿಕ್: ನಾನು ನನ್ನ ಶಾಪವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ನಾನು ನಿನಗೆ ಒಂದು ಭರವಸೆ ನೀಡುತ್ತೇನೆ: ನಾನು ನಿನ್ನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲೂ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಇರುತ್ತೇನೆ. ಇಂದಿನಿಂದ, ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ನಾನು ಉತ್ತರಿಸುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ನನಗೆ ತೋರಿಸಿದ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಗುರುವಾಗುತ್ತೇನೆ, ನಿನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವ ಗುರುವಾಗುತ್ತೇನೆ.
ದೇವ್: ಗುರುವಿನಿಂದ ತಪ್ಪಾಗಿ ಏನೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅದರ ಹಿಂದೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಕಾರಣವಿರುತ್ತದೆ. ಇಂದು ಏನೇ ನಡೆದರೂ, ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಕಾರಣವಿರಬೇಕು.
ಭಾಮಿಕ್: ನೀನು ಹಿಂತಿರುಗುವ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ, ಮತ್ತು ಇಲ್ಲಿ ಕಲಿತದ್ದನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸು
ದೇವ್: ಗುರೂಜಿ, ನಾನು ರಾಜಕುಮಾರನಾಗಲು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ನಾನು ಆಗಬೇಕೆಂದು ಕೂಡ ಯಾರೂ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಭಾಮಿಕ್: ಎಲ್ಲವೂ ನಮ್ಮ ಯೋಜನೆಗಳ ಪ್ರಕಾರ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ದೇವರ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸಿದಕ್ಕೆ ನಾನು ಕ್ಷಮೆಯಾಚಿಸುತ್ತೇನೆ.
ದೇವ್: ಗುರೂಜಿ, ಏನೇ ಆಗಲಿ, ಅದು ಒಂದು ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ನೀವೇ ಹೇಳಿದ್ದೀರಿ. ಬಹುಶಃ ಇದರ ಹಿಂದೆಯೂ ಒಂದು ಕಾರಣವಿರಬಹುದು.
ಭಾಮಿಕ್ ದೇವ್ ನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡ
ದೇವ್ ಭಾಮಿಕ್ ನನ್ನು ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟು ಅರಮನೆಯ ಕಡೆಗೆ ನಡೆದ. ಅವನು ಎದೆಗುಂದಿದ್ದ. ಇಂದು, ಅವನು ಪ್ರೀತಿಯ ಆಳವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಮತ್ತು ಬಹುಶಃ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಕೂಡ. ಕಸ್ತೂರಿ ಅವನಿ ಮಾತನಾಡಲು ಅವಕಾಶವನ್ನೂ ನೀಡಿರಲಿಲ್ಲ.
ಕೋಪ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರ... ಈ ಎರಡು ತನ್ನವರನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಅರಮನೆ ತಲುಪಿದ ಕೂಡಲೇ ದೇವ್ ನೇರವಾಗಿ ನಿಹಾರಿಕಾಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅವಳನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡ. ನಿಹಾರಿಕಾಳ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿಕೊಂಡು ದೇವ್ನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಳು. ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಮಗ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು.
ನಿಹಾರಿಕಾ: "ನಿನ್ನ ತಾಯಿಯನ್ನು ನೀನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲವೇ?"
ದೇವ್: "ಅಮ್ಮಾ, ನಾನು ನಿನಗೆ ಏನು ಹೇಳಲಿ? ನೀನಿಲ್ಲದೆ ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ? ಆದರೆ ನಾನು ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಆದೇಶಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು."
ನಿಹಾರಿಕಾ: "ಇನ್ನಾದರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ದೂರವಿಡುವ ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಡ. ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ನನಗೆ ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ನೀನು ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ.. ನನ್ನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಜೀವ ಉಳಿದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅನಿಸುತ್ತದೆ.
ದೇವ್: ನನಗೂ ನೀನಿಲ್ಲದೆ ಜೀವನ ಅಪೂರ್ಣವೆನಿಸುತ್ತದೆ.
ನಿಹಾರಿಕಾ: ಸರಿ, ನೀನು ಅಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳು. ರಾಜಗುರು ನಿನ್ನನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಸಿದರ ?
ದೇವ್: ನಾನು ರಾಜಗುರುವಿನ ಸಹೋದರ ಭಾಮಿಕ್ ಗುರುಗಳ ಜೊತೆಗಿದ್ದೆ. ಅವರು ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿ. ಅವರು ನನಗೆ ಗಿಡಮೂಲಿಕೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಕಲಿಸಿದರು, ಮತ್ತು.....
ಇದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ, ದೇವ್ ಮೌನವಾದ
ನಿಹಾರಿಕಾ: ಏನಾಯಿತು? ಅಲ್ಲಿ ಏನಾದರೂ ಸಂಭವಿಸಿದೆಯೇ? ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದ ನಂತರವೂ ನೀನು ದುಃಖಿತನಾಗಿರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತಿದೆ.
ದೇವ್: ಅದು ಹಾಗಲ್ಲ ಅಮ್ಮ. ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಏನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.
ನಿಹಾರಿಕಾ: ನೀನು ರಾಜಕುಮಾರನಾಗಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಗೌರವ ಗಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ನೀನು ದುರ್ಬಲ ಅಲ್ಲ ಎಂದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹೇಳಲು ಇದು ಒಂದು ಅವಕಾಶ.
ದೇವ್: ಅಮ್ಮ, ಇಲ್ಲಿಂದ ಎಲ್ಲೋ ದೂರ ಹೋಗೋಣ. ನಾನು ಇದನ್ನು ಸಹಿಸಲಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ನನ್ನವರಲ್ಲ.
ನಿಹಾರಿಕಾ: ನಾನು ಬಯಸಿದ್ದರೂ ಸಹ ನಾನು ಹಾಗೆ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ದೇವ್: ಏಕೆ, ಅಮ್ಮ, ನೀನು ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ಇಲ್ಲಿ ಏನು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ?
ನಿಹಾರಿಕಾ: ಇವತ್ತು ನೀನು ಯಾಕೆ ಇಂತಹ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ? ಏನು ತಪ್ಪಾಗಿದೆ?
ದೇವ್: ನಾನು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಇರಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಅದು ನೀನು ಮತ್ತು ನಾನು ಮಾತ್ರ. ನನಗೆ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಬೇಡ.
ನಿಹಾರಿಕಾ ಮತ್ತೆ ದೇವ್ನನ್ನು ತಬ್ಬಿಕೊಂಡಳು.
ಕಸ್ತೂರಿ ಮತ್ತು ಭಾಮಿಕ್ ನೀಡಿದ ಶಾಪದ ವಿಷಯವನ್ನು ದೇವ್ ನಿಹಾರಿಕಾಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದನು, ದೇವ್ ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮರೆಯಲು ಬಯಸಿದನು.
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಅಕ್ಷರ ಮತ್ತು ರೀವಾ ಬಂದರು, ಮತ್ತು ಅಕ್ಷರಾ ಬಂದ ತಕ್ಷಣ, ದೇವ್ನನ್ನು ತಬ್ಬಿಕೊಂಡಳು. ರೀವಾ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಳು, ಆದರೆ ಅವಳು ಯಾವುದೇ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡಲಿಲ್ಲ.
ಅಕ್ಷರ: ಅತ್ತೆ, ನೋಡಿ ಇವನು ಎಷ್ಟು ದುರ್ಬಲನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡಲು ಸಿಗಲಿಲ್ಲ ಅನಿಸುತ್ತೆ
ದೇವ್: ನನಗೆ ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನ ತಂಗಿಯರ ಪ್ರೀತಿ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. (ರೀವಾಳನ್ನು ನೋಡಿದ ನಂತರ ದೇವ್ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು. ರೀವಾ ತಲೆ ತಿರುಗಿಸಿದಳು.)
ನಿಹಾರಿಕಾ: ಈಗ ಅವನು ಇಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ, ಇನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.
ರೀವಾ: ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಅರ್ಹವಾದದ್ದನ್ನು ನೀನು ಏಕೆ ಮಾಡುತ್ತೀಯ? ಇದರಿಂದ ದೂರ ಇರಬಹುದು ತಾನೇ ?
ರೀವಾ ದೇವ್ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಳಜಿ ತೋರಿಸಿದ್ದು ಇದೇ ಮೊದಲು. ಬಹುಶಃ ಅದು ಈ 15 ದಿನಗಳ ದೂರದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿರಬಹುದು.
ರಿವಾಳ ಕಾಳಜಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ನಿಹಾರಿಕಾಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಂತೋಷವಾಯಿತು.
ಅಕ್ಷರ: ನೀನು ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ತಯಾರಿ ನಡೆಸಿದ್ದೀಯಾ ?
ದೇವ್: ನನಗೆ ಭಾಗವಹಿಸಲು ಆಸಕ್ತಿ ಇಲ್ಲ. ನಾನು ಗೆದ್ದರೂ ಸೋತರೂ ಯಾರು ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ?
ಅಕ್ಷರ: ನಾವಿದ್ದೇವೆ ಅಲ್ಲವ ?
ದೇವ್: ಸರಿ, ನೀವು ಬಯಸಿದರೆ, ನಾನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತೇನೆ
ಎಲ್ಲರೂ ಊಟಕ್ಕೆ ಕುಳಿತಿದ್ದರು, ದೇವ್ ಕೂಡ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದನು.
ಭವರ್ ಸಿಂಗ್: ಏನಾದರೂ ಕಲಿತು ಬಂದಿರುವೆಯ ಇಲ್ಲ ಕಾಲಹರಣ ಮಾಡಿ ಬಂದಿರುವೆಯ ?
ದೇವ್: ನಾನು ಔಷಧಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕಲಿತಿದ್ದೇನೆ.
ಅಮರಾವತಿ: ಅಷ್ಟಾದರೂ ಕಲಿತೆ ಅಲ್ಲವೇ...
ಕಾಮ್ಯಾ: ಈ ಔಷಧಿಗಳ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ?
ಅಕ್ಷರ: ಅರಮನೆಗೆ ಸೈನಿಕರಿಗಿಂತ ವೈದ್ಯರ ಹೆಚ್ಚು ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಮತ್ತು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಔಷಧಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೆ ಜ್ಞಾನವಿದ್ದರೆ, ನಾವು ವೈದ್ಯರಿಗಾಗಿ ಕಾಯಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ.
ಅಕ್ಷರ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಭವರ್ ಸಿಂಗ್ ನಕ್ಕ
ಭವರ್ ಸಿಂಗ್: ಸ್ಪರ್ಧೆ ನಾಳೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ, ಅದು ಎಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯದು ಎಂದು ನೋಡೋಣ.
ದೇವ್: ನೀವು ನನಗೆ ಯುದ್ಧ ಕಲೆಯನ್ನು ಕಲಿಯಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದ್ದರೆ, ಬಹುಶಃ ನಾನು ಕೂಡ ಈ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.
ದೇವ್ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಎಲ್ಲರೂ ಮೂಕವಿಸ್ಮಿತರಾದರು. ದೇವ್ ತನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಈ ರೀತಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಯಾರೂ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.
ಭವಾರ್ ಸಿಂಗ್ ಕೋಪದಿಂದ ಹೇಳಿದ... ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಶಿಕ್ಷೆ ಅನುಭವಿಸುವ ಆಸೆಯ ನಿನಗೆ ?
ದೇವ್: ಇಡೀ ರಾಜ್ಯವು ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆ ತನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವ ಹಕ್ಕನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಅಷ್ಟು ಕೂಡ ನನಗೆ ಹಕ್ಕಿಲ್ಲವೇ?
ದೇವ್ನ ಮಾತುಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿ ನಡುಕವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿದವು. ಭವಾರ್ ಸಿಂಗ್ ದೇವ್ನನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಅಮರಾವತಿ ಮತ್ತು ಸುಮಿತ್ರಾ ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದರು. ನಿಹಾರಿಕಾ ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಗೊಂಡು ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತಿದ್ದಳು, ತನ್ನ ಮಗನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅವನನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸಲು ಅಥವಾ ಅವನಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ನೀಡಲು ಸಹ ಅವಳಲ್ಲಿ ಧೈರ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ
ಕಾಮ್ಯ: ರಾಜಗುರು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚು ಕಲಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತಿದೆ. ಬಹಳಷ್ಟು ಮಾತನಾಡಲು ಕಲಿತಿದ್ದಾನೆ . ಸರಿ, ಮಾತನಾಡಲು ಮಾತ್ರ ಕಲಿತಿದ್ದಾನೋ ಅಥವಾ ಇನ್ನೇನಾದರೂ ಕಲಿತಿದ್ದಾನೋ ಎಂಬುದು ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ನೀನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರುವೆ ಎಂದು ನಾನು ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟೆ
ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರುವೆ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಲೇ ದೇವ್ ಮುಖವು ಕಳೆಗುಂದಿತು. ದೇವ್ ಕಾಮ್ಯನನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಕಾಮ್ಯ ದೇವ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ನಗುತ್ತಿದ್ದಳು . ಕಾಮ್ಯಳ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಅವಳಿಗೆ ದೇವ್ ಬಗ್ಗೆ ಏನೋ ತಿಳಿದಿದೆ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ದೇವ್ ಸ್ವಲ್ಪ ಆತಂಕಗೊಂಡು ಮೌನವಾದನು. ಅವನು ಬೇಗನೆ ಊಟ ಮುಗಿಸಿ ಎದ್ದನು.
ರಾತ್ರಿ ನಿಹಾರಿಕಾ ದೇವ್ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಳು. ದೇವ್ ತನ್ನದೇ ಆದ ಆಲೋಚನೆಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದನು, ನಿಹಾರಿಕಾ ಯಾವಾಗ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಳು ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ದೇವ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದವು, ಕಸ್ತೂರಿಯ ನೆನಪು ಅವನನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನು ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದನು.
ನಿಹಾರಿಕಾ ದೇವ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ನೇವರಿಸುತ್ತಾ ಕೇಳಿದಳು, "ಏನಾಯಿತು ಮಗನೇ? ನೀನು ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ದುಃಖಿತನಾಗಿದ್ದೀಯ?"
ದೇವ್ ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡು, "ಅಮ್ಮಾ, ನೀನು ಯಾವಾಗ ಬಂದೆ?"
ನಿಹಾರಿಕಾ: ನೀನು ನಿನ್ನ ಆಲೋಚನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ,
ದೇವ್: ಇಲ್ಲ, ಇಲ್ಲ, ಅಮ್ಮ, ಅದು ಹಾಗೆ ಅಲ್ಲ.
ನಿಹಾರಿಕಾ: ಮಗನೇ, ಅದು ಈ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ನನಗೆ ಈ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕನಸು ಕಾಣುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಈ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಾಗ, ಅವರು ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾರೆಂದು ಅರ್ಥ. ನಿನ್ನ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳೋದಿಲ್ಲವೇ ?
ದೇವ್: ಇಲ್ಲ, ಅಮ್ಮ, ಅದು ಹಾಗೆ ಅಲ್ಲ. ನಾನು.....
ನಿಹಾರಿಕಾ- ನೀನು ನನಗೆ ಹೇಳಲು ಬಯಸದಿದ್ದರೆ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ನಾನು ನಿನ್ನ ತಾಯಿ, ನೀನು ನನ್ನಿಂದ ಏನನ್ನೂ ಮರೆಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ,
ಇಷ್ಟು ಹೇಳಿ ನಿಹಾರಿಕಾ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟಳು ... ಅರಮನೆಯ ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ರಿವಾ ಮತ್ತು ಅಕ್ಷರ ಮಾತನಾಡುತ್ತ ಇದ್ದರು.
ಅಕ್ಷರ: ರಿವಾ, ಇಂದು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ, ನೀನು ದೇವ್ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ ತೋರಿಸಿದೆ
ರಿವಾ: ಆ ವಿಷ್ಯ ಹೆಚ್ಚು ಎಳೆಯಬೇಡ.....ಹಾಗೇನು ಇಲ್ಲ
ಅಕ್ಷರ: ಏನೂ ಇಲ್ಲದೆ ಏನೂ ಆಗಲ್ಲ...
ರಿವಾ: ನಾನು ಏನನ್ನು ಹೇಳಲು ಇಷ್ಟಪಡಲ್ಲ....
ಅಕ್ಷರ: ಏನೂ ಹೇಳದೆ ಇದ್ದರೂ ಸತ್ಯ ಸುಳ್ಳಾಗಲ್ಲ... ನಿನಗೂ ಅವನ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ಇದೆ... ಆದರೆ ನೀನು ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲ್ಲ
ರಿವಾ- ಅಕ್ಷರಾ, ಈ ಕುಟುಂಬ ನಿನಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತು. ಅಮ್ಮ ಮತ್ತು ದೇವ್ರನ್ನು ಯಾರೂ ಇಷ್ಟಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಆ ದ್ವೇಷದೊಂದಿಗೆ ಬದುಕಲು ಕಲಿತವರು, ಆದರೆ ನನಗೆ ಅದನ್ನು ಸಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ನಾನು ಎಲ್ಲರ ಜೊತೆಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಂಡೆ. ಆದರೆ ಅವಳು ನನ್ನ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ದೇವ್ ನನ್ನ ಸಹೋದರ... ನನಗೆ ಅವರ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ಇದೆ, ನಾನು ಅವರನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವ ಮೂಲಕ ಎಲ್ಲರ ದ್ವೇಷದಲ್ಲಿ ಪಾಲುದಾರನಾಗಲು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಅಕ್ಷರ: ಈ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ನಿಹಾರಿಕಾಳಂತಹ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ದೇವ್ನಂತಹ ಸಹೋದರನಷ್ಟು ಮುಗ್ಧರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿದಿದೆಯಾ ನಿನಗೆ.. ಕುಟುಂಬ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಇಡೀ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರಂತಹವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರ ದ್ವೇಷದ ಹೊರತಾಗಿಯೂ, ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಜೊತೆಗಿರುತ್ತಾರೆ
ರಿವಾ: ಅವರು ದುರ್ಬಲರು, ಅವರಿಗೆ ಏನೂ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಎಲ್ಲರ ದ್ವೇಷವನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಅಕ್ಷರ: ಅವರಲ್ಲ, ನಾವು ದುರ್ಬಲರು ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಾವು ದ್ವೇಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತೇವೆ ಎಂಬ ಭಯದಿಂದ ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಜನರ ಪರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಸಹೋದರ ಸಹೋದರಿಯರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಲು ನಮಗೆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಮಾತನಾಡುವ ಧೈರ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವರಿಬ್ಬರು ಅವರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರ ದ್ವೇಷವನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಇದರಿಂದ ಅವರ ಆತ್ಮಸ್ಥೈರ್ಯ ಎಷ್ಟಿದೆ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರು ದುರ್ಬಲರಲ್ಲ, ನಾವೆಲ್ಲರೂ ದುರ್ಬಲರು.
ರಿವಾ: ಈಗ ಮಲಗು, ನನಗೆ ನಿದ್ದೆ ಬರುತ್ತಿದೆ.
ಅಕ್ಷರಾ ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ನಿದ್ರೆಗೆ ಜಾರಿದಳು....
***********************************************************************************
ಇತ್ತ ರಾಜ್ಯದ ಇನ್ನೊಂದು ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಗುಡಿಸಲಿನಲ್ಲಿ ಸುಗಂಧ ಸಿಹಿ ತನ್ನ ತುಟಿಗಳಿಗೆ ಸಿಹಿ ಮುತ್ತುಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳಿಗೆ ಮುತ್ತು ನೀಡುತ್ತಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ, ಸುಗಂಧ ತನ್ನ ಮನಸಲ್ಲೇ ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ದೇವ್ ಆಗಿದ್ದ.
ದೇವ್ ಸುಗಂಧಗೆ ಮುತ್ತು ನೀಡುತ್ತಾ ಇದ್ದಂತೆ ಅವಳ ಮೊಲೆಗಳು ಉಬ್ಬಿ ಅದರ ತೊಟ್ಟುಗಳು ಅರಳಿದ್ದು ಅವಳು ಧರಿಸಿದ್ದ ಕುಪ್ಪಸದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಕಾಣುತಿತ್ತು. ಆ ಉಬ್ಬಿದ ಮೊಲೆಗಳು ಅವನ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಕರಗುವಂತೆ, ಮುದುಡುವಂತೆ, ಅವಳನ್ನು ಬರಸೆಳೆದು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ತಬ್ಬಿದ ದೇವ್. ಆಮೇಲೆ ಅವಳನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಎತ್ತಿ ಇದ್ದ ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿಸಿದ.
ಅವಳ ತುಟಿಯನ್ನ ಕಚ್ಚಿ ಕಚ್ಚಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೀರೋಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅವಳ ಬಾಯನ್ನು ಲಾಕ್ ಮಾಡಿ ಅವಳ ಹವಳದ ತುಟಿಗಳಿಗೆ ಚುಂಬಿಸುತ್ತ.. ಅವಳ ತುಟಿಯ ಜೇನನ್ನ ಹೀರಿ ಹೀರಿ ಎಂಜಾಯ್ ಮಾಡಿದ.. ಅವಳು ಕಣ್ಣನ್ನು ತೇಲಿಸುತ್ತಾ.. ಅಆಹ್ಹ್ಹ್ ಅಆಹ್ಹ್ಹ್ಹ್ ಅಆಹ್ಹ್ಹ್ ಅಂತ ಕಿಸ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ಲು.. ಈಗ ದೇವ್ ಅವಳ ಮೊಲೆಗೆ ಕೈ ಹಾಕಿದ.. ಅವಳು ಅದನ್ನ ತಡೆದು ಬೇಡ ಅಂದ್ಲು.. ಆದರೆ ದೇವ್ ಕಣ್ಸನ್ನೆಯಲ್ಲೇ ಸುಮ್ನಿರು ಅಂತ ಹೇಳಿ ಅವಳ 34 ಸೈಜ್ ಮೊಲೆಯನ್ನ ಹಿಡಿದು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹಿಸುಕಿ ಹಿಸುಕಿ ಅವಳನ್ನ ಕಿಸ್ ಮಾಡ್ತಾ ಅವಳ ಕುಪ್ಪಸವನ್ನು ಜಾರಿಸಿದ.
ಕುಪ್ಪಸ ಜಾರುತ್ತಿದಂತೆ ಬಂಧನದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಆದಂತೆ ಅವಳ ಮೊಲೆಗಳು ಒಮ್ಮೆಲೇ ಚಂಗನೆ ಹೊರಗೆ ಹಾರಿತು. ಇದುವರೆಗೆ ಪುರುಷನ ಸ್ಪರ್ಶ ಸಿಗದೇ ಫುಲ್ ಟೈಟ್ ಆಗೇ ಇತ್ತು ಅವಳ ಮೊಲೆಗಳು.. ಅಬ್ಬಬ್ಬಾ.. ಅದನ್ನ ನೋಡ್ತಿದ್ರೆ ಕಾಮ ಉಕ್ಕೇರಿ ಬರುವಂತೆ ಇತ್ತು … ದೇವ್ ಅವಳ ಮೊಲೆಯನ್ನ ಹಿಡ್ಕೊಂಡು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹಿಸುಕಿ ಹಿಸುಕಿ ಇನ್ನೊಂದು ಸಲ ಅದನ್ನ ಕೈಲಿ ಹಿಡ್ಕೊಂಡು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಚ್ಚಿ ಹಿಸುಕಿ ಮೊಲೆ ತೊಟ್ಟನ್ನ ಕಚ್ಚಿ ಹೀರಿದ.
ಅವಳ ಮೊಲೆಗಳು ಕಚ್ಚಿದಷ್ಟು.. ಹೀರಿದಷ್ಟು ರುಚಿಯಾಗಿತ್ತು.. ಆ ರುಚಿಯನ್ನ ಆಸ್ವಾದಿಸುತ್ತ ಇನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹಿಸುಕಿ ಮೊಲೆ ತೊಟ್ಟನು ಕಚ್ಚಿ ಕಚ್ಚಿ ಎಳೆದು ಹಿಸುಕಿ ಹೀರುತ್ತಿದ್ದರೇ ಅವಳು ಆಆಹ್ ಅಆಹ್ಹ್ ಆಹ್ಹ್ಹ್ ಹ್ಹಆ ಆಆಆಹಾ ಕಚ್ಚು ಕಚ್ಚು ಹಿಸುಕು ಹಿಸುಕು ಅಂತ ಮುಲುಗುತ್ತ ಇದ್ಲು. ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಮಲಗಿದ್ದ ಸಗಂಧಳ ಅತ್ಯಧ್ಬುತವಾದ ಬಿಳಿಯ ದುಂಡಾಗಿರುವ ಮೊಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಕಡುಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಕಾಮವಾಂಛನೆಯಿಂದ ನಿಮಿರಿ ನಿಂತಿರುವ ಪುಟ್ಟ ಮೊಲೆ ತೊಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಕಂಡ ದೇವ್ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಪಾರವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಬೆತ್ತಲಾಗಿರುವ ಮೊಲೆಯನ್ನಿಡಿದು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಅಮುಕಿದಾಗ ಉಬ್ಬಿಕೊಂಡು ನಿಮಿರಿ ನಿಂತ ಮೊಲೆ ತೊಟ್ಟಿನ ಕಡೆ ಬಾಗಿದ ದೇವ್ ತುಟಿಗಳನ್ನು ಅದರ ಮೇಲೆಲ್ಲಾ ಆಡಿಸಿದ ನಂತರ ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ ನೆಕ್ಕಲಾರಂಬಿಸಿದನು. ಸುಗಂಧ ಬೇರೆಯದೇ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತೇಲಾಡುತ್ತಿರುವಂತಾಗಿ ತನ್ನ ಕೈಗಳಿಂದ ದೇವ್ ನ ತಲೆಯನ್ನು ಸವರುತ್ತ ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಕೂದಲಿನ ಮಧ್ಯೆ ತೂರಿಸಿ ಅವನನ್ನು ಮೊಲೆಯ ಮೇಲೆ ಅಮುಕಿಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದಳು.
ದೇವ್ ಬಾಯನ್ನಗಲಗೊಳಿಸಿ ಸುಗಂಧಳ ಮೊಲೆಯೊಂದನ್ನು ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟೂ ತೂರಿಸಿಕೊಂಡು ಲೊಚಲೊಚನೆ ಚೀಪುತ್ತ ಮತ್ತೊಂದು ಮೊಲೆಯನ್ನು ಕೈಯಿಂದ ಬಲವಾಗಿ ಹಿಸುಕಾಡತೊಡಗಿದನು. ಐದು ನಿಮಿಷ ಮೊಲೆ ಮರ್ದನ ಹಾಗು ಚೀಪಾಟದಿಂದಲೇ ಅವಳ ಮೈಯಲ್ಲಿ ನಾನಾ ರೀತಿ ಸುಖದ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತ ಅವಳ ಬಾಯಿಂದ ಉನ್ಮಾದದ ಚೀರಾಟವು ಜೋರಾಗತೊಡಗಿ ಆಹ್... ಆಹ್... ಅಮ್ಮಾ... ಹಾಂ... ಹಾಗೆಯೇ... ... ಆಮ್... ಹಾಂ... ಹಾಂ... ಎಂದು ಮುಲುಗಾಡುತ್ತ ತೊಡೆಗಳ ನಡುವಿನ ಕಾಮಮಂದಿರದೊಳಗೆ ಅಮೃತದ ಗಡಿಗೆಯು ಒಡೆದಂತಾಗಿ ಅಮೃತ ರಸವು ಧಾರಾಕಾರವಾಗಿ ಸುರಿದು ಅವಳ ಚಡ್ಡಿ ಜೊತೆಗೆ ಲಂಗ ಮತ್ತು ಹಾಸಿಗೆಯ ಹೊದಿಕೆಯನ್ನೂ ತೋಯಿಸತೊಡಗಿತು.
ದೇವ್ ಅವಳ ಸುಕೋಮಲ ದೇಹವನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸುತ್ತ ಹಾಗೇ ಹಿತವಾಗಿ ಅವಳ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಗವನ್ನು ಮುದ್ದಾಡುತ್ತಾ ಹಿಸುಕುತ್ತಾ ಅವಳ ಮೈಮೇಲಿಂದ ಅವಳ ಲಂಗವನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿ ಎಸೆದ.. ಅಬ್ಬಾ ಇಂತಹ ದೇಹ ಸೌಂದರ್ಯ.. ಎಲ್ಲವನ್ನು ಅವಳ ದೇಹದಲ್ಲಿಯೇ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡ್ಡಿದ್ದಳು ಎಂಬ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಳು. .. ಈಗ ಅವಳ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಬರೀ ಚಡ್ಡಿ ಮಾತ್ರ ಇದೆ..ದೇವ್ ಕ್ಷಣ ಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಎಳೆದು ಬಿಸಾಕಿದ.... ಈಗಂತೂ ಸುಗಂಧ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬೆತ್ತಲೆ... ಅಬ್ಬಬ್ಬಾ ಅತ್ಯದ್ಭುತ ಸೌಂದರ್ಯ.. ಬೆಣ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ದೇಹ.. ಒಂದೊಂದು ಅಂಗವು ಹೇಳಿ ಮಾಡಿಸಿದ ಹಾಗೇ ಇದೆ.. ಅವಳ ಮೊಲೆಯನ್ನು ಕಚ್ಚಿ ಹೀರುತ್ತಾ ಹಾಗೇ ಕೆಳಗೆ ಬಂದು ಅವಳ ಹೊಕ್ಕುಳಲ್ಲಿ ನಾಲಿಗೆ ಹಾಕಿ ಹೀರಿ ಹೊರಳಾಡಿಸ ತೊಡಗಿದ .. ಅವಳು ಹ್ಹಾ ಹ್ಹಾ ಅಂತ ಮುಲುಕಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಅವಳು ಕಾಮ ಸುಖದಿಂದ ಅವನ ಮೈಯನ್ನ ಅವಳ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಿ ಸವರಿ ಉಜ್ಜಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು ಹಾಗೇ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು ಕಣ್ಣು ಗುಡ್ಡೆಗಳನ್ನು ಮೇಲೆ ಆಡಿಸುತ್ತಾ ಹಾಗೇ ಮುಳುಕುತ್ತಿದ್ದಳು.. ದೇವ್ ಹೊಕ್ಕುಳನ್ನು 15 ನಿಮಿಷ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೆಕ್ಕಿ ನೆಕ್ಕಿ ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ ಆಡಿಸಿ ಆಡಿಸಿ.. ಅವಳ ತೊಡೆಗಳ ನಡುವೆ ಬಂದ.. ಆಹಾ ಅವಳ ಕಾಲನ್ನು ಅಗಲಿಸಿದ ಅವನು. ಅವಳ ತುಲ್ಲಿನ ಸುತ್ತಾ ಕೂದಲು ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಸೊಂಪಾಗಿ ಬೆಳೆದಿತ್ತು..
ದೇವ್ ಸ್ವಲ್ಪನೂ ಸಮಯ ಕಳೆಯದೆ ಅವಳ ತುಲ್ಲಿಗೆ ಕೈ ಹಾಕಿದ.. ಆಗಲೇ ಅದು ರಸ ಸುರಿಸಿ ಕೆಸರಿನ ಗದ್ದೆ ಆಗಿತ್ತು.. ಅವನು ತನ್ನ ಕೈ ಬೆರಳಲ್ಲಿ ಮೃದುವಾಗಿ ನೇವರಿಸುತ್ತಾ ಅವಳ ಚಂದ್ರನಾಡಿಯನ್ನು ಮೀಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದದರೆ ಅವಳ ರಾಗ ಇನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿತ್ತು ಅಆಹ್ಹ್ ಆಹ್ಹ್ ಆಹ್ಹ್ ಅಹ್ಹ ಅಹ್ಹ ಅಹ್ಹ ಅಹ್ಹ್ಹ ಆಹ್ಹಾ ಅಯ್ಯೋ ಅಯ್ಯೋವ್ ಅನ್ನುತ್ತಾ ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಅಷ್ಟರ ತನಕ ತಾನು ಸುಮ್ಮನಿದ್ದು ದೇವ್ ಗೆ ಸಹಕರಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದ ಸುಗಂಧ ಈಗ ತನ್ನ ಸರದಿ ಎಂಬಂತೆ ಎದ್ದು ದೇವ್ ಹಾಕಿದ್ದ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲ ಬಿಚ್ಚಿ ಅವನನ್ನು ಕೂಡ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೆತ್ತಲೆ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಅವನ ಬಟ್ಟೆ ಕಳಚುತ್ತಾ ಇದ್ದಂತೆ ಅವನ ಕಪ್ಪಾದ ದಪ್ಪನಾದ ಮದನಾಂಗ ಒಮ್ಮೆಲೆ ಹಾವಿನಂತೆ ಬುಸುಗುಡುತಾ ಹೊರಗಡೆ ಬಂತು ಅದನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸುಗಂಧ ಹಿಡಿದಾಗ ಅದು ಬಿಸಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅವಳು ಆಅಹ್ ಎಂದು ಒಮ್ಮೆ ಉದ್ಗಾರ ತೆಗೆದಳು.
ದೇವ್ ಕಾಮ ಇನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಇನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತುಲ್ಲಿಗೆ ಕೈ ಹಾಕಿ ಉಜ್ಜಾಡಿದ… ಅವಳು ಕಿರುಚಿದಂತೆ ಅವನು ಅವನ ಕೈ ನಾ ವೇಗವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಮಾಡಿ ಅವಳಿಗೆ ಸುಖ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ.. ಅವಳು ಆಅಹ್ ಆಆಹ್ ಅಹ ಅನ್ನುತ್ತಾ ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು.. ಅವಳ ತುಲ್ಲನ್ನು ಹಾಗೇ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಉಜ್ಜಾಡಿ ಈಗ ಅವಳ ಕಣ್ಣನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೇಳಿದ ದೇವ್... ಏನೂ ಮರು ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡದೆ ಅವಳು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಳು… ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಬಾಯನ್ನು ತೆಗಿ ಅಂದ... ಅವಳು ತೆಗೆದಳು.. ಅವಳ ಬಾಯಿಗೆ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಅವನ ತುಣ್ಣೆಯನ್ನು ಹಾಕಿ ಒಳಗೆ ತಳ್ಳಿದ.. ಆಮೇಲೆ... ಸುಗಂಧ ಚೀಪು ಅಂತ ಅಂದ.
ಅವಳು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಚೆಪ್ಪಿದಳು ಅವಳ ಬಾಯಿಯ ಬಿಸಿ ಅವನ ತುಣ್ಣೆಗೆ ತಾಗಿದೊಡನೆ ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಜುಮ್ ಜುಮ್ ಅಂತು ಅವನಿಗೆ .. ಅವಳ ಸ್ವರ್ಶ ತುಂಬಾ ಹಿತವಾಗಿ ಕಾಮ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿತ್ತು.. ಅವನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅವಳ ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ತುಣ್ಣೆಯನ್ನು ಹಾಕಿ ಉಣ್ಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ .. ಅವಳು ತುಂಬಾ ಆನಂದದಿಂದ ಅವನ ತುಣ್ಣೆಯನ್ನು ಉಣ್ಣುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಆಮೇಲೆ ದೇವ್ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅವಳ ಕಾಲುಗಳನ್ನಗಲಿಸಿ ಅವಳ ಸಿಡಿಲಿನ ತೊಡೆಗಳ ಒಳಭಾಗವನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೆಕ್ಕಾಡಿದ. ಅವನ ತುಟಿಗಳೀಗ ಆಕೆಯ ತುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆಲ್ಲಾ ಪ್ರೀತಿಯ ಮುದ್ರೆಯನ್ನೊತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳ ಬಾಯಿಂದ ಆಹ್....ಆಹ್ ಎಂಬ ಕಾಮುಕ ಮುಲುಗಾಟಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೊಮ್ಮುತ್ತಿದ್ದರೆ ಇವನ ನಾಲಿಗೆ ಅವಳ ತುಲ್ಲಿನ ಪಳಕೆಗಳ ಸಣ್ಣನೇ ಸೀಳಿನಲ್ಲಿ ನುಸುಳಿಕೊಂಡು ಒಳಗೆಲ್ಲಾ ನೆಕ್ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಸುಗಂಧಳ ತುಲ್ಲಿನಿಂದಾಚೆ ಜಿನುಗುತ್ತಿದ್ದ ಅಮೃತದಷ್ಟೇ ರುಚಿಕರವಾದ ರಸವನ್ನು ನೆಕ್ಕಿ ಹೀರುತ್ತ ಅವನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಸಂತೃಪ್ತಿಯ ಭಾವನೆ ಏದ್ದು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಸುಗಂಧಳ ಬಾಯಿಂದ ಕಾಮುಕ ಮುಲುಗಾಟ ಶಬ್ದದ ತೀವ್ರತೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದ್ದು ಆಕೆಯೇ ಖುದ್ದು ಅವನ ತುಣ್ಣೆಯನ್ನಿಡಿದು ತನ್ನ ತುಲ್ಲಿನ ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಮರುಕ್ಷಣವೇ ಬಾಯಿಂದ ಅಮ್ಮಾ......ಎಂಬ ಚೀತ್ಕಾರ ಹೊರಬರುವಂತೆ ಶಾಟ್ ಜಡಿದಿದ್ದನು ದೇವ್. ಅವಳಿಗೆ ಕಬ್ಬಿಣದ ಸಲಾಕೆಯನ್ನು ಸಿಗಿಸಿಕೊಂಡಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು, ಅವಳಿಗೆ ಒಮ್ಮೆಲೇ ನೋವು ಮತ್ತೆ ಏನೋ ಒಂದ್ ತರ ಸುಖ ಎರಡು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಆವರಿಸಿತು. ಅವಳು ಅಮ್ಮ.........ಅಂದಳು. ಅವನ ತುಣ್ಣೆ ಅವಳ ತುಲ್ಲು ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅಡೆತಡೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಭೇಧಿಸಿಕೊಂಡು ಒಂದಿಂಚಿನಷ್ಟು ಒಳಗೆ ನುಗ್ಗಿದರೆ ಮುಂದಿನ ಹತ್ತು ನಿಮಿಷಗಳ ಕಾಲ ಒಂದರ ಹಿಂದೊಂದರಂತೆ ಸುಮಾರು 25 ಶಾಟುಗಳನ್ನೇ ಜಡಿದಿದ್ದ ದೇವ್ ಟೈಟಾಗಿರುವ ತುಲ್ಲಿನ ಪಳಕೆಗಳನ್ನು ಪೂರ್ತಿ ಹಿಗ್ಗಿಸುತ್ತ ತನ್ನ ಸಧೃಢವಾಗಿ ಬೆಳೆದಿರುವ ತುಣ್ಣೆಯನ್ನು ತಳದವರೆಗೆ ನುಗ್ಗಿಸಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದನು.
ಇಬ್ಬರ ಕಣ್ಣೋಟಗಳು ಬೆರೆತಾಗ ಪರಸ್ಪರರ ತುಟಿಗಳೂ ಕೂಡ ಬೆಸೆದುಕೇಂಡು ಚೀಪಾಟದಲ್ಲಿ ನಿರತವಾಗಿದ್ದರೆ ಕೆಳಗೆ ದೇವ್ ತುಣ್ಣೆ ಅವಳ ತುಲ್ಲಿನೊಳಗೆ ರಭಸದಿಂದ ನುಗ್ಗಾಡುತ್ತ ಆಕೆ ತುಲ್ಲಿನ ರಸವನ್ನು ಕಡಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನಿಗೆ ಸಹಕರಿಸುತ್ತಾ ಅವಳು ಸೊಂಟವನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತಿದಳು. ಅವನು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಗುದ್ದ ತೊಡಗಿದನು. ಅವಳ ಬಾಯಿ ಇಂದ ಸುಖದ ರಾಗ ಬರತೊಡಗಿತು. ಅವನು ಹು..ಹು...ಹು...ಹುಂ......ಅಂತ ಗೂಳಿ ತರಹ ಕೆಯುತ್ತ ಇದ್ದಾನೆ. ಅವಳು ವಾಹ್....ಹ್ಮಂ........ಅಮ್ಮ.......ಹಾಂ....... ...... ಇನ್ನು ಜೋರಾಗಿ ಹೊಡಿ....ನನ್ ರಾಜ..........ವಾಹ್.....ನನ್ ಚಿನ್ನಾ.......ಅಂತ ತನ್ನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಅವನ ಸೊಂಟಕ್ಕೆ ಸುತ್ತಿದಳು.
ಅವನು ಅವಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಜೋರಾಗಿ ಸೊಂಟ ಅಲ್ಲಾಡಿಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ. ಅವನ ಒಂದೊಂದು ಹೊಡೆತಕ್ಕೂ ಅವಳ ಮೊಲೆಗಳು ಎಗರಿ ಎಗರಿ ಬೀಳುತ್ತಾ ಇದ್ದವು. ಅವನು ಅವಳ ಮೊಲೆಗಳನ್ನು ಬಾಯಿಗೆ ಹಾಕಿ ಚೀಪುತ್ತ ಈ ಕಡೆ ಅವಳ ತುಲ್ಲನು ಕೆಯುತ್ತ ಇದ್ದ. ಅವಳಿಗೆ ಪ್ರಪಂಚ ಎಲ್ಲ ಮರೆತು ಹೋಯ್ತು...ವಳು ಎಗರಿ ಎಗರಿ ಬೀಳ ತೊಡಗಿದಳು. ಅವಳನ್ತೋ ಹುಚ್ಚಿ ತರಹ ಮಲಗಿ ಒದ್ದಾಡುತ್ತ ಇದ್ದಾಳೆ. ಇವನು ಮಂಚ ಅಲ್ಲಾಡುವ ಹಾಗೆ ಅವಳ ತುಲ್ಲನ್ನು ಕೆಯುತ್ತ ಇದ್ದಾನೆ. ಅವಳ ಮೊಲೆಗಳನ್ನು ಹಿಸಿಕಿ ಹಿಸುಕಿ ಚಿಂದಿ ಮಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದಾನೆ. ಅವನ ವರ್ತನೆಗೆ ತಕ್ಕ ಹಾಗೆ ಇವಳು ಸಹಕರಿಸ ತೊಡಗಿದಳು. ಕೊನೆಗೆ ಅವಳು ಅಮ್ಮ.....ಅಂತ ಕಿರುಚಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ರಸ ಸುರಿಸಿದಳು. ಅವಳ ರಸ ಸುರಿದ್ದಿದ್ದರಿಂದ ಅವನ ತುಣ್ಣೆ ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ ಬರುತ್ತಾ ಇದ್ದಾರೆ ಪಚಕ್.... ಪಚ್ಕ.... ಅಂತ ಶಬ್ದ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರು ಅವನ ವೇಗ ಕಮ್ಮಿ ಅಗಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಅವಳಿಗೆ ಅವನ ಹೊಡೆತ ತಡೆಯೋಕ್ಕೆ ಆಗಲಿಲ್ಲ.
ಇಬ್ಬರ ನಡುವಿನ ಪ್ರಥಮ ಕಾಮಮಿಲನ ಒಂದು ಘಂಟೆಗಳವೆರೆಗೂ ನಡೆದಿದ್ದು ಫುಲ್ ಹೀಟಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ಸುಗಂಧ 16 ಸಲ ತುಲ್ಲಿನ ರಸದಿಂದ ದೇವ್ ತುಣ್ಣೆಗೆ ಅಭಿಶೇಕವನ್ನು ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಳು. ದೇವ್ ಅವಳ ತಲೆಗೂದಲನ್ನು ಕಿತ್ತುಹೋಗುವಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಅವಳ ಸೊಂಟ ಮುರಿದು ಹೋಗುವ ಹಾಗೆ ಪಟ ಪಟ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಭೂಗರ್ಭದಿಂದ ಲಾವಾರಸ ಧುಮ್ಮಿಕ್ಕಿ ಬರುವ ಹಾಗೆ ಅವನ ತುಣ್ಣೆಯೊಳಗಿಂದ ವೇಗವಾಗಿ ಚಿಮ್ಮಿ ಬಂದ ವೀರ್ಯ ಅವಳ ತುಲ್ಲಿನ ಗೋಡೆಯನ್ನು ಬಡಿದು ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಅವಳ ತುಲ್ಲಿಲಾಳದಲ್ಲಿ ಕಾದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಪಾಕ ಹುಯ್ದ ಹಾಗಾಯಿತು. ದೇವ್ ಆಹ್ ಆಹ್ ಎಂದು ಅವಳ ಮೇಲೆ ಹಾಗೇ ಒರಗಿದ.
ಸುಗಂಧಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಯಾವೊತ್ತೂ ಇಲ್ಲದ ತೃಪ್ತಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು, ಅವಳು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ದೇವ್ ನ ತಲೆಕೂದಲಿನೊಳಗೆ ಬೆರಳಾಡಿಸುತ್ತ ಅವನನ್ನು ರಮಿಸುತ್ತಾಳೆ..... ನನ್ನ ರಾಜ.. ನನ್ನ ಮುದ್ದು, ನನ್ನ ಬಂಗಾರ ಅಂತೆಲ್ಲ ಅವನನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ತಬ್ಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಅವನನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು ಅವನಿಗೆ ಮುತ್ತಿನ ಸುರಿಮಳೆಯನ್ನೇ ಹರಿಸುತ್ತಾಳೆ...
ಆದರೆ.......
(ಮುಂದುವರಿಯುವುದು)