• If you are trying to reset your account password then don't forget to check spam folder in your mailbox. Also Mark it as "not spam" or you won't be able to click on the link.

Incest अनोखे संबंध

मित्रांनो आज मी या वेबसाईट वरची माझी दुसरी कथा पोस्ट करत आहे. माझ्या मागच्या कथेला (माझी कहाणी) अतिशय कमी प्रतिसाद मिळाल्यामुळे मी तिला बंद केले, तरी ज्यांनी मला तिथे कमेंट करून प्रोत्साहन दिले त्यांना सगळ्यांना खूप खूप धन्यवाद. या कथेला थोडासा जास्त प्रतिसाद मिळेल अशी अपेक्षा करतो.

हि कथा इंसेस्ट प्रवर्गातील आहे तसेच या कथेमध्ये खूप डीप, मर्यादेबाहेर जाणारे प्रेमप्रसंग आहेत ज्यात गोल्डन शावर व इतर गोष्टी सुद्धा आहेत. ज्यांना असले प्रकार माहिती नाहीत किंवा आवडत नाहीत त्यांनी या कथेपासून लांब राहिलेले बरे.
या कथेमध्ये मी फोटो आणि गिफ टाकून कथा आणखी मनोरंजक करण्याचा प्रयत्न करणार आहे परंतु कथेला सूट होईल अश्या गीफ्स आणि फोटो मोठ्या प्रमाणावर मिळणे कठीण असते त्यामुळे वाचकांनी मला सांभाळून घ्यावे हीच इच्छा. सर्व फोटो आणि गीफ्स इंटरनेट वरून किंवा दुसऱ्या कथेमधून घेण्यात आल्या आहेत. कोणालाही कोणताही फोटो न आवडल्यास व्यक्तिगत मेसेज करून सांगावे.माझ्या मागच्या कथेप्रमाणेच या कथेमध्ये देखील नुसती सेक्स न भरता मानवी मनाच्या भावना टाकण्याचा प्रयत्न मी केला आहे. त्यामुळे ९ इन्च लांब ४ इंच जाड, एकच हिरो १०-२० बायका असे यात नसेल.
कथा हि माझ्या विचारांनी प्रेरित होऊन लिहिली गेली आहे याच भान ठेऊन वाचावी.
सर्वांकडून प्रतिसादाची अपेक्षा.
धन्यवाद.


या कथेतील सर्व पात्र आणि घटना या पूर्णपणे काल्पनिक आहेत त्यांचा असल जगताशी कसलाही संबंध नाहीये. या कथेतील कुठलेही पात्र कोणत्याही जाती धर्म विषयी कोणतेही भाष्य करत नाही.
 

Heartless H

Member
271
460
79
भाग ८


भिडेच्या घरात घडलेल्या चुंबन प्रकरणा नंतर भिडेला वाटले कि सोनाली आता त्याच्या सोबत बोलेल कि नाही पण त्याच्या घरून निघताना सोनालीच्या मनात मात्र वेगळेच विचार होते. तिला झालेल्या प्रकारचा कसलाही पश्चाताप वाटत नव्हता. उलट तिला वाटत होते कि नेहमी आपल्या मदतीला तत्पर असणाऱ्या भिडे काकांच्या काहीतरी उपयोगी आपण पडलो. आणि त्याही पेक्षा का कुणास ठाऊक तिला भिडे काकांबद्दल एक अनामिक प्रेम वाटू लागल होत. बहुतेक दोघेही एक विशिष्ट दुखः सोसत होते त्यामुळे असे असेल. दोघेही आपल दुखः जास्त कोणाला सांगू शकत देखील नव्हते त्यातल्या त्यात सोनालीने भिडेला सांगितलेली स्टोरी अगदी तंतोतंत खरी नव्हती. तिने तिच्या आणि तिच्या बाबांच्या मध्ये असलेले शारीरिक संबंध या बद्दल एकही शब्द काढला नव्हता. अर्थातच ह्या गोष्टी कोणालाही न सांगितलेल्याच बऱ्या असतात. भिडेच्या घरून परत येताना सोनालीच्या मनात अगदी तशीच भावना होती जी एखादी नवयौवना आपल्या प्रियकरास लपून भेटून येताना असते. हि फिलिंग तिला बाबांसोबत देखील आली नव्हती. त्यामुळे नकळतच ती या फिलिंगच्या आहारी जाऊन भिडेसोबतचे आपले नाते आणखी घट्ट करत होती. त्या दिवसानंतर जेव्हा प्रथम भिडे सोनालीला भेटला तेव्हा ती असे वागत होती जणू काही त्यांच्यात काही झालेच नाही त्यामुळे भिडे देखील बिनधास्त झाला होता. फोन वरची त्यांची बातचीत आता चांगलीच चावट होत होत सोनाली भिडेला रोज सकाळी अंघोळ झाल्यानंतर घातलेल्या साडी मध्ये एक व्हिडीओ पाठवायची. भिडेदेखील लव्हची शेरो शायरी किंवा एखादा मेसेज सेंड करायचा. चुंबन प्रकरणानंतर आठवडाभर हेच सुरु होते दोघांमध्ये. आज देखील सोनालीने असाच एक आपल्या यौवनाच प्रदर्शन करणारा व्हिडीओ भिडेला सेंड केला आणि त्यावर त्याची काय प्रतिक्रिया येते याची वाट बघत बसली. भिडेनी त्याच्या घरात बसून आधी मनभरून तो व्हिडीओ परत परत बघून घेतला आणि सोनालीला फोन लावला.




442492079-7526651677429800-4852592663717681030-n.gif

सोनाली : गुड मोर्निंग... बोला....
भिडे : इट्स हॉट मोर्निंग सोनाली.....
सोनाली : हीहीही..... का बर ? खूप गर्मी आहे का आज?
मिश्कील हसत सोनाली बोलली.
भिडे : आधी नव्हती ग इतकी..... एक व्हिडीओ पहिला मग मात्र खूप जास्त वाढली अचानक.....
सोनाली : अच्छा.... कोणता बर व्हिडीओ??
भिडे : आहे एका मादक अप्सरेचा......
सोनाली : ओहो..... कोण आहे बर हि मादक अप्सरा.....
दाताखाली एक बोट दाबत लाजत सोनालीने विचारलं.
भिडे : अप्सरा आहे अगदी गोरी गोरी पान.. दुधात अगदी थोड केसर मिक्स केल्यावर जसा गुलाबिपणा येतो तसे तिचे गाल आहेत..... ओठ तर रसरशीत.... कामानिसारखे ताणलेले... डोळे जणू काही एखाद्या कोवळ्या वयातल्या हरिणीसारखे टप्पोरे साफ पाणीदार...... कमनीय शारीरिक बांधा..... मुलायम चिकणी त्वचा.... जाऊ काही मलाई लावलीये सर्वांगावर....... बोलत असते तेव्हा तिचे ओठ असे थरथरतात कि आपल्या ओठांत घेऊन त्यांना आधार द्यावा वाटतो.....
सोनाली : ईश्य्य्यय काका...... जा बाई तुम्ही तर इतक काही काही बोलता मग मला लाज वाटते......
खरच सोनालीचा चेहरा लाजेनी लालेलाल झालेला होता.....

भिडे : ऊऊऊऊफ़्फ़्फ़ लाजल्यावर तर काय कमाल दिसते हि मादक नारी..... अगदी डाळिंब कुस्करून त्याचा रस गालांवर लावल्यासारखे तिचे गाल लाल लाल होतात.... श्वास कमालीचा गरम होतो..... आणि मग काय कारावस वाटत माहितीये सोनाली......

सोनाली : काय ?
आपल्या आवाजातील कंप लपविण्याचा आटोकाट प्रयत्न करत असताना आवाजात आलेला जडपणा मात्र ती लपवू शकली नाही आणि तो आवाज ऐकून तिकडे भिडेच्या ओठांवर हास्य तरळले होते.
भिडे : अस वाटत या ललनेच्या मधुरसाने भरलेल्या गोड ओठांना हलकेच आपल्या ओठांमध्ये घ्यावे आणि तिच्या मुखातून येणारा मधुर काम रस पीत राहावा.....
भिडेच्या या पुस्तकी भाषेचा सोनालीवर वेगळाच परिणाम होत होता. तिच्या साठी आजपर्यंत कोणी हि इतके शृंगारिक वर्णन केले नव्हते. फोन खाली करून सोनालीने एक सुस्कारा आल्या ओठांमधून बाहेर जाऊन दिला. तिच्या डोक्यात त्या दिवशी भिडेसोबत घडलेल चुंबन दृश्य तरळून गेल. तिने आपला खालचा ओठ हळूच चावून आपली वाढत चाललेली उत्तेजना काबू करण्याचा प्रयत्न केला. तिकडे भिडेला वाटू लागले कि आपण जास्त तर नाही ना बोलून गेलो.
भिडे : हॅलो.... सोनाली आहेस ना कि ठेवलास फोन......
आवाजाने सोनाली भानावर आली तिने पटकन फोन परत कानावर लावला.
सोनाली : अम्म आ.... आहे ना काका अस कस ठेऊन देईल मी फोन....
भिडे : नाही मला वाटल तुला राग तर नाही आला ना....
सोनाली : अहो राग का येईल..... तुम्ही काही वाईट थोडी बोलत आहात.... माझ्याबद्दल.....
भिडे : अच्छा म्हणजे तुला समजल तर मी कोण बद्दल बोलत होतो ते...... मादक अप्सरा.....
परत एकदा लाजेची लहर सोनालीच्या अंगभर पसरून गेली लाजून हसत तिने मोबाईल आपल्या कपाळवर लावला.
सोनाली : आता तुम्ही म्हणता तर मान्य करावच लागेल ना.... सेक्रेटरी साहेब......
भिडे : ए काय ग सोनाली.... सेक्रेटरी साहेब नको म्हणत जाऊस ग तू .... मला नाही आवडत......
सोनाली : बर ठीक आहे..... नाही म्हणत... खुश...... बर मला सांगा बाजारात जाणार आहात का आज तुम्ही ?
भिडे : हो जाणार आहे ना.... हे काय त्याच तयारीत होतो मी.... तुला काही भाजीपाला आणायचा आहे का ???
सोनाली : हो आणायचा तर आहे .... पण आज मला पण बाजारात जावास वाटत आहे.... शिवाय इथला बाजार देखील मी अजून बघितलेला नाहीये... नेहमी तुम्ही किंवा बाबच आणून देता भाजीपाला.....
हे ऐकून भिडेच्या डोळ्यात चमक आली. म्हणजे सोनालीला आपल्या गाडीवर बसवून बाजारात नेता येईल.... या कल्पनेनीच तो हुरुळून गेला.
भिडे : अग मग त्यात काय, चल माझ्या सोबत मी घेऊन चलतो तुला आणि सगळा बाजार किराणा दुकान सगळ दाखवून देतो......
सोनाली : हो पण मग बिट्टूला सोबत घेऊन इतके फिरणे नाही होणार आपले..... एक काम करते मी आईला विचारते बिट्टूला सांभाळतेका म्हणून......
असे बोलून सोनालीने भिडेचा फोन कट केला आणि आईला फोन करून बिट्टूला सांभाळण्याबद्दल विचारणा केली. आई तर काय नातवासोबत वेळ घालवण्यासाठी कधीही तयारच होती. मग सोनालीने बिट्टूला तयार केल आणि त्याची दुधाची बाटली आणि इतर सामान एक बास्केट मध्ये भरून बिट्टूला आईच्या घरी नेऊन सोडले. आईला तिने फक्त ‘मी बाजारात जाऊन येते’ इतकेच सांगितले.
भिडे सोसायटी गेट च्या बाहेर एका वळणावर आपली बाईक घेऊन उभा होता तो सारखा वळून वळून मागे बघत होता. ‘सोनालीने सांगितले होते घरून निघाली आहे म्हणून मग अजून आली कशी नाही’ असे तो स्वतःशीच पुटपुटत होता. इतक्यात त्याला सोनाली येताना दिसली, खांद्यावरची पर्स एका हातानी सांभाळत, नेहमीसारखी आपल्या रुपाची दौलत उधळत आपल यौवन झळकावत सोनाली चालत त्याच्या जवळ आली.



FB-IMG-17154727085647219.jpg


सोनाली : अय्या काका.... हि बाईक आहे तुमच्या जवळ मला तर माहितीच नव्हत...... मला खूप आवडते हि.....
टप्पोरे डोळे मोठे करत बाईकच्या टाकीवरून हळूच एक बोट फिरवत सोनाली बोलली आज तिचा देखील मूड काही औरच दिसत होता.



download.jpg


भिडे : आहे ग.... मी जास्त वापर करत नाही पायीच फिरतो शक्यतो..... आपला व्यायाम पण होतो त्यानी..... आणि हे काय सकाळी व्हिडीओ मध्ये तर दुसरीच साडी घातली होतीस आणि आत्ता लगेच दुसरी....
सोनाली ने हळूच एक चापटी भिडेच्या खांद्यावर मारली. भिडेच्या कसरती बांध्याच्या मजबूत खांद्यावर तिच्या नाजूक हाताची चापटी वेगळेच तरंग उमटवून गेली.
सोनाली : मग काय त्याच साडीमध्ये यायचं होत का मी.... लब्बाड कुठले..... ती तर घरी घालायची साडी होती ना.....
भिडे : अच्छा अस असत का.... बर बर..... सोनाली एक सांगू का.... खूपच सुंदर दिसत आहेस या साडी आणि..... ब्लाउज मध्ये.....
सोनालीच्या स्लीवलेस ब्लाउज वरून नजर फिरवत भिडे हळूच बोलला. सोनालीला कळल भिडेची नजर कुठून कुठे फिरत आहे तशी ती थोडीशी लाजली.
सोनाली : फक्त सुंदर?..... मघाशी तर काय काय बोलत होतात....
लटका राग दाखवत सोनालीने मघाशी जिथे चापटी मारली होती तिथे आपल्या हाताच्या मुठीने नाजूक बुक्का मारला. तिच्या हातातल्या बांगड्यांनी मनमोहक निनाद केला.
भिडे : ते तर आपल्या दोघांच खाजगी संभाषण होत ना सोनाली.... इथे रोडवर थोडीच मी तुला तस बोलू शकतो.... आय मीन तुला आवडणार नाही ना मी तस बोललेल...
सोनालीच्या फिक्कट गुलाबी रंगाच्या ओठांकडे नजर फिरवत भिडे बोलला.
सोनाली : का नाही आवडणार..... आपण भले हि रोडवर आहोत पण आपल बोलन कोणी तिसरा तर ऐकत नाहीये ना.... मग मी कशाला रागवेल ... काका....
आपल्या आवाजात मादक स्वर आणत सोनाली बोलली आणि बोलता बोलता जराशी भिडेच्या जवळ सरकली. भिडे बाईकवर बसलेला होता आणि सोनाली जवळपास त्याला चिटकूनच उभी होती.
भिडे : अस असेल तर मग मला पण काही प्रोब्लेम नाहीये .... माझी मादक अप्सरा.......
सोनालीच्या स्लीव्हलेस ब्लाउज मुळे समोरून जिथे जिथे तिची उघडी स्कीन दिसेल तिथे तिथे आपली नजर फिरवत भिडे बोलला, सोनालीला देखील हे सगळ कळत होत आणि ती हे एन्जोय करत होती. भिडेच्या नजरेला अजूनच मेजवानी देण्यासाठी तिने हळूच आपला पदर जरासा बाजूला केला निट करण्याच्या बहाण्यानी. नाजूक मुलायम पोट आणि बेंबी एका क्षणासाठी दिसली भिडेला.

सोनाली : बर आता बसू कि नको गाडीवर कि इथेच उभे राहून बोलायचं आहे....... आपल्याला परत लवकर घरीसुद्धा यायचं आहे काका... मी बिट्टूला जास्त वेळ आईकडे नाही ठेऊ शकत.
भिडे : अं... ह होहो... अगदीच बसू शकतेस सोनाली... वुई आर रेडी टू गो....
स्वतःला सावरत भिडे उत्तरला तस स्माईल करत सोनाली बाईक वर बसू लागली तिने आपला एक हाथ भिडेच्या मजबूत खांद्यावर ठेवला आणि बायका बसतात तशी एका बाजूला पाय करून बसली.
सोनाली : ह्हूऊम्म्म.... काका चला आता... स्लो स्लो चला हा काका मला सवय नाहीये बाईकवर बसायची.
भिडे : घाबरू नकोस सोनाली.... पहिल्यांदाच माझ्यासोबत बाईकवर बसलेल्या मादक अप्सरेला मी पडणार नाही.... तू फक्त तुझी साडी आणि पदर सावरून बस.
असे बोलून भिडेनी बाईक सुरु केली. सोनाली भिडेचा खांदा घट्ट पकडून बसली होती. पुढच्या क्षणी बाईक रोडवर धावू लागली होती.
तसा बाजार जास्त काही दूर नव्हता सोसायटी पासून पण भिडे मुद्दाम लांबून सोनालीला घेऊन चालला होता. थोडा वेळ बाईक नीट आरामात चालत आहे हे बघून सोनाली निवांत झाली आणि तिने भिडेचा पकडलेला खांदा थोडासा सैल केला. तिच्या पकडण्यामुळे भिडेचा शर्ट चुरगाळल्या गेला होता सोनालीने हाताने त्याला नीट केले आणि अजून थोडीशी सरकून भिडेला चिटकून बसली. खांद्यावरचा हाथ आता समोर भिडेच्या मांडीवर गेला होता आणि सोनालीचा एक स्तन भिडेला आपल्या पाठीवर दबल्याचा जाणवत होता.

सोनाली : काका.... छान बाईक चालवता हा तुम्ही..... इतकी गर्दी आहे रोडवर तरी देखील आरामात जात आहोत आपण.
भिडेच्या कानाजवळ तोंड नेऊन सोनाली बोलली.
भिडे : धन्यवाद सोनाली....
सोनाली : अच्छा एक विचारायचं होत काका.... सकाळपासून तुम्ही मला सारख सारख मादक मादक म्हणता आहात पण त्याचा अर्थ काय होतो हे मला माहितीच नाही बाई.... माझ मराठी इतक चांगल नाहीये.....
भिडे : हाहाहा..... घ्या म्हणजे ज्याची तारीफ केली त्यांना कळलेच नाही अर्थ काय आहे तर...... सगळी मेहनत फुकट गेली म्हणायची मग.....
सोनाली : तस नाही हो... मला समजल तुम्हाला काय म्हणायचं आहे ते.... पण या मादक शब्दाला आजच्या भाषेत किंवा इग्लिश मध्ये काय बोलतात.....
सोनाली हे सगळ मुद्दाम करत होती.
भिडे : मादक म्हणजे आजच्या जमान्यात तुम्ही जे सेक्सी हॉट बॉम्ब असे शब्द वापरता ना तेच.... फक्त मादक हा शृंगारिक शब्द आहे......
सोनाली : अआव्व्व्व.... म्हणजे तुम्ही मला सकाळपासून सेक्सी बोलत आहात काका ??
आपले अंग अजून भिडेच्या अंगावर दाबत सोनाली बोलली. तिचा मांडीवरचा हाथ आता हळू हळू मागे पुढे होत होता.
भिडे : ह्ह्हम्म्म्म... तुझ्या आजकालच्या भाषेत सांगायचं तर हो.... आणि तू आहेसच खूउप सेक्सी सोनाली....
थोडास मागे तोंड करून भिडे बोलला. हवेनी उडणारे सोनालीचे केस कधी भिडेच्या तोंडावर तर कधी डोक्यावर लागत होते. सोनाली मधेच हातानी त्यांना सावरण्याचा प्रयत्न करत होती. रस्त्यात एखादा खड्डा किंवा स्पीडब्रेकर आल्यावर भिडे बाईकचा ब्रेक दाबायचा तेव्हा सोनाली मुद्दाम आपला स्तन अजूनच त्याच्या पाठीवर दाबायची.
भिडे : मी तुला सेक्सी म्हटलेल आवडल नाही कि काय...?
सोनाली : तस काही नाही काका..... सेक्सी, हॉट, बॉम्ब, आयटम, चिकणी etc शब्द आता कॉमन झाले आहेत रोजच्या भाषेत वापरतात सगळे.....
सोनालीच्या तोंडून हे ऐकून भिडेला जरा आश्चर्य वाटले, पण त्याचसाठी तर चांगलच होत.
कितीही दुरून जायचं म्हटलं तरी कधी ना कधी बाजार हा येणारच होता. शेवटी भिडेनी बाईक थांबवली आणि समोरचा बाजार सोनालीला दाखवला. बाईक पार्क करून दोघेही बाजारात घुसले. भिडे साठी त्याची बायको गेल्यानंतर एखाद्या बाई सोबत बाजारात येण्याची हि पहिलीच वेळ होती पण बायको सोबत त्याने भरपूर वेळा खरेदी केलेली दिसत होती कारण सोनाली सोबत देखील तो तशीच खरेदी करत होता. त्यांना न ओळखणाऱ्या व्यक्तीला विचारल्यास तो त्यांना नवरा बायकोच समजला असता अर्थातच सोनालीचे वय आणि भिडेचे वय यात खूप अंतर होते पण आजकाल अशी जोडपे पण पाहायला भेटतच असतात. भिडे खरेदी करत असताना किंवा इकडून तिकडे जाताना सोनालीच्या शरीराचा मिळेल तेव्हडा स्पर्श करून घेत होता, कधी तिच्या खांद्यावर तर कधी तिच्या पाठीवर हळूच हाथ ठेवायचा. सोनाली तर खूपच मोकळी वागत होती. एका जागेवरून दुसरीकडे जाताना ती पटकन भिडेचा हाथ आपल्या हातात घ्यायची. भिडे पासून अजिबात लांब न जाता कधी आपले स्तन भिडेच्या हातावर दाबायची तर कधी निसटता स्पर्श करायची. बराच वेळ बाजारात विविध प्रकारचे फळे, भाजीपाला आणि इतर वस्तू घेतल्यावर दोघेही हातात पिशव्या घेऊन परत बाईक जवळ आले.
भिडे : हुहुहूश्श्शय्य्य्यय..... झाला बाबा एकदाचा बाजार करून.... काय मग सोनाली कस वाटल आमचा बाजार बघून.....
सोनाली आपल्या चेहऱ्यावरचा घाम रुमालाने अलगत टिपत होती.

सोनाली : हो ग बाई झाला एकदाचा..... कित्ती गर्दी आहे ना....
भिडे : अग बाजार म्हटल्यावर गर्दी असणारच ना..... तू कधी बाजारात नाही गेली होतीस का ?
सोनाली : नाही ना .... तशी गरजच नाही पडली कधी..... गावाला भरायचा आठवडी बाजार तर त्यात बाबा आई जाऊन यायचे मी लांबून एक दोन वेळेस बघितला आहे फक्त..... आणि राजेश कडे कसला बाजार... सगळ मॉल मधल असायचं..... आणि इथे आल्यावर एकदा बाबांनी आणून दिला होता... आज तुमच्या मुले बघता आला मला बाजार..... थँक्यू सो मच काका....
सोनालीने भिडेचा हाथ आपल्या दोन्ही हातात घेऊन त्याचे आभार मानले. भर रस्त्यात सुंदर मुलगी आपला हाथ पकडून उभी आहे हा विचार करून भिडेच्या चेहऱ्यावर लाजेची छटा उमटली. ‘इट्स ओक... थँक्यू काय...’ असे लाजत हसत भिडे बोलला.
भिडे : बर मला सांग तुझ्या कडे अजून वेळ आहे कि आपण सरळ घरी जायचं आत्ता...
सोनाली : का? म्हणजे वेळ असला तर अजून कुठे जायचं आपण ?
भिडे : अग आरशात बघ.... चेहरा किती कोमेजून गेलाय गर्दी आणि गर्मीमुळे... इथे एक छान ज्यूस सेंटर आहे तिकडे गेलो असतो आपण.
भिडेनी बाजाराच्या पिशव्या गाडीच्या हँडलला लटकवल्या.
सोनाली : अम्म्म तस पाहिलं तर वेळ आहे अजून..... काही हरकत नाहीये जायला....
भिडे : बस मग जाऊया आपण.
सोनाली परत भिडेच्या मागे बसली येताना बसली होती तशीच.
ज्यूस सेंटर मध्ये गर्दी नव्हती सोनाली आणि भिडे एका टेबल वर आपापला ज्यूस पीत बाजारातल्या गमती जमती बोलत होते मधेच सोनाली खळाळून हसत होती आणि भिडेदेखील तिला साथ देत होता. ज्यूस सेंटरच्या पार्किंग मधून २-३ छपरी पोरांचे टोळके सोनालीकडे एकटक बघत होते. त्यांच्या साठी ती एकदम कडक मालच होती. तिच्या सारखी टंच मादक बाई त्यांनी कधीच पहिली नसावी असे त्यांच्या बोलण्यावरून आणि हावभावावरून वाटत होते. ती पोरे आपसामध्ये अत्यंत घाणेरड्या भाषेत शिवीगाळ करत बोलत होते.
ज्यूस पिऊन झाल्यावर भिडे आणि सोनाली टेबल वरून उठले.
सोनाली : काका... मी देते पैसे थांबा....
भिडे : ओ मॅडम.... बास हा आता... इथे मी तुमच काहीही ऐकणार नाहीये... बाजारात पण तुझ्या खरेदीचे पैसे तूच दिलेस ते मी ऐकून घेतलं पण इथे नाही हा.... एका मादक अप्सरे कडून ज्यूसचे पैसे घेण्याच पाप मी करणार नाही.....
शेवटचे वाक्य भिडेनी सोनालीच्या जवळ जाऊन हळू आवाजात म्हटले होते ते ऐकून सोनाली लाजून हसू लागली.
सोनाली : ठीक आहे.... नका करू पाप माझ्या मुळे.... तुम्ही बिल द्या मी आलेच हाथ धुवून.
भिडे बिल देण्यासाठी गेला आणि सोनाली हाथ धुण्यासाठी बेसिन कडे गेली. हाथ धुण्याचा बेसिन दुकानाच्या बाजूला एका बोळीत होता. सोनाली तिकडे पोहोचली तेव्हा पार्किंग मध्ये असणारी टवाळ मुले त्याच बोळीत उभी असलेली तिला दिसली. एक वेळ तिला वाटले जाऊ द्या कशाला हाथ धुवायचा पण मग तिच्या लक्षात आले गाडीवर बसल्यानंतर भिडेचा शर्ट किंवा पँट खराब होऊ शकतो म्हणून ती त्या मुलांकडे दुर्लक्ष करून पुढे गेली. तिला वाटले हाथ धुण्यासाठी असा कितीसा वेळ लागेल. काहीवेळा पूर्वी बघितलेली आयटेम स्वतः चालत आपल्याकडेच येत आहे हे बघून छपरी पोरे पुरती चेकाळून गेली. त्यांनी सोनालीला बेसिन कडे जाऊ दिले आणि मग नंतर तिच्या मागे उभे राहून ते तिची छेड काढू लागले.
छपरी १ : क्या मस्त माल है यार...... मा कसम इत्ता सफेद भी कोई कैसे हो सकता....
छपरी २ : हा भिडू..... अपने जैसे के हाथ लगने से भी मैल जायेगी ये तो.....
छपरी ३ : ऐसी चिकणी आयटम का नाम तो अपने को मालूम होने को मंगता हे..... क्या बोलते भाईलोग.....

तिघांनी सोनालीला पाठीमागून घेरले होते आणि तिच्या अगदी जवळ उभे राहून त्याच हे बोलन सुरु होत. सोनाली ऐकून त्या कडे दुर्लक्ष करत आपले हाथ धूत होती. हात धुवून जशी ती मागे वळली तिघांपैकी एकजण तिच्या अगदी तोंडासमोरच आला. त्यांनी कसली तरी सुपारी किंवा पान खाल्ले असावे त्याचे तोंड पूर्ण लाल दिसत होते.
छपरी ३ : क्या आयटम... अपुन के एरिया मे आयी और अपनेकु तेरा नाम भी मालूम नई.... चल जल्दी से नाम बोल.....
सोनाली : ये क्या बत्तमिजी है.... हट जाव मेरे सामनेसे... मुझे जाणा है....
छपरी १ : अरे तो हम कोनसा तेरेकू इदरीच रुक बोला...... नाम बता और निकल ले.....
तो पर्यंत एकाने सिगरेट पेटवून एक मोठा कश घेतला आणि धूर सोनालीच्या तोंडावर सोडला.
सोनालीने एक हाथ आपल्या तोंडावर ठेऊन डोळे बंद करून घेतले सिगरेटचा उग्र दर्प तिच्या नाकात घुसला तिने आटोकाट प्रयत्न केला कि हा दर्प घश्यातून आत जाऊ नये. जास्त वेळ डोळे बंद करणे देखील धोकादायक होते कोण जाने त्या तिघांपैकी कोणी तिचा हाथ धरेल. म्हणून तिने पटकन डोळे उघडले तिच्या डोळ्यापुढे मात्र वेगळाच नजारा होता.
तीन छपरी पैकी दोन पोट धरून कळवळत खाली पडलेले होते तर तिसऱ्याचे पाय हवेत लटकत होते तो जणू हवेत वर वर जात होता. सोनालीने त्याच्या मागे पाहिले तर तिला भिडे उभा असलेला दिसला. त्याने त्या छपरीच मानगूट पाठीमागून पकडून त्याला वर उचलले होते. हवेत गेल्यामुळे त्या छपरीला काहीही सुचत नव्हते तो भिडेच्या हातातून सुटण्याची धडपड करत होता. भिडेला तिथे बघून मात्र सोनालीच्या जीवात जीव आला. भिडेनी वर उचललेल्या छपरीला बाजूच्या भिंतीवर फेकले तो भिंतीवर आपटून खाली पडला.
भिडे : सोनाली तू ठीक तर आहेस ना.... या हरामखोरांनी तुला स्पर्श तर नाही ना केला....
सिगरेटच्या धुरात डोळे उघडल्यामुळे सोनालीच्या डोळ्यांतून चुरचुर होऊन पाणी निघू लागले होते. तसेच घशातून आवाज निघत नव्हता तिने डोके हलवूनच नकार दिला.
कळवळत खाली पडलेल्यांपैकी एकजण उठून उभा राहिला.
छपरी २ : साले तेरेकू मालूम नै..... किसके साथ पंगा ले राहा है.....
चटाक्क्क्क....
त्याच वाक्य पूर्ण होण्या आधीच भिडेच्या हाताची एक जबरदस्त थप्पड त्याच्या थोबाडावर आदळली त्याचा इतका मोठा आवाज झाला कि ज्यूस सेंटर मध्ये काम करणारे धावत त्या बोळीत आले. सोनाली पाठीमागून भिडेला बिलगून उभी होती तिने हळूच बाजूला होऊन बघितले. त्या छपरी चे तोंड आणि नाक दोन्ही फुटले होते आणि त्यातून रक्त वाहत होते. सोनालीने भिडेचा एक हाथ घट्ट आपल्या हातात पकडून घेतला. थप्पड खाल्लेल्या छपरीची हलत बघून इतर दोघे उठले आणि पळून गेले. उरलेल्याला ज्यूस सेंटर मधून आलेल्यांनी पकडले. ‘आप जाव साब हम इसको देख लेंगे’ असे त्यांनी सांगितल्यावर भिडे सोनालीला घेऊन बाईकवर बसला आणि तिथून निघाला. पूर्ण रस्त्यामध्ये सोनाली भिडेच्या खांद्यावर डोक ठेऊन नुसती बसलेली होती दोघांनी एकही शब्द बोलला नाही अगदी घर येईपर्यंत.
 

DeewanaHuaPagal

New Member
70
335
54
436335422-982284776641614-4760205154474189076-n.jpg

सोनाली सोसायटी मध्ये राहायला आली त्याचा आज दुसरा दिवस होता, ती बाळाला घेऊन आपल्या बाबांच्या घरी जात होती जे त्याच सोसायटी मध्ये थोड्या अंतरावर होते. काल तिचे बाबा कामानिमित्त गावाला गेले होते ते रात्री उशिरा परतले होते त्यामुळे त्यांची भेट झाली नव्हती म्हणून आज सकाळीच सोनाली त्यांच्या घरी जाऊन त्यांना भेटणार होती. बाळाला कडेवर सांभाळत सोनाली तिच्या बाबांच्या घराकडे निघाली होती. रस्त्यांनी जाणारे लोक तिच्या कडे अनोळखी नजरेनी बघत पुढे निघून जात होते. सोनालीने नॉर्मल साडी परिधान केली होती सकाळची वेळ असल्यामुळे नुकतीच अंघोळ झालेली दिसत होती. तिचे केस थोडेसे ओले असल्यामुळे हलकेच डोक्यावर बांधलेले होते. कडेवरच बाळ कधी तिच्या झुलणाऱ्या केसांच्या बटा आपल्या इवल्या मुठीत पकडण्याचा प्रयत्न करत होत तर कधी तिच्या मंगळसूत्राला पकडून तोंडात टाकण्याचा प्रयत्न करीत होत. थोडावेळ चालून गेल्यावर सोनालीला छोट्या छोट्या घरांची एक रांग दिसली त्यातीलच एका घरापुढे जाऊन ती थांबली. घरावर नावाची पाटी होती त्यावर लिहिले होते “रामचंद्र जोशी”.
चेहऱ्यावरच्या केसांच्या बटा सावरत कानामागे करून एक मोठा श्वास तिने घेतला आणि अलगद दार लोटून घरात प्रवेश केला. शांत आणि निरव वातावरणानी भरलेल्या घरात अचानक आवाज घुमू लागले. सोनालीची आई तिला बघतच आपल्या खुर्ची वरून आटोकाट प्रयत्न करून उठली. तिच्या तश्या उठण्याने स्पष्ट जाणवत होते कि तिचे गुढगे कामातून गेले आहेत. सोनालीने बघितले नेहमीप्रमाणे आईच्या हातात जपमाळ होती. आपली लाडकी लेक आणि गोंडस नातू बघून आईची स्वारी भलतीच खुश झाली होती आणि आज तिच्या घश्यातून नेहमीपेक्षा वरच्या पट्टीचा आवाज निघत होता.
आई : आलीस का बाई माझी..... ये ग पोरी कित्ती कित्ती वाट पाहत होते बघ.....
आईनी सोनालीला काहीही बोलण्याची संधी न देता घट्ट मिठी मारली. आईनी सोनालीच्या गोऱ्या गुलाबी चेहऱ्यावरून हाथ फिरवत तिचे मुके घेतले आणि लगेच मोर्चा नातवंडाकडे वळवला. दोन्ही हातानी बाळाचा चेहरा गोंजारून तिने आपल्या डोक्यावर कडा कडा बोटे मोडली. बाळ मात्र नवीन चेहऱ्याकडे डोळे मोठे करून आणि तोंड उघडून नुसते बघत होते. सोनालीने बाळाला आईच्या कडेवर दिले. आई बाळाला घेऊन लाडीगोडी लाऊ लागली ‘बिट्टू बाळा..... ए बिट्टू बाळा मी तुझी आजी आहे बरका आजीला गोड गोड पापा दे बर बाळा......’ आजी आणि नातवाचा कौतुक सोहळा सुरु झाला होता. आई बाळाला घेऊन हॉल मध्ये सगळीकडे फिरत होती त्याच्याशी गप्पा मारत होती. सोनालीची नजर मात्र संपूर्ण घरभर भिरभिर करत फिरत होती जणू काही जे तिला बघायचं होत ते तिला अजूनही दिसलं नव्हत. शेवटी न राहवून तिने आईला विचारलं,
सोनाली : आई..... बाबा कुठे दिसत नाहीयेत ..... काल आलेत ना गावावरून? आराम करत आहेत कि काय खोलीमध्ये??
आई : अग कसला आराम आणि कसला काय..... त्याचं नेहमीच चालू आहे सकाळपासून.... दुसर काही सुचत का म्हाताऱ्याला..... येतील आता इतक्यात वेळ झालीच आहे......
आईने असे बोलल्यावर सोनालीच्या चेहऱ्यावर रागाच्या काही छटा उमटल्या पण ती काहीच बोलली नाही. बाबा नजरेला दिसले नाहीत म्हणून ती काहीशी उदास झाली होती.
जरा वेळ इकडे तिकडे केल्यावर आतल्या खोलीतून तिला कसला तरी अस्पष्ट आवाज ऐकू आला. खूप वर्षांनी जरी ऐकत होती तरी ती या आवाजाला अजिबात विसरली नव्हती. एक गोड शिरशिरी तिच्या अंगातून वाहून गेली. तिने आवाजाच्या दिशेनी मान वळवून बघितले, एक आकृती आतल्या खोलीतून हातात काहीतरी घेऊन बाहेरच्या दिशेनी येताना दिसत होती. येता येता काहीतरी मंत्र जाप पुटपुटल्या जात होता त्याचाच आवाज मघाशी सोनालीला आला होता. काही वेळातच ती आकृती आतल्या खोलीतून निघून हॉल च्या मध्ये उभी होती.
कंबरेभोवती धोतर आणि वरती फक्त एक पंचा पाठीवरून समोर घेतलेला ज्याने जेमतेम अंग झाकले जात होते. समोरून उघडेबंब थोडेसे फुगलेले पोट आणि त्यावर पसरलेले पांढऱ्या काळ्या केसांचे जाळे, मोठी खोलगट बेंबी दाढी मिशी नसलेला रापलेला जाडा भरडा चेहरा आणि एका हातात तांब्या आणि दुसऱ्या हातात कुठल्यातरी झाडाची पाने. तोंडातून अस्पष्ट असे काहीतरी मंत्र उच्चारने सुरूच होते आणि मधेच झाडाची पणे तांब्यात बुडवून ते पाणी घरात सगळीकडे उडविले जात होते. आपल्या बाबांचा हा अवतार सोनाली कित्ती तरी वर्ष नित्यनियमानी बघत आलेली होती पण आज बाबांना बघून तिच्या डोळ्यात वेगळीच चमक आली होती. बाबा मंत्र म्हणतच तिच्या कडे डोळे रोखून बघत होते आणि जशी दोघांची नजर एकमेकांत गुंतली सोनालीच्या अंगावारुन आणखी एक काटा सरसरून गेला. लाजेची गुलाबी लालिमा तिच्या गोऱ्या गोबऱ्या गालांवर पसरली बसलेल्या जागेवरून ती हलकेच उठली पण काहीही न बोलता आपोआपच तिची नजर खाली झाली ती स्वताच्याच पायाकडे बघत उभी राहिली. बाबा अजूनही मंत्र म्हणत हसत बाळाकडे बघत होते. बाळ बाबांच्या चेहऱ्याला ओळखत असावे करण त्यांना बघतच त्याची सुद्धा कळी कमालीची खुलली. हाथवारे करत बिट्टू बाबांकडे बघत खदखदून हसू लागला. बाबांनी झाडाची पाने तांब्यामध्ये बुडवून बाळाच्या अंगावर झटकले अंगावर पाणी पडल्यानी बाळ अजूनच खुश होऊन हसू लागले.
बाबांनी सोनाली कडे बघितले तसे ती हळूच पुढे झाली आणि वाकून त्यांच्या पायाला स्पर्श करून तिने आशीर्वाद घेतला.


441275623-1462951031294274-895719304515927694-n.jpg

आशीर्वादाच्या रुपात बाबांनी परत झाडाची पणे तांब्यामध्ये बुडवून पाणी सोनीच्या अंगावर झटकले आणि काहीतरी मंत्र पुटपुटला. थंडगार पाणी उघड्या पाठीवर स्पर्श होताच पुन्हा एकदा अंगभर शहारा सोनालीने अनुभवला. तिच्या अंगावर उभारलेले काटे लांबून तिच्या बाबानादेखील दिसले असावेत.
बाबांनी हळूच हातातले सामान एका टेबल वर ठेवले आणि आपले दोन्ही हाथ पसरून सोनालीला आपल्या मिठी मध्ये येण्याचे आमंत्रण दिले. सोनाली एका क्षणाचाही विलंब न करता सरसरत पुढे झाली आणि बाबांच्या मिठीमध्ये सामाऊन गेली. आई बाळाला घेऊन घराच्या अंगातील झाडावरचे चिऊ काऊ दाखवण्यात दंग झाली होती. इकडे सोनालीचा गाल आपल्या बाबांच्या छातीवर टेकला होता आणि बाबांनी तिला अलगद आपल्या बाहुपाशात जकडून घेतले होते. बाबांचा एक हाथ सोनालीच्या पाठीवर आणि दुसरा तिच्या डोक्यावरून प्रेमानी फिरत होता.
सोनाली : कित्ती दिवस वाट पाहायला लावलीत बाबा मला......
किंचित बारीक आवाजात सोनाली बोलली, पण तिने आपला चेहरा वर केला नव्हता. बाबांचा धीर गंभीर आवाज तिच्या कानावर आला.
बाबा: हो ग पोरी..... वेळ तर लागलाच.... पण सगळ जमवून आणायचं म्हटलं तर वेळ लागणारच ना, आणि बघ ना सगळ अगदी आपण ठरवल होत तसच घडत आहे कि नाही..... आलीस ना तू शेवटी बाबांच्या मिठीमध्ये......
सोनालीनी झटकन मान वर करून बाबांच्या डोळ्यात डोळे घालून बघितले.
सोनाली : हो.... बाबा.... अगदी तुम्ही ठरवल होत अगदी तसच झाल..... पण....
बाबा : अग आता पण नाही न बिन नाही...... सगळ ठीक झालंय ना.... आणि पुढे पण सगळ ठीकच होईल... मी आहे ना....तू अजिबात काळजी नको करूस माझी राणी.......
बाबांच्या नशिल्या डोळयांत सोनाली पुरती डुबून गेल्यासारखी बघत होती. तिचे गुलाबी ओठ विलग होऊन थरथरत होते आणि बाबांच्या ओठांपासून काहीच अंतरावर होते. बाबांच्या तोंडातून निघणारी गरम हवा तिला आपल्या चेहऱ्यावर जाणवत होती. बाबांचा हाथ सोनालीच्या पाठीवर हळुवारपणे फिरत होता, आज सोनालीने स्लीव्हलेस ब्लाउज घातले नव्हते त्यामुळे तिची पाठ पूर्ण मोकळी नव्हती तरीपण जितका भाग ब्लाउज मध्ये झाकलेला नव्हता त्या भागावर बाबांची बोटे अलगत फिरू लागली होती. दोघांची मिठी अजूनच घट्ट झाली डोळ्यात गुलाबी छटा तरंगू लागली. सोनालीचा गोरागुलाबी चेहरा लालबुंद झाला होता. दोघांच्या ओठांमधील अंतर कमी होऊन ते जुळणारच होते....... इतक्यात आई बाळाला घेऊन घरात येत असल्याचा आभास त्यांना झाला. बाबांनी हळूच मिठी सैल केली सोनाली सुद्धा भानावर आल्यासारखी हळूच बाजूला सरकून उभी राहिली.


FB-IMG-17161632971558362.jpg

बाबा : अले अले अले माझ बच्चू...... इकले या आजोबा च्या कडेवर आजोबा गोड गोड पप्पी देणार लाडोबा ला......
आई जशी बाळाला घेऊन घरात आली तसे बाबा बोलले आणि त्यांनी बिट्टूला आजीकडून स्वतःकडे घेतले. आईनी जराश्या नाराजीनेच बाळाला त्यांच्या कडे सोपवले आणि स्वतः बेडवर बसण्यासाठी वळली. बाळाला कडेवर घेताच बाबांनी सोनाली कडे तिरक्या नजरेनी बघत आपले जडे भरडे ओठ बाळाच्या कोमल गुलाबी गालावर हळूच टेकवले. ओठ टेकल्या टेकल्या आपली आणि सोनालीची नजरा नजर होईल याची त्यांनी पुरेपूर काळजी घेतली. सोनाली परत एकदा लाजून चूर झाली आणि पदराला बोटांनी गुंडाळत गालातल्या गालात हसत खाली पाहू लागली. आई बस्ल्यासाठी वळली असल्यामुळे तिची या दृश्याकडे पाठ झाली होती. बाळाच्या गालावर पप्पी करून झाल्यावर बाबांनी लगेच ओठ गोल करून एक पप्पी हवेत सोनालीच्या दिशेने देखील फेकली. परत सोनालीचा चेहरा लाजेनी लाल झाला यावेळी लाजून खाली बघताना तिने आपल्या कपाळावर हाथ मारून घेतला.
एव्हाना आई आपल्या जागेवर बसून सेटल झाली होती.
आई : आहो....... द्या आता माझ्या नातवाला माझ्या कडे..... आणि काही चहा पाण्याच बघा तुम्ही. सोना नाश्ता करून नसेल आली हो ना ग ?
आईच्या प्रश्नांनी बाबा आणि सोनालीची जणू तंद्री भंग पावली.
बाबा: आ..... होहो.... मी करतो चहा.... सोनाली बेटा तू बस इथे आई जवळ.
सोनाली : न...नको नको बाबा.... तुम्ही कशाला करता मी करते ना चहा तुम्ही बसा नातवासोबत..... कित्ती दिवसांनतर भेट झाली तुमची.... बसा तुम्ही.
बाबांकडे चोरट्या नजरेनी बघत सोनाली उठली हळूच तिने तिचा पदर कमरेला खोचला. हे करत असताना तीच गोरपान नितळ अगदी किंचित थुलथुलीत झालेलं लुशलुशीत पोट बाबांच्या नजरेतून सुटल नाही.


440425795-3531179967102609-713038279632626380-n.jpg

सोनाली किचन मध्ये जाऊन चहा बनवण्याच्या तयारीला लागली. हे घर तस तिच्यासाठी नवीनच होत करण ती ज्या घरात जन्मली लहानची मोठी झाली आणि तीच लग्न ज्या घरातून झाल होत ते घर दुसरे होते. या घरात तिचे आई बाबा काही महिन्यांपूर्वीच आले होते. किचन मध्ये येऊन सोनालीची नजर भिरभिर सगळीकडे फिरत होती फ्रीज मधून तिने दुध काढून ठेवले आणि गॅस सुरु करून दुध तापायला ठेवले मग ती शोधा शोध करू लागली साखर आणि चहा पत्तीची, पण तिला ते सापडतच नव्हते. किचनच्या आत चाललेली लेकीची धडपड बाबांना कोण जाने कशी कळली.
बाबा : मी जरा बघतो सोनाला काही मदत लागते का.....नाही... साखर पत्ती कुठे ठेवलं आहे तिला सापडणार नाही ना म्हणून म्हटलं बाकी काही नाही.....
बाबांचं बोलन ऐकून न ऐकल्या सारख करत आई बिट्टू बरोबर खेळण्यात दंग झाली. बाबा हळूच आपल्या जागेवरून उठून किचन मध्ये गेले. किचन ओट्याजवळ उभी असलेल्या सोनालीला पाठमोरी बघत बाबा काही वेळ दाराजवळच उभे राहिले. आपल्या लाडक्या मुलीच पाठीमागून दिसणार सौंदर्या ते बघत होते, हळूच त्यांची पाऊले पुढे सरकली. आपल्या मागे कुणीतरी आहे आणि ते कोण असू शकत याची पुरेपूर कल्पना सोनालीला आधीच होती. तिने हळूच मागे वळून बाबांना बघितले आणि आपल्या दातांमध्ये एक बोट चावून लाजून हसत पुन्हा तोंड समोर वळवले. बाबा सोनालीच्या मागे अगदी जवळ जाऊन उभे राहिले.
बाबा : काय ग माझी छकुली...... सापडतंय का सगळ...... नवीन आहे ना तुझ्यासाठी सुध्दा.....

बाबांच्या अंगाचा स्पर्श आपल्या शरीराच्या मागच्या बाजूला झालेला सोनालीला समजले एका वेगळ्याच अनुभूतीचा अनुभव तीला होऊ लागला होता. तिच्या तोंडातून शब्द सुद्धा निघत नव्हते.
बाबा : हे बघ.... ह्या डाव्या कप्प्यात ठेवले आहेत साखर आणि पत्तीचे डब्बे....
किंचित समोर वाकून बाबांनी आपले सुटलेले पोट सोनालीच्या पाठीला चिकटवले, आणि एक कप्पा उघडा करून तिला दाखवला. आपल्या पाठीवर आणि कंबरेवर बाबांच्या शरीराचा स्पर्श झाल्या झाल्या सोनालीच्या अंगातून सरसरून काटा आला. तिने आपले डोळे गच्च बंद करून घेतले काही क्षणा साठी.
बाबा : सोना..... काय झाल ग.... रागावलीस कि काय माझ्यावर राणी.....
बाबा हळूच सोनालीच्या कानाजवळ तोंड नेऊन बोलले हलक्या आवाजात. सोनालीने हळूच डोळे उघडून नकारार्थी डोके हलवले.
बाबा : अग मग बोलत का नाहीस.... बघत देखील नाही माझ्या कडे, मी तुझ्या घरी भेटायला यायचो तेव्हा तर.....
सोनाली : तेव्हा ते माझ घर असायचं ना बाबा...... इथे सगळ नवीन नवीन आहे ना म्हणून थोडस..... आणि मी तुमच्यावर रागवीन अस कधी होईल का......
सोनालीच्या तोंडून नाजूक आवाज ऐकून बाबा खुश झाले. त्यांनी हळूच सोनालीच्या अंगा भोवती आपले हाथ लपेटून तिला मिठी मारली. सोनालीच्या तोंडून हलकाच “आअह्ह्ह” असा सुस्कारा निघाला. बाबांनी लगेच तिला आपल्याकडे वळवली आणि आपल्या दोन्ही हाथा मध्ये तिचा चेहरा अलगद घेतला. दोघांच्या नजरा एकमेकांत गुंतून गेल्या आणि या वेळी क्षणाचाही विलंब न लावता दोघांचे ओठ एकमेकांत गुंतून गेले.


Pehredaar-S3-Episode-5-primeplay-1-1.gif
Jabardast. Ata B**p-M***i kathe madhe Marathi bhashechi pan entry zali ahe. Wow dream purn hot ahe. B**p-B**i jodi aata fulat ahe. Ashesh sanskar ghado. Wah.
 

rajeev13

Well-Known Member
2,130
2,798
159
मैंने इस कहानी के कुछ अंश Google Translate की सहायता से हिंदी में पढ़े है, बहुत मज़ा आया। :love3:

क्या ये कहानी आप हिंदी में प्रारम्भ कर सकते है शायद इससे आपको ज्यादा पाठक मिले ! :wink:
 
  • Like
Reactions: Zoomboom8
Top