Adultery ಪಾಂಡುಹಳ್ಳಿಯ ಪುಂಡರು ಭಾಗ ೧
- Thread starter prithviraj0
- Start date
- 91,342
ಮುಂದಿನ ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಸರಿತಾ ರಮ್ಯಾ ಯಾರು ಅಂತ ಗೌಪ್ಯವಾಗಿ ಹುಡುಕೋ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಾಳಾದರೂ ಅವಳಿಗೆ ಏನೂ ವಿಷಯ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಅವಳು ಮತ್ತೆ ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಾ ‘ನಾನು ಹೇಗಾದರೂ ಮಾಡಿ ಆ ಹುಡುಗಿನ ಕಾಪಾಡಬೇಕು. ಈ ರಮ್ಯಾ ಹುಡುಗಿನ ಹುಡುಕೋದು ಕಷ್ಟ. ಬೇರೆ ಏನಾದ್ರೂ ಉಪಾಯ ಮಾಡಬೇಕು’. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಏನೋ ನೆನಪಾದವಳಂತೆ ತರಕಾರಿ ಚೀಲ ಹಿಡಿದು ಸಂತೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ.
ಅವಳು ಬೇಕಂತ ಕರೀಂ ಅಂಗಡಿಯ ಮುಂದೆ ಓಡಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಆದ್ರೆ ಕರೀಂ ನೋಡಿಯೂ ನೋಡದಂತೆ ಇರೋದು ನೋಡಿ. ‘ ಇದು ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಬರಲ್ಲ ಅನ್ಸತ್ತೆ’ ಅನ್ಕೊಂಡು ಮನೆಗೆ ಹೋಗೋ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ. ಅಡ್ಡ ಬಂದ ಕರೀಂ “ಏನೇ ಜಂಭದ ಕೋಳಿ, ಒಳ್ಳೆ ಮಿಂಡನನ್ನೆ ಹಿಡಿದಿದ್ದಿಯ. ನಿನ್ನ ಅಹಂಕಾರ ನೋಡಿ, ಗಂಡನ ಮೇಲೆ ಇರೋ ನಂಬಿಕೆ ಅನ್ಕೊಂಡೆ. ಆದ್ರೆ ಮಿಂಡನ ಮೇಲಿನ ನಂಬಿಕೆ ಅಂತ ಮೊನ್ನೆ ಗೊತ್ತಾಯಿತು”.
ಸರಿತಾ ಏನೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದವಳಂತೆ “ನೀನು ಏನು ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ದೀಯ ಅಂತ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಸುಮ್ನೆ ದಾರಿ ಬಿಡು, ಇಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ…”. ಕರೀಂ “ಇಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಏನು ಮಾಡ್ತಿಯೇ ಚಿನಾಲಿ” ಅಂತ ಅವಳ ಕೈ ಹಿಡಿತಾನೆ “ನಾನು ನೋಡಿಲ್ವಾ ನಿನ್ ಸುಳೆ ಅವತಾರನಾ. ಮರ್ಯಾದಿ ಬಿಟ್ಟು ರೋಡಲ್ಲಿ ಕೆಯ್ಯಿಸಿಕೊಂಡ್ಯಲ್ಲೇ. ನಿನಗೆ ಏನೇ ಮರ್ಯಾದಿ. ಬಾ ನಂಗೂ ಸುಖ ಕೊಡು. ಅವನಷ್ಟೇ ದುಡ್ಡು ನಾನು ಕೊಡ್ತೀನಿ”.
ಸರಿತಾ ಈ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ಬರುತ್ತದೆ. ಕರೀಂ “ಈ ನಾಟಕ ಎಲ್ಲಾ ನಿನ್ನ ಗಂಡನ ಮುಂದೆ ಇಟ್ಕೋ. ನಾನು ಹೇಳ್ದಂಗೆ ಕೇಳಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಈ ವಿಷಯ ನಿನ್ನ ಗಂಡನಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಗತ್ತೆ”.
ಸರಿತಾ ಅಳುತ್ತಾ “ಹೇಳು, ನನ್ನ ಗಂಡ ನನ್ನ ಸಾಯಿಸಲಿ. ಅವಾಗಾದ್ರೂ ನನಗೆ ನೆಮ್ಮದಿ ಸಿಗತ್ತೆ ಅನ್ಸತ್ತೆ. ಹೀಗೆ ಹೆದರಿ ಹೆದರಿ ಬದುಕೋದಕ್ಕಿಂತ ಅದೇ ಎಷ್ಟೋ ಮೇಲು. ಅವಾಗ ಅವನು blackmail ಮಾಡಿದ. ಇವತ್ತು ನೀನು. ನಾಳೆ ಇನ್ಯಾವನೋ”. ಕರೀಂ “ಏನೇ, ನಾಟಕ ಆಡ್ತಿದ್ದೀಯಾ? ನನ್ ಹತ್ರ ಇವೆಲ್ಲ ನಡಿಯಲ್ಲಿ. ನಿನ್ನಂಥ ಊಸರವಳ್ಳಿ ಎಷ್ಟು ನೋಡಿಲ್ಲ”.
ಸರಿತಾ “ನಾನು ಅವನ ಸೂಳೆನೇ ಆಗಿದ್ರೆ ನಿನ್ನ ಯಾವತ್ತೂ ಮುಗಿಸಿಬಿಡು ಅಂತಿದ್ದೆ. ಅವನು ನನ್ನ ಹೆದರಿಸಿ ಬೆದರಿಸಿ ಇಟ್ಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ ಅಷ್ಟೇ”. ಕರೀಂ ಕೂಡ ಅದನ್ನ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾನೆ ‘ಇವಳು ಹೇಳೋದು ನಿಜ ಇರಬಹುದು, ಅವತ್ತು ಅವನೂ ಇವಳನ್ನ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಎಳೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದ’.
ಕರೀಂ “ಅದು ನಿನ್ನ ಕರ್ಮ ನಾನೇನು ಮಾಡ್ಲಿ”. ಸರಿತಾ “ನೀನು ನನ್ನ ಹೀಗೆ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಎಳೆದಾಡೋದು ಅವನ ಕಡೆಯವರು ನೋಡಿದ್ರೆ ನಿನ್ನೂ, ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ನನ್ನೂ ಕೊಂದು ಹಾಕ್ತಾನೆ ಅವ್ನು”. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಕೈ ಬಿಟ್ಟ ಕರೀಂ “ಹೆದರಿಸ್ತಾ ಇದ್ದೀಯ? ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಹೆದರೋ ಗಂಡೇ ಅಲ್ಲ ನಾನು”. ಸರಿತಾ “ನೋಡಿದ್ನಲ್ಲ ನಿನ್ ಗಂಡಸ್ತನ ಈಗಲೇ. ಅವನ ಹೆಸರು ಕೇಳಿ ಹಿಡಿದ ಕೈ ಬಿಟ್ಯಲ್ಲಾ”.
ಇದನ್ನ ಕೇಳಿ ಕೋಪದಿಂದ ಸೀದಾ ಅವಳ ಮೊಲೆಗೆ ಕೈ ಹಾಕಿದ ಕರೀಂ “ಡಗರ್ ಮುಂಡೆ, ನನ್ನ ಗಂಡಸ್ತನ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಮಾತಾಡಿದ್ರೆ ಇಲ್ಲೇ ಕೆಯ್ದುಬಿಡ್ತೀನಿ”.
“ಅಂದ್ರೆ ಸುರೇಶನ ಬಗ್ಗೆ ಭಯ ಇಲ್ಲ ಅನ್ನು” ಸರಿತಾ ಮಾದಕ ನೋಟ ಬೀರುತ್ತಾಳೆ. ಕರೀಂ “ಆ ಸುರೇಶನಿಗೂ ಹೆದರಲ್ಲ, ಅವನ ಅಪ್ಪನಿಗೂ ಹೆದರಲ್ಲ”.
ಸರಿತಾ “ಹಾಗಾದ್ರೆ ನಿನಗೆ ಒಂದು ಕೆಲಸ ಕೊಡ್ತೀನಿ. ಮುಗಿಸಿದರೆ ನಿಂಗೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ದುಡ್ಡು ಕೊಡ್ತೀನಿ”. ಕರೀಂ “ಏನದು?”. ಸರಿತಾ “ಸುರೇಶನ ಹತ್ರ ನನ್ನ ಬೆತ್ತಲೆ ಫೋಟೋ ಇದೆ. ಅದನ್ನು ಇಟ್ಕೊಂಡೇ ಅವನು ನನ್ನ blackmail ಮಾಡ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅದನ್ನ ನೀನು ನನಗೆ ತಂದು ಕೊಟ್ಟರೆ ನಿನಗೆ ಕೇಳಿದಷ್ಟು ದುಡ್ಡು ಕೊಡ್ತೀನಿ”.
ಕರೀಂ “ ನಿನ್ನ ಬೆತ್ತಲೆ ಫೋಟೋ ಅವನ ಹತ್ರ ಹೇಗೆ ಹೋಯ್ತು?”. ಸರಿತಾ “ಅವನು ನನ್ನ ಗಂಡನ ಮೇಲಿನ ಕೋಪಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಶೀಲ ಹಾಳು ಮಾಡಿ ನನ್ನ ಬೆತ್ತಲೆ ಫೋಟೋ ತಕೊಂಡ. ಈಗ ಅವನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಅದನ್ನ ನನ್ನ ಗಂಡನಿಗೂ, ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಗೂ ಹಾಕ್ತೀನಿ ಅಂತ ಹೆದರಿಸ್ತಾ ಇದ್ದಾನೆ. ನೀನು ಇಷ್ಟು ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರೆ ಸಾಕು. ಅದಕ್ಕೆ ನಿಂಗೆ ಏನು ಸಹಾಯ ಬೇಕೋ ಕೇಳು ಮಾಡ್ತೀನಿ”.
ಕರೀಂ ಇವಳ ಮಾತು ಎಷ್ಟು ನಿಜ ಅಂತ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು “ಹಾಗಾದ್ರೆ ಈಗ ನಿನ್ನ ರವಿಕೆ ಬಿಚ್ಚು ನೋಡೋಣ”. ಸರಿತಾ “ ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದು ಫೋಟೋ ತಂದು ಕೊಡಕ್ಕೆ ಏನು ಬೇಕೋ ಮಾಡ್ತೀನಿ ಅಂತ”. ಅವಳ ಮಾತಿಗೆ ಗಮನ ಕೊಡದೆ ಅವಳನ್ನ ಪಕ್ಕದ ಪೊದೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದ ಕರೀಂ “ ಮೊದಲು ನಿನ್ನ ರವಿಕೆ ಬಿಚ್ಚು. ಆಮೇಲೆ ನನ್ನ ಬೇಡಿಕೋ, ಅವಾಗ ನಿನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲೋ ಬೇಡ್ವೋ ಅಂತ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡ್ತೀನಿ. ನೋಡು ಆ ಸುರೇಶನ ಎದುರು ಹೋಗಿ ನಿಲ್ಲೋ ಗಂಡು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ ನನ್ನ ಬಿಟ್ರೆ. ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ರೋಡಲ್ಲಿ ಶೋ ಕೊಡೋದು ನಿಂಗೇನು ಹೊಸತಲ್ಲ ತಾನೆ” ಅಂತ ನಗುತ್ತಾನೆ.
ಸರಿತಾ ಕೋಪದಿಂದ ಅವಳ ರವಿಕೆಗೆ ಕೈ ಹಾಕಿ ರವಿಕೆ ಬಿಚ್ಚಿ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಇಟ್ಟು “ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಫೋಟೋ ವಾಪಾಸ್ ತಕೊಂಡು ಬಾ”. ಕರೀಂ “ಯಾಕೋ ನನಗೆ ನಿನ್ನ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳೋ ರೀತಿ ಅಷ್ಟು ಇಷ್ಟ ಆಗಲಿಲ್ಲ”.
ಸರಿತಾ ಕೈ ಮುಗಿದು “ಪ್ಲೀಸ್, ನನ್ನ ಫೋಟೋ ನನಗೆ ವಾಪಸ್ ತಂದು ಕೊಡಿ. ನಿಮಗೆ ಪುಣ್ಯ ಬರತ್ತೆ”. ಕರೀಂ “ಹ್ಮ್ಮ್, ಇನ್ನೂ ಏನೂ ಕಮ್ಮಿ ಇದೆ. ಇರು” ಅಂತ ಅವಳ ಸೀರೆ ಬಿಚ್ಚಿ ಅವಳ ಮುಂದೆ ಹೊದಿಸುತ್ತಾನೆ.
“ಈಗ ಇದರ ಮೇಲೆ ಮಂಡಿ ಊರಿ ಕೈ ಮುಗಿದು ಬೆಡ್ಕೋ. ಕರೀಂ ಅವರೇ ಫೋಟೋ ತಂದುಕೊಂಡು ಬೇಕಾದ್ರೆ ನಿಮ್ಮ ತುಣ್ಣೆ ಚೀಪ್ತಿನಿ ಅಂತ ಹೇಳು” ಅಂತ ಹೇಳಿ ನಗುತ್ತಾನೆ.
ಸರಿತಾ ಹಲ್ಲು ಕಡಿಯುತ್ತಾ ‘ಬೆವರ್ಸಿ ನನ್ ಮಗ, ನನ್ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸು, ನಿನ್ ಬೀಜ ಹಿಸುಕಿ ಸಾಯಿಸ್ತೀನಿ’ ಅಂದುಕೊಂಡು ಹೊದಿಸಿದ ಸೀರೆ ಮೇಲೆ ಮಂಡಿ ಊರಿ ಕೈ ಮುಗಿದು “ಕರೀಂ ಅವರೇ ನೀವು ನನ್ನ ಬೆತ್ತಲೆ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನ ತಂದು ಕೊಟ್ಟರೆ ನಿಮ್ ತುಣ್ಣೆ ಚೀಪಿ ಋಣ ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ತೀನಿ”.
ಕರೀಂ ಜೋರಾಗಿ ನಗುತ್ತಾ “ನಾಚಿಕೆ ಆಗಲ್ವೇನೆ ಸುಳೆ ಮುಂಡೆ ಹೇಗೆಲ್ಲ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳೋಕೆ. ಆದ್ರೂ ಈಗ ನಂಬಿಕೆ ಬಂತು. ನೀನು ಆ ಫೋಟೋ ವಾಪಾಸ್ ತಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಏನಾದ್ರೂ ಮಾಡ್ತೀಯ ಅಂತ”.
ಕರೀಂ ಅವಳ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಅವಳ ಎರಡು ಮೊಲೆ ತೊಟ್ಟು ಹಿಡಿದು ಅವಳನ್ನ ಮೆಲ್ಲನೆ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತುತ್ತಾನೆ. ಸರಿತಾ ನೋವಿನಿಂದ “ಆಹ್ ಅಮ್ಮ… ಬಿಡೋ, ನೋವ್ತಿದೆ. ಬಿಡೋ ನನ್ ಮೊಲೆ”.
ಕರೀಂ ಅವಳ ಮೊಲೆಗೆ ಬಾಯಿ ಹಾಕಿ ಚೀಪುತ್ತಾ “ಈಗ ಗೊತ್ತಾಗಿದೆ ಆ ಸುರೇಶ ನಿನ್ನ ಯಾಕೆ ಇಟ್ಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ ಅಂತ. ಎಂತಾ ಮೊಲೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದೀಯೇ ಚಿನಾಲಿ. ಆಹ್.. ಆಹ್.. ಇಷ್ಟು ಮೃದುವಾಗಿದೆ” ಅಂತ ಅದನ್ನ ಮೃದುವಾಗಿ ಹಿಂಡುತ್ತಾ ಚೀಪುತ್ತಾನೆ.
ಸರಿತಾ “ಹ್ಮ್ಮ್ ಆಹ್.. ಆಹ್.., ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಮಾಡಿದೆ ತಾನೇ. ಆಹ್ ಅಮ್ಮಾ, ಈಗಲಾದರೂ ನನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡು”. ಕರೀಂ “ಮಾಡ್ತೀನಿ ಕಣೇ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡ್ತೀನಿ.ನಿನ್ನ ಫೋಟೋ ನಾನ್ ತಂದುಕೊಡ್ತೀನಿ”.
ಅವನಿಂದ ಮೊಲೆ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡ ಸರಿತಾ ಮೊಲೆ ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಅವಳ ರವಿಕೆ ಹುಡುಕಿ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಕರೀಂ “ಅವಾಗವಾಗ ಅಂಗಡಿ ಕಡೆ ಬರ್ತಿರು. ನಂಗೂ ಹಾಲು ಕುಡಿಬೇಕು ಅನ್ನಿಸಿದಾಗ ಕರೀತೀನಿ”.
ಸರಿತಾ “ಮೊದಲು ನನ್ನ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಕೊಡು” ಅಂತ ಕೋಪ ತೋರಿಸುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಡುತ್ತಾಳೆ.
ಕರೀಂ ಮನದಲ್ಲೇ ‘ಮೊದಲು ನಾನು ಅವನನ್ನ ಮುಗಿಸಿ ಆಮೇಲೆ ಅದೇ ಫೋಟೋಗಳು ಇಟ್ಕೊಂಡು ನಿನ್ನ ಕೆಯ್ತೀನಿ. ಅದಕ್ಕೆ ನಿನ್ ಸಹಾಯ ಬೇಕು ಕಣೇ ಪೊಲೀಸ್ ಹೆಂಡ್ತಿ’.
ಇತ್ತ ಕಬ್ಬಿನ ಗದ್ದೆ ಒಳಗೆ ಒಬ್ಬಳು ನಾಯಿಯಂತೆ ಬಗ್ಗಿದ್ದರೆ. ಹಿಂದೆ ಇಂದ ಒಬ್ಬ ಅವಳ ಸೀರೆ ಎತ್ತಿ, ಅವಳ ಕಾಚ ಇಳಿಸಿ ತುಲು ಕೆಯ್ಯುತ್ತಾ “ಏನೇ ಕುಸುಮ, ನಿನ್ನ ತುಲು ಇವತ್ತು ಇಷ್ಟು ಸುಖ ಕೊಡ್ತಿದೆ. ಯಾಕೆ ನಿನ್ನ ಗಂಡ ನಿನ್ನ ಸರಿಯಾಗಿ ಕೆಯ್ತಿಲ್ವ”. ಕುಸುಮ “ಗೌಡ್ರೆ ಹಾಗೆಲ್ಲ ಹೇಳ್ಬೇಡಿ, ನನ್ನ ಗಂಡ ಒಳ್ಳೆಯವನು, ಆಹ್ ಹ್ಮ್ಮ್ ಆಹ್”. ಗೌಡ “ನಿನ್ನಂತ ಸುಂದರಿ ಕೆಯ್ಯಲಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಅವನೆಂಥಾ ಗಂಡಸೇ” ಅನ್ನುತ್ತಾ ಕೆಳಗೆ ಜೋತಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳ ಮೊಲೆ ರವಿಕೆ ಮೇಲಿಂದ ಹಿಡಿದು ಹಿಸುಕುತ್ತಾ “ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ನಿನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ನನ್ನ ತುಣ್ಣೆಗೆ ಸಮಾಧಾನನೇ ಇರಲ್ಲ ಕಣೇ.” ಅನ್ನುತ್ತಾ ಅವಳ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಮುತ್ತು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ.
“ಗೌಡ್ರೆ ಸಾಲದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡ್ತೀನಿ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ರಿ”. ಗೌಡ “ಮಾತಾಡ್ತಿದ್ದಿವಲ್ಲ, ಇನ್ನೂ ತುಂಬಾ ಇದೆ ಮಾತಾಡೋದು” ಅನ್ನುತ್ತಾ ಅವಳ ತಿಕಕ್ಕೆ ಬಾರಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಗೌಡ ಎದ್ದು ನಿಂತು ಅವಳ ತೊಡೆಯ ತನಕ ಇಳಿದ ಕಾಚದ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಟ್ಟು “ತಿಕ ಎತ್ತೆ ಕುಸುಮ. ಕಾಚ ಬಿಚ್ಚು, ಈ ಕಾಚ ಏನಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡ ನಮ್ಮ ಮದ್ಯ”. ಕುಸುಮ ಎದ್ದೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕಾಚ ಸರಿದು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ.
ಗೌಡ ಕೇವಲ ಒಂದು ಬಿಳಿ ಷರ್ಟ್ ತೊಟ್ಟಿದ್ದರೆ ಅವನ ಕರಿ ತುಣ್ಣೆ ಇನ್ನೂ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ನಿಂತಿರುತ್ತದೆ. ಗೌಡ “ನೋಡೇ ಇಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಚೂಲು ತುಂಬಿದ ತುಲ್ಲಿನ ರಸ ನನ್ನ ತುಣ್ಣೆ ಮೇಲೆ ಹೇಗೆ ಹಚ್ಚಿದ್ದಿಯ. ಬಂದು ಚೀಪಿ ಸ್ವಚ್ಛ ಮಾಡು. ನನ್ ತುಣ್ಣೆ ಮೇಲೆ ಕುಣಿಯಕ್ಕೆ ಅಂತ ಬರ್ತೀಯ ಅನ್ಸತ್ತೆ. ನೋಡು ಎಷ್ಟು ಗಲೀಜು ಮಾಡಿದ್ದೀಯಾ ನನ್ ತುಣ್ಣೆ. ಬಂದು ನೆಕ್ಕು ಇದನ್ನ”.
ಕುಸುಮ ಏನೂ ಹೇಳದೆ ಬಂದು ಅವನ ಮುಂದೆ ಮಂಡಿ ಊರಿ ಅವನ ತುಣ್ಣೆ ನೆಕ್ಕುತ್ತಿದ್ದರೆ ಗೌಡ ಎರಡು ಕೈನಲ್ಲಿ ಅವಳ ತಲೆ ಹಿಡಿದು ಅವಳ ಬಾಯಿ ಕೆಯ್ಯುತ್ತಾನೆ.
ಗೌಡ ಅವಳು ತುಣ್ಣೆ ಚೀಪುತ್ತಿರೋದು ನೋಡಿ ಒಂದು ಗೆಲುವಿನ ನಗೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ ‘ನಾನು ಬೇಕು ಅಂದ ಹೆಣ್ಣು ನನ್ನ ತುಣ್ಣೆ ಕೆಳಗೆ ಯಾವತ್ತಿದ್ರು ಬರಲೇಬೇಕು’ ಅಂತ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಆರು ತಿಂಗಳು ಹಿಂದಿನ ಘಟನೆ ನೆನೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಹಿಂದಿನ ಘಟನೆ :
ಅಂದು ಊರ ಹಬ್ಬ. ದೇವಸ್ಥಾನದ ಮುಂದೆ ದೊಡ್ಡ ಜಾತ್ರೆ. ಗೌಡನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಲು ದೇವಸ್ಥಾನದ ಪ್ರದಾನ ಅರ್ಚಕರ ಮಗ ಬಂದಿರುತ್ತಾನೆ. ಪೂಜೆ ಮುಗಿಸಿ ಹೊರಡುವ ಮುನ್ನ ‘ಅರ್ಚಕರೇ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಆರಾಮಾ’ ಅಂತ ಕೇಳಿ ಗೌಡ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ನಗೆ ಬೀರುತ್ತಾನೆ.
ಅರ್ಚಕ ಮನದಲ್ಲೇ ಬೈದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ “ಹೌದು ಗೌಡ್ರೆ, ಎಲ್ಲರೂ ಕ್ಷೇಮ”. ಗೌಡ ಅವನ ಮೇಲೆ ಕೈ ಇಟ್ಟು ಕಿವಿ ಹತ್ರ ಬಂದು “ಜೂಜಾಟಕ್ಕೆ ಇನ್ನೂ ಸಾಲ ಬೇಕಾದ್ರೆ ನಿನ್ನ ಹೆಂಡತಿನ ನನ್ನ ಹತ್ರ ಬಂದು, ಸಾಲ ಕೆಳಕ್ಕೆ ಹೇಳು. ಕಡಿಮೆ ಬಡ್ಡಿಗೆ ಸಾಲ ಕೊಡ್ತೀನಿ”.
ಅರ್ಚಕ ಕೋಪ ತಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ “ಇಲ್ಲಾ ಗೌಡ್ರೆ, ಜೂಜು ಆಡೋದು ಬಿಡ್ತೀನಿ ಅಂತ ಮಾತು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಗೆ. ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಜೂಜು ಆಡಲ್ಲ, ಸಾಲನು ಮಾಡಲ್ಲ”.
ಗೌಡ “ಹ್ಮ್ಮ್ ಕೊನೆ ಕಂತಿನ ಬಡ್ಡಿ ಇನ್ನೂ ಕಟ್ಟಿಲ್ಲ ನೀನು. ಅದನ್ನ ಕೊಟ್ಟು ಸಾಲಪತ್ರ ವಾಪಸ್ ತಕೋ”. ಅರ್ಚಕ “ಎಲ್ಲಾ ತೀರಿದೆ ಅಂದ್ರಂತೆ ಹೋದ ಸಾರಿ ನನ್…”
ಗೌಡ “ಅದು ಸಾಲ ತೀರಿದೆ ಅಂದೆ, ಆದ್ರೆ ಬಡ್ಡಿ ಅಲ್ಲ”. ಅರ್ಚಕ ಹಲ್ಲು ಕಡಿಯುತ್ತಾ “ಇನ್ನೂ ಎಷ್ಟು ಬಾಕಿ ಇದೆ”. ಗೌಡ “ಬರೀ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಅಷ್ಟೇ”.
ಅರ್ಚಕ “ಇನ್ನು 2 ತಿಂಗಳು ಸಮಯ ಕೊಡಿ ತೀರಿಸಿಬಿಡ್ತೀನಿ”. ಗೌಡ ಮೆಲ್ಲನೆ ನಗುತ್ತಾ “ನೀನು ಯಾಕೆ ಅಷ್ಟು ಕಷ್ಟ ಪಡ್ತೀಯ. ನಿನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ತೀರಿಸ್ತಾಳೆ ಬಿಡು. ಹೇಗಿದ್ರು ಇಷ್ಟು ದಿನ ಅವಳೇ ಅಲ್ಲವಾ ತೀರಿಸ್ತಿರೋದು. ಇನ್ನೊಂದು ಕಂತು ಅಷ್ಟೇ. ನೋಡು ಯೋಚನೆ ಮಾಡು. ನೀನು ಎಷ್ಟು ಅಂತ ಕಷ್ಟ ಪಡ್ತೀಯ. ನಿಮ್ ಅಪ್ಪನಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ನೀನು ಜೂಜು ಆಡೋದರ ಬಗ್ಗೆ”.
ಅರ್ಚಕ ಕೈ ಮುಗಿಯುತ್ತಾ “ಗೌಡ್ರೆ ದಯವಿಟ್ಟು…”. ಗೌಡ ಅರ್ಚಕನ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು “ಬೇಡ ಅರ್ಚಕರೇ, ನೀವು ಕೈ ಮುಗಿದ್ರೆ ನಮಗೆ ಒಳ್ಳೆದಾಗಲ್ಲ ಅಂತ ನಮ್ಮಪ್ಪ ಹೇಳ್ತಿದ್ರು. ಇವತ್ತೋ ಇಲ್ಲ ನಾಳೆ ಬರಕ್ಕೆ ಹೇಳಿ ನಿಮ್ ಹೆಂಡತಿಗೆ. ಹೇಗಿದ್ರು ನೀವು ಹಬ್ಬದಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಓಡಾಡ್ತಾ ಇರ್ತೀರಾ. ಮನೇಲಿ ಒಬ್ಬಳೇ ಏನು ಮಾಡ್ತಾಳೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಈ ಸಾರಿ ಪತ್ರ ಕೂಡ ಕೊಟ್ಟು ಕಳಿಸ್ತೀನಿ. ಏನಂತೀರಾ ಅರ್ಚಕರೇ”.
ಅರ್ಚಕ ಏನು ಹೇಳದೆ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಡುತ್ತಾನೆ. ಗೌಡ ‘ಒಳ್ಳೆ ಮೊಲೆ ಇಟ್ಟಿದ್ಲು ಪೂಜಾರಿ ಹೆಂಡ್ತಿ ಪೂಜಾ, ಮತ್ತೆ ಹೇಗಾದ್ರೂ ಮಾಡಿ ಇವನಿಗೆ ಚಟ ಹಚ್ಚಿಸಿ ಅವಳನ್ನ ನನ್ನ ಹತ್ರ ಬರೋಹಗೆ ಮಾಡಬೇಕು’.
ಸುರೇಶ ಬಂದು “ಗೌಡ್ರೆ, ಬನ್ನಿ, ಅಲ್ಲಿ ಪೂಜೆಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಕಾಯುತ್ತಾ ಇದ್ದಾರೆ. ನೀವು ಬರದೇ ಮೊದಲ ಪೂಜೆ ಹೇಗೆ ನೀವೇ ಹೇಳಿ”. ಗೌಡ “ನನಗೂ ಪೂಜಾ ಪುನಸ್ಕಾರ ಬೇಕು ಅಂತ ಪೂಜಾರಿ ಹತ್ರ ಮಾತಾಡ್ತಿದ್ದೆ”. ಸುರೇಶ ಗೌಡನ ಒಳ ಅರ್ಥ ತಿಳಿದು ಇಬ್ಬರೂ ಜೋರಾಗಿ ನಗುತ್ತಾರೆ.
ಗೌಡ, ಸುರೇಶನ ಜೊತೆ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಪೂಜೆ ಮುಗಿಸಿ ಹೊರಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಸುರೇಶ “ಗೌಡ್ರೆ, ಇವತ್ತು ರಾತ್ರಿ ರೆಕಾರ್ಡಿಂಗ್ ಡ್ಯಾನ್ಸ್ ಕೇಳ್ತಿದ್ದಾರೆ ನಮ್ ಹುಡುಗರು”. ಗೌಡ “ಅದು ನಾಳೆ ಅಲ್ವೇನೋ, ಹಬ್ಬದ ಕೊನೆ ದಿನ”. ಸುರೇಶ “ಅದು ಊರಿನವರಿಗೆ, ನಮಗೆ ಇವತ್ತೇ…”
ಗೌಡ “ಯಾಕೋ, ನಮ್ ತೋಟದ ಮನೆ ಸೂಳೆ ತುಲ್ಲು ಬೇಜಾರ್ ಆಗೋಯ್ತಾ”. ಸುರೇಶ “ಅದೂ.. ಅವಳನ್ನ ನಾನೊಬ್ಬನೇ ಕೆಯ್ತಿದ್ದೀನಿ. ಹುಡುಗರು, ಅವರಿಗೂ ಏನಾದ್ರೂ ಬೇಕಲ್ಲಾ”.
ಗೌಡ “ಸರಿ ಸರಿ, ಮಾಡ್ಕೊಳಿ. ಹೇಗಿದ್ರು ನಾಳೆ ಮಾಡಲೇಬೇಕಲ್ಲ. ಇವತ್ತೇ ಒಂದು ಕೈ ನೋಡ್ಕೊಳ್ಳಿ. ನಾಳೆ ಯಾರಿಂದಲೂ ಮಾತು ಬರಬಾರ್ದು.”
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಚಿಕ್ಕಯ್ಯ ಮತ್ತು ಕಮಲಮ್ಮ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಗೌಡನ್ನನು ನೋಡಿದ ಚಿಕ್ಕಯ್ಯ “ನಮಸ್ಕಾರ ದೇವ್ರೇ, ನೀವೇನು ಇಲ್ಲಿ.” ಗೌಡ “ಬೋಳಿ ಮಗನೆ, ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಯಾಕೆ ಬರ್ತಾರೋ.”. ಚಿಕ್ಕಯ್ಯ “ನಮ್ ಊರಿನ ದೇವ್ರು ನೀವು. ನೀವು ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಯಾಕೆ ಬಂದ್ರಿ. ನಾನು ಮುಂದಿನ ಸಾರಿ ಗೆದ್ದು ಬಂದ್ಮೇಲೆ ನೋಡಿ, ಈ ದೇವಸ್ತಾನನೇ ನಿಮ್ಮ ಮನೆ ಮುಂದೆ ತರಿಸ್ತಿನಿ. ಚೇ.. ನಿಮಗೆ ಒಂದು ದೇವಸ್ಥಾನ ಕಟ್ಟಿಸಿಬಿಡೋಣ.”.
ಗೌಡ ಚಿಕ್ಕಯ್ಯನ ಮಾತಿಗೆ ಗಮನ ಕೊಡದೆ ಕಮಲಮ್ಮನ ಕಡೆ ನೋಡುತ್ತಾ “ಏನೇ ಕಮಲಾ ಹೇಗಿದ್ದಿಯಾ, ಮಗು ತೋರ್ಸು”. ಗೌಡ ಮಗು ನೋಡುತ್ತಾ “ಲೇ ಚಿಕ್ಕ, ನೀನು ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಬಾ, ನಾನು ನಿನ್ ಹೆಂಡತಿನ ಇಲ್ಲೇ ನಮ್ಮ ಬಿಡಾರಕ್ಕೆ ಕರ್ಕೊಂಡು ಹೋಗ್ತೀನಿ, ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾತಾಡೋದು ಇದೆ ಅವಳ ಹತ್ತಿರ. ಬಾರೆ ಕಮಲಾ ಹೋಗೋಣ”. ಗೌಡ ಚಿಕ್ಕಯ್ಯನ ಮಾತಿಗೆ ಕಾಯದೆ ಕಮಲಮ್ಮನ ಸೊಂಟಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಾಕಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
ಸುರೇಶ ಮುಸಿ ಮುಸಿ ನಗುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಡುತ್ತಾನೆ. ಗೌಡ ಕಮಲಮ್ಮನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಅವನ ಬಿಡಾರಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾ “ಏನೇ ಕಮಲಾ, ಮಗು ಆದ್ಮೇಲೆ ಮೈ ಕೈ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಇನ್ನೂ ಕಟ್ಟುಮಸ್ತಾಗಿದ್ದಿಯ”. ಕಮಲಮ್ಮ ನಾಚುತ್ತಾ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ “ಗೌಡ್ರೆ ದಯವಿಟ್ಟು ಸೊಂಟ ಬಿಡಿ, ಯಾರಾದ್ರೂ ನೋಡಿದ್ರೆ ಏನಾದ್ರೂ ಅನ್ಕೊಳ್ತಾರೆ”. ಗೌಡ ಅವಳ ಕಿವಿಯ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು“ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಕಾಲು ಅಗಲಿಸಿದಾಗ ಆಗ್ಲಿಲ್ವಾ ನಾಚಿಕೆ, ಈಗ ಯಾಕೆ”. ಕಮಲಮ್ಮ ನಾಚುತ್ತಾ ಏನು ಹೇಳದೆ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ ಮುಂದೆ ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ.
ಗೌಡ ಕಮಲಮ್ಮನನ್ನ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಅವನ ಬಿಡಾರದ ಒಳಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಕಮಲಮ್ಮ ಗೌಡನ ಕಡೆ ನೋಡುತ್ತಾ “ಗೌಡ್ರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಆ ಕಡೆ ತಿರ್ಗಿ. ಮಗುಗೆ ಹಾಲು ಕುಡಿಸಬೇಕು.”. ಗೌಡ “ಸಾಕು ಮುಚ್ಚೆ ಕಮಲಾ, ಅದರಲ್ಲಿ ನಿನ್ ಮಗುಗಿಂತ ಮುಂಚೆ ನಾನು ಆ ಹಾಲು ಕುಡಿದಿದ್ದೀನಿ” ಅಂತ ಅವಳ ಮೊಲೆ ಕಡೆ ನೋಡುತ್ತಾ ಅವಳಿಗೆ ಕಣ್ಣು ಹೊಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಕಮಲಮ್ಮ ನಗುತ್ತಾ ಅವನ ಮುಂದೆ ಅವಳ ರವಿಕೆ ೧-೨ ಗುಂಡಿ ಬಿಚ್ಚುತ್ತಾಳೆ. ಗೌಡನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಅವಳ ಒಂದು ಮೊಲೆ ಹಿಡಿದು ರವಿಕೆ ಇಂದ ಹೊರಗೆ ಎಳೆಯುತ್ತಾಳೆ. ಗೌಡ “ಯಾರಿಗೆ ಅದು, ನಂಗ? ಇಲ್ಲ ನಿನ್ ಮಗುಗ?”. ಕಮಲಮ್ಮ “ಮೊದಲು ನನ್ನ ಮಗುಗೆ ಗೌಡ್ರೆ” ಅಂತ ಅವಳ ಮೊಲೆ ತೊಟ್ಟು ಮಗು ಬಾಯಿಗೆ ಇಡ್ತಾಳೆ. ಗೌಡ ಅವಳ ಮೊಲೆ ದುರುಗುಟ್ಟಿ ನೋಡೋದು ನೋಡಿ ಮೊಲೆ ಮೇಲೆ ಸೆರಗು ಹಾಸಿ “ಮಗು ಊಟದ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣು ಹಾಕ್ಬೇಡಿ ಗೌಡ್ರೆ”. ಗೌಡ “ಊಟ ನಿನ್ ಮಗುಗೆ ಮಾತ್ರನ? ನಮಗೆ ಇಲ್ವಾ? ”. ಕಮಲಾ ಕಣ್ಣು ಅರಳಿಸುತ್ತಾ “ಗೌಡ್ರೆ ಇಲ್ಲಾ? ಜಾತ್ರೆನಲ್ಲಿ? ಅದು ಎಲ್ಲರೂ ಓಡಾಡ್ತಿದ್ದಾರೆ? ಅದು ಬೇರೆ ಈ ಬಿಡಾರಕ್ಕೆ ಬರೀ ಕರ್ಟನ್ ಮಾತ್ರ ಇದೆ. ಬಾಗಿಲು ಬೇರೆ ಇಲ್ಲ”.
ಗೌಡ “ನಿಂಗೆ ಯಾಕೆ ಅಷ್ಟೆಲ್ಲ ಚಿಂತೆ. ನಾನು ಇದ್ದೀನಲ್ಲ. ನಿನ್ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ಬಾ” ಅಂತ ಅವನ ಕಾಚ ಬಿಚ್ಚಿ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಹಾಕಿ ಮೊಬೈಲ್ ನಲ್ಲಿ ವಿಡಿಯೋ ನೋಡುತ್ತಾ ಅವನ ತುಣ್ಣೆ ಉಜ್ಜಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಇರುತ್ತಾನೆ. ಕಮಲಾ ಮಗುವಿಗೆ ಹಾಲು ಕುಡಿಸಿ, ಮಗು ಮಲಗಿದ ಮೇಲೆ. ಮಗುನ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಮಲಗಿಸಿ ಸೀದಾ ಗೌಡನ ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಾಳೆ. ಗೌಡನ ಮೊಬೈಲ್ ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೆಣ್ಣಿನ ಬೆತ್ತಲೆ ವಿಡಿಯೋ ನೋಡಿ “ಅರೆ, ಇದು…” ಗೌಡ ನಗುತ್ತ “ಹೌದು, ಅವಳೇ. ಅರ್ಚಕನ ಹೆಂಡತಿ ಪೂಜಾ”. ಕಮಲಮ್ಮ “ಆದ್ರೆ ಇವಳ ಬೆತ್ತಲೆ ವಿಡಿಯೋ ನಿಮಗೆ ಹೇಗೆ ಸಿಕ್ತು”. ಗೌಡ ನಗುತ್ತಾ ವಿಡಿಯೋ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಓಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಅವನು ಅವಳ ಕೆಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅವಳು ಸುಖದಲ್ಲಿ ನರಳುತ್ತಿರುತ್ತಾಳೆ. ಕಮಲಮ್ಮ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾ “ಇವಳಿಗೆ ಇಷ್ಟು ಚೂಲಿದೆ ಅಂತ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಹೇಗೆ ಇವಳನ್ನ ನಿಮ್ಮ ಬಲೆಗೆ ಬೀಳಿಸಿಕೊಂಡಿರಿ?”. ಗೌಡ ಅವಳನ್ನು ಎಳೆದು ಅವನ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು “ನಾನು ಕಣ್ಣಿಟ್ಟ ಹೆಣ್ಣು ನನ್ ಮಂಚ ಹತ್ತಬೇಕು, ನನ್ನ ತುಣ್ಣೆ ಉಣ್ಣಬೇಕು” ಅನ್ನುತ್ತಾ ಅವಳ ಮೊಲೆಗೆ ಕೈ ಹಾಕಿ ಹಿಸುಕುತ್ತಾನೆ. ಕಮಲಮ್ಮ “ಹ್ಮ್ಮ್ ಗೌಡ್ರೆ, ಹೊರಗಡೆ ದೊಡ್ಡ ಪತಿವ್ರತೆ ತರಾ ಆಡ್ತಾಳೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ನೋಡಿ ಹೇಗೆ ನಿಮ್ ತುಣ್ಣೆಗೆ ಕಾಲು ಅಗಲಿಸಿದ್ದಾಳೆ”.
ಗೌಡ “ಹೂ.. ಅವತ್ತು ಅಷ್ಟೇ ಅವಳ ಸೊಂಟ ಮುಟ್ಟಿದ್ದಕ್ಕೆ ಪಾಪ, ಪುಣ್ಯ, ದೇವರು, ಶಾಪ ಅಂತೆಲ್ಲ ಕೊಬ್ಬು ತೋರಿಸಿದ್ಲು. ಆಮೇಲೆ ಅವಳ ಗಂಡನಿಗೆ ಸಾಲ ಕೊಟ್ಟೆ, ಇವಳಿಗೆ ಸುಖ ಕೊಟ್ಟೆ.” ಅಂತ ಸಣ್ಣಗೆ ನಗುತ್ತಾ ಅವಳ ಮೊಲೆಗೆ ಬಾಯಿ ಹಾಕಿ ಚೀಪುತ್ತಾನೆ. ಕಮಲಮ್ಮ “ಹ್ಮ್ಮ್ಮ್ ಆಆಹ್ ಹ್ಮ್ಮ್ಮ್ ಗೌಡ್ರೆ, ಅದು ಮಗುಗೆ ಅಂತ ಇಟ್ಟಿರೋ ಹಾಲು”. ಅವಳ ಮೊಲೆ ಇಂದ ಬಾಯಿ ತಗೆದ ಗೌಡ “ಇದು ನನ್ನ ಮೊಲೆ ಕಣೆ. ಇದರಲ್ಲಿರೋ ಹಾಲು ನಂದೇ” ಅಂತ ಹಾಲು ಮೆತ್ತಿದ ಅವಳ ತುಟಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಅವಳ ಮೊಲೆಗೆ ಒತ್ತಿ ಹಾಲು ಚೀಪುತ್ತಾನೆ.
ಕಮಲಮ್ಮ ಕೂಡ ಗೌಡನ ಕೂದಲಿನಲ್ಲಿ ಬೆರಳಾಡಿಸುತ್ತಾ ಅವನನ್ನು ಅವಳ ಮೊಲೆಗೆ ಒತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಒಳಗೆ ಬಂದ ಚಿಕ್ಕಯ್ಯ ನೋಡಿ ಹಿಂದೆ ಸರಿದ ಕಮಲಮ್ಮ ನೋಡಿ ಗೌಡ “ಲೇ ಲೌಡೆ, ಜ್ಞಾನ ಇಲ್ವಾ, ಹೋಗೋ ಹೊರಗೆ. ನಿನ್ನಂತ ಗಾಂಡು ಇನ್ಯಾರು ಬರದೇ ಇರೋ ಹಾಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ನೋಡ್ಕೋ”.
ಚಿಕ್ಕಯ್ಯ “ತಪ್ಪಾಯಿತು ಧಣಿ, ಹೊರಟೆ” ಅಂತ ಕಿಸಿಯುತ್ತಾ ಹೊರಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಗೌಡ “ನೀನೇನೆ, ಆ ಬೇವರ್ಸಿಗೆ ಹೆದರಿಕೊಂಡ್ಯ. ಬಾರೆ ಇಲ್ಲಿ” ಅಂತ ಅವನ ಪಂಚೆ ಸರಿಸಿ ಅವನ ನಿಗುರುತ್ತಿರೋ ತುಣ್ಣೆ ತೋರಿಸಿ, ತೊಡೆ ತಟ್ಟಿ ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ. ಕಮಲಮ್ಮ ನಾಚಿ ಬಂದು ಅವನ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಬಂದು ಕೂತ್ರೆ ಗೌಡ ಮತ್ತೆ ಅವಳ ಸೆರಗು ಸರಿಸಿ ಅವಳ ಮೊಲೆಗೆ ಬಾಯಿ ಹಾಕುತ್ತಾನೆ.
ಅವನ ಒಂದು ಕೈ ಅವಳ ಸೊಂಟ ಅಮುಕುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಇನ್ನೊಂದು ಕೈ ಅವಳ ಸೀರೆ ಕಾಲಿನಿಂದ ಮೇಲೆತ್ತುತ್ತಾ ಅವನ ಬೆತ್ತಲೆ ತೊಡೆ ಸವರುತ್ತಾನೆ. ಕಮಲಮ್ಮ “ಗೌಡ್ರೆ ಹ್ಮ್ಮ್ಮ್ ನಿಲ್ಸಿ, ನೀವು ಹೀಗೆಲ್ಲ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಆಆಹ್ ಹ್ಮ್ಮ್ಮ್ ನಂಗೆ.. ಆಆಹ್ ಒಂತರ ಆಗತ್ತೆ”. ಅವಳ ಮಾತಿಗೆ ಗಮನ ಕೊಡದ ಗೌಡ ಅವಳ ಮೊಲೆ ಹಾಲು ಕುಡಿಯುತ್ತಾ ತುಲ್ಲಿನ ಒಳಗೆ ಬೆರಳು ಆಡಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಕಮಲಮ್ಮ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ, ಕಾಲು ಅಗಲಿಸಿ, ತುಟಿ ಕಚ್ಚುತ್ತಾ ಗೌಡನ ತುಣ್ಣೆ ಹಿಡಿದು ಉಜ್ಜುತ್ತಾಳೆ. ಗೌಡ “ಯಾಕೆ ಸೂಳೆ, ಇಷ್ಟೋತ್ತು ಬೇಡ ಬೇಡ ಅಂತಿದ್ದೆ, ಈಗ ನೋಡಿದ್ರೆ ಕಾಲು ಅಗಲ್ಸಿ ಕೊಡ್ತಿದ್ಯಾ, ಬೇಕಾ ಈ ಗೌಡನ ತುಣ್ಣೆ?”. ಕಮಲಮ್ಮ “ಹ್ಮ್ಮ್ ಹ್ಮ್ಮ್ ”. ಗೌಡ “ಬಾಯಿ ಬಿಟ್ಟು ಹೇಳೇ ಬೇಕೋ ಬೇಡವೋ ?”. ಕಮಲಮ್ಮ “ಗೌಡ್ರೆ, ಹ್ಮ್ಮ್ ಸುಮ್ನೆ ಕಾಡಿಸಬೇಡಿ, ಬೇಗ ಮಾಡಿ. ನಂಗೆ ತಡಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಆಗ್ತಿಲ್ಲ”. ಗೌಡ “ಬಾಯಿ ಬಿಟ್ಟು ಸರಿಯಾಗಿ ಬೇಡ್ಕೊ ನನ್ ತುಣ್ಣೆ ಬೇಕು ಅಂತ”. ಕಮಲಮ್ಮ “ಗೌಡ್ರೆ ನಿಮ್ ತುಣ್ಣೆ ಕೊಡಿ. ನನ್ ತುಲ್ಲು ನಿಮ್ ತುಣ್ಣೆ ಬೇಕು ಅಂತಿದೆ. ಹಾಕಿ ಒಳಗೆ” ಅಂತ ತಿಕ ಎತ್ತಿ ಕೊಡ್ತಾಳೆ.
ಗೌಡ “ನೀನೆಂತ ಸೂಳೆ ಅಂತ ಗೊತ್ತು ಕಣೇ” ಅಂತ ಅವಳನ್ನ ಅಲ್ಲೇ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಗ್ಗಿಸಿ ಸೀರೆ ಎತ್ತಿ ಅವಳ ಕಾಚ ಕೆಳಗೆ ಜಾರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಚೂಲಿನಿಂದ ಒದ್ದೆ ಆದ ಅವಳ ತುಲ್ಲನ್ನು ನೋಡಿ “ಇದನ್ನ ನೆಕ್ಕೋದೇ ಬೇಡ. ನೋಡು ಹೇಗೆ ತುಲ್ಲು ಒದ್ದೆ ಆಗಿದೆ ನನ್ ಚೂಲು ಮುಂಡೆಗೆ” ಅಂತ ಅವನ ತುಣ್ಣೆ ಅವಳ ತುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಸವರುತ್ತಾ ಒಂದೇ ಸಾರಿಗೆ ಪೂರ್ತಿ ತುಣ್ಣೆ ಒಳಗೆ ಹಾಕುತ್ತಾನೆ. ಕಮಲಮ್ಮ “ಆಆಹ್ ಅಮ್ಮ್ಮ್ ” ಅಂತ ಕೂಗಿ ತುಟಿ ಕಚ್ಚುತ್ತಾಳೆ . ಹೊರಗೆ ನಿಂತ ಚಿಕ್ಕಯ್ಯ ಅವಳು ಚೀರಿದ್ದು ಕೇಳಿ ತುಣ್ಣೆ ನಿಗುರಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಹೊರಗೆ ದೊಡ್ಡ ಜಾತ್ರೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಒಳಗೆ ಗೌಡ ಅವನ ಹೆಂಡತಿಯ ಜೊತೆ ಕಾಮ ಕ್ರೀಡೆ ಆಡುತ್ತಿರೋದು ನೋಡಿ ಚಿಕ್ಕಯ್ಯ ತುಣ್ಣೆ ನಿಂತರೂ ಏನು ಮಾಡಲಾರದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಡಾರದ ಹೊರಗೆ ನಿಗುರಿದೆ ತುಣ್ಣೆ ಕಾಣದಂತೆ ಕೈ ಮುಚ್ಚಿ ನಿಂತಿರುತ್ತಾನೆ.
ಒಳಗೆ ಗೌಡ “ನಿನ್ನ ತುಲ್ಲು ಕೊಡೊ ಸುಖಾನೇ ಬೇರೆ ಕಣೆ ಕಮಲಾ”. ಕಮಲಮ್ಮ “ಹ್ಮ್ಮ್ ಆಅಹ್.. ಹಾಗೇನಿಲ್ಲ. ನೀವು ನನಗಿಂತ ಎಳೆ ತುಲ್ಲು ರುಚಿ ನೋಡಿದ್ದೀರಾ. ನೋಡಿದ್ನಲ್ಲ ಆ ಪೂಜಾ ತುಲ್ಲು ಹೇಗೆ ಕೆಯ್ಯ್ತಿದ್ರಿ ಅಂತ. ಅವುಗಳ ಮುಂದೆ ನಂದೇನು ಇಲ್ಲ ”. ಗೌಡ “ನಿನ್ ಹತ್ರ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿ ನಂಬಿಸಕ್ಕೆ ನೀನೇನು ನನ್ ಹೆಂಡ್ತೀನಾ” ಅಂತ ಅವಳ ಸೊಂಟ ಹಿಡಿದು ಅವನ ತುಣ್ಣೆಗೆ ಎಳೆಯುತ್ತಾ ಇನ್ನೂ ಜೋರಾಗಿ ಕೆಯ್ಯುತ್ತಾನೆ. ಕಮಲಮ್ಮ “ಆಆಹ್ ಹ್ಮ್ಮ್ ಗೌಡ್ರೆ ನಿಮ್ ತುಣ್ಣೆ ನನ್ನ ಆಆಹ್ ಆಗ್ತಿಲ್ಲ, ನಿಲ್ಸಿ ಗೌಡ್ರೆ, ನಂಗೆ ತಡಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಆಗ್ತಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ ಏಟು ತಡೆಯಕ್ಕೆ ಆಗ್ತಿಲ್ಲ. ಅಪ್ಪಿ ತಪ್ಪಿ ನಾನು ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗಿದ್ರೆ ಜನಕ್ಕೆ ಗೊತ್ತಾಗತ್ತೆ ಆಆಹ್ . ಸ್ವಲ್ಪ ಮಲ್ಲಗೆ ಮಾಡಿ ಗೌಡ್ರೆ”. ಗೌಡ “ಇಡೀ ಊರೇ ನಂದು ಕಣೇ, ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟು ಸುಖದಿಂದ ಕೂಗು. ಯಾವನೂ ತಡೆಯಲ್ಲ ನಮ್ಮನ್ನ ”.
ಈಗ ಗೌಡನ ತುಣ್ಣೆ ಏಟು ಹೊರಗಿನ ತನಕ ಕೀಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಕಮಲಮ್ಮ ತುಲ್ಲು ಜಿನುಗುತ್ತಾ “ಆಆಹ್ ಆಆಹ್ ಆಆಹ್” ಅನ್ನೋ ಶಬ್ದ ಹೊರಗಿನ ತನಕ ಕೇಳಿಸುತ್ತದೆ.ಚಿಕ್ಕಯ್ಯ ಅವಳ ಕಾಮದ ಕೂಗು ಕೇಳಿ ಇಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೆ ತನ್ನ ಮಾನಕ್ಕೆ ಕುತ್ತು ಅಂತ ತಲೆ ಬಗ್ಗಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಹೊರಡುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿ ಹಾದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಜನರಿಗೆ ಒಳಗೆ ಏನು ನಡಿಯುತ್ತಿದೆ ಅಂತ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಜಾಸ್ತಿ ಹೊತ್ತು ಬೇಕಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ರೆ ಅಲ್ಲಿ ಏನು ಆಗ್ತಿದೆ ಅಂತ ಕೇಳೋ ಧೈರ್ಯ ಯಾರಿಗೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಗೌಡನ ಬಿಡಾರದ ಮುಂದೆ ಹಾಡು ಹೋದ ಗಂಡಸರು ‘ಒಳಗೆ ಗೌಡ್ರು ಯಾವುದೊ ಒಳ್ಳೆ ಸೂಳೆ ಕೆಯ್ಯ್ತಾ ಸುಖ ಪಡ್ತಿದ್ದಾರೆ’ ಅಂತ ಮಾತಾಡಿಕೊಂಡ್ರೆ ಹೆಂಗಸರು ನಾಚಿ ‘ಥು.. ಇದೇನು ನಾಚಿಕೆ ಗೇಡು’ ಅಂತ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಬೇಗನೆ ನಡೆದು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
ಆದ್ರೆ ಒಳಗೆ ಗೌಡ ಮತ್ತು ಕಮಲಮ್ಮ ಇದ್ಯಾವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತೆ ಇಲ್ಲದೆ ಕಮಲಮ್ಮ ತಿಕ ಎತ್ತಿ ಕೊಟ್ಟರೆ ಗೌಡ ಅವಳ ತಿಕಕ್ಕೆ ಬಾರಿಸುತ್ತ ತುಲ್ಲು ಕೆಯ್ಯ್ದು ಅವಳ ತುಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ರಸ ಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಕಮಲಮ್ಮ “ಗೌಡ್ರೆ.. ಮತ್ತೆ ರಸ ಬಿಟ್ರ. ನೀವು ಪ್ರತಿ ಸರಿ ಹೀಗೆ ಮಾಡ್ತೀರ”. ಗೌಡ “ಹೇಳಲಿಲ್ವೇನೇ ಕಮಲಾ ನಿನ್ನ ತುಲ್ಲು ಕೆಯ್ಯ್ತಿದ್ರೆ ತುಣ್ಣೆ ಹೊರಗೆ ತಗೆಯಕ್ಕೆ ಮನಸೇ ಬರಲ್ಲ ಕಣೇ”. ಕಮಲಮ್ಮ ಗೌಡನನ್ನು ನೋಡಿ ಸಣ್ಣನೆ ನಕ್ಕು ಅವನ ಮುಂದೆ ಮಂದಿ ಊರಿ ಗೌಡನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ “ಈ ವಯಸ್ಸಲ್ಲೂ ನಿಮ್ ತುಣ್ಣೆ ಏನು ಏಟು ಕೊಡತ್ತೆ ಗೌಡ್ರೆ” ಅಂತ ಅವನ ತುಣ್ಣೆಗೆ ಮುತ್ತಿಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಗೌಡನ ತುಣ್ಣೆ ಮತ್ತೆ ನಿಗುರಿ ಒನಕೆ ಆಗುತ್ತದೆ. ಕಮಲಮ್ಮ ನಿಗುರಿದ ತುಣ್ಣೆ ನೋಡಿ “ನೀವು ಹೇಳಿದ್ದು ನಿಜ ಅನ್ನಿಸ್ತಿದೆ ಗೌಡ್ರೆ, ನನ್ನ ತುಲ್ಲು ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ನನ್ನ ಬಾಯಿ ಅಂದ್ರು ನಿಮ್ ತುಣ್ಣೆಗೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ ಅನ್ನಿಸ್ತಿದೆ” ಅಂತ ಅವನ ತುಣ್ಣೆಗೆ ಬಾಯಿ ಹಾಕುತ್ತಾಳೆ. ಗೌಡ “ಆಆಹ್ ಏನು ಮಜಾ ಇದ್ಯೆ ನಿನ್ ಬಾಯಲ್ಲೂ ಕಮಲಾ..” ಅಂತ ಅವಳ ತಲೆ ಹಿಡಿದು ಸವರುತ್ತಾನೆ. ಕಮಲಮ್ಮ ಗೌಡನ ತುಣ್ಣೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೆಕ್ಕಿತ್ತಾಳೆ. ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೆಕ್ಕಿ ಸುಸ್ತಾದ ಕಮಲಮ್ಮ ಅಲ್ಲೇ ಹಗ್ಗದ ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತಾಳೆ.
ಗೌಡ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅವಳ ತಿಕ ಕೆಯ್ಯೊಣ ಅಂತ ಅವಳನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿ ಸೀರೆ ತಿಕದ ಮೇಲೆ ಎತ್ತುತ್ತಾನೆ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಫೋನ್ ಬಂದ ಕಾರಣ, ಫೋನ್ ಎತ್ತಿ ಕಮಲಮ್ಮ ತಿಕ ಸವರುತ್ತ “ಏನೋ ನಿಂದು ಸುರೇಶ?”. ಸುರೇಶ “ಗೌಡ್ರೆ, ನಾವು ಬಂದಿದ್ದು ಜಾತ್ರೆಗೆ ಅಲ್ವ. ಇನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ತೇರು ಎಳೀತಾರೆ, ನೀವು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಬಂದ್ರೆ ಇಲ್ಲಿ ಶುರು ಮಡಬೊಹುದು ಅಂತ ಪ್ರಧಾನ ಅರ್ಚಕರು ಹೇಳ್ತಿದ್ರು..”. ಗೌಡ ಅವಳ ತಿಕಕ್ಕೆ ಬಾರಿಸುತ್ತಾ ‘ಮುಂದಿನ ಸಾರಿ ಖಂಡಿತ ಈ ತಿಕ ಹೊಡಿತೀನಿ’ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ “ಸರಿ, ಇಲ್ಲಿ ಕಮಲಮ್ಮ ಸುಸ್ತಾಗಿ ಮಲಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳು ಎದ್ದಮೇಲೆ ಅವಳನ್ನು, ಮಗೂನೂ ಮನೆಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಬಾ”. ಸುರೇಶ “ಆಯ್ತು ಗೌಡ್ರೆ, ಅದನ್ನ ನಾನು ನೋಡ್ಕೊಳ್ತೀನಿ. ನೀವು ಬೇಗ ಬನ್ನಿ ಇಲ್ಲಿ”.
ಗೌಡ ಕಮಲಮ್ಮನನ್ನ ಹಾಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಡುತ್ತಾನೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನ ನಂತರ ಸುರೇಶ ಒಳಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕಮಲಮ್ಮ ಹಗ್ಗದ ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದರೆ ಅವಳ ಸೀರೆ ತಿಕದ ಮೇಲೆ ಎದ್ದಿರುತ್ತದೆ. ಅವಳ ದಪ್ಪ ತಿಕ ನೋಡಿ ಸುರೇಶ ‘ ಗೌಡ್ರು ಒಳ್ಳೊಳ್ಳೆ ಹಕ್ಕಿನೇ ಹಿಡಿತಾರೆ’ ಅಂದುಕೊಂಡು ಅವಳನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ ಎದ್ದೇಳಿಸೋ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡ್ತಾನೆ. ಆದ್ರೆ ಅವಳು ಮಲಗಿರೋದು ನೋಡಿ ‘ ಇನ್ನು ಇವಳು ಇಷ್ಟು ಬೇಗ ಎದ್ದೇಳಲ್ಲ’ ಅಂದುಕೊಂಡು. ಆಮೇಲೆ ಬರೋಣ ಅಂತ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಡಬೇಕು ಅನ್ನೋ ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ಚಿಕ್ಕಯ್ಯ ಸುರೇಶನನ್ನ ಅಲ್ಲಿ ನೋಡಿ “ನೀನೇನು ಇಲ್ಲಿ”. ಸುರೇಶನಿಗೆ ಚಿಕ್ಕಯ್ಯನ ಆಟ ಅಡ್ಕೊಳ್ಳೋಣ ಅಂತ ಅವನ ಪ್ಯಾಂಟ್ ಸರಿಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ “ಏನಿಲ್ಲ ಚಿಕ್ಕಯ್ಯ, ಗೌಡ್ರು ಕಳಿಸಿದ್ರು. ಕಮಲಮ್ಮನಿಗೆ ಏನಾದ್ರೂ ಬೇಕಂದ್ರೆ ನೋಡ್ಕೋ ಅಂತ ಅದಿಕ್ಕೆ ಇನ್ನೂ ಏನಾದ್ರೂ ಬೇಕಂದ್ರೆ ಕೊಡೋಣ ಅಂತ ಬಂದೇ” ಅಂತ ಅವನ ಜಿಪ್ ಸರಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
ಚಿಕ್ಕಯ್ಯನಿಗೆ ಗೌಡ ಅಲ್ದೆ ಅವನ ಚೇಲಾಗಳು ಅವನ ಹೆಂಡತಿನ ಮುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ ಅಂತ ನೆನೆದು ಸಣ್ಣದಾಗಿ ಕೋಪ ಬಂದರೂ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ “ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ನಾನು ನೋಡ್ಕೊಳ್ತೀನಿ ಅವಳಿಗೆ ಏನಾದ್ರೂ ಬೇಕಂದ್ರೆ. ನೀನು ಹೋಗು”. ಸುರೇಶ ನಗುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
ಇತ್ತ ಗೌಡ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಮತ್ತೆ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆ. ತೇರಿಗೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ ತೇರು ಎಳೆದು ನಂತರ ಅಲ್ಲೇ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಕೂತಿದ್ದರೆ ಅವನ ಮುಂದೆ ಪೂಜಾ ಒಬ್ಬಳೇ ನಡೆದು ಹೋಗುತ್ತಿರುತ್ತಾಳೆ. ಗೌಡ ಅವಳಿಗೆ ಅಡ್ಡ ಹಾಕಿ “ಏನೇ ಪೂಜಾ, ಇವತ್ತು ಸಾಲ ಪತ್ರ ವಾಪಸ್ ಕೊಡ್ತೀನಿ, ಬಾ ಮನೆ ಕಡೆ. ಹಾಗೆ ಇವತ್ತು ಆ ಕೆಂಪು ಸೀರೆ ಜೊತೆ ಕೆಂಪು ರವಿಕೆ ಮತ್ತೆ ಆ ಕೆಂಪು ಕಾಚ ಹಾಕೊಂಡು ಬಾ. ಮಾತಾಡೋದಿದೆ” ಅಂತ ಕಣ್ಣು ಹೊಡೆದು ಸೀರೆ ಮೇಲಿನಿಂದ ಅವಳ ತಿಕ ಅಮುಕುತ್ತಾ ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಪೂಜಾ ಏನೂ ಹೇಳದೆ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನ ನಂತರ ಉಚ್ಚೆ ಮಾಡಲು ಗೌಡ ಶೌಚಾಲಯ ಹಾಡೇ ಹೋದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಜಾಗ ಸರಿ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ಬೇರೆ ಜಾಗ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಒಂದು ಪೊದೆ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ನಿಲ್ಲುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಹೆಂಗಸರು ಮಾತನಾಡೋದು ಕೇಳಿಸುತ್ತದೆ.
ಒಬ್ಬಳು “ಇವತ್ತು ತೇರು ಎಳೆಯೋದೇ ತಡ ಆಯ್ತುಲ್ಲ ಅಕ್ಕ. ಇನ್ನು ಜಾತ್ರೆ ಮುಗಿಸಿ ಮತ್ತೆ ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋಗಕ್ಕೆ ಆಗಲ್ಲ” ಇನ್ನೊಬ್ಬಳು “ಅದಕ್ಕೆ ಯಾಕೆ ಚಿಂತೆ. ಇವತ್ತು ನಮ್ಮ ಮನೇಲೆ ಉಳ್ಕೋ. ನಮ್ಮ ಅತ್ತೆ ಮಾವ ಒಳ್ಳೆಯವರು. ಏನೂ ಅನ್ನಲ್ಲ”. ತಂಗಿ “ಹೌದು ಅಕ್ಕ ನಿಂಗೆ ಒಳ್ಳೆ ಅತ್ತೆ ಮಾವ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದಾರೆ. ಆದ್ರೆ ಎಲ್ಲಾ ಆ ಮುದುಕನಿಂದನೇ ಆಗಿದ್ದು. ಯಾರಕ್ಕ ಅವನು. ಅವನು ಬರೋ ತನಕ ತೇರು ಏಳಿಲೇ ಇಲ್ಲ. ಅಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ವ್ಯಕ್ತಿನಾ ಅವನು?”. ಅಕ್ಕ “ಅವನ, ದೊಡ್ಡ ಪಾಪಿ ಅವನು. ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡೋದು ಪಾಪನೇ”.
ತಂಗಿ “ಯಾಕೆ ಹಾಗಂತೀಯ”. ಅಕ್ಕ “ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಊರಿನವರಿಗೆ ಗೊತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಯಾರು ಮಾತಾಡಲ್ಲ. ಏನೇನೋ ಕೆಟ್ಟ ವ್ಯವಹಾರ ಮಾಡ್ತಾನಂತೆ. ಹೋಗೋ ಬರೋ ಹೆಂಗಸರನ್ನೆಲ್ಲ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ನೋಡ್ತಾನೆ. ಅಂಥ ನಾಯಿ ಯಾವತ್ತು ಸಾಯತ್ತೋ”.
ಗೌಡ ಅಲ್ಲೇ ಪೊದೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ‘ನಾಯಿ ನಾನೋ, ಇಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಮಾಡ್ತೀನೋ ನೋಡ್ತಿರು. ನಿನ್ನಂತ ಸುಂದರವಾದ ಹೆಣ್ಣನ್ನ ನನ್ನ ನಾಯಿ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ಕೆಯ್ಯೋದ್ರಲ್ಲಿ ಒಂಥರಾ ಸುಖ ಕಣೇ’ ಅಂತ ಅವಳನ್ನ ನೋಡುತ್ತಾ ಪೊದೆಯಲಿ ಉಚ್ಚೆ ಮಾಡುತ್ತಾ “ಯಾವತ್ತೋ ಒಂದು ದಿನ ಇದು ನಿನ್ನ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಬಿಡ್ತೀನಿ ಕಣೇ ಸುಂದರಿ”.
ಪ್ರಸ್ತುತ ದಿನ :
ಗೌಡ ಹಳೆಯ ನೆನಪಿನಿಂದ ಹೊರ ಬರುತ್ತಾನೆ. ಕುಸುಮ ಬಾಯಿ ಕೆಯ್ಯುತ್ತಾ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ ‘ಅವತ್ತು ನನ್ನೇ ನಾಯಿ ಅಂದೇ ಅಲ್ವಾ, ಇವತ್ತು ನಾನು ನಿನ್ನ ನಾಯಿ ಮಾಡಿ ಕೆಯ್ಯ್ತಿನಿ’ ಅಂತ ಮನದಲ್ಲೇ ಅಂದುಕೊಂಡು “ನಾಯಿ ತರ ಬಗ್ಗಿ ತಿಕ ಎತ್ತೇ ಕುಸುಮ. ನಿನ್ನ ನಾಯಿ ತರ ಕೆಯ್ಯೋದೆ ಒಂದು ಸುಖ ಕಣೇ” ಅಂತ ಅವಳನ್ನ ನಾಯಿಯಂತೆ ಬಗ್ಗಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಹಿಂದೆ ಇಂದ ತುಣ್ಣೇ ಇಟ್ಟು ಕೆಯ್ಯುತ್ತಾನೆ.
ಕುಸುಮ “ಆಹ್ ಆಹ್ ಗೌಡ್ರೆ..ಸಾಕು ಗೌಡ್ರೆ. ಆಗ್ತಿಲ. ನನ್ನ ತುಲು ಊರಿತಿದೆ. ಒಂದು ಗಂಟೆ ಇಂದ ಕೆಯುತ್ತಿದ್ದೀರ”. ಗೌಡ ಅವಳ ಮಾತಿಗೆ ಗಮನ ಕೊಡದೆ ಅವಳ ತಿಕ ಹಿಡಿದು ಅವನ ತುನ್ನೆಗೆ ಎಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. 10 ನಿಮಿಷ ಅವಳನ್ನು ಕೆಯ್ದು ಅವಳ ತುಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ರಸ ಬಿಟ್ಟು. ಅವಳ ರವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅವನ ತುಣ್ಣೆ ಒರೆಸಿಕೊಂಡು ಅವಳ ಹತ್ತಿರ ಬಿಸಾಡುತ್ತಾನೆ. “ಇನ್ನೂ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಸಮಯ ಕೊಡ್ತೀನಿ. ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿ ಬಡ್ಡಿ ದುಡ್ಡು ಬರ್ಬೇಕು. ಇಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಮುಂದಿನ ಸಾರಿ ನಿನ್ನ ತಂಗಿ ಬರ್ಬೇಕಾಗತ್ತೆ ವಾಯಿದೆ ಕೆಳಕ್ಕೆ. ಅವಳಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಮದುವೆ ಆಗಿಲ್ಲ ಅಂತೆ. ಎಳೇ ತುಲು, ಜಾಸ್ತಿನೇ ವಾಯಿದೆ ಕೊಡ್ತೀನಿ” ಅಂತ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ ಕಾಮದ ನಗೆ ಬೀರುತ್ತಾನೆ.
ಕುಸುಮ ಹಲ್ಲು ಕಡಿದು “ಇಲ್ಲ ಗೌಡ್ರೆ, ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಬಡ್ಡಿ ಕಟ್ಟುತೀನಿ”. ಗೌಡ ಅವನ ಚಡ್ಡಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಪಂಚೆ ಸರಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ “ನಿನ್ ಗಂಡ, ಮಾವನ್ನ ಕೇಳ್ದೆ ಅಂತ ಹೇಳು ಅಂತ ನಗ್ತಾ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟುಹೋದ.
ಕುಸುಮ ಸಣ್ಣಗೆ ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕುತ್ತಾ ಕಬ್ಬಿನ ಗದ್ದೆ ಇಂದ ಹೊರ ಬರುತ್ತಾಳೆ. ಅಲ್ಲಿ ಆದಿ ಮತ್ತು ಅವನ ಸ್ನೇಹಿತರು ನಿಂತಿರುತ್ತಾರೆ. ಆದಿ “ಅತ್ತಿಗೆ ಏನಿವೆಲ್ಲ, ಏನು ನಡೀತಿದೆ. ನೀವು ಹೀಗೆ ಅಂತ ಅಂದುಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಚೀ..”.
ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ಹಿಂದೆ:
ಆದಿ “ನೋಡ್ರೋ, ಇದೆಲ್ಲಾ ನಮ್ಮದೇ. ಹೇಗೆ ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿದೆ ನೋಡಿ ಕಬ್ಬು. ಬನ್ನಿ ಒಂದೆರಡು ಕಿತ್ಕೊಳ್ಳೋಣ”. ವಿಜಯ್ “ಅಲ್ವೋ ಇದನ್ನ ಅಡ ಇಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ ನಿಮ್ಮಣ್ಣ ಅಂದೆ”. ಆದಿ “ಅದಕ್ಕೆ? ನಮ್ ಗದ್ದೆ, ನಮ್ ಇಷ್ಟ”. ಎಲ್ಲರೂ ಗಡ್ಡೆಯ ಹತ್ರ ಬರ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೆಣ್ಣು ಸುಖದಲ್ಲಿ ನರಳೋ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿ ವಿಜಯ್ “ಏನೋ ಆದಿ. ನಿಮ್ ಗದ್ದೆನ ಯಾರೋ ಹೋಟೆಲ್ ರೂಮ್ ಮಾಡ್ಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಬಾರೋ ನೋಡೋಣ. ಸ್ವಾಮಿ ನಾಚುತ್ತಾ “ಬೇಡಪ್ಪ ನಾನು ಬರಲ್ಲ”. ಆದಿ ಮತ್ತು ವಿಜಯ್ ಮುಂದೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ನರೇಶ್ “ಬಾರೋ ಇರ್ಲಿ, ಮದುವೆ ಆದ್ಮೇಲೆ ಹೆಂಡತಿ ಜೊತೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಅಂತ ಈಗಲೇ ತಿಳ್ಕೊ” ಅಂತ ನಗುತ್ತಾ ಅವನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
ನಾಲ್ಕು ಹುಡುಗರು ಶಬ್ದ ಬರ್ತಿರೋ ಕಡೆ ನಡೆದು ಹೋಗ್ತಾರೆ. ಮರೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅಲ್ಲಿ ಆದಿಗೆ ಆಘಾತ ಕಾದಿತ್ತು. ಗದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಗೌಡ ಅವನ ಅತ್ತಿಗೆಯನ್ನು ನಾಯಿ ತರ ಬಗ್ಗಿಸಿ ಕೆಯುತ್ತಿದ್ದ. ನರೇಶ “ಆದಿ ಅದೂ ಅತ್ತಿಗೆ..”. ಆದಿ ಅದನ್ನು ನೋಡಲಾಗದೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ ಹಿಂದೆ ಬರುತ್ತಾನೆ. ಸ್ವಾಮಿ ಕೂಡ ಅಲ್ಲಿಂದ ಬರುತ್ತಾನೆ. ವಿಜಯ್ ಬರೋ ಮನಸ್ಸೇ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೆ ನರೇಶ್ ಅವನ ತಲೆ ಮೇಲೆ ಮೊಟುಕಿ “ಬಾರೋ” ಅಂತ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಬೈದು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಕರೆ ತರುತ್ತಾನೆ.
ಪ್ರಸ್ತುತ:
ಕುಸುಮ ಆದಿಯ ಮಾತಿಗೆ ಏನೂ ಮಾತನಾಡದೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ . ಆದಿ “ಅತ್ತಿಗೆ, ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಗೌರವ ಇದೆ. ಇದನೆಲ್ಲ ಇಲ್ಲಿಗೆ ನಿಲ್ಸಿ. ಇಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ನಾನು ಇದನ್ನ ಅಣ್ಣನಿಗೆ ಹೇಳ್ತೀನಿ”. ಕುಸುಮ “ಹೇಳು, ಇಲ್ಲಿ ನೀನು ಏನು ನೋಡಿದೆ ಅಂತ ನಿನ್ ಅಣ್ಣನಿಗೆ ಹೇಳು” ಅಂತ ಹೇಳಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಡುತ್ತಾಳೆ.
ಆದಿಗೆ ಏನೂ ಅರ್ಥ ಆಗದವನಂತೆ ಅಲ್ಲೇ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾನೆ. ನರೇಶ್ “ಆದಿ, ಅತ್ತಿಗೆ ಎಂತೊರು ಅನ್ನೋದು ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಗೊತ್ತು. ಆ ಗೌಡ ಎಂತವನು ಅಂತಾನೂ ಗೊತ್ತು. ಬಾ ನಿಮ್ಮ ಅಣ್ಣನ ಹತ್ತಿರ ಮಾತಾಡೋಣ. ವಿಷಯ ಬೇರೇನೇ ಇದೇ ಅನ್ನಿಸ್ತಿದೆ ನನಗೆ”. ಸ್ವಾಮಿ “ಹೌದು ಆದಿ, ದುಡುಕೋದು ಬೇಡ. ಮೊದಲು ವಿಷಯ ಏನು ಅಂತ ತಿಳ್ಕೊಳ್ಳೋಣ”.
ಅವಳು ಮತ್ತೆ ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಾ ‘ನಾನು ಹೇಗಾದರೂ ಮಾಡಿ ಆ ಹುಡುಗಿನ ಕಾಪಾಡಬೇಕು. ಈ ರಮ್ಯಾ ಹುಡುಗಿನ ಹುಡುಕೋದು ಕಷ್ಟ. ಬೇರೆ ಏನಾದ್ರೂ ಉಪಾಯ ಮಾಡಬೇಕು’. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಏನೋ ನೆನಪಾದವಳಂತೆ ತರಕಾರಿ ಚೀಲ ಹಿಡಿದು ಸಂತೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ.
ಅವಳು ಬೇಕಂತ ಕರೀಂ ಅಂಗಡಿಯ ಮುಂದೆ ಓಡಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಆದ್ರೆ ಕರೀಂ ನೋಡಿಯೂ ನೋಡದಂತೆ ಇರೋದು ನೋಡಿ. ‘ ಇದು ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಬರಲ್ಲ ಅನ್ಸತ್ತೆ’ ಅನ್ಕೊಂಡು ಮನೆಗೆ ಹೋಗೋ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ. ಅಡ್ಡ ಬಂದ ಕರೀಂ “ಏನೇ ಜಂಭದ ಕೋಳಿ, ಒಳ್ಳೆ ಮಿಂಡನನ್ನೆ ಹಿಡಿದಿದ್ದಿಯ. ನಿನ್ನ ಅಹಂಕಾರ ನೋಡಿ, ಗಂಡನ ಮೇಲೆ ಇರೋ ನಂಬಿಕೆ ಅನ್ಕೊಂಡೆ. ಆದ್ರೆ ಮಿಂಡನ ಮೇಲಿನ ನಂಬಿಕೆ ಅಂತ ಮೊನ್ನೆ ಗೊತ್ತಾಯಿತು”.
ಸರಿತಾ ಏನೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದವಳಂತೆ “ನೀನು ಏನು ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ದೀಯ ಅಂತ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಸುಮ್ನೆ ದಾರಿ ಬಿಡು, ಇಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ…”. ಕರೀಂ “ಇಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಏನು ಮಾಡ್ತಿಯೇ ಚಿನಾಲಿ” ಅಂತ ಅವಳ ಕೈ ಹಿಡಿತಾನೆ “ನಾನು ನೋಡಿಲ್ವಾ ನಿನ್ ಸುಳೆ ಅವತಾರನಾ. ಮರ್ಯಾದಿ ಬಿಟ್ಟು ರೋಡಲ್ಲಿ ಕೆಯ್ಯಿಸಿಕೊಂಡ್ಯಲ್ಲೇ. ನಿನಗೆ ಏನೇ ಮರ್ಯಾದಿ. ಬಾ ನಂಗೂ ಸುಖ ಕೊಡು. ಅವನಷ್ಟೇ ದುಡ್ಡು ನಾನು ಕೊಡ್ತೀನಿ”.
ಸರಿತಾ ಈ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ಬರುತ್ತದೆ. ಕರೀಂ “ಈ ನಾಟಕ ಎಲ್ಲಾ ನಿನ್ನ ಗಂಡನ ಮುಂದೆ ಇಟ್ಕೋ. ನಾನು ಹೇಳ್ದಂಗೆ ಕೇಳಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಈ ವಿಷಯ ನಿನ್ನ ಗಂಡನಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಗತ್ತೆ”.
ಸರಿತಾ ಅಳುತ್ತಾ “ಹೇಳು, ನನ್ನ ಗಂಡ ನನ್ನ ಸಾಯಿಸಲಿ. ಅವಾಗಾದ್ರೂ ನನಗೆ ನೆಮ್ಮದಿ ಸಿಗತ್ತೆ ಅನ್ಸತ್ತೆ. ಹೀಗೆ ಹೆದರಿ ಹೆದರಿ ಬದುಕೋದಕ್ಕಿಂತ ಅದೇ ಎಷ್ಟೋ ಮೇಲು. ಅವಾಗ ಅವನು blackmail ಮಾಡಿದ. ಇವತ್ತು ನೀನು. ನಾಳೆ ಇನ್ಯಾವನೋ”. ಕರೀಂ “ಏನೇ, ನಾಟಕ ಆಡ್ತಿದ್ದೀಯಾ? ನನ್ ಹತ್ರ ಇವೆಲ್ಲ ನಡಿಯಲ್ಲಿ. ನಿನ್ನಂಥ ಊಸರವಳ್ಳಿ ಎಷ್ಟು ನೋಡಿಲ್ಲ”.
ಸರಿತಾ “ನಾನು ಅವನ ಸೂಳೆನೇ ಆಗಿದ್ರೆ ನಿನ್ನ ಯಾವತ್ತೂ ಮುಗಿಸಿಬಿಡು ಅಂತಿದ್ದೆ. ಅವನು ನನ್ನ ಹೆದರಿಸಿ ಬೆದರಿಸಿ ಇಟ್ಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ ಅಷ್ಟೇ”. ಕರೀಂ ಕೂಡ ಅದನ್ನ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾನೆ ‘ಇವಳು ಹೇಳೋದು ನಿಜ ಇರಬಹುದು, ಅವತ್ತು ಅವನೂ ಇವಳನ್ನ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಎಳೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದ’.
ಕರೀಂ “ಅದು ನಿನ್ನ ಕರ್ಮ ನಾನೇನು ಮಾಡ್ಲಿ”. ಸರಿತಾ “ನೀನು ನನ್ನ ಹೀಗೆ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಎಳೆದಾಡೋದು ಅವನ ಕಡೆಯವರು ನೋಡಿದ್ರೆ ನಿನ್ನೂ, ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ನನ್ನೂ ಕೊಂದು ಹಾಕ್ತಾನೆ ಅವ್ನು”. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಕೈ ಬಿಟ್ಟ ಕರೀಂ “ಹೆದರಿಸ್ತಾ ಇದ್ದೀಯ? ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಹೆದರೋ ಗಂಡೇ ಅಲ್ಲ ನಾನು”. ಸರಿತಾ “ನೋಡಿದ್ನಲ್ಲ ನಿನ್ ಗಂಡಸ್ತನ ಈಗಲೇ. ಅವನ ಹೆಸರು ಕೇಳಿ ಹಿಡಿದ ಕೈ ಬಿಟ್ಯಲ್ಲಾ”.
ಇದನ್ನ ಕೇಳಿ ಕೋಪದಿಂದ ಸೀದಾ ಅವಳ ಮೊಲೆಗೆ ಕೈ ಹಾಕಿದ ಕರೀಂ “ಡಗರ್ ಮುಂಡೆ, ನನ್ನ ಗಂಡಸ್ತನ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಮಾತಾಡಿದ್ರೆ ಇಲ್ಲೇ ಕೆಯ್ದುಬಿಡ್ತೀನಿ”.
“ಅಂದ್ರೆ ಸುರೇಶನ ಬಗ್ಗೆ ಭಯ ಇಲ್ಲ ಅನ್ನು” ಸರಿತಾ ಮಾದಕ ನೋಟ ಬೀರುತ್ತಾಳೆ. ಕರೀಂ “ಆ ಸುರೇಶನಿಗೂ ಹೆದರಲ್ಲ, ಅವನ ಅಪ್ಪನಿಗೂ ಹೆದರಲ್ಲ”.
ಸರಿತಾ “ಹಾಗಾದ್ರೆ ನಿನಗೆ ಒಂದು ಕೆಲಸ ಕೊಡ್ತೀನಿ. ಮುಗಿಸಿದರೆ ನಿಂಗೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ದುಡ್ಡು ಕೊಡ್ತೀನಿ”. ಕರೀಂ “ಏನದು?”. ಸರಿತಾ “ಸುರೇಶನ ಹತ್ರ ನನ್ನ ಬೆತ್ತಲೆ ಫೋಟೋ ಇದೆ. ಅದನ್ನು ಇಟ್ಕೊಂಡೇ ಅವನು ನನ್ನ blackmail ಮಾಡ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅದನ್ನ ನೀನು ನನಗೆ ತಂದು ಕೊಟ್ಟರೆ ನಿನಗೆ ಕೇಳಿದಷ್ಟು ದುಡ್ಡು ಕೊಡ್ತೀನಿ”.
ಕರೀಂ “ ನಿನ್ನ ಬೆತ್ತಲೆ ಫೋಟೋ ಅವನ ಹತ್ರ ಹೇಗೆ ಹೋಯ್ತು?”. ಸರಿತಾ “ಅವನು ನನ್ನ ಗಂಡನ ಮೇಲಿನ ಕೋಪಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಶೀಲ ಹಾಳು ಮಾಡಿ ನನ್ನ ಬೆತ್ತಲೆ ಫೋಟೋ ತಕೊಂಡ. ಈಗ ಅವನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಅದನ್ನ ನನ್ನ ಗಂಡನಿಗೂ, ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಗೂ ಹಾಕ್ತೀನಿ ಅಂತ ಹೆದರಿಸ್ತಾ ಇದ್ದಾನೆ. ನೀನು ಇಷ್ಟು ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರೆ ಸಾಕು. ಅದಕ್ಕೆ ನಿಂಗೆ ಏನು ಸಹಾಯ ಬೇಕೋ ಕೇಳು ಮಾಡ್ತೀನಿ”.
ಕರೀಂ ಇವಳ ಮಾತು ಎಷ್ಟು ನಿಜ ಅಂತ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು “ಹಾಗಾದ್ರೆ ಈಗ ನಿನ್ನ ರವಿಕೆ ಬಿಚ್ಚು ನೋಡೋಣ”. ಸರಿತಾ “ ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದು ಫೋಟೋ ತಂದು ಕೊಡಕ್ಕೆ ಏನು ಬೇಕೋ ಮಾಡ್ತೀನಿ ಅಂತ”. ಅವಳ ಮಾತಿಗೆ ಗಮನ ಕೊಡದೆ ಅವಳನ್ನ ಪಕ್ಕದ ಪೊದೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದ ಕರೀಂ “ ಮೊದಲು ನಿನ್ನ ರವಿಕೆ ಬಿಚ್ಚು. ಆಮೇಲೆ ನನ್ನ ಬೇಡಿಕೋ, ಅವಾಗ ನಿನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲೋ ಬೇಡ್ವೋ ಅಂತ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡ್ತೀನಿ. ನೋಡು ಆ ಸುರೇಶನ ಎದುರು ಹೋಗಿ ನಿಲ್ಲೋ ಗಂಡು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ ನನ್ನ ಬಿಟ್ರೆ. ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ರೋಡಲ್ಲಿ ಶೋ ಕೊಡೋದು ನಿಂಗೇನು ಹೊಸತಲ್ಲ ತಾನೆ” ಅಂತ ನಗುತ್ತಾನೆ.
ಸರಿತಾ ಕೋಪದಿಂದ ಅವಳ ರವಿಕೆಗೆ ಕೈ ಹಾಕಿ ರವಿಕೆ ಬಿಚ್ಚಿ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಇಟ್ಟು “ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಫೋಟೋ ವಾಪಾಸ್ ತಕೊಂಡು ಬಾ”. ಕರೀಂ “ಯಾಕೋ ನನಗೆ ನಿನ್ನ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳೋ ರೀತಿ ಅಷ್ಟು ಇಷ್ಟ ಆಗಲಿಲ್ಲ”.
ಸರಿತಾ ಕೈ ಮುಗಿದು “ಪ್ಲೀಸ್, ನನ್ನ ಫೋಟೋ ನನಗೆ ವಾಪಸ್ ತಂದು ಕೊಡಿ. ನಿಮಗೆ ಪುಣ್ಯ ಬರತ್ತೆ”. ಕರೀಂ “ಹ್ಮ್ಮ್, ಇನ್ನೂ ಏನೂ ಕಮ್ಮಿ ಇದೆ. ಇರು” ಅಂತ ಅವಳ ಸೀರೆ ಬಿಚ್ಚಿ ಅವಳ ಮುಂದೆ ಹೊದಿಸುತ್ತಾನೆ.
“ಈಗ ಇದರ ಮೇಲೆ ಮಂಡಿ ಊರಿ ಕೈ ಮುಗಿದು ಬೆಡ್ಕೋ. ಕರೀಂ ಅವರೇ ಫೋಟೋ ತಂದುಕೊಂಡು ಬೇಕಾದ್ರೆ ನಿಮ್ಮ ತುಣ್ಣೆ ಚೀಪ್ತಿನಿ ಅಂತ ಹೇಳು” ಅಂತ ಹೇಳಿ ನಗುತ್ತಾನೆ.
ಸರಿತಾ ಹಲ್ಲು ಕಡಿಯುತ್ತಾ ‘ಬೆವರ್ಸಿ ನನ್ ಮಗ, ನನ್ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸು, ನಿನ್ ಬೀಜ ಹಿಸುಕಿ ಸಾಯಿಸ್ತೀನಿ’ ಅಂದುಕೊಂಡು ಹೊದಿಸಿದ ಸೀರೆ ಮೇಲೆ ಮಂಡಿ ಊರಿ ಕೈ ಮುಗಿದು “ಕರೀಂ ಅವರೇ ನೀವು ನನ್ನ ಬೆತ್ತಲೆ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನ ತಂದು ಕೊಟ್ಟರೆ ನಿಮ್ ತುಣ್ಣೆ ಚೀಪಿ ಋಣ ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ತೀನಿ”.
ಕರೀಂ ಜೋರಾಗಿ ನಗುತ್ತಾ “ನಾಚಿಕೆ ಆಗಲ್ವೇನೆ ಸುಳೆ ಮುಂಡೆ ಹೇಗೆಲ್ಲ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳೋಕೆ. ಆದ್ರೂ ಈಗ ನಂಬಿಕೆ ಬಂತು. ನೀನು ಆ ಫೋಟೋ ವಾಪಾಸ್ ತಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಏನಾದ್ರೂ ಮಾಡ್ತೀಯ ಅಂತ”.
ಕರೀಂ ಅವಳ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಅವಳ ಎರಡು ಮೊಲೆ ತೊಟ್ಟು ಹಿಡಿದು ಅವಳನ್ನ ಮೆಲ್ಲನೆ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತುತ್ತಾನೆ. ಸರಿತಾ ನೋವಿನಿಂದ “ಆಹ್ ಅಮ್ಮ… ಬಿಡೋ, ನೋವ್ತಿದೆ. ಬಿಡೋ ನನ್ ಮೊಲೆ”.
ಕರೀಂ ಅವಳ ಮೊಲೆಗೆ ಬಾಯಿ ಹಾಕಿ ಚೀಪುತ್ತಾ “ಈಗ ಗೊತ್ತಾಗಿದೆ ಆ ಸುರೇಶ ನಿನ್ನ ಯಾಕೆ ಇಟ್ಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ ಅಂತ. ಎಂತಾ ಮೊಲೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದೀಯೇ ಚಿನಾಲಿ. ಆಹ್.. ಆಹ್.. ಇಷ್ಟು ಮೃದುವಾಗಿದೆ” ಅಂತ ಅದನ್ನ ಮೃದುವಾಗಿ ಹಿಂಡುತ್ತಾ ಚೀಪುತ್ತಾನೆ.
ಸರಿತಾ “ಹ್ಮ್ಮ್ ಆಹ್.. ಆಹ್.., ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಮಾಡಿದೆ ತಾನೇ. ಆಹ್ ಅಮ್ಮಾ, ಈಗಲಾದರೂ ನನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡು”. ಕರೀಂ “ಮಾಡ್ತೀನಿ ಕಣೇ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡ್ತೀನಿ.ನಿನ್ನ ಫೋಟೋ ನಾನ್ ತಂದುಕೊಡ್ತೀನಿ”.
ಅವನಿಂದ ಮೊಲೆ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡ ಸರಿತಾ ಮೊಲೆ ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಅವಳ ರವಿಕೆ ಹುಡುಕಿ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಕರೀಂ “ಅವಾಗವಾಗ ಅಂಗಡಿ ಕಡೆ ಬರ್ತಿರು. ನಂಗೂ ಹಾಲು ಕುಡಿಬೇಕು ಅನ್ನಿಸಿದಾಗ ಕರೀತೀನಿ”.
ಸರಿತಾ “ಮೊದಲು ನನ್ನ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಕೊಡು” ಅಂತ ಕೋಪ ತೋರಿಸುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಡುತ್ತಾಳೆ.
ಕರೀಂ ಮನದಲ್ಲೇ ‘ಮೊದಲು ನಾನು ಅವನನ್ನ ಮುಗಿಸಿ ಆಮೇಲೆ ಅದೇ ಫೋಟೋಗಳು ಇಟ್ಕೊಂಡು ನಿನ್ನ ಕೆಯ್ತೀನಿ. ಅದಕ್ಕೆ ನಿನ್ ಸಹಾಯ ಬೇಕು ಕಣೇ ಪೊಲೀಸ್ ಹೆಂಡ್ತಿ’.
ಇತ್ತ ಕಬ್ಬಿನ ಗದ್ದೆ ಒಳಗೆ ಒಬ್ಬಳು ನಾಯಿಯಂತೆ ಬಗ್ಗಿದ್ದರೆ. ಹಿಂದೆ ಇಂದ ಒಬ್ಬ ಅವಳ ಸೀರೆ ಎತ್ತಿ, ಅವಳ ಕಾಚ ಇಳಿಸಿ ತುಲು ಕೆಯ್ಯುತ್ತಾ “ಏನೇ ಕುಸುಮ, ನಿನ್ನ ತುಲು ಇವತ್ತು ಇಷ್ಟು ಸುಖ ಕೊಡ್ತಿದೆ. ಯಾಕೆ ನಿನ್ನ ಗಂಡ ನಿನ್ನ ಸರಿಯಾಗಿ ಕೆಯ್ತಿಲ್ವ”. ಕುಸುಮ “ಗೌಡ್ರೆ ಹಾಗೆಲ್ಲ ಹೇಳ್ಬೇಡಿ, ನನ್ನ ಗಂಡ ಒಳ್ಳೆಯವನು, ಆಹ್ ಹ್ಮ್ಮ್ ಆಹ್”. ಗೌಡ “ನಿನ್ನಂತ ಸುಂದರಿ ಕೆಯ್ಯಲಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಅವನೆಂಥಾ ಗಂಡಸೇ” ಅನ್ನುತ್ತಾ ಕೆಳಗೆ ಜೋತಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳ ಮೊಲೆ ರವಿಕೆ ಮೇಲಿಂದ ಹಿಡಿದು ಹಿಸುಕುತ್ತಾ “ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ನಿನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ನನ್ನ ತುಣ್ಣೆಗೆ ಸಮಾಧಾನನೇ ಇರಲ್ಲ ಕಣೇ.” ಅನ್ನುತ್ತಾ ಅವಳ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಮುತ್ತು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ.
“ಗೌಡ್ರೆ ಸಾಲದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡ್ತೀನಿ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ರಿ”. ಗೌಡ “ಮಾತಾಡ್ತಿದ್ದಿವಲ್ಲ, ಇನ್ನೂ ತುಂಬಾ ಇದೆ ಮಾತಾಡೋದು” ಅನ್ನುತ್ತಾ ಅವಳ ತಿಕಕ್ಕೆ ಬಾರಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಗೌಡ ಎದ್ದು ನಿಂತು ಅವಳ ತೊಡೆಯ ತನಕ ಇಳಿದ ಕಾಚದ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಟ್ಟು “ತಿಕ ಎತ್ತೆ ಕುಸುಮ. ಕಾಚ ಬಿಚ್ಚು, ಈ ಕಾಚ ಏನಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡ ನಮ್ಮ ಮದ್ಯ”. ಕುಸುಮ ಎದ್ದೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕಾಚ ಸರಿದು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ.
ಗೌಡ ಕೇವಲ ಒಂದು ಬಿಳಿ ಷರ್ಟ್ ತೊಟ್ಟಿದ್ದರೆ ಅವನ ಕರಿ ತುಣ್ಣೆ ಇನ್ನೂ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ನಿಂತಿರುತ್ತದೆ. ಗೌಡ “ನೋಡೇ ಇಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಚೂಲು ತುಂಬಿದ ತುಲ್ಲಿನ ರಸ ನನ್ನ ತುಣ್ಣೆ ಮೇಲೆ ಹೇಗೆ ಹಚ್ಚಿದ್ದಿಯ. ಬಂದು ಚೀಪಿ ಸ್ವಚ್ಛ ಮಾಡು. ನನ್ ತುಣ್ಣೆ ಮೇಲೆ ಕುಣಿಯಕ್ಕೆ ಅಂತ ಬರ್ತೀಯ ಅನ್ಸತ್ತೆ. ನೋಡು ಎಷ್ಟು ಗಲೀಜು ಮಾಡಿದ್ದೀಯಾ ನನ್ ತುಣ್ಣೆ. ಬಂದು ನೆಕ್ಕು ಇದನ್ನ”.
ಕುಸುಮ ಏನೂ ಹೇಳದೆ ಬಂದು ಅವನ ಮುಂದೆ ಮಂಡಿ ಊರಿ ಅವನ ತುಣ್ಣೆ ನೆಕ್ಕುತ್ತಿದ್ದರೆ ಗೌಡ ಎರಡು ಕೈನಲ್ಲಿ ಅವಳ ತಲೆ ಹಿಡಿದು ಅವಳ ಬಾಯಿ ಕೆಯ್ಯುತ್ತಾನೆ.
ಗೌಡ ಅವಳು ತುಣ್ಣೆ ಚೀಪುತ್ತಿರೋದು ನೋಡಿ ಒಂದು ಗೆಲುವಿನ ನಗೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ ‘ನಾನು ಬೇಕು ಅಂದ ಹೆಣ್ಣು ನನ್ನ ತುಣ್ಣೆ ಕೆಳಗೆ ಯಾವತ್ತಿದ್ರು ಬರಲೇಬೇಕು’ ಅಂತ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಆರು ತಿಂಗಳು ಹಿಂದಿನ ಘಟನೆ ನೆನೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಹಿಂದಿನ ಘಟನೆ :
ಅಂದು ಊರ ಹಬ್ಬ. ದೇವಸ್ಥಾನದ ಮುಂದೆ ದೊಡ್ಡ ಜಾತ್ರೆ. ಗೌಡನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಲು ದೇವಸ್ಥಾನದ ಪ್ರದಾನ ಅರ್ಚಕರ ಮಗ ಬಂದಿರುತ್ತಾನೆ. ಪೂಜೆ ಮುಗಿಸಿ ಹೊರಡುವ ಮುನ್ನ ‘ಅರ್ಚಕರೇ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಆರಾಮಾ’ ಅಂತ ಕೇಳಿ ಗೌಡ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ನಗೆ ಬೀರುತ್ತಾನೆ.
ಅರ್ಚಕ ಮನದಲ್ಲೇ ಬೈದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ “ಹೌದು ಗೌಡ್ರೆ, ಎಲ್ಲರೂ ಕ್ಷೇಮ”. ಗೌಡ ಅವನ ಮೇಲೆ ಕೈ ಇಟ್ಟು ಕಿವಿ ಹತ್ರ ಬಂದು “ಜೂಜಾಟಕ್ಕೆ ಇನ್ನೂ ಸಾಲ ಬೇಕಾದ್ರೆ ನಿನ್ನ ಹೆಂಡತಿನ ನನ್ನ ಹತ್ರ ಬಂದು, ಸಾಲ ಕೆಳಕ್ಕೆ ಹೇಳು. ಕಡಿಮೆ ಬಡ್ಡಿಗೆ ಸಾಲ ಕೊಡ್ತೀನಿ”.
ಅರ್ಚಕ ಕೋಪ ತಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ “ಇಲ್ಲಾ ಗೌಡ್ರೆ, ಜೂಜು ಆಡೋದು ಬಿಡ್ತೀನಿ ಅಂತ ಮಾತು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಗೆ. ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಜೂಜು ಆಡಲ್ಲ, ಸಾಲನು ಮಾಡಲ್ಲ”.
ಗೌಡ “ಹ್ಮ್ಮ್ ಕೊನೆ ಕಂತಿನ ಬಡ್ಡಿ ಇನ್ನೂ ಕಟ್ಟಿಲ್ಲ ನೀನು. ಅದನ್ನ ಕೊಟ್ಟು ಸಾಲಪತ್ರ ವಾಪಸ್ ತಕೋ”. ಅರ್ಚಕ “ಎಲ್ಲಾ ತೀರಿದೆ ಅಂದ್ರಂತೆ ಹೋದ ಸಾರಿ ನನ್…”
ಗೌಡ “ಅದು ಸಾಲ ತೀರಿದೆ ಅಂದೆ, ಆದ್ರೆ ಬಡ್ಡಿ ಅಲ್ಲ”. ಅರ್ಚಕ ಹಲ್ಲು ಕಡಿಯುತ್ತಾ “ಇನ್ನೂ ಎಷ್ಟು ಬಾಕಿ ಇದೆ”. ಗೌಡ “ಬರೀ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಅಷ್ಟೇ”.
ಅರ್ಚಕ “ಇನ್ನು 2 ತಿಂಗಳು ಸಮಯ ಕೊಡಿ ತೀರಿಸಿಬಿಡ್ತೀನಿ”. ಗೌಡ ಮೆಲ್ಲನೆ ನಗುತ್ತಾ “ನೀನು ಯಾಕೆ ಅಷ್ಟು ಕಷ್ಟ ಪಡ್ತೀಯ. ನಿನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ತೀರಿಸ್ತಾಳೆ ಬಿಡು. ಹೇಗಿದ್ರು ಇಷ್ಟು ದಿನ ಅವಳೇ ಅಲ್ಲವಾ ತೀರಿಸ್ತಿರೋದು. ಇನ್ನೊಂದು ಕಂತು ಅಷ್ಟೇ. ನೋಡು ಯೋಚನೆ ಮಾಡು. ನೀನು ಎಷ್ಟು ಅಂತ ಕಷ್ಟ ಪಡ್ತೀಯ. ನಿಮ್ ಅಪ್ಪನಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ನೀನು ಜೂಜು ಆಡೋದರ ಬಗ್ಗೆ”.
ಅರ್ಚಕ ಕೈ ಮುಗಿಯುತ್ತಾ “ಗೌಡ್ರೆ ದಯವಿಟ್ಟು…”. ಗೌಡ ಅರ್ಚಕನ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು “ಬೇಡ ಅರ್ಚಕರೇ, ನೀವು ಕೈ ಮುಗಿದ್ರೆ ನಮಗೆ ಒಳ್ಳೆದಾಗಲ್ಲ ಅಂತ ನಮ್ಮಪ್ಪ ಹೇಳ್ತಿದ್ರು. ಇವತ್ತೋ ಇಲ್ಲ ನಾಳೆ ಬರಕ್ಕೆ ಹೇಳಿ ನಿಮ್ ಹೆಂಡತಿಗೆ. ಹೇಗಿದ್ರು ನೀವು ಹಬ್ಬದಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಓಡಾಡ್ತಾ ಇರ್ತೀರಾ. ಮನೇಲಿ ಒಬ್ಬಳೇ ಏನು ಮಾಡ್ತಾಳೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಈ ಸಾರಿ ಪತ್ರ ಕೂಡ ಕೊಟ್ಟು ಕಳಿಸ್ತೀನಿ. ಏನಂತೀರಾ ಅರ್ಚಕರೇ”.
ಅರ್ಚಕ ಏನು ಹೇಳದೆ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಡುತ್ತಾನೆ. ಗೌಡ ‘ಒಳ್ಳೆ ಮೊಲೆ ಇಟ್ಟಿದ್ಲು ಪೂಜಾರಿ ಹೆಂಡ್ತಿ ಪೂಜಾ, ಮತ್ತೆ ಹೇಗಾದ್ರೂ ಮಾಡಿ ಇವನಿಗೆ ಚಟ ಹಚ್ಚಿಸಿ ಅವಳನ್ನ ನನ್ನ ಹತ್ರ ಬರೋಹಗೆ ಮಾಡಬೇಕು’.
ಸುರೇಶ ಬಂದು “ಗೌಡ್ರೆ, ಬನ್ನಿ, ಅಲ್ಲಿ ಪೂಜೆಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಕಾಯುತ್ತಾ ಇದ್ದಾರೆ. ನೀವು ಬರದೇ ಮೊದಲ ಪೂಜೆ ಹೇಗೆ ನೀವೇ ಹೇಳಿ”. ಗೌಡ “ನನಗೂ ಪೂಜಾ ಪುನಸ್ಕಾರ ಬೇಕು ಅಂತ ಪೂಜಾರಿ ಹತ್ರ ಮಾತಾಡ್ತಿದ್ದೆ”. ಸುರೇಶ ಗೌಡನ ಒಳ ಅರ್ಥ ತಿಳಿದು ಇಬ್ಬರೂ ಜೋರಾಗಿ ನಗುತ್ತಾರೆ.
ಗೌಡ, ಸುರೇಶನ ಜೊತೆ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಪೂಜೆ ಮುಗಿಸಿ ಹೊರಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಸುರೇಶ “ಗೌಡ್ರೆ, ಇವತ್ತು ರಾತ್ರಿ ರೆಕಾರ್ಡಿಂಗ್ ಡ್ಯಾನ್ಸ್ ಕೇಳ್ತಿದ್ದಾರೆ ನಮ್ ಹುಡುಗರು”. ಗೌಡ “ಅದು ನಾಳೆ ಅಲ್ವೇನೋ, ಹಬ್ಬದ ಕೊನೆ ದಿನ”. ಸುರೇಶ “ಅದು ಊರಿನವರಿಗೆ, ನಮಗೆ ಇವತ್ತೇ…”
ಗೌಡ “ಯಾಕೋ, ನಮ್ ತೋಟದ ಮನೆ ಸೂಳೆ ತುಲ್ಲು ಬೇಜಾರ್ ಆಗೋಯ್ತಾ”. ಸುರೇಶ “ಅದೂ.. ಅವಳನ್ನ ನಾನೊಬ್ಬನೇ ಕೆಯ್ತಿದ್ದೀನಿ. ಹುಡುಗರು, ಅವರಿಗೂ ಏನಾದ್ರೂ ಬೇಕಲ್ಲಾ”.
ಗೌಡ “ಸರಿ ಸರಿ, ಮಾಡ್ಕೊಳಿ. ಹೇಗಿದ್ರು ನಾಳೆ ಮಾಡಲೇಬೇಕಲ್ಲ. ಇವತ್ತೇ ಒಂದು ಕೈ ನೋಡ್ಕೊಳ್ಳಿ. ನಾಳೆ ಯಾರಿಂದಲೂ ಮಾತು ಬರಬಾರ್ದು.”
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಚಿಕ್ಕಯ್ಯ ಮತ್ತು ಕಮಲಮ್ಮ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಗೌಡನ್ನನು ನೋಡಿದ ಚಿಕ್ಕಯ್ಯ “ನಮಸ್ಕಾರ ದೇವ್ರೇ, ನೀವೇನು ಇಲ್ಲಿ.” ಗೌಡ “ಬೋಳಿ ಮಗನೆ, ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಯಾಕೆ ಬರ್ತಾರೋ.”. ಚಿಕ್ಕಯ್ಯ “ನಮ್ ಊರಿನ ದೇವ್ರು ನೀವು. ನೀವು ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಯಾಕೆ ಬಂದ್ರಿ. ನಾನು ಮುಂದಿನ ಸಾರಿ ಗೆದ್ದು ಬಂದ್ಮೇಲೆ ನೋಡಿ, ಈ ದೇವಸ್ತಾನನೇ ನಿಮ್ಮ ಮನೆ ಮುಂದೆ ತರಿಸ್ತಿನಿ. ಚೇ.. ನಿಮಗೆ ಒಂದು ದೇವಸ್ಥಾನ ಕಟ್ಟಿಸಿಬಿಡೋಣ.”.
ಗೌಡ ಚಿಕ್ಕಯ್ಯನ ಮಾತಿಗೆ ಗಮನ ಕೊಡದೆ ಕಮಲಮ್ಮನ ಕಡೆ ನೋಡುತ್ತಾ “ಏನೇ ಕಮಲಾ ಹೇಗಿದ್ದಿಯಾ, ಮಗು ತೋರ್ಸು”. ಗೌಡ ಮಗು ನೋಡುತ್ತಾ “ಲೇ ಚಿಕ್ಕ, ನೀನು ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಬಾ, ನಾನು ನಿನ್ ಹೆಂಡತಿನ ಇಲ್ಲೇ ನಮ್ಮ ಬಿಡಾರಕ್ಕೆ ಕರ್ಕೊಂಡು ಹೋಗ್ತೀನಿ, ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾತಾಡೋದು ಇದೆ ಅವಳ ಹತ್ತಿರ. ಬಾರೆ ಕಮಲಾ ಹೋಗೋಣ”. ಗೌಡ ಚಿಕ್ಕಯ್ಯನ ಮಾತಿಗೆ ಕಾಯದೆ ಕಮಲಮ್ಮನ ಸೊಂಟಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಾಕಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
ಸುರೇಶ ಮುಸಿ ಮುಸಿ ನಗುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಡುತ್ತಾನೆ. ಗೌಡ ಕಮಲಮ್ಮನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಅವನ ಬಿಡಾರಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾ “ಏನೇ ಕಮಲಾ, ಮಗು ಆದ್ಮೇಲೆ ಮೈ ಕೈ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಇನ್ನೂ ಕಟ್ಟುಮಸ್ತಾಗಿದ್ದಿಯ”. ಕಮಲಮ್ಮ ನಾಚುತ್ತಾ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ “ಗೌಡ್ರೆ ದಯವಿಟ್ಟು ಸೊಂಟ ಬಿಡಿ, ಯಾರಾದ್ರೂ ನೋಡಿದ್ರೆ ಏನಾದ್ರೂ ಅನ್ಕೊಳ್ತಾರೆ”. ಗೌಡ ಅವಳ ಕಿವಿಯ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು“ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಕಾಲು ಅಗಲಿಸಿದಾಗ ಆಗ್ಲಿಲ್ವಾ ನಾಚಿಕೆ, ಈಗ ಯಾಕೆ”. ಕಮಲಮ್ಮ ನಾಚುತ್ತಾ ಏನು ಹೇಳದೆ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ ಮುಂದೆ ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ.
ಗೌಡ ಕಮಲಮ್ಮನನ್ನ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಅವನ ಬಿಡಾರದ ಒಳಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಕಮಲಮ್ಮ ಗೌಡನ ಕಡೆ ನೋಡುತ್ತಾ “ಗೌಡ್ರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಆ ಕಡೆ ತಿರ್ಗಿ. ಮಗುಗೆ ಹಾಲು ಕುಡಿಸಬೇಕು.”. ಗೌಡ “ಸಾಕು ಮುಚ್ಚೆ ಕಮಲಾ, ಅದರಲ್ಲಿ ನಿನ್ ಮಗುಗಿಂತ ಮುಂಚೆ ನಾನು ಆ ಹಾಲು ಕುಡಿದಿದ್ದೀನಿ” ಅಂತ ಅವಳ ಮೊಲೆ ಕಡೆ ನೋಡುತ್ತಾ ಅವಳಿಗೆ ಕಣ್ಣು ಹೊಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಕಮಲಮ್ಮ ನಗುತ್ತಾ ಅವನ ಮುಂದೆ ಅವಳ ರವಿಕೆ ೧-೨ ಗುಂಡಿ ಬಿಚ್ಚುತ್ತಾಳೆ. ಗೌಡನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಅವಳ ಒಂದು ಮೊಲೆ ಹಿಡಿದು ರವಿಕೆ ಇಂದ ಹೊರಗೆ ಎಳೆಯುತ್ತಾಳೆ. ಗೌಡ “ಯಾರಿಗೆ ಅದು, ನಂಗ? ಇಲ್ಲ ನಿನ್ ಮಗುಗ?”. ಕಮಲಮ್ಮ “ಮೊದಲು ನನ್ನ ಮಗುಗೆ ಗೌಡ್ರೆ” ಅಂತ ಅವಳ ಮೊಲೆ ತೊಟ್ಟು ಮಗು ಬಾಯಿಗೆ ಇಡ್ತಾಳೆ. ಗೌಡ ಅವಳ ಮೊಲೆ ದುರುಗುಟ್ಟಿ ನೋಡೋದು ನೋಡಿ ಮೊಲೆ ಮೇಲೆ ಸೆರಗು ಹಾಸಿ “ಮಗು ಊಟದ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣು ಹಾಕ್ಬೇಡಿ ಗೌಡ್ರೆ”. ಗೌಡ “ಊಟ ನಿನ್ ಮಗುಗೆ ಮಾತ್ರನ? ನಮಗೆ ಇಲ್ವಾ? ”. ಕಮಲಾ ಕಣ್ಣು ಅರಳಿಸುತ್ತಾ “ಗೌಡ್ರೆ ಇಲ್ಲಾ? ಜಾತ್ರೆನಲ್ಲಿ? ಅದು ಎಲ್ಲರೂ ಓಡಾಡ್ತಿದ್ದಾರೆ? ಅದು ಬೇರೆ ಈ ಬಿಡಾರಕ್ಕೆ ಬರೀ ಕರ್ಟನ್ ಮಾತ್ರ ಇದೆ. ಬಾಗಿಲು ಬೇರೆ ಇಲ್ಲ”.
ಗೌಡ “ನಿಂಗೆ ಯಾಕೆ ಅಷ್ಟೆಲ್ಲ ಚಿಂತೆ. ನಾನು ಇದ್ದೀನಲ್ಲ. ನಿನ್ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ಬಾ” ಅಂತ ಅವನ ಕಾಚ ಬಿಚ್ಚಿ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಹಾಕಿ ಮೊಬೈಲ್ ನಲ್ಲಿ ವಿಡಿಯೋ ನೋಡುತ್ತಾ ಅವನ ತುಣ್ಣೆ ಉಜ್ಜಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಇರುತ್ತಾನೆ. ಕಮಲಾ ಮಗುವಿಗೆ ಹಾಲು ಕುಡಿಸಿ, ಮಗು ಮಲಗಿದ ಮೇಲೆ. ಮಗುನ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಮಲಗಿಸಿ ಸೀದಾ ಗೌಡನ ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಾಳೆ. ಗೌಡನ ಮೊಬೈಲ್ ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೆಣ್ಣಿನ ಬೆತ್ತಲೆ ವಿಡಿಯೋ ನೋಡಿ “ಅರೆ, ಇದು…” ಗೌಡ ನಗುತ್ತ “ಹೌದು, ಅವಳೇ. ಅರ್ಚಕನ ಹೆಂಡತಿ ಪೂಜಾ”. ಕಮಲಮ್ಮ “ಆದ್ರೆ ಇವಳ ಬೆತ್ತಲೆ ವಿಡಿಯೋ ನಿಮಗೆ ಹೇಗೆ ಸಿಕ್ತು”. ಗೌಡ ನಗುತ್ತಾ ವಿಡಿಯೋ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಓಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಅವನು ಅವಳ ಕೆಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅವಳು ಸುಖದಲ್ಲಿ ನರಳುತ್ತಿರುತ್ತಾಳೆ. ಕಮಲಮ್ಮ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾ “ಇವಳಿಗೆ ಇಷ್ಟು ಚೂಲಿದೆ ಅಂತ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಹೇಗೆ ಇವಳನ್ನ ನಿಮ್ಮ ಬಲೆಗೆ ಬೀಳಿಸಿಕೊಂಡಿರಿ?”. ಗೌಡ ಅವಳನ್ನು ಎಳೆದು ಅವನ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು “ನಾನು ಕಣ್ಣಿಟ್ಟ ಹೆಣ್ಣು ನನ್ ಮಂಚ ಹತ್ತಬೇಕು, ನನ್ನ ತುಣ್ಣೆ ಉಣ್ಣಬೇಕು” ಅನ್ನುತ್ತಾ ಅವಳ ಮೊಲೆಗೆ ಕೈ ಹಾಕಿ ಹಿಸುಕುತ್ತಾನೆ. ಕಮಲಮ್ಮ “ಹ್ಮ್ಮ್ ಗೌಡ್ರೆ, ಹೊರಗಡೆ ದೊಡ್ಡ ಪತಿವ್ರತೆ ತರಾ ಆಡ್ತಾಳೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ನೋಡಿ ಹೇಗೆ ನಿಮ್ ತುಣ್ಣೆಗೆ ಕಾಲು ಅಗಲಿಸಿದ್ದಾಳೆ”.
ಗೌಡ “ಹೂ.. ಅವತ್ತು ಅಷ್ಟೇ ಅವಳ ಸೊಂಟ ಮುಟ್ಟಿದ್ದಕ್ಕೆ ಪಾಪ, ಪುಣ್ಯ, ದೇವರು, ಶಾಪ ಅಂತೆಲ್ಲ ಕೊಬ್ಬು ತೋರಿಸಿದ್ಲು. ಆಮೇಲೆ ಅವಳ ಗಂಡನಿಗೆ ಸಾಲ ಕೊಟ್ಟೆ, ಇವಳಿಗೆ ಸುಖ ಕೊಟ್ಟೆ.” ಅಂತ ಸಣ್ಣಗೆ ನಗುತ್ತಾ ಅವಳ ಮೊಲೆಗೆ ಬಾಯಿ ಹಾಕಿ ಚೀಪುತ್ತಾನೆ. ಕಮಲಮ್ಮ “ಹ್ಮ್ಮ್ಮ್ ಆಆಹ್ ಹ್ಮ್ಮ್ಮ್ ಗೌಡ್ರೆ, ಅದು ಮಗುಗೆ ಅಂತ ಇಟ್ಟಿರೋ ಹಾಲು”. ಅವಳ ಮೊಲೆ ಇಂದ ಬಾಯಿ ತಗೆದ ಗೌಡ “ಇದು ನನ್ನ ಮೊಲೆ ಕಣೆ. ಇದರಲ್ಲಿರೋ ಹಾಲು ನಂದೇ” ಅಂತ ಹಾಲು ಮೆತ್ತಿದ ಅವಳ ತುಟಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಅವಳ ಮೊಲೆಗೆ ಒತ್ತಿ ಹಾಲು ಚೀಪುತ್ತಾನೆ.
ಕಮಲಮ್ಮ ಕೂಡ ಗೌಡನ ಕೂದಲಿನಲ್ಲಿ ಬೆರಳಾಡಿಸುತ್ತಾ ಅವನನ್ನು ಅವಳ ಮೊಲೆಗೆ ಒತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಒಳಗೆ ಬಂದ ಚಿಕ್ಕಯ್ಯ ನೋಡಿ ಹಿಂದೆ ಸರಿದ ಕಮಲಮ್ಮ ನೋಡಿ ಗೌಡ “ಲೇ ಲೌಡೆ, ಜ್ಞಾನ ಇಲ್ವಾ, ಹೋಗೋ ಹೊರಗೆ. ನಿನ್ನಂತ ಗಾಂಡು ಇನ್ಯಾರು ಬರದೇ ಇರೋ ಹಾಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ನೋಡ್ಕೋ”.
ಚಿಕ್ಕಯ್ಯ “ತಪ್ಪಾಯಿತು ಧಣಿ, ಹೊರಟೆ” ಅಂತ ಕಿಸಿಯುತ್ತಾ ಹೊರಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಗೌಡ “ನೀನೇನೆ, ಆ ಬೇವರ್ಸಿಗೆ ಹೆದರಿಕೊಂಡ್ಯ. ಬಾರೆ ಇಲ್ಲಿ” ಅಂತ ಅವನ ಪಂಚೆ ಸರಿಸಿ ಅವನ ನಿಗುರುತ್ತಿರೋ ತುಣ್ಣೆ ತೋರಿಸಿ, ತೊಡೆ ತಟ್ಟಿ ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ. ಕಮಲಮ್ಮ ನಾಚಿ ಬಂದು ಅವನ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಬಂದು ಕೂತ್ರೆ ಗೌಡ ಮತ್ತೆ ಅವಳ ಸೆರಗು ಸರಿಸಿ ಅವಳ ಮೊಲೆಗೆ ಬಾಯಿ ಹಾಕುತ್ತಾನೆ.
ಅವನ ಒಂದು ಕೈ ಅವಳ ಸೊಂಟ ಅಮುಕುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಇನ್ನೊಂದು ಕೈ ಅವಳ ಸೀರೆ ಕಾಲಿನಿಂದ ಮೇಲೆತ್ತುತ್ತಾ ಅವನ ಬೆತ್ತಲೆ ತೊಡೆ ಸವರುತ್ತಾನೆ. ಕಮಲಮ್ಮ “ಗೌಡ್ರೆ ಹ್ಮ್ಮ್ಮ್ ನಿಲ್ಸಿ, ನೀವು ಹೀಗೆಲ್ಲ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಆಆಹ್ ಹ್ಮ್ಮ್ಮ್ ನಂಗೆ.. ಆಆಹ್ ಒಂತರ ಆಗತ್ತೆ”. ಅವಳ ಮಾತಿಗೆ ಗಮನ ಕೊಡದ ಗೌಡ ಅವಳ ಮೊಲೆ ಹಾಲು ಕುಡಿಯುತ್ತಾ ತುಲ್ಲಿನ ಒಳಗೆ ಬೆರಳು ಆಡಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಕಮಲಮ್ಮ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ, ಕಾಲು ಅಗಲಿಸಿ, ತುಟಿ ಕಚ್ಚುತ್ತಾ ಗೌಡನ ತುಣ್ಣೆ ಹಿಡಿದು ಉಜ್ಜುತ್ತಾಳೆ. ಗೌಡ “ಯಾಕೆ ಸೂಳೆ, ಇಷ್ಟೋತ್ತು ಬೇಡ ಬೇಡ ಅಂತಿದ್ದೆ, ಈಗ ನೋಡಿದ್ರೆ ಕಾಲು ಅಗಲ್ಸಿ ಕೊಡ್ತಿದ್ಯಾ, ಬೇಕಾ ಈ ಗೌಡನ ತುಣ್ಣೆ?”. ಕಮಲಮ್ಮ “ಹ್ಮ್ಮ್ ಹ್ಮ್ಮ್ ”. ಗೌಡ “ಬಾಯಿ ಬಿಟ್ಟು ಹೇಳೇ ಬೇಕೋ ಬೇಡವೋ ?”. ಕಮಲಮ್ಮ “ಗೌಡ್ರೆ, ಹ್ಮ್ಮ್ ಸುಮ್ನೆ ಕಾಡಿಸಬೇಡಿ, ಬೇಗ ಮಾಡಿ. ನಂಗೆ ತಡಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಆಗ್ತಿಲ್ಲ”. ಗೌಡ “ಬಾಯಿ ಬಿಟ್ಟು ಸರಿಯಾಗಿ ಬೇಡ್ಕೊ ನನ್ ತುಣ್ಣೆ ಬೇಕು ಅಂತ”. ಕಮಲಮ್ಮ “ಗೌಡ್ರೆ ನಿಮ್ ತುಣ್ಣೆ ಕೊಡಿ. ನನ್ ತುಲ್ಲು ನಿಮ್ ತುಣ್ಣೆ ಬೇಕು ಅಂತಿದೆ. ಹಾಕಿ ಒಳಗೆ” ಅಂತ ತಿಕ ಎತ್ತಿ ಕೊಡ್ತಾಳೆ.
ಗೌಡ “ನೀನೆಂತ ಸೂಳೆ ಅಂತ ಗೊತ್ತು ಕಣೇ” ಅಂತ ಅವಳನ್ನ ಅಲ್ಲೇ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಗ್ಗಿಸಿ ಸೀರೆ ಎತ್ತಿ ಅವಳ ಕಾಚ ಕೆಳಗೆ ಜಾರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಚೂಲಿನಿಂದ ಒದ್ದೆ ಆದ ಅವಳ ತುಲ್ಲನ್ನು ನೋಡಿ “ಇದನ್ನ ನೆಕ್ಕೋದೇ ಬೇಡ. ನೋಡು ಹೇಗೆ ತುಲ್ಲು ಒದ್ದೆ ಆಗಿದೆ ನನ್ ಚೂಲು ಮುಂಡೆಗೆ” ಅಂತ ಅವನ ತುಣ್ಣೆ ಅವಳ ತುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಸವರುತ್ತಾ ಒಂದೇ ಸಾರಿಗೆ ಪೂರ್ತಿ ತುಣ್ಣೆ ಒಳಗೆ ಹಾಕುತ್ತಾನೆ. ಕಮಲಮ್ಮ “ಆಆಹ್ ಅಮ್ಮ್ಮ್ ” ಅಂತ ಕೂಗಿ ತುಟಿ ಕಚ್ಚುತ್ತಾಳೆ . ಹೊರಗೆ ನಿಂತ ಚಿಕ್ಕಯ್ಯ ಅವಳು ಚೀರಿದ್ದು ಕೇಳಿ ತುಣ್ಣೆ ನಿಗುರಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಹೊರಗೆ ದೊಡ್ಡ ಜಾತ್ರೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಒಳಗೆ ಗೌಡ ಅವನ ಹೆಂಡತಿಯ ಜೊತೆ ಕಾಮ ಕ್ರೀಡೆ ಆಡುತ್ತಿರೋದು ನೋಡಿ ಚಿಕ್ಕಯ್ಯ ತುಣ್ಣೆ ನಿಂತರೂ ಏನು ಮಾಡಲಾರದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಡಾರದ ಹೊರಗೆ ನಿಗುರಿದೆ ತುಣ್ಣೆ ಕಾಣದಂತೆ ಕೈ ಮುಚ್ಚಿ ನಿಂತಿರುತ್ತಾನೆ.
ಒಳಗೆ ಗೌಡ “ನಿನ್ನ ತುಲ್ಲು ಕೊಡೊ ಸುಖಾನೇ ಬೇರೆ ಕಣೆ ಕಮಲಾ”. ಕಮಲಮ್ಮ “ಹ್ಮ್ಮ್ ಆಅಹ್.. ಹಾಗೇನಿಲ್ಲ. ನೀವು ನನಗಿಂತ ಎಳೆ ತುಲ್ಲು ರುಚಿ ನೋಡಿದ್ದೀರಾ. ನೋಡಿದ್ನಲ್ಲ ಆ ಪೂಜಾ ತುಲ್ಲು ಹೇಗೆ ಕೆಯ್ಯ್ತಿದ್ರಿ ಅಂತ. ಅವುಗಳ ಮುಂದೆ ನಂದೇನು ಇಲ್ಲ ”. ಗೌಡ “ನಿನ್ ಹತ್ರ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿ ನಂಬಿಸಕ್ಕೆ ನೀನೇನು ನನ್ ಹೆಂಡ್ತೀನಾ” ಅಂತ ಅವಳ ಸೊಂಟ ಹಿಡಿದು ಅವನ ತುಣ್ಣೆಗೆ ಎಳೆಯುತ್ತಾ ಇನ್ನೂ ಜೋರಾಗಿ ಕೆಯ್ಯುತ್ತಾನೆ. ಕಮಲಮ್ಮ “ಆಆಹ್ ಹ್ಮ್ಮ್ ಗೌಡ್ರೆ ನಿಮ್ ತುಣ್ಣೆ ನನ್ನ ಆಆಹ್ ಆಗ್ತಿಲ್ಲ, ನಿಲ್ಸಿ ಗೌಡ್ರೆ, ನಂಗೆ ತಡಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಆಗ್ತಿಲ್ಲ. ನಿಮ್ ಏಟು ತಡೆಯಕ್ಕೆ ಆಗ್ತಿಲ್ಲ. ಅಪ್ಪಿ ತಪ್ಪಿ ನಾನು ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗಿದ್ರೆ ಜನಕ್ಕೆ ಗೊತ್ತಾಗತ್ತೆ ಆಆಹ್ . ಸ್ವಲ್ಪ ಮಲ್ಲಗೆ ಮಾಡಿ ಗೌಡ್ರೆ”. ಗೌಡ “ಇಡೀ ಊರೇ ನಂದು ಕಣೇ, ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟು ಸುಖದಿಂದ ಕೂಗು. ಯಾವನೂ ತಡೆಯಲ್ಲ ನಮ್ಮನ್ನ ”.
ಈಗ ಗೌಡನ ತುಣ್ಣೆ ಏಟು ಹೊರಗಿನ ತನಕ ಕೀಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಕಮಲಮ್ಮ ತುಲ್ಲು ಜಿನುಗುತ್ತಾ “ಆಆಹ್ ಆಆಹ್ ಆಆಹ್” ಅನ್ನೋ ಶಬ್ದ ಹೊರಗಿನ ತನಕ ಕೇಳಿಸುತ್ತದೆ.ಚಿಕ್ಕಯ್ಯ ಅವಳ ಕಾಮದ ಕೂಗು ಕೇಳಿ ಇಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೆ ತನ್ನ ಮಾನಕ್ಕೆ ಕುತ್ತು ಅಂತ ತಲೆ ಬಗ್ಗಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಹೊರಡುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿ ಹಾದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಜನರಿಗೆ ಒಳಗೆ ಏನು ನಡಿಯುತ್ತಿದೆ ಅಂತ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಜಾಸ್ತಿ ಹೊತ್ತು ಬೇಕಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ರೆ ಅಲ್ಲಿ ಏನು ಆಗ್ತಿದೆ ಅಂತ ಕೇಳೋ ಧೈರ್ಯ ಯಾರಿಗೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಗೌಡನ ಬಿಡಾರದ ಮುಂದೆ ಹಾಡು ಹೋದ ಗಂಡಸರು ‘ಒಳಗೆ ಗೌಡ್ರು ಯಾವುದೊ ಒಳ್ಳೆ ಸೂಳೆ ಕೆಯ್ಯ್ತಾ ಸುಖ ಪಡ್ತಿದ್ದಾರೆ’ ಅಂತ ಮಾತಾಡಿಕೊಂಡ್ರೆ ಹೆಂಗಸರು ನಾಚಿ ‘ಥು.. ಇದೇನು ನಾಚಿಕೆ ಗೇಡು’ ಅಂತ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಬೇಗನೆ ನಡೆದು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
ಆದ್ರೆ ಒಳಗೆ ಗೌಡ ಮತ್ತು ಕಮಲಮ್ಮ ಇದ್ಯಾವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತೆ ಇಲ್ಲದೆ ಕಮಲಮ್ಮ ತಿಕ ಎತ್ತಿ ಕೊಟ್ಟರೆ ಗೌಡ ಅವಳ ತಿಕಕ್ಕೆ ಬಾರಿಸುತ್ತ ತುಲ್ಲು ಕೆಯ್ಯ್ದು ಅವಳ ತುಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ರಸ ಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಕಮಲಮ್ಮ “ಗೌಡ್ರೆ.. ಮತ್ತೆ ರಸ ಬಿಟ್ರ. ನೀವು ಪ್ರತಿ ಸರಿ ಹೀಗೆ ಮಾಡ್ತೀರ”. ಗೌಡ “ಹೇಳಲಿಲ್ವೇನೇ ಕಮಲಾ ನಿನ್ನ ತುಲ್ಲು ಕೆಯ್ಯ್ತಿದ್ರೆ ತುಣ್ಣೆ ಹೊರಗೆ ತಗೆಯಕ್ಕೆ ಮನಸೇ ಬರಲ್ಲ ಕಣೇ”. ಕಮಲಮ್ಮ ಗೌಡನನ್ನು ನೋಡಿ ಸಣ್ಣನೆ ನಕ್ಕು ಅವನ ಮುಂದೆ ಮಂದಿ ಊರಿ ಗೌಡನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ “ಈ ವಯಸ್ಸಲ್ಲೂ ನಿಮ್ ತುಣ್ಣೆ ಏನು ಏಟು ಕೊಡತ್ತೆ ಗೌಡ್ರೆ” ಅಂತ ಅವನ ತುಣ್ಣೆಗೆ ಮುತ್ತಿಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಗೌಡನ ತುಣ್ಣೆ ಮತ್ತೆ ನಿಗುರಿ ಒನಕೆ ಆಗುತ್ತದೆ. ಕಮಲಮ್ಮ ನಿಗುರಿದ ತುಣ್ಣೆ ನೋಡಿ “ನೀವು ಹೇಳಿದ್ದು ನಿಜ ಅನ್ನಿಸ್ತಿದೆ ಗೌಡ್ರೆ, ನನ್ನ ತುಲ್ಲು ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ನನ್ನ ಬಾಯಿ ಅಂದ್ರು ನಿಮ್ ತುಣ್ಣೆಗೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ ಅನ್ನಿಸ್ತಿದೆ” ಅಂತ ಅವನ ತುಣ್ಣೆಗೆ ಬಾಯಿ ಹಾಕುತ್ತಾಳೆ. ಗೌಡ “ಆಆಹ್ ಏನು ಮಜಾ ಇದ್ಯೆ ನಿನ್ ಬಾಯಲ್ಲೂ ಕಮಲಾ..” ಅಂತ ಅವಳ ತಲೆ ಹಿಡಿದು ಸವರುತ್ತಾನೆ. ಕಮಲಮ್ಮ ಗೌಡನ ತುಣ್ಣೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೆಕ್ಕಿತ್ತಾಳೆ. ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೆಕ್ಕಿ ಸುಸ್ತಾದ ಕಮಲಮ್ಮ ಅಲ್ಲೇ ಹಗ್ಗದ ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತಾಳೆ.
ಗೌಡ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅವಳ ತಿಕ ಕೆಯ್ಯೊಣ ಅಂತ ಅವಳನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿ ಸೀರೆ ತಿಕದ ಮೇಲೆ ಎತ್ತುತ್ತಾನೆ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಫೋನ್ ಬಂದ ಕಾರಣ, ಫೋನ್ ಎತ್ತಿ ಕಮಲಮ್ಮ ತಿಕ ಸವರುತ್ತ “ಏನೋ ನಿಂದು ಸುರೇಶ?”. ಸುರೇಶ “ಗೌಡ್ರೆ, ನಾವು ಬಂದಿದ್ದು ಜಾತ್ರೆಗೆ ಅಲ್ವ. ಇನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ತೇರು ಎಳೀತಾರೆ, ನೀವು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಬಂದ್ರೆ ಇಲ್ಲಿ ಶುರು ಮಡಬೊಹುದು ಅಂತ ಪ್ರಧಾನ ಅರ್ಚಕರು ಹೇಳ್ತಿದ್ರು..”. ಗೌಡ ಅವಳ ತಿಕಕ್ಕೆ ಬಾರಿಸುತ್ತಾ ‘ಮುಂದಿನ ಸಾರಿ ಖಂಡಿತ ಈ ತಿಕ ಹೊಡಿತೀನಿ’ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ “ಸರಿ, ಇಲ್ಲಿ ಕಮಲಮ್ಮ ಸುಸ್ತಾಗಿ ಮಲಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳು ಎದ್ದಮೇಲೆ ಅವಳನ್ನು, ಮಗೂನೂ ಮನೆಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಬಾ”. ಸುರೇಶ “ಆಯ್ತು ಗೌಡ್ರೆ, ಅದನ್ನ ನಾನು ನೋಡ್ಕೊಳ್ತೀನಿ. ನೀವು ಬೇಗ ಬನ್ನಿ ಇಲ್ಲಿ”.
ಗೌಡ ಕಮಲಮ್ಮನನ್ನ ಹಾಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಡುತ್ತಾನೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನ ನಂತರ ಸುರೇಶ ಒಳಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕಮಲಮ್ಮ ಹಗ್ಗದ ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದರೆ ಅವಳ ಸೀರೆ ತಿಕದ ಮೇಲೆ ಎದ್ದಿರುತ್ತದೆ. ಅವಳ ದಪ್ಪ ತಿಕ ನೋಡಿ ಸುರೇಶ ‘ ಗೌಡ್ರು ಒಳ್ಳೊಳ್ಳೆ ಹಕ್ಕಿನೇ ಹಿಡಿತಾರೆ’ ಅಂದುಕೊಂಡು ಅವಳನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ ಎದ್ದೇಳಿಸೋ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡ್ತಾನೆ. ಆದ್ರೆ ಅವಳು ಮಲಗಿರೋದು ನೋಡಿ ‘ ಇನ್ನು ಇವಳು ಇಷ್ಟು ಬೇಗ ಎದ್ದೇಳಲ್ಲ’ ಅಂದುಕೊಂಡು. ಆಮೇಲೆ ಬರೋಣ ಅಂತ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಡಬೇಕು ಅನ್ನೋ ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ಚಿಕ್ಕಯ್ಯ ಸುರೇಶನನ್ನ ಅಲ್ಲಿ ನೋಡಿ “ನೀನೇನು ಇಲ್ಲಿ”. ಸುರೇಶನಿಗೆ ಚಿಕ್ಕಯ್ಯನ ಆಟ ಅಡ್ಕೊಳ್ಳೋಣ ಅಂತ ಅವನ ಪ್ಯಾಂಟ್ ಸರಿಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ “ಏನಿಲ್ಲ ಚಿಕ್ಕಯ್ಯ, ಗೌಡ್ರು ಕಳಿಸಿದ್ರು. ಕಮಲಮ್ಮನಿಗೆ ಏನಾದ್ರೂ ಬೇಕಂದ್ರೆ ನೋಡ್ಕೋ ಅಂತ ಅದಿಕ್ಕೆ ಇನ್ನೂ ಏನಾದ್ರೂ ಬೇಕಂದ್ರೆ ಕೊಡೋಣ ಅಂತ ಬಂದೇ” ಅಂತ ಅವನ ಜಿಪ್ ಸರಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
ಚಿಕ್ಕಯ್ಯನಿಗೆ ಗೌಡ ಅಲ್ದೆ ಅವನ ಚೇಲಾಗಳು ಅವನ ಹೆಂಡತಿನ ಮುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ ಅಂತ ನೆನೆದು ಸಣ್ಣದಾಗಿ ಕೋಪ ಬಂದರೂ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ “ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ನಾನು ನೋಡ್ಕೊಳ್ತೀನಿ ಅವಳಿಗೆ ಏನಾದ್ರೂ ಬೇಕಂದ್ರೆ. ನೀನು ಹೋಗು”. ಸುರೇಶ ನಗುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
ಇತ್ತ ಗೌಡ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಮತ್ತೆ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆ. ತೇರಿಗೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ ತೇರು ಎಳೆದು ನಂತರ ಅಲ್ಲೇ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಕೂತಿದ್ದರೆ ಅವನ ಮುಂದೆ ಪೂಜಾ ಒಬ್ಬಳೇ ನಡೆದು ಹೋಗುತ್ತಿರುತ್ತಾಳೆ. ಗೌಡ ಅವಳಿಗೆ ಅಡ್ಡ ಹಾಕಿ “ಏನೇ ಪೂಜಾ, ಇವತ್ತು ಸಾಲ ಪತ್ರ ವಾಪಸ್ ಕೊಡ್ತೀನಿ, ಬಾ ಮನೆ ಕಡೆ. ಹಾಗೆ ಇವತ್ತು ಆ ಕೆಂಪು ಸೀರೆ ಜೊತೆ ಕೆಂಪು ರವಿಕೆ ಮತ್ತೆ ಆ ಕೆಂಪು ಕಾಚ ಹಾಕೊಂಡು ಬಾ. ಮಾತಾಡೋದಿದೆ” ಅಂತ ಕಣ್ಣು ಹೊಡೆದು ಸೀರೆ ಮೇಲಿನಿಂದ ಅವಳ ತಿಕ ಅಮುಕುತ್ತಾ ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಪೂಜಾ ಏನೂ ಹೇಳದೆ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನ ನಂತರ ಉಚ್ಚೆ ಮಾಡಲು ಗೌಡ ಶೌಚಾಲಯ ಹಾಡೇ ಹೋದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಜಾಗ ಸರಿ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ಬೇರೆ ಜಾಗ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಒಂದು ಪೊದೆ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ನಿಲ್ಲುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಹೆಂಗಸರು ಮಾತನಾಡೋದು ಕೇಳಿಸುತ್ತದೆ.
ಒಬ್ಬಳು “ಇವತ್ತು ತೇರು ಎಳೆಯೋದೇ ತಡ ಆಯ್ತುಲ್ಲ ಅಕ್ಕ. ಇನ್ನು ಜಾತ್ರೆ ಮುಗಿಸಿ ಮತ್ತೆ ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋಗಕ್ಕೆ ಆಗಲ್ಲ” ಇನ್ನೊಬ್ಬಳು “ಅದಕ್ಕೆ ಯಾಕೆ ಚಿಂತೆ. ಇವತ್ತು ನಮ್ಮ ಮನೇಲೆ ಉಳ್ಕೋ. ನಮ್ಮ ಅತ್ತೆ ಮಾವ ಒಳ್ಳೆಯವರು. ಏನೂ ಅನ್ನಲ್ಲ”. ತಂಗಿ “ಹೌದು ಅಕ್ಕ ನಿಂಗೆ ಒಳ್ಳೆ ಅತ್ತೆ ಮಾವ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದಾರೆ. ಆದ್ರೆ ಎಲ್ಲಾ ಆ ಮುದುಕನಿಂದನೇ ಆಗಿದ್ದು. ಯಾರಕ್ಕ ಅವನು. ಅವನು ಬರೋ ತನಕ ತೇರು ಏಳಿಲೇ ಇಲ್ಲ. ಅಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ವ್ಯಕ್ತಿನಾ ಅವನು?”. ಅಕ್ಕ “ಅವನ, ದೊಡ್ಡ ಪಾಪಿ ಅವನು. ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡೋದು ಪಾಪನೇ”.
ತಂಗಿ “ಯಾಕೆ ಹಾಗಂತೀಯ”. ಅಕ್ಕ “ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಊರಿನವರಿಗೆ ಗೊತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಯಾರು ಮಾತಾಡಲ್ಲ. ಏನೇನೋ ಕೆಟ್ಟ ವ್ಯವಹಾರ ಮಾಡ್ತಾನಂತೆ. ಹೋಗೋ ಬರೋ ಹೆಂಗಸರನ್ನೆಲ್ಲ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ನೋಡ್ತಾನೆ. ಅಂಥ ನಾಯಿ ಯಾವತ್ತು ಸಾಯತ್ತೋ”.
ಗೌಡ ಅಲ್ಲೇ ಪೊದೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ‘ನಾಯಿ ನಾನೋ, ಇಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಮಾಡ್ತೀನೋ ನೋಡ್ತಿರು. ನಿನ್ನಂತ ಸುಂದರವಾದ ಹೆಣ್ಣನ್ನ ನನ್ನ ನಾಯಿ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ಕೆಯ್ಯೋದ್ರಲ್ಲಿ ಒಂಥರಾ ಸುಖ ಕಣೇ’ ಅಂತ ಅವಳನ್ನ ನೋಡುತ್ತಾ ಪೊದೆಯಲಿ ಉಚ್ಚೆ ಮಾಡುತ್ತಾ “ಯಾವತ್ತೋ ಒಂದು ದಿನ ಇದು ನಿನ್ನ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಬಿಡ್ತೀನಿ ಕಣೇ ಸುಂದರಿ”.
ಪ್ರಸ್ತುತ ದಿನ :
ಗೌಡ ಹಳೆಯ ನೆನಪಿನಿಂದ ಹೊರ ಬರುತ್ತಾನೆ. ಕುಸುಮ ಬಾಯಿ ಕೆಯ್ಯುತ್ತಾ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ ‘ಅವತ್ತು ನನ್ನೇ ನಾಯಿ ಅಂದೇ ಅಲ್ವಾ, ಇವತ್ತು ನಾನು ನಿನ್ನ ನಾಯಿ ಮಾಡಿ ಕೆಯ್ಯ್ತಿನಿ’ ಅಂತ ಮನದಲ್ಲೇ ಅಂದುಕೊಂಡು “ನಾಯಿ ತರ ಬಗ್ಗಿ ತಿಕ ಎತ್ತೇ ಕುಸುಮ. ನಿನ್ನ ನಾಯಿ ತರ ಕೆಯ್ಯೋದೆ ಒಂದು ಸುಖ ಕಣೇ” ಅಂತ ಅವಳನ್ನ ನಾಯಿಯಂತೆ ಬಗ್ಗಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಹಿಂದೆ ಇಂದ ತುಣ್ಣೇ ಇಟ್ಟು ಕೆಯ್ಯುತ್ತಾನೆ.
ಕುಸುಮ “ಆಹ್ ಆಹ್ ಗೌಡ್ರೆ..ಸಾಕು ಗೌಡ್ರೆ. ಆಗ್ತಿಲ. ನನ್ನ ತುಲು ಊರಿತಿದೆ. ಒಂದು ಗಂಟೆ ಇಂದ ಕೆಯುತ್ತಿದ್ದೀರ”. ಗೌಡ ಅವಳ ಮಾತಿಗೆ ಗಮನ ಕೊಡದೆ ಅವಳ ತಿಕ ಹಿಡಿದು ಅವನ ತುನ್ನೆಗೆ ಎಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. 10 ನಿಮಿಷ ಅವಳನ್ನು ಕೆಯ್ದು ಅವಳ ತುಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ರಸ ಬಿಟ್ಟು. ಅವಳ ರವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅವನ ತುಣ್ಣೆ ಒರೆಸಿಕೊಂಡು ಅವಳ ಹತ್ತಿರ ಬಿಸಾಡುತ್ತಾನೆ. “ಇನ್ನೂ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಸಮಯ ಕೊಡ್ತೀನಿ. ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿ ಬಡ್ಡಿ ದುಡ್ಡು ಬರ್ಬೇಕು. ಇಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಮುಂದಿನ ಸಾರಿ ನಿನ್ನ ತಂಗಿ ಬರ್ಬೇಕಾಗತ್ತೆ ವಾಯಿದೆ ಕೆಳಕ್ಕೆ. ಅವಳಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಮದುವೆ ಆಗಿಲ್ಲ ಅಂತೆ. ಎಳೇ ತುಲು, ಜಾಸ್ತಿನೇ ವಾಯಿದೆ ಕೊಡ್ತೀನಿ” ಅಂತ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ ಕಾಮದ ನಗೆ ಬೀರುತ್ತಾನೆ.
ಕುಸುಮ ಹಲ್ಲು ಕಡಿದು “ಇಲ್ಲ ಗೌಡ್ರೆ, ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಬಡ್ಡಿ ಕಟ್ಟುತೀನಿ”. ಗೌಡ ಅವನ ಚಡ್ಡಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಪಂಚೆ ಸರಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ “ನಿನ್ ಗಂಡ, ಮಾವನ್ನ ಕೇಳ್ದೆ ಅಂತ ಹೇಳು ಅಂತ ನಗ್ತಾ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟುಹೋದ.
ಕುಸುಮ ಸಣ್ಣಗೆ ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕುತ್ತಾ ಕಬ್ಬಿನ ಗದ್ದೆ ಇಂದ ಹೊರ ಬರುತ್ತಾಳೆ. ಅಲ್ಲಿ ಆದಿ ಮತ್ತು ಅವನ ಸ್ನೇಹಿತರು ನಿಂತಿರುತ್ತಾರೆ. ಆದಿ “ಅತ್ತಿಗೆ ಏನಿವೆಲ್ಲ, ಏನು ನಡೀತಿದೆ. ನೀವು ಹೀಗೆ ಅಂತ ಅಂದುಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಚೀ..”.
ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ಹಿಂದೆ:
ಆದಿ “ನೋಡ್ರೋ, ಇದೆಲ್ಲಾ ನಮ್ಮದೇ. ಹೇಗೆ ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿದೆ ನೋಡಿ ಕಬ್ಬು. ಬನ್ನಿ ಒಂದೆರಡು ಕಿತ್ಕೊಳ್ಳೋಣ”. ವಿಜಯ್ “ಅಲ್ವೋ ಇದನ್ನ ಅಡ ಇಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ ನಿಮ್ಮಣ್ಣ ಅಂದೆ”. ಆದಿ “ಅದಕ್ಕೆ? ನಮ್ ಗದ್ದೆ, ನಮ್ ಇಷ್ಟ”. ಎಲ್ಲರೂ ಗಡ್ಡೆಯ ಹತ್ರ ಬರ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೆಣ್ಣು ಸುಖದಲ್ಲಿ ನರಳೋ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿ ವಿಜಯ್ “ಏನೋ ಆದಿ. ನಿಮ್ ಗದ್ದೆನ ಯಾರೋ ಹೋಟೆಲ್ ರೂಮ್ ಮಾಡ್ಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಬಾರೋ ನೋಡೋಣ. ಸ್ವಾಮಿ ನಾಚುತ್ತಾ “ಬೇಡಪ್ಪ ನಾನು ಬರಲ್ಲ”. ಆದಿ ಮತ್ತು ವಿಜಯ್ ಮುಂದೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ನರೇಶ್ “ಬಾರೋ ಇರ್ಲಿ, ಮದುವೆ ಆದ್ಮೇಲೆ ಹೆಂಡತಿ ಜೊತೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಅಂತ ಈಗಲೇ ತಿಳ್ಕೊ” ಅಂತ ನಗುತ್ತಾ ಅವನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
ನಾಲ್ಕು ಹುಡುಗರು ಶಬ್ದ ಬರ್ತಿರೋ ಕಡೆ ನಡೆದು ಹೋಗ್ತಾರೆ. ಮರೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅಲ್ಲಿ ಆದಿಗೆ ಆಘಾತ ಕಾದಿತ್ತು. ಗದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಗೌಡ ಅವನ ಅತ್ತಿಗೆಯನ್ನು ನಾಯಿ ತರ ಬಗ್ಗಿಸಿ ಕೆಯುತ್ತಿದ್ದ. ನರೇಶ “ಆದಿ ಅದೂ ಅತ್ತಿಗೆ..”. ಆದಿ ಅದನ್ನು ನೋಡಲಾಗದೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ ಹಿಂದೆ ಬರುತ್ತಾನೆ. ಸ್ವಾಮಿ ಕೂಡ ಅಲ್ಲಿಂದ ಬರುತ್ತಾನೆ. ವಿಜಯ್ ಬರೋ ಮನಸ್ಸೇ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೆ ನರೇಶ್ ಅವನ ತಲೆ ಮೇಲೆ ಮೊಟುಕಿ “ಬಾರೋ” ಅಂತ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಬೈದು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಕರೆ ತರುತ್ತಾನೆ.
ಪ್ರಸ್ತುತ:
ಕುಸುಮ ಆದಿಯ ಮಾತಿಗೆ ಏನೂ ಮಾತನಾಡದೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ . ಆದಿ “ಅತ್ತಿಗೆ, ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಗೌರವ ಇದೆ. ಇದನೆಲ್ಲ ಇಲ್ಲಿಗೆ ನಿಲ್ಸಿ. ಇಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ನಾನು ಇದನ್ನ ಅಣ್ಣನಿಗೆ ಹೇಳ್ತೀನಿ”. ಕುಸುಮ “ಹೇಳು, ಇಲ್ಲಿ ನೀನು ಏನು ನೋಡಿದೆ ಅಂತ ನಿನ್ ಅಣ್ಣನಿಗೆ ಹೇಳು” ಅಂತ ಹೇಳಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಡುತ್ತಾಳೆ.
ಆದಿಗೆ ಏನೂ ಅರ್ಥ ಆಗದವನಂತೆ ಅಲ್ಲೇ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾನೆ. ನರೇಶ್ “ಆದಿ, ಅತ್ತಿಗೆ ಎಂತೊರು ಅನ್ನೋದು ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಗೊತ್ತು. ಆ ಗೌಡ ಎಂತವನು ಅಂತಾನೂ ಗೊತ್ತು. ಬಾ ನಿಮ್ಮ ಅಣ್ಣನ ಹತ್ತಿರ ಮಾತಾಡೋಣ. ವಿಷಯ ಬೇರೇನೇ ಇದೇ ಅನ್ನಿಸ್ತಿದೆ ನನಗೆ”. ಸ್ವಾಮಿ “ಹೌದು ಆದಿ, ದುಡುಕೋದು ಬೇಡ. ಮೊದಲು ವಿಷಯ ಏನು ಅಂತ ತಿಳ್ಕೊಳ್ಳೋಣ”.
ನಿಮ್ಮ ಪದಗಳ ಜೋಡಣೆ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ.
ಮುಂದಿನ ಭಾಗ ದೊಡ್ಡದಾಗಿರಲಿ ಬೇಗ ಮುಂದುವರೆಸಿ
ಮುಂದಿನ ಭಾಗ ದೊಡ್ಡದಾಗಿರಲಿ ಬೇಗ ಮುಂದುವರೆಸಿ
ಯಾವತೋ ಒಂದು ದಿನ ನೀವು ಕೇಳೋದು ನಿಲ್ಲಿಸ್ತೀರ. ಅವತ್ತು ನೆಮ್ಮದಿ ಇಂದ ನಾನು ಕಥೆ ಬರೆಯೋದು ನಿಲ್ಲಿಸ್ತೀನಿ
ನಿಮಗೆ ಇಷ್ಟ ಇದ್ದರೇ ಮಾತ್ರ ಕಥೆ ಮುಂದುವರೆಸಿಯಾವತೋ ಒಂದು ದಿನ ನೀವು ಕೇಳೋದು ನಿಲ್ಲಿಸ್ತೀರ. ಅವತ್ತು ನೆಮ್ಮದಿ ಇಂದ ನಾನು ಕಥೆ ಬರೆಯೋದು ನಿಲ್ಲಿಸ್ತೀನಿ