Incest ਮੈਂ ਤੇ ਮੇਰੀ ਨਿੱਕੀ ਭੈਣ ਨੂਰ

[manikmittalme07]

Update 1	Update 2	Update 3	Update 4	Update 5
Update 6	Update 7	Update 8	Update 9	Update 10
Update 11	Update 12	Update 13	Update 14	Update 15
Update 16	Update 17	Update 18	Update 19	Update 20
Update 21	Update 22	Update 23	Update 24	Update 25
Update 26	Update 27	Update 28	Update 29	Update 30
Update 31	Update 32	Update 33	Update 34	Update 35
Update 36	Update 37	Update 38	Update 39	Update 40
Update 41	Update 42	Update 43	Update 44	Update 45

Update 46

 

[sukh.0]

ghaint siraa swaad agyea

 

[manikmittalme07]

ਭਾਗ 33: ਮਾਂ-ਪੁੱਤ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਸੁਹਾਗਰਾਤ ਅਤੇ ਹਵਸ ਦਾ ਸਿਖਰ​

ਜਗਤਾਰ ਵੀਰ ਜੀ (ਤਾਇਆ) ਦੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਖ਼ਾਮੋਸ਼ੀ ਛਾ ਗਈ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਖ਼ਾਮੋਸ਼ੀ ਕਿਸੇ ਵੱਡੇ ਤੂਫ਼ਾਨ ਦੇ ਆਉਣ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਸੀ। ਰਾਤ ਦੇ 11 ਵੱਜ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਨੂਰ ਅਤੇ ਗੁਰੀ ਦੀਦੀ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸੌਂ ਚੁੱਕੀਆਂ ਸਨ (ਜਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਸੌਣ ਦਾ ਨਾਟਕ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ)। ਮੰਮੀ (ਮਨਜੀਤ) ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਅੱਜ ਉਸਨੇ ਕਮਰੇ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਕੁੰਡੀ ਲਾ ਕੇ ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕੀਤਾ, ਸਗੋਂ ਮਾੜਾ ਜਿਹਾ ਭੇੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ—ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਕ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਸੱਦਾ।

ਮੈਂ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਇਆ। ਅੰਦਰ ਜ਼ੀਰੋ ਵਾਟ ਦਾ ਗੁਲਾਬੀ ਬੱਲਬ ਜਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੰਮੀ ਬੈੱਡ 'ਤੇ ਬੈਠੀ ਆਪਣੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਘੀ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਅੱਜ ਬੜੀ ਬਾਰੀਕ ਰੇਸ਼ਮੀ ਨਾਈਟੀ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਉਸਦੇ ਭਾਰੀ ਸਰੀਰ ਦੀ ਹਰ ਇੱਕ ਹਰਕਤ ਸਾਫ਼ ਦਿਖ ਰਹੀ ਸੀ।

---

ਮੈਂ ਪਿੱਛੋਂ ਜਾ ਕੇ ਮੰਮੀ ਦੇ ਮੋਢਿਆਂ 'ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਮੰਮੀ ਇੱਕਦਮ ਕੰਬ ਗਈ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਹਟਾਇਆ ਨਹੀਂ।

ਮੈਂ (ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਫੁਸਫੁਸਾਉਂਦੇ ਹੋਏ): "ਮੰਮੀ... ਅੱਜ ਤਾਂ ਵੀਰ ਜੀ ਵੀ ਚਲੇ ਗਏ ਤੇ ਇਹ (ਬਾਪੂ) ਵੀ। ਹੁਣ ਤਾਂ ਦੱਸ ਦੇ ਕਿ ਤੇਰਾ ਇਹ ਪੁੱਤ ਤੈਨੂੰ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਐ?"(ਮੈਂ ਮੰਮੀ ਵਾਲੇ ਅੰਦਾਜ਼ ਚ ਕਿਹਾ)

ਮੰਮੀ (ਸ਼ਰਮਾ ਕੇ): "ਝੱਲਿਆ... ਤੂੰ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਕਿਤੇ ਮੂੰਹ ਦਿਖਾਉਣ ਜੋਗੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ। ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਿਆਂ ਤੈਨੂੰ ਸੰਗ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ? ਜੇ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਤਾਂ ਸਾਡਾ ਕੀ ਬਣੂ?"

ਮੈਂ: "ਮੰਮੀ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਵੀਰ ਜੀ ਨਾਲ ਲੇਟਦੀ ਸੀ, ਉਦੋਂ ਸੰਗ ਕਿੱਥੇ ਸੀ? ਮੈਂ ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਆਪਣਾ ਖ਼ੂਨ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ 'ਤੇ ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੱਕ ਐ। ਲਿਆ ਅੱਜ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਸੁਆਦ ਚਖਾਵਾਂ ਜੋ ਵੀਰ ਜੀ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕੇ।"

ਮੈਂ ਮੰਮੀ ਨੂੰ ਘੁਮਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੀਤਾ। ਉਸਦਾ ਗੋਰਾ ਚਿੱਟਾ ਚਿਹਰਾ ਗੁਲਾਬੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਦਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪੈਂਟ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਮੇਰਾ 9 ਇੰਚ ਦਾ ਕਾਲਾ ਲੰਨ ਕਿਸੇ ਪਹਾੜੀ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਅਕੜ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ। ਮੰਮੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਫਟ ਗਈਆਂ। ਉਸਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਸਾਹਮਣੇ ਦੇਖ ਕੇ ਉਸਦੇ ਹੋਸ਼ ਉੱਡ ਗਏ।

---

ਮੰਮੀ: "ਹਾਏ ਓਏ ਰੰਮੀਆ! ਇਹ... ਇਹ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮੋਟਾ ਐ। ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਪਾੜ ਕੇ ਰੱਖ ਦੇਣੀ ਐ। ਵੀਰ ਜੀ ਦਾ ਤਾਂ ਇਹਦੇ ਅੱਗੇ ਅੱਧਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।"

ਮੈਂ ਮੰਮੀ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਲੰਨ 'ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦੇ ਕੋਮਲ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਛੋਹ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਿਆਂ ਹੀ ਮੇਰਾ ਲੰਨ ਹੋਰ ਵੀ ਅਕੜ ਗਿਆ। ਮੰਮੀ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉਸਨੂੰ ਸਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀ।

ਮੈਂ: "ਮੰਮੀ, ਚੂਪੇ ਤਾਂ ਤੂੰ ਵੀਰ ਜੀ ਦੇ ਬਹੁਤ ਮਾਰੇ ਨੇ... ਅੱਜ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਵੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਦੇ।"

ਮੰਮੀ ਬਿਨਾਂ ਕੁਝ ਬੋਲੇ ਗੋਡਿਆਂ ਭਾਰ ਬੈਠ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਮੇਰੇ ਲੰਨ ਦੀ ਟੋਪੀ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਫੇਰੀ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਬੜੀ ਮਾਹਰਤਾ ਨਾਲ ਪੂਰਾ 9 ਇੰਚ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਦੀ ਗਰਮੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਦਾ ਜਾਦੂ ਮੈਨੂੰ ਪਾਗਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। 'ਚਪ-ਚਪ-ਚਪ' ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ। ਮੰਮੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਕਹਿ ਰਹੀ ਹੋਵੇ—"ਦੇਖ ਲੈ ਰੰਮੀਆ, ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਕਿੰਨੀ ਵੱਡੀ ਖਿਡਾਰਨ ਐ।"

---

ਜਦੋਂ ਮੇਰਾ ਸਬਰ ਟੁੱਟਣ ਲੱਗਾ, ਮੈਂ ਮੰਮੀ ਨੂੰ ਉਠਾਇਆ ਅਤੇ ਬੈੱਡ 'ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਉਸਦੀ ਨਾਈਟੀ ਉੱਪਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਦੇ ਭਾਰੀ ਪੱਟ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਚਿੱਟੇ ਸਨ। ਮੈਂ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਟਿਕਾਇਆ। ਮੰਮੀ ਨੇ ਚਾਦਰ ਘੁੱਟ ਕੇ ਫੜ ਲਈ।

ਮੰਮੀ: "ਰੰਮੀ ਪੁੱਤ... ਹੌਲੀ... ਦੇਖੀਂ ਚੀਕ ਨਾ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇ, ਕੁੜੀਆਂ ਜਾਗ ਜਾਣਗੀਆਂ।"

ਮੈਂ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਧੱਕਾ ਮਾਰਿਆ। ਮੇਰਾ ਅੱਧਾ ਲੰਨ ਮੰਮੀ ਦੀ ਤੰਗ ਅਤੇ ਗਿੱਲੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੀਰਦਾ ਹੋਇਆ ਅੰਦਰ ਧੱਸ ਗਿਆ।

ਮੰਮੀ: "ਆਹਹਹਹਹ... ਮਰ ਗਈ ਓਏ ਰੰਮੀਆ... ਹਾਏ ਮਾਂ... ਪਾੜ ਦਿੱਤੀ... ਕੱਢ ਲੈ... ਬਹੁਤ ਦਰਦ ਹੋ ਰਿਹਾ..."

ਮੰਮੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੰਝੂ ਨਿਕਲ ਆਏ। ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਚੀਕ ਨਾ ਸਕੇ। ਮੈਂ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਹਰਕਤ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਮੇਰਾ ਲੰਨ ਅੰਦਰ-ਬਾਹਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੰਮੀ ਦਾ ਦਰਦ ਸੁਆਦ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ ਲੱਗਾ।

ਮੰਮੀ (ਸਿਸਕੀਆਂ ਭਰਦੀ ਹੋਈ): "ਓਹ... ਹਾਂ... ਰੰਮੀ... ਓਥੇ ਹੀ... ਆਹ... ਤੂੰ ਤਾਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮਰਦ ਐਂ... ਵੀਰ ਜੀ ਤਾਂ ਬੱਸ ਉੱਪਰ-ਉੱਪਰ ਹੀ ਖੇਡਦੇ ਸੀ... ਤੂੰ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਰੂਹ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਐਂ..."

ਮੈਂ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ। ਮੇਰੇ ਅੰਡਕੋਸ਼ ਮੰਮੀ ਦੀ ਬੁੰਡ ਨਾਲ 'ਪਟ-ਪਟ' ਟਕਰਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਮੈਂ ਮੰਮੀ ਨੂੰ ਪੁੱਠਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਭਾਰੀ ਬੁੰਡ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਲਈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਪਿੱਛੋਂ ਧੱਕੇ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੰਮੀ ਬੈੱਡ 'ਤੇ ਮੱਛੀ ਵਾਂਗ ਤੜਫ ਰਹੀ ਸੀ।

ਮੈਂ: "ਦੱਸ ਮੰਮੀ... ਵੀਰ ਜੀ ਵਧੀਆ ਸੀ ਕਿ ਤੇਰਾ ਰੰਮੀ?"

ਮੰਮੀ: "ਤੂੰ... ਤੂੰ ਤਾਂ ਜੇਤੂ ਐਂ ਰੰਮੀਆ... ਤੇਰੇ ਧੱਕਿਆਂ ਅੱਗੇ ਤਾਂ ਸਭ ਫੇਲ੍ਹ ਨੇ... ਮਾਰ ਦੇ ਅੱਜ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ... ਰੱਜ ਕੇ ਲੈ ਲੈ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ!"

---

ਤਕਰੀਬਨ ਅੱਧਾ ਘੰਟਾ ਲਗਾਤਾਰ ਚੁਦਾਈ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੇਰਾ ਮਾਲ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਮੰਮੀ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉਸਦੇ ਮੋਢਿਆਂ 'ਤੇ ਰੱਖ ਲਈਆਂ। ਮੈਂ ਪੂਰੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਅੰਤਿਮ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ।

ਮੈਂ: "ਮੰਮੀ... ਮੈਂ ਛੱਡਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ... ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਛੱਡਾਂ?"

ਮੰਮੀ: "ਹਾਂ ਰੰਮੀ... ਅੱਜ ਆਪਣਾ ਬੀਜ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਬੀਜ ਦੇ... ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੀ ਬਣਾ ਲੈ... ਆਹ... ਹਾਂ!"

ਮੇਰੇ ਲੰਨ ਵਿੱਚੋਂ ਗਰਮ ਮਾਲ ਦੀਆਂ ਪਿਚਕਾਰੀਆਂ ਮੰਮੀ ਦੀ ਬੱਚੇਦਾਨੀ ਦੇ ਮੂੰਹ 'ਤੇ ਵੱਜੀਆਂ। ਮੰਮੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਘੁੱਟ ਕੇ ਜੱਫੀ ਪਾ ਲਈ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ ਬੇਸੁੱਧ ਹੋ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਮੰਮੀ ਨੇ ਮੇਰੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਬੋਲੀ, "ਅੱਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰਾ ਐ ਰੰਮੀ... ਵੀਰ ਜੀ ਨੂੰ ਤਾਂ ਹੁਣ ਮੈਂ ਨੇੜੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਣ ਦੇਣਾ।"

ਇਹ ਸਾਡੀ ਅਸਲੀ ਸੁਹਾਗਰਾਤ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਦੋ ਜਿਸਮਾਂ ਦੀ ਹਵਸ ਜਿੱਤ ਗਈ ਸੀ।

---

ਸਵੇਰ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕਿਰਨ ਕਮਰੇ ਦੀ ਖਿੜਕੀ ਰਾਹੀਂ ਅੰਦਰ ਆ ਰਹੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਤੇ ਮੰਮੀ ਅਜੇ ਵੀ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਚਿਪਕ ਕੇ ਨੰਗੇ ਲੇਟੇ ਹੋਏ ਸੀ। ਮੰਮੀ ਦਾ ਸਿਰ ਮੇਰੀ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਭਾਰੀ ਮੰਮੇ ਮੇਰੇ ਪੇਟ ਨਾਲ ਮੀਚੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਰਾਤ ਵਾਲੀ ਚੁਦਾਈ ਦਾ ਨਸ਼ਾ ਅਜੇ ਵੀ ਸਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰਿਆਂ 'ਤੇ ਸਾਫ਼ ਦਿਖ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਮੰਮੀ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਦੇਖ ਕੇ ਬੜੀ ਪਿਆਰੀ ਜਿਹੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਨੇ ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਗੋਲ ਮੰਮੇ 'ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।

ਮੰਮੀ (ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ): "ਰੰਮੀਆ... ਉੱਠ ਜਾ ਹੁਣ, ਕੁੜੀਆਂ ਜਾਗ ਗਈਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਦੇਖ ਲਿਆ ਤਾਂ ਅਨਰਥ ਹੋ ਜਾਊ।"

ਮੈਂ: "ਮੰਮੀ, ਹੁਣ ਕਾਹਦਾ ਡਰ? ਨੂਰ ਤੇ ਗੁਰੀ ਨੂੰ ਤਾਂ ਸਭ ਪਤਾ ਐ। ਉਹ ਤਾਂ ਖ਼ੁਦ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਸੀ ਕਿ ਵੀਰਾ ਆਪਣੀ ਮੰਮੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ।"

ਮੈਂ ਮੰਮੀ ਨੂੰ ਪਾਸਾ ਦਿਵਾ ਕੇ ਉਸਦੇ ਉੱਪਰ ਝੁਕ ਗਿਆ। ਮੇਰਾ ਲੰਨ ਸਵੇਰ ਦੀ ਅਕੜਾਣ ਨਾਲ ਫਿਰ ਤੋਂ ਤਿਆਰ ਸੀ। ਮੈਂ ਉਸਦੀਆਂ ਨੰਗੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਆਪਣਾ ਗੋਡਾ ਰੱਖਿਆ।

ਮੰਮੀ (ਸ਼ਰਾਰਤ ਨਾਲ): "ਹਾਏ ਓਏ ਖਸਮਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਿਆ! ਅਜੇ ਵੀ ਤੇਰਾ ਜੀਅ ਨਹੀਂ ਭਰਿਆ? ਰਾਤ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਤਾਂ ਲਈ ਐ... ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਤਾਂ ਅਜੇ ਵੀ ਸੁੱਜੀ ਪਈ ਐ। ਹੁਣ ਤਾਂ ਬੱਸ ਕਰ, ਚਾਹ-ਪਾਣੀ ਦਾ ਵੇਲਾ ਹੋ ਗਿਆ।"

ਮੈਂ ਮੰਮੀ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਇੱਕ ਲੰਮਾ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ। ਮੰਮੀ ਨੇ ਮੇਰੀ ਗਰਦਨ ਦੁਆਲੇ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਲ ਲਈਆਂ।

ਮੰਮੀ: "ਚੱਲ, ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਨਹਾ-ਧੋ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆ ਜਾ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਪਸੰਦ ਦੇ ਪਰੌਂਠੇ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹਾਂ। ਆਖ਼ਰ ਮੇਰਾ 'ਸ਼ੇਰ ਪੁੱਤ' ਰਾਤ ਬਹੁਤ ਥੱਕ ਗਿਆ ਸੀ ਨਾ!"

ਮੰਮੀ ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ ਬੈੱਡ ਤੋਂ ਉੱਠੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਨਾਈਟੀ ਚੁੱਕ ਕੇ ਪਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਮੈਂ ਉਸਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੋਈ ਭਾਰੀ ਬੁੰਡ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਇਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਸਿਰਫ਼ ਮੇਰਾ ਹੈ।

---

ਮੰਮੀ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਚਾਹ ਬਣਾ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਨੂਰ ਤੇ ਗੁਰੀ ਦੀਦੀ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਗਈਆਂ। ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰਿਆਂ 'ਤੇ ਸ਼ਰਾਰਤੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਸੀ। ਉਹ ਜਾਣਦੀਆਂ ਸਨ ਕਿ ਰਾਤ ਨੂੰ ਮੰਮੀ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਕੀ ਗੁਲ ਖਿੜੇ ਹਨ।

ਨੂਰ (ਮੰਮੀ ਦੇ ਲੱਕ 'ਚ ਹੱਥ ਪਾ ਕੇ): "ਕਿਉਂ ਮੰਮੀ, ਰਾਤ ਨੀਂਦ ਵਧੀਆ ਆਈ? ਵੀਰੇ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਥਕਾਵਟ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ ਲੱਗਦਾ, ਅੱਜ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਚਿਹਰਾ ਗੁਲਾਬ ਵਾਂਗ ਖਿੜਿਆ ਹੋਇਆ ਐ।"

ਮੰਮੀ ਨੇ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨੀਵੀਆਂ ਕਰ ਲਈਆਂ ਤੇ ਚਾਹ ਪੁਣਦਿਆਂ ਬੋਲੀ, "ਨੀ ਚੁੱਪ ਕਰ ਜਾ ਬੇਸ਼ਰਮੇ... ਆਪਣੇ ਵੀਰੇ ਬਾਰੇ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਿਆਂ ਤੈਨੂੰ ਸੰਗ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ?"

ਗੁਰੀ ਦੀਦੀ (ਹੱਸ ਕੇ): "ਸੰਗ ਕਾਹਦੀ ਮੰਮੀ? ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਖੁਦ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਵੀਰਾ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿੰਨੀ ਰੀਝ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸਾਨੂੰ ਤਾਂ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਬਾਪੂ ਜੀ ਹੀ ਸ਼ੇਰ ਨੇ, ਪਰ ਰੰਮੀ ਤਾਂ ਸਵਾ ਸੇਰ ਨਿਕਲਿਆ। ਤਾਇਆ ਜੀ ਨੂੰ ਤਾਂ ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਭੁੱਲ ਹੀ ਜਾਓਗੇ।"

ਮੰਮੀ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਹਲਕੀ ਚਪੇੜ ਮਾਰੀ। "ਖਸਮਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣੀਆਂ! ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਪੋਲ ਹੀ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ। ਚੱਲੋ ਹੁਣ ਚਾਹ ਫੜੋ ਤੇ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਪੀ ਲਓ, ਕਿਤੇ ਬਾਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਾ ਲੱਗ ਜਾਵੇ।"

ਮੈਂ ਵੀ ਉਦੋਂ ਹੀ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਵੜਿਆ। ਮੇਰੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਮੰਮੀ ਦੀ ਭਾਰੀ ਬੁੰਡ 'ਤੇ ਸਨ। ਮੰਮੀ ਨੇ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਦੇਖ ਕੇ ਅੱਖ ਮਾਰੀ ਤੇ ਬੋਲੀ, "ਲੈ ਫੜ ਰੰਮੀਆ ਆਪਣੀ ਚਾਹ... ਅੱਜ ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਦੁੱਧ ਵੀ ਵੱਧ ਪਾ ਕੇ ਦਿੱਤਾ ਐ, ਰਾਤ ਤੇਰਾ ਜ਼ੋਰ ਬਹੁਤ ਲੱਗਿਆ ਸੀ ਨਾ!" ਸਾਰੀ ਰਸੋਈ ਹਾਸਿਆਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਉੱਠੀ।

 

[manikmittalme07]

ghaint siraa swaad agyea

thanks bro

 

[manikmittalme07]

Le v hun shuru hoyu asli khed hun chlu kmm khulm khula ghar ch

thanks bro

 

[manikmittalme07]

Bht siraa likhda manik bai
Poori ik tarah di film hi bna dina
Super duper hit hi kmm tera

thanks a lot bro meri ruh khush ho jandi e tuhada comment dekh ke

 

[manikmittalme07]

Nice update

thanks bro

 

[Shounkijatt12]

ਭਰਾ ਸਿਰਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ
ਪਰ ਯਾਰ update ਲਈ ਹੁਣ ਤੂੰ ਉਡੀਕ ਬਹੁਤ ਕਰਵਾਉਣਾ

 

[manikmittalme07]

ਭਰਾ ਸਿਰਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ
ਪਰ ਯਾਰ update ਲਈ ਹੁਣ ਤੂੰ ਉਡੀਕ ਬਹੁਤ ਕਰਵਾਉਣਾ

Yaar ikk din chhad ke de dinna update.. Hun ki karan kamm hi bahut hunde ne.. Thanks

 

[Punjabi boy 2]

Nice update

 

[sandhu75]

Nice update