Incest मॅडम Spinoff 2 मॅडमचा पुतण्या

[love2025]

Episode 11
अद्वैतच्या शरीरातील ती तारुण्याची उष्णता साडीच्या आवरणातूनही मॅडमच्या देहाला प्रकर्षाने जाणवत होती. तो कडक स्पर्श त्यांच्या योनीवर टोचला, तेव्हा त्यांच्या मनात एक विलक्षण लहर धावून गेली. ती टोचणी, तो निषिद्ध स्पर्श त्यांना हवासा वाटू लागला. "आहह... मला पूर्ण उघडी कर अद्वैत..." त्यांच्या आवाजातली ती विव्हळता अद्वैतला अधिकच बेभान करत होती. त्याने क्षणाचाही विलंब न लावता, अत्यंत अधीरतेने त्यांच्या शरीरावरील तो साहित्याचा आणि शिष्टाचाराचा डोलारा—त्यांचा ब्लाउज आणि साडी—एका झटक्यात ओढून बाजूला केली. त्यांचा पेटीकोटही जमिनीवर सळसळत खाली पडला. काही क्षणांतच ती सुशिक्षित, प्रगल्भ मॅडम त्या तरुण मुलासमोर पूर्णपणे नग्न आणि असहाय्य अवस्थेत उभी होती.
"काकू... आज मला तुला एका पुरुषाची खरी ताकद दाखवायची आहे... तुझी योनी पूर्णपणे ओली करायची आहे. बोल, घेशील ना माझं? झवशील ना माझ्याकडून?" अद्वैतच्या आवाजात एक प्रकारचा आदिम आणि रांगडा अधिकार होता. मॅडमची शुद्ध हरपली होती; त्या केवळ एक देह म्हणून त्याच्या समोर पूर्णपणे शरणागत झाल्या होत्या. "हो... हो... ही योनी आता फक्त तुझीच आहे. तूच याचा मालक आहेस. कुस्कर तिला हवे तसे..." त्यांनी स्वतःला पूर्णपणे त्याच्या स्वाधीन केले.
अद्वैत एखाद्या भुकेल्या व्याघ्रासारखा त्यांच्या स्तनांवर तुटून पडला. तो एखाद्या तान्ह्या बाळासारखा नाही, तर एका तृप्त होऊ पाहणाऱ्या पुरुषासारखा त्यांचे स्तन चोखू लागला. मॅडमचा हात नकळत खाली गेला आणि त्या अद्वैतच्या नितंबांना कुरवाळू लागल्या. अद्वैतने हळूच खाली सरकत आपली बोटं त्यांच्या योनीच्या ओलाव्यात घातली, तेव्हा त्यांच्या तोंडातून एक आर्त किंकाळी बाहेर पडली. "आहह... मारून टाकशील का रे?" त्यांनी विचारले, पण त्यांच्या डोळ्यांत सुखाची सावली होती. अद्वैत म्हणाला, "अजून नाही जानेमन..." आणि तो अधिक खाली सरकला. त्याने आपले तोंड त्यांच्या योनीवर लावले.
तो त्यांची योनी चाटू लागला. त्याची जीभ गुदद्वारापासून योनीच्या त्या संवेदनशील दाण्यापर्यंत अशा प्रकारे फिरत होती की मॅडमनी आपले पाय पूर्णपणे रुंद केले. अद्वैत वेड्यासारखा त्या रसाचा आस्वाद घेत होता. मॅडमची योनी पाझरली आणि अद्वैतने तो सगळा रस एखाद्या अमृताप्रमाणे पिऊन घेतला. जेव्हा तो वर आला, तेव्हा त्याचे तोंड त्यांच्या योनीच्या रसाने माखलेले होते. मॅडमनी त्याला जवळ ओढले आणि त्याच्या चेहऱ्यावरचा तो स्वतःचाच रस अत्यंत आवडीने चाटायला सुरुवात केली. ते दोघेही त्या क्षणी वासनेने पूर्णपणे आंधळे झाले होते.
अचानक काहीतरी कडक आणि ताठरलेले मॅडमच्या पोटाला टोचले. त्यांनी खाली पाहिले, तेव्हा अद्वैतचा तो दांडा झटके देत लोंबकळत होता. मॅडमनी आपले हात पुढे केले आणि त्याचे ते पौरुष बाहेर काढून चाटायला सुरुवात केली. "आह्ह्ह... किती छान लागतो तुझा दांडा... माझ्या पतीचा दांडा मी रोज चोखेन..." असे म्हणत त्या त्या सुखात हरवल्या. अद्वैतला आता अधिक काळ राहवणे अशक्य झाले. त्याने त्यांना उचलून बेडवर आपटले. "काकू, तुझी योनी दे मला..." त्याने हक्काने मागितले. मॅडमही बेभान होत्या, "हो... हो... ले ले... या तुझ्या काकूला तुझी रांड बनव..."
तो त्यांच्या अंगावर चढला. "कुठे घालू?" त्याने विचारले. मॅडमनी आपला हात खाली नेला, त्याचा तो गरम मूसळ आपल्या हातात पकडला आणि आपल्या योनीच्या तोंडावर व्यवस्थित लावला. "इथे... माझ्या बाळा... इथे..." त्यांनी त्याला मार्ग दाखवला. "आता पुन्हा कधी नाही म्हणणार ना?" अद्वैतने विचारले, तेव्हा मॅडमनी वचन दिले, "नाही... कधीच नाही... जिथे म्हणशील तिथे देईल तुझी काकू... फक्त घाल आता..." अद्वैतने आपली कंबर वर उचलली आणि एका जोराच्या, निर्णायक धक्क्याने आपले सर्वस्व त्यांच्यात घुसवले.
'सचाक!' तो आवाज त्या शांत खोलीत घुमला. मॅडमची एक मोठी किंकाळी फुटली. कित्येक वर्षांनी त्यांची योनी अशा प्रकारे पूर्णपणे भरली होती. "हळू रे राक्षसा... काकू आहे ना मी... दुखतंय..." त्या म्हणाल्या खरं, पण त्यांच्या शरीराची हालचाल काही वेगळंच सांगत होती. अद्वैत आज थांबण्याच्या मनस्थितीत नव्हता. "आज काकू नाही, आज तू माझी बाई आहेस..." असे म्हणत त्याने दुसरा धक्का दिला आणि थेट त्यांच्या गर्भाशयाला स्पर्श केला. मॅडमचे पाय हवेत उडाले आणि त्यांनी अद्वैतच्या कमरेभोवती घट्ट विळखा घातला. त्यानंतर त्या खोलीत जे सुरू झाले ते एक आदिम तांडव होते. तो त्यांना जोरजोरात झवत होता आणि मॅडम प्रत्येक धक्क्यावर आपली कंबर उडवून त्याला पूर्ण साथ देत होत्या. "अजून जोरात... हो... फाडून टाक मला... जिथे तुझा काका कधीच पोहोचू शकला नाही, तिथे पोहोच..." त्या विव्हळत होत्या. रात्रभर अद्वैतने त्यांना एखाद्या प्राण्यासारखे भोगले. संपूर्ण खोलीत फक्त शरीरांच्या आपटण्याचा तो विशिष्ट 'पच-पच' आवाज आणि मॅडमच्या सुखावह किंकाळ्या घुमत होत्या.​

 

[Zoomboom8]

 

[Adirshi]

Hello everyone.

We are Happy to present to you The annual story contest of XForum

"The Ultimate Story Contest" (USC).

---

"Chance to win prizes Worth up to Rs 15000"
Jaisa ki aap sabko maloom hai abhi pichhle hafte hi humne USC ki announcement ki hai or abhi kuch time pehle Rules and Queries thread bhi open kiya hai or Chit Chat thread toh pehle se hi Hindi section mein khula hai.

Well iske baare mein thoda aapko bata dun ye ek short story contest hai jisme aap kisi bhi prefix ki short story post kar sakte ho, jo minimum 700 words and maximum 8000 words ke bich honi chahiye (Story ke words count karne ke liye is tool ka use kare — Characters Tool) . Isliye main aapko invitation deta hun ki aap is contest mein apne khayaalon ko shabdon kaa roop dekar isme apni stories daalein jisko poora XForum dekhega, Ye ek bahot accha kadam hoga aapke or aapki stories ke liye kyunki USC ki stories ko poore XForum ke readers read karte hain.. Aap XForum ke sarvashreshth lekhakon mein se ek hain. aur aapki kahani bhi bahut acchi chal rahi hai. Isliye hum aapse USC ke liye ek chhoti kahani likhne ka anurodh karte hain. hum jaante hain ki aapke paas samay ki kami hai lekin iske bawajood hum ye bhi jaante hain ki aapke liye kuch bhi asambhav nahi hai.

Aur jo readers likhna nahi chahte woh bhi is contest mein participate kar sakte hain "Best Readers Award" ke liye. Aapko bas karna ye hoga ki contest mein posted stories ko read karke unke upar apne views dene honge.

Winning Writer's ko well deserved Awards milenge, uske alawa aapko apna thread apne section mein sticky karne ka mouka bhi milega taaki aapka thread top par rahe uss dauraan. Isliye aapsab ke liye ye ek behtareen mouka hai XForum ke sabhi readers ke upar apni chhaap chhodne ka or apni reach badhaane kaa.. Ye aap sabhi ke liye ek bahut hi sunehra avsar hai apni kalpanao ko shabdon ka raasta dikha ke yahan pesh karne ka. Isliye aage badhe aur apni kalpanao ko shabdon mein likhkar duniya ko dikha de.

Entry thread 2 April ko open ho chuka hai aur aap apni story daalna shuru kar sakte hain or woh thread 25th April 2026, 11:59 PM tak open rahega is dauraan aap apni story post kar sakte hain. Isliye aap abhi se apni Kahaani likhna shuru kardein toh aapke liye better rahega.

Aur haan! Kahani ko sirf ek hi post mein post kiya jaana chahiye. Kyunki ye ek short story contest hai jiska matlab hai ki hum kewal chhoti kahaniyon ki ummeed kar rahe hain. Isliye apni kahani ko kayi post / bhaagon mein post karne ki anumati nahi hai. Agar koi bhi issue ho toh aap kisi bhi staff member ko Message kar sakte hain.


Story se related koi doubt hai to iske liye is thread ka use kare — Chit Chat Thread

Kisi bhi story par apna review post karne ke liye is thread ka use kare — Review Thread

Rules check karne ke liye is thread ko dekho — Rules & Queries Thread

Apni story post karne ke liye is thread ka use kare — Entry Thread

Prizes

Position	Benifits
Winner	6000 Rupees + Award + 10000 Likes + 30 days sticky Thread (Stories)
1st Runner-Up	2500 Rupees + Award + 7000 Likes + 15 day Sticky thread (Stories)
2nd Runner-UP	1000 Rupees + 5000 Likes + 7 Days Sticky Thread (Stories)
3rd Runner-UP	5 Months Prime membership + 3000 Likes
Best Supporting Reader (Top3 )	3 Months Prime Membership each + Award + 3000 Likes
Members reporting CnP Stories with Valid Proof	500 Likes for each report

Regards :- XForum Staff

 

[love2025]

Episode 12
घामेजालेल्या दोन शरीरांचा तो तालबद्ध आवाज त्या खोलीतल्या शांततेला चिरत होता. अद्वैतच्या प्रत्येक धक्क्यासोबत मॅडमच्या हातातील हिरव्या बांगड्यांचा किणकिणाट आणि बेडचा आवाज एक अनाकलनीय संगीत तयार करत होता. अद्वैतचे डोळे वासानेने लाल झाले होते, आणि त्याचे हात मॅडमच्या कंबरेवर घट्ट रुतले होते. त्याने आता आपला वेग अजूनच वाढवला होता. मॅडमना वाटलं होतं की लग्नाच्या दोन वर्षांत त्यांनी सगळं काही अनुभवलंय, पण आज या तरुण शरीराच्या ऊर्जेसमोर त्यांना आपली सर्व माहिती फिकी वाटू लागली. त्यांच्या शरीराचा प्रत्येक कण अद्वैतच्या त्या रांगड्या पौरुषाला प्रतिसाद देत होता.
"अद्वैत... थांब नकोस... अजून... अजून जोरात..." मॅडमच्या तोंडून निघणारे हे शब्द त्यांच्या सुसंस्कृतपणाच्या सर्व मर्यादा ओलांडून आले होते. अद्वैतने त्यांचे दोन्ही पाय आपल्या खांद्यावर घेतले आणि अधिक खोलवर धक्के द्यायला सुरुवात केली. प्रत्येक धक्क्यागणिक तो त्यांच्या गर्भाशयाला भिडत होता, आणि मॅडम विव्हळत बेडवरच्या चादरीला मुठीत गच्च पकडत होत्या. त्यांच्या गळ्यातलं ते अद्वैतने दिलेलं मंगळसूत्र त्यांच्या हालचालींनुसार त्यांच्या छातीवर उड्या मारत होतं, जणू काही ते या निषिद्ध नात्याची साक्ष देत होतं.
अद्वैतने अचानक त्यांना पालथं पाडलं. मॅडमचा चेहरा उशीत गाडला गेला होता, पण त्यांचे नितंब हवेत उंचावले होते. अद्वैतने मागून त्यांच्या कंबरेला पकडलं आणि पुन्हा एकदा त्या तांडवाला सुरुवात केली. "आज तू फक्त माझी आहेस... या शरीरावर फक्त माझा अधिकार आहे," अद्वैत त्यांच्या कानात गर्जला. मॅडमनी मागे वळून पाहण्याचा प्रयत्न केला, पण अद्वैतचा वेग इतका होता की त्यांना फक्त आकाशातल्या चांदण्या दिसत होत्या. त्यांच्या योनीचा ओलावा आता अद्वैतच्या मांडीपर्यंत ओघळत होता, पण तो थांबला नाही.
काही वेळाने अद्वैतने त्यांना पुन्हा सरळ केलं आणि त्यांच्यावर झोकून दिलं. दोघांचेही श्वास एकमेकांत मिसळले होते. मॅडमनी त्याचे ओठ पुन्हा एकदा आपल्या ओठांत घेतले. अद्वैतच्या शरीराचा तो घाम, त्याच्या श्वासाची ती उष्णता मॅडमना एका वेगळ्याच जगात घेऊन जात होती. त्यांना जाणवलं की त्या आता फक्त एका पुतण्याची काकू उरल्या नव्हत्या, तर त्या या तरुणाच्या प्रेमात आणि वासनेत पूर्णपणे बुडाल्या होत्या. अद्वैतने जेव्हा शेवटचे काही अत्यंत वेगवान धक्के दिले, तेव्हा मॅडमच्या शरीराला एक तीव्र झटका बसला. त्यांच्या डोळ्यासमोर लख्ख प्रकाश पडला आणि त्या पूर्णपणे शांत झाल्या. अद्वैतनेही आपलं सर्वस्व त्यांच्यात ओतलं आणि तो त्यांच्या अंगावरच ढेपाळला.
खोलीत आता फक्त दोघांच्या धापा टाकण्याचा आवाज येत होता. एसी सुरू असूनही दोघेही घामाने थबथबले होते. अद्वैतने मॅडमच्या कपाळावर एक हलकासा किस केला. मॅडमनी त्याचे डोके आपल्या छातीवर दाबून धरले. त्या शांततेत त्यांना पहिल्यांदाच खऱ्या तृप्तीचा अनुभव आला होता. "अद्वैत... तू मला आज पूर्ण केलंस रे," त्या अत्यंत हळू आवाजात म्हणाल्या. अद्वैतने काहीच उत्तर दिलं नाही, फक्त त्यांच्या हातावर आपला हात ठेवून तो मंगळसूत्राला स्पर्श करू लागला. रात्र आता संपत आली होती, पण त्यांच्यासाठी हे केवळ एका नवीन आयुष्याचं आणि एका नवीन नात्याचं पहाट होतं.बाहेर पाऊस पुन्हा सुरू झाला होता, पण आतल्या त्या खोलीत मे महिन्याची ती उष्णता अजूनही धगधगत होती.​

 

[love2025]

Episode 13
बाहेरील पावसाचा आवाज आता मंदावला होता, पण खोलीतली धग अजूनही शांत झाली नव्हती. अद्वैत मॅडमच्या छातीवर डोके ठेवून त्यांचे श्वास अनुभवत होता. मॅडमच्या हातातील त्या हिरव्या बांगड्या आता काहीशा शांत झाल्या होत्या, पण त्यांच्या मनात विचारांचे वादळ मात्र शमले नव्हते. त्यांनी हळूच आपला हात अद्वैतच्या विखुरलेल्या केसांतून फिरवला. त्यांच्या गळ्यातील ते मंगळसूत्र अजूनही तिथेच होते, जे या रात्रीच्या प्रत्येक क्षणाचे साक्षीदार बनले होते.
"अद्वैत... आता काय होईल रे?"मॅडमनी अगदी हळू आवाजात विचारले. त्यांच्या स्वरात थोडी भीती होती, पण त्यापेक्षा जास्त अद्वैतच्या उत्तराची ओढ होती. अद्वैतने मान वर करून त्यांच्या डोळ्यांत पाहिले. त्याच्या नजरेत आता तो लहान पुतण्या कुठेच दिसत नव्हता; तिथे होता एक असा पुरुष ज्याने आत्ताच आपल्या प्रेमाला पूर्णपणे जिंकले होते. त्याने मॅडमच्या कपाळावर एक हळूवार चुंबन घेतले आणि म्हणाला, "जे व्हायचं होतं, ते झालंय काकू. आता मागे वळून पाहण्यात अर्थ नाही. आजपासून तू फक्त माझी आहेस, आणि हे जग जरी आपल्याला निषिद्ध मानत असलं, तरी आपल्या भावना आता कोणालाच लपून राहिलेल्या नाहीत."
मॅडमनी सुटकेचा श्वास सोडला. त्यांना या उत्तराचीच अपेक्षा होती. त्या उठून बसल्या, त्यांचे उघडे शरीर चांदण्याच्या मंद प्रकाशात अजूनही मादक दिसत होते. अद्वैतने पुन्हा एकदा त्यांच्या उघड्या पाठीवर आपला हात फिरवला, ज्यामुळे त्यांच्या अंगावर शहारा आला. "तुला माहितीये, प्रकाश जेव्हा परत येईल तेव्हा मला त्यांच्या डोळ्यांत पाहणं कठीण जाईल," मॅडम म्हणाल्या, पण त्यांच्या कृतीतून मात्र त्या अद्वैतच्या अधिक जवळ जात होत्या. अद्वैतने त्यांचा हात हातात घेतला आणि तो दाबला. "तुला काहीच करण्याची गरज नाही. जोपर्यंत मी तुझ्यासोबत आहे, तोपर्यंत तुला कोणालाही घाबरण्याची गरज नाही. आपण हे नातं आपल्या पद्धतीने जगू."
त्या रात्री त्यांनी पुन्हा एकदा एकमेकांना जवळ घेतले. या वेळी त्या स्पर्शात घाई नव्हती, तर एक प्रकारची प्रगल्भता आणि स्वीकृती होती. अद्वैतने मॅडमच्या शरीराचा प्रत्येक कोपरा अशा प्रकारे न्याहाळला की जणू काही तो त्यांना कायमचे आपल्या हृदयात कोरून घेत होता. मॅडमनीही स्वतःला पूर्णपणे विसरून अद्वैतच्या प्रत्येक इच्छेला साथ दिली. त्यांना जाणवले की, ज्या सुखाची त्या इतकी वर्षे वाट पाहत होत्या, ते सुख त्यांना या 'निषिद्ध' नात्यात मिळाले होते.
पहाटेचा प्रकाश खिडकीच्या पडद्यांतून डोकावू लागला होता. अद्वैत हळूच उठला आणि त्याने आपला टॉवेल गुंडाळला. मॅडम अजूनही बेडवर अर्धवट झोपलेल्या होत्या, त्यांच्या अंगावर फक्त ती रेशमी चादर होती. अद्वैतने जाता जाता पुन्हा एकदा त्यांच्या ओठांना स्पर्श केला. "लव यू ... लवकर तयार हो, प्रकाश काका येण्याची वेळ झाली असेल," तो मिश्किलपणे म्हणाला आणि आपल्या खोलीकडे निघून गेला.
मॅडम उठल्या आणि त्यांनी जमिनीवर विखुरलेली आपली वस्त्रे गोळा केली. साडी नेसताना आणि आरशात स्वतःला पाहताना त्यांना एक वेगळीच तृप्ती जाणवत होती. गळ्यातल्या त्या मंगळसूत्राकडे पाहून त्यांनी स्वतःशीच स्मितहास्य केले. त्यांना माहीत होते की आता त्यांचे आयुष्य पूर्वीसारखे कधीच असणार नाही. सुशिक्षित आणि सुसंस्कृत 'मॅडम' आता एका तरुणाच्या प्रेमात पूर्णपणे वेडी झाली होती, आणि तिला त्याबद्दल आता कोणतीही खंत नव्हती. एका नवीन पर्वाची, एका नवीन संघर्षाची आणि एका नवीन सुखाची ही फक्त सुरुवात होती. जे काही घडले होते, ते केवळ एक रात्र नव्हती, तर ती त्यांच्या आयुष्यातील सर्वात मोठे स्थित्यंतर होते.​

 

[love2025]

Episode 14

मॅडमने घाईघाईने बेडवरची विस्कटलेली चादर नीट केली. त्या चादरीवर अद्वैतच्या आणि त्यांच्या मीलनाच्या खुणा उमटल्या होत्या, ज्या पाहून त्यांच्या अंगावर पुन्हा एकदा शहारा आला. त्यांनी ती चादर बदलली आणि कपाटात लपवून ठेवली. आरशासमोर उभं राहिल्यावर त्यांना स्वतःच्या गळ्यावर आणि स्तनांच्या वरच्या भागावर अद्वैतने दिलेले ते 'लव्ह बाईट्स' स्पष्ट दिसत होते. ते डाग म्हणजे अद्वैतच्या त्या रांगड्या पौरुषाची प्रमाणपत्रं होती. मॅडमनी अत्यंत चाणाक्षपणे आपल्या साडीचा पदर असा पिन केला की ते डाग कोणालाही दिसणार नाहीत. गळ्यातलं ते अद्वैतने दिलेलं मंगळसूत्र त्यांनी काढलं आणि आपल्या दागिन्यांच्या डब्यात अत्यंत जपून ठेवलं. अद्वैतने दिलेलं ते 'गिफ्ट' त्यांच्यासाठी आता कोणत्याही दागिन्यापेक्षा मौल्यवान झालं होतं.
तितक्यात बाहेर गेट उघडल्याचा आवाज आला. प्रकाश परतले होते. मॅडमच्या काळजाची धडधड वाढली. त्यांनी पटकन चेहऱ्यावर पाण्याचा हबका मारला आणि त्या किचनमध्ये गेल्या. प्रकाश अत्यंत थकलेले दिसत होते. "तो मित्र आता धोक्याबाहेर आहे, पण रात्रभर खूप पळापळ झाली," असं म्हणत ते सोफ्यावर टेकले. मॅडमनी त्यांना पाणी दिलं आणि चहा ठेवण्यासाठी किचनमध्ये गेल्या. त्यांच्या मनात अद्वैतच्या त्या स्पर्शाची ऊब अजूनही तशीच होती. प्रकाश समोर असूनही त्यांना फक्त अद्वैतच आठवत होता.
थोड्या वेळाने अद्वैत आपल्या खोलीतून बाहेर आला. तो एकदम फ्रेश दिसत होता, जणू काही रात्री काही घडलंच नाही. "काका, आलात का? कसं आहे आता त्यांचं प्रकृती?" त्याने अत्यंत सहजपणे विचारलं. त्याच्या आवाजात कुठेही भीती किंवा संकोच नव्हता. प्रकाशने त्याला सगळी हकीकत सांगितली. मॅडम किचनमधून चहा घेऊन बाहेर आल्या. चहाचा कप अद्वैतच्या हातात देताना, अद्वैतने जाणीवपूर्वक त्यांच्या बोटांना स्पर्श केला. तो स्पर्श पुन्हा एकदा मॅडमच्या शरीरात वीज निर्माण करून गेला. प्रकाश समोरच बसले होते, पण अद्वैतच्या नजरेत एक प्रकारचा विजय होता. तो मॅडमच्या डोळ्यांत थेट बघून हसत होता, जणू काही तो त्यांना सांगत होता की आता त्यांच्यावर फक्त त्याचाच अधिकार आहे.
नाश्त्याच्या टेबलावर पुन्हा तेच 'सामान्य' नाटक सुरू झालं. प्रकाश रात्रीच्या धावपळीबद्दल सांगत होते, पण मॅडमचं लक्ष मात्र अद्वैतकडे होतं. अद्वैतने नाश्ता करता करता टेबलखालून आपला पाय मॅडमच्या पायाला लावला आणि तो हळूच घासू लागला. मॅडमच्या हातातील चमचा क्षणभर थरथरला, पण त्यांनी स्वतःला सावरलं. प्रकाशना वाटत होतं की मॅडम रात्रीच्या जागरणामुळे थकल्या आहेत, पण त्यांना काय माहीत की त्यांच्या पत्नीने आज खऱ्या अर्थाने 'स्त्री' होण्याचा आनंद अनुभवला होता. अद्वैतने मॅडमकडे बघून डोळा मारला आणि म्हणाला, "काकू, आजचा नाश्ता नेहमीपेक्षा खूपच चविष्ट झालाय, काहीतरी खास आहे यात." मॅडम फक्त खाली मान घालून हसल्या. त्यांच्या मनात त्या रात्रीच्या 'तांडवाचे' दृश्य पुन्हा पुन्हा तरळत होते, आणि अद्वैतचा तो आत्मविश्वास त्यांना अधिकच घायाळ करत होता. मे महिन्याची ही सुट्टी आता एका अशा मार्गावर आली होती, जिथून कोणालाही बाहेर पडणं अशक्य होतं.​

 

[Zoomboom8]

आता vacation नाही तर त्याला जंगल सफारी करावी

 

[love2025]

Episode 15
पुढील काही दिवस त्या घराच्या भिंती केवळ सिमेंट-वाळूच्या राहिल्या नव्हत्या, तर त्या एका निषिद्ध रहस्याच्या साक्षीदार झाल्या होत्या. अद्वैत आता पूर्वीसारखा अबोल राहिला नव्हता. त्याच्या वागण्यात एक वेगळाच आत्मविश्वास आणि अधिकार आला होता. मॅडम किचनमध्ये काम करत असताना तो मुद्दाम तिथे जायचा, कधी पाण्याचे निमित्त करून तर कधी फक्त त्यांना पाहण्यासाठी. प्रकाश हॉलमध्ये असतानाही अद्वैतचा मॅडमच्या हाताला किंवा कंबरेला होणारा तो चोरटा स्पर्श मॅडमच्या काळजाचा ठोका चुकवायचा. त्यांना त्या स्पर्शात जितका आनंद मिळायचा, तितकीच एक अनामिक भीती आता त्यांच्या मनात घर करू लागली होती. त्यांना जाणवत होतं की, अद्वैत आता अधिक धाडसी होत चालला आहे आणि ही धाडसी वृत्ती कधीतरी त्यांना संकटात टाकू शकते.
एके दिवशी दुपारी सासूबाई माजघरात बसून जुन्या पोथ्या वाचत होत्या. मॅडम हॉलमध्ये सोफ्यावर बसून काही पेपर तपासत होत्या. अद्वैत तिथे आला आणि थेट त्यांच्या शेजारी येऊन बसला. त्याने अत्यंत नैसर्गिकपणे आपला हात मॅडमच्या पाठीवरून फिरवला. मॅडम दचकल्या आणि त्यांनी सासूबाईंच्या खोलीकडे पाहिले. "अद्वैत, काय करतोयस? आई बघतील," त्या दबक्या आणि रागाच्या सुरात म्हणाल्या. पण अद्वैत फक्त हसला. "त्या त्यांच्या कामात मग्न आहेत ग, तू उगाच काळजी करतेस," असं म्हणून त्याने त्यांचा हात आपल्या हातात घेतला आणि त्यांच्या तळहातावर आपले ओठ टेकवले. मॅडमना त्या क्षणी अद्वैतचं हे वागणं सुखावत होतं, पण एका प्राध्यापिकेच्या नात्याने त्यांच्या मनातल्या विवेकाने त्यांना सावध करायला सुरुवात केली होती. त्यांना उमजत होतं की, हे नातं आता केवळ एका सुट्टीतील आनंदापुरतं मर्यादित राहिलं नसून, ते एका अशा वळणावर आलं आहे जिथे सामाजिक प्रतिष्ठा आणि वैयक्तिक इच्छा यांचा संघर्ष अटळ आहे.
रात्रीच्या वेळी जेव्हा प्रकाश गाढ झोपलेले असायचे, तेव्हा अद्वैत चोरपावलांनी मॅडमच्या खोलीत यायचा. त्या रात्रींच्या एकांतात ते दोघंही जगाला विसरून एकमेकांत हरवून जायचे. पण प्रत्येक मिलन संपल्यानंतर, जेव्हा अद्वैत आपल्या खोलीत परत जायचा, तेव्हा मॅडमना एका विलक्षण एकाकीपणाचा आणि अपराधीपणाचा सामना करावा लागायचा. त्या आरशासमोर उभ्या राहून स्वतःच्या गळ्यातील मंगळसूत्राकडे बघायच्या—ते मंगळसूत्र जे प्रकाशने बांधलं होतं, पण ज्याची ओढ आता अद्वैतकडे होती. नात्यांची ही गुंतागुंत त्यांना आतून अस्वस्थ करू लागली होती. अद्वैत मात्र त्याच्या तारुण्याच्या धुंदीत या परिणामांचा विचार करायला तयार नव्हता. त्याला फक्त मॅडमचा सहवास हवा होता, मग तो कसाही मिळो.
मे महिना आता संपत आला होता आणि अद्वैतच्या कॉलेजची तारीख जवळ येत होती. घरामध्ये त्याच्या जाण्याच्या गोष्टी सुरू झाल्या होत्या. सासूबाई आणि प्रकाश त्याच्यासाठी प्रवासाची तयारी आणि डब्याची सोय करण्याच्या गप्पा मारत होते. हे ऐकताना मॅडमच्या काळजात धस्स व्हायचं. त्यांना कळून चुकलं होतं की, हा सुखाचा काळ आता संपत आला आहे आणि लवकरच त्यांना पुन्हा एकदा त्याच साचेबद्ध आयुष्यात परत जावं लागणार आहे. पण अद्वैतच्या नजरेत मात्र काहीतरी वेगळंच होतं. तो कॉलेजला जाण्यापेक्षा मॅडमला सोडून जाण्याच्या विचाराने अधिक अस्वस्थ दिसत होता. त्या दिवशी संध्याकाळी गच्चीवर जेव्हा ते दोघं एकटे होते, तेव्हा अद्वैतने त्यांचा हात घट्ट धरला आणि विचारलं, "काकू, मी गेल्यानंतर तू मला विसरून तर जाणार नाहीस ना? आपण हे असंच सुरू ठेवू शकतो का?" त्याच्या या प्रश्नाने मॅडम निरुत्तर झाल्या. त्यांना माहीत होतं की, हे नातं संपवणं जितकं कठीण आहे, तितकंच ते पुढे नेणंही अशक्य आहे. एका निषिद्ध नात्याच्या अंताची पहिली चाहूल त्यांना त्या संध्याकाळी जाणवली होती.​

 

[love2025]

Episode 16

एके दिवशी दुपारी सासूबाई माजघरात बसून जुन्या पोथ्या वाचण्यात पूर्णपणे गढून गेल्या होत्या. बाहेरच्या हॉलमध्ये मॅडम सोफ्यावर बसून कॉलेजच्या विद्यार्थ्यांचे काही पेपर तपासत होत्या, पण उन्हाच्या तडाख्यामुळे त्यांचे लक्ष कामात लागत नव्हते. तितक्यात अद्वैत तिथे आला आणि काहीही न बोलता थेट त्यांच्या शेजारी येऊन बसला. त्याने अत्यंत नैसर्गिकपणे आपला हात मॅडमच्या उघड्या पाठीवरून फिरवला. त्याच्या हाताचा तो गरम स्पर्श होताच मॅडम दचकल्या आणि त्यांनी घाबरून माजघराकडे पाहिले. "अद्वैत, काय करतोयस? आई बघतील ना," त्या दबक्या आणि काहीशा रागाच्या सुरात म्हणाल्या. पण अद्वैतच्या चेहऱ्यावर एक निर्धास्त हसू होतं. "त्या त्यांच्या कामात मग्न आहेत ग, तू उगाच काळजी करतेस," असं म्हणून त्याने त्यांचा हात आपल्या हातात घेतला आणि त्यांच्या मऊ तळहातावर आपले ओठ टेकवले.
मॅडमना त्या क्षणी अद्वैतचं हे वागणं मनातून सुखावत होतं, पण एका प्राध्यापिकेच्या नात्याने त्यांच्या मनातल्या विवेकाने त्यांना सावध करायला सुरुवात केली होती. सासूबाईंची चाहूल लागण्याच्या भीतीने त्या लगबगीने उठल्या आणि "मी पाणी घेऊन येते," असं म्हणत किचनमध्ये निघून गेल्या. पण अद्वैत हार मानणारा नव्हता; तो त्यांच्या मागोमाग किचनमध्ये शिरला. मॅडम पाण्याचा पेला भरत असतानाच अद्वैतने मागून येऊन त्यांना आपल्या मिठीत घेतलं. किचनच्या ओट्याला टेकून उभ्या असलेल्या मॅडमच्या अंगावर सरसरून काटा आला. "अद्वैत... कोणीतरी येईल... प्रकाश आले तर?" त्या विव्हळत म्हणाल्या, पण अद्वैतने आपले ओठ त्यांच्या मानेच्या पाठीवर टेकवले होते. त्याने त्यांचा पदर खांद्यावरून हळूच सरकवला.
किचनमधील त्या गरम वातावरणात अद्वैतने त्यांना स्वतःकडे वळवलं आणि ओट्यावर बसवलं. मॅडमच्या हातातील पाण्याचा पेला ओट्यावर बाजूला पडला आणि पाणी सांडू लागलं, पण कोणाचंच त्याकडे लक्ष नव्हतं. अद्वैतने त्यांचे दोन्ही हात पकडून ते डोक्यावर नेले आणि त्यांच्या ओठांचा ताबा घेतला. माजघरातून सासूबाईंच्या खोकण्याचा आवाज येत होता, तरीही अद्वैत बेभान होऊन मॅडमच्या ब्लाउजच्या गाठीशी चाळा करत होता. मॅडमनी त्याला थांबवण्याचा प्रयत्न केला, पण त्यांच्या शरीराची ओढ काही वेगळंच सांगत होती. त्या निषिद्ध जागेत, जिथे घराची अब्रू आणि कुळाचार जपला जातो, तिथेच त्या एका तरुणाच्या बाहुपाशात स्वतःला हरवून बसल्या होत्या.
अद्वैतने त्यांचे स्तन आपल्या हातात भरून घेतले आणि त्यांना कुस्करू लागला. मॅडमच्या तोंडातून निघणारी किंकाळी त्यांनी स्वतःच आपल्या ओठांनी दाबून धरली. त्यांना उमजत होतं की, हे नातं आता केवळ एका सुट्टीतील आनंदापुरतं मर्यादित राहिलं नसून, ते एका अशा धोकादायक वळणावर आलं आहे जिथे सामाजिक प्रतिष्ठा आणि वैयक्तिक इच्छा यांचा संघर्ष अटळ आहे. किचनच्या त्या खिडकीतून येणारा उन्हाचा कवडसा त्यांच्या नग्नतेची साक्ष देत होता. अद्वैतच्या श्वासाची गती वाढली होती आणि मॅडमला जाणवत होतं की, या मुलाने आता त्यांच्या आयुष्यात अशा एका कोपऱ्यात जागा मिळवली आहे जिथून त्याला बाहेर काढणं आता त्यांच्याही हातात राहिलं नाहीये. थोड्या वेळाने जेव्हा त्या स्वतःला सावरून बाहेर आल्या, तेव्हा सासूबाई अजूनही त्याच पोथीत गढलेल्या होत्या, पण मॅडमच्या मनातील तो सात्विक भाव आता कायमचा पुसला गेला होता. त्यांच्या पदराखाली लपलेले ते 'लव्ह बाईट्स' आणि विस्कटलेली साडी त्यांच्या या नवीन, धाडसी आणि धोकादायक आयुष्याची मूक ग्वाही देत होती.​

 

[love2025]

Episode 17
अद्वैतचा स्पर्श आता अधिक अधीर आणि आक्रमक होत होता. त्याने मॅडमची साडी गुडघ्यापर्यंत वर सारली, तेव्हा किचनच्या त्या थंड ग्रॅनाइट ओट्याचा स्पर्श त्यांच्या उघड्या मांड्यांना झाला. तो थंडावा आणि अद्वैतच्या हातांची उष्णता यांतील द्वंद्वामुळे मॅडमच्या अंगावर पुन्हा एकदा शहारा आला. अद्वैतने आपले तोंड त्यांच्या गळ्याच्या खोल भागात खुपसले आणि तिथे दातांनी हलकासा ओरखडा काढला. मॅडमनी वेदना आणि सुखाच्या संमिश्र भावनेने आपले डोळे घट्ट मिटून घेतले. त्यांना भीती वाटत होती की सासूबाईंना त्यांच्या श्वासांची गती ऐकू जाईल, पण त्याच वेळी अद्वैतच्या या रांगड्या पौरुषासमोर त्या स्वतःला पूर्णपणे विसरून गेल्या होत्या.
अद्वैतने आपले हात त्यांच्या कमरेच्या वळणांवरून फिरवत त्यांना अजून जवळ ओढले. मॅडमनी त्याचे डोके आपल्या छातीवर दाबून धरले. त्यांच्या रेशमी साडीचा पदर आता पूर्णपणे जमिनीवर लोळत होता. अद्वैतने मॅडमच्या ब्लाउजच्या खालच्या बाजूने हात आत शिरकावून त्यांच्या पाठीला स्पर्श केला, तेव्हा त्यांच्या तोंडातून एक मंद 'उंहह...' असा आवाज बाहेर पडला. त्यांनी पटकन आपला हात अद्वैतच्या तोंडावर ठेवला. "अद्वैत, प्लिज... हळू... आई बाहेरच आहेत," त्या धापा टाकत कुजबुजल्या. पण अद्वैतच्या डोळ्यांत आता फक्त वासनेची धुंदी होती. त्याने त्यांचे हात बाजूला केले आणि त्यांच्या ओठांवर पुन्हा एकदा आपला ताबा मिळवला.
किचनमधील त्या ओलसर ओट्यावर पाण्याचे थेंब अजूनही चमकत होते. अद्वैतने मॅडमचे पाय आपल्या कमरेभोवती गुंडाळले आणि त्यांना ओट्यावरून थोडे पुढे सरकवले. त्यांच्या बांगड्यांचा आवाज होऊ नये म्हणून मॅडमनी आपले हात त्याच्या खांद्यावर घट्ट रोवले होते. अद्वैतने आपली बोटे त्यांच्या योनीच्या ओलाव्यात खेळवायला सुरुवात केली, तेव्हा मॅडमचे शरीर धनुष्यासारखे ताणले गेले. त्यांना जाणवत होते की, या निषिद्ध जागी, जिथे त्या रोज कुटुंबासाठी अन्न शिजवतात, तिथेच आज त्या स्वतःच्या तृप्तीचा शोध घेत आहेत. अद्वैतने त्यांचा पेटीकोट हलकेच खाली ओढला आणि आपली जीभ त्यांच्या नाभीजवळ फिरवायला सुरुवात केली.
सासूबाईंनी माजघरातून हाक मारली, "सूनबाई, जरा चहा ठेवता का गं?" हे ऐकताच मॅडमच्या काळजाचा ठोका चुकला. त्या पूर्णपणे गोठून गेल्या. अद्वैत मात्र थांबला नाही, त्याने आपला चेहरा मॅडमच्या मांड्यांच्या मध्ये खुपसला होता. मॅडमनी अत्यंत कष्टाने आपला आवाज सावरला आणि ओरडून उत्तर दिले, "हो आई, ठेवतेच आहे दोन मिनिटात!" बोलताना त्यांचा आवाज थरथरत होता, कारण अद्वैत त्या क्षणी त्यांच्या शरीराचा सर्वात संवेदनशील भाग आपल्या जिभेने चाटत होता. सासूबाई पुन्हा आपल्या पोथीत गढून गेल्या, पण इथे किचनमध्ये एक वेगळंच तांडव सुरू होतं. अद्वैतच्या या धाडसामुळे मॅडमच्या मनात भीतीची जागा आता एका अनावर उर्जेने घेतली होती. त्यांनी अद्वैतचे केस आपल्या हातात गच्च पकडले आणि त्याला स्वतःमध्ये अधिक खोलवर ओढून घेतले. त्या क्षणी त्या खोलीत साहित्यातल्या कोणत्याही उपमेपेक्षा जास्त जिवंत आणि रसरशीत असा अनुभव त्या दोघंही घेत होते. अद्वैतने आता आपली कंबर वर उचलली आणि साडीच्या आवरणातूनच आपले पौरुष त्यांच्या योनीवर घासण्यास सुरुवात केली, ज्यामुळे मॅडमच्या शरीराचा प्रत्येक कण विव्हळू लागला.​