- 401
- 746
- 94
Episode 1
मे महिन्याचे रणरणते ऊन आणि दुपारची ती संथ शांतता संपूर्ण घरामध्ये पसरली होती. खिडकीबाहेरच्या झाडांवरून कोकिळेचा आवाज अधूनमधून कानावर पडत होता. एकत्र कुटुंबाचा मोठा राबता असूनही, या वेळी घरातली मोठी माणसे आपापल्या खोल्यांत वामकुक्षी घेत होती. मॅडम किचनमध्ये ओट्यापाशी उभ्या राहून संध्याकाळच्या चहाची तयारी आणि रात्रीच्या जेवणाची जुजबी आखणी करत होत्या. साहित्याच्या प्राध्यापिका असल्यामुळे त्यांच्या मनात एखादी जुनी कविता किंवा कथेचे संदर्भ नेहमीच घोळत असायचे, पण घरच्या जबाबदाऱ्यांसमोर त्या विचारांना फारसा थारा मिळत नसे.
अचानक दारावरची बेल वाजली आणि त्या शांततेचा भंग झाला. मॅडमनी हाताचे पाणी पदराला पुसत हॉलमध्ये येऊन दार उघडले. समोर अद्वैत उभा होता. दोन मोठ्या बॅगा आणि प्रवासाचा थकवा त्याच्या चेहऱ्यावर स्पष्ट दिसत होता, पण तरीही त्याच्या ओठांवर एक ओळखीचे, घरगुती स्मित होते.
"अरे अद्वैत! तू इतक्या लवकर पोहोचलास?" मॅडमनी उत्साहाने विचारले.
त्यांच्या आवाजाने सासूबाईंच्या खोलीतही हालचाल झाली. अद्वैतने आत येऊन सर्वात आधी सासूबाईंचे पाय धरले. "बरं झालं बाबा, आलास एकदाचा. सुट्टीत तरी घराला घरपण येतं," सासूबाईंनी त्याच्या डोक्यावरून हात फिरवत म्हटले. मॅडमनी लगबगीने त्याच्या हातातील एक बॅग घेतली आणि त्याला सोफ्यावर बसायला सांगितले.
जाऊबाईसुद्धा किचनमधून बाहेर आल्या. "किती वाळला आहेस रे अद्वैत! शहरातलं जेवण काही तुला मानवत नाहीये असं दिसतंय," त्यांनी हसत त्याचे स्वागत केले. घरात एकदम चैतन्य आले होते. प्रकाश (मॅडमचे पती) अजून ऑफिसहून आले नव्हते, पण अद्वैतच्या येण्याने घराचा माहौल बदलला होता.
मॅडमनी त्याच्यासाठी पाण्याचा पेला आणला. "आधी पाणी पी आणि थोडा वेळ शांत बस. मी तुझ्यासाठी गरमागरम चहा करते," त्या म्हणाल्या. अद्वैत त्यांच्याकडे बघून आदराने म्हणाला, "नको काकू, इतकी घाई कशाला? मी ठीक आहे." मॅडमनी त्याच्याकडे एक प्रेमळ कटाक्ष टाकला आणि पुन्हा किचनकडे वळल्या. त्यांच्यासाठी अद्वैत हा अजूनही तोच लहान आणि अभ्यासू पुतण्या होता, ज्याची काळजी घेणे हे त्यांचे कर्तव्य आणि जिव्हाळ्याचे काम होते.
सुट्टीची ही सुरुवात अगदी साधी आणि घरगुती होती. अद्वैत आपली पुस्तके आणि सामान घेऊन त्याच्या खोलीत स्थिरावला, तर मॅडम पुन्हा एकदा आपल्या घरगुती कामांत गुंतल्या. त्यांच्या मनात त्या वेळी फक्त अद्वैतच्या आवडीचे पदार्थ काय बनवावेत आणि त्याच्या सुट्ट्या कशा मजेत जातील, हेच विचार होते.
मे महिन्याचे रणरणते ऊन आणि दुपारची ती संथ शांतता संपूर्ण घरामध्ये पसरली होती. खिडकीबाहेरच्या झाडांवरून कोकिळेचा आवाज अधूनमधून कानावर पडत होता. एकत्र कुटुंबाचा मोठा राबता असूनही, या वेळी घरातली मोठी माणसे आपापल्या खोल्यांत वामकुक्षी घेत होती. मॅडम किचनमध्ये ओट्यापाशी उभ्या राहून संध्याकाळच्या चहाची तयारी आणि रात्रीच्या जेवणाची जुजबी आखणी करत होत्या. साहित्याच्या प्राध्यापिका असल्यामुळे त्यांच्या मनात एखादी जुनी कविता किंवा कथेचे संदर्भ नेहमीच घोळत असायचे, पण घरच्या जबाबदाऱ्यांसमोर त्या विचारांना फारसा थारा मिळत नसे.
अचानक दारावरची बेल वाजली आणि त्या शांततेचा भंग झाला. मॅडमनी हाताचे पाणी पदराला पुसत हॉलमध्ये येऊन दार उघडले. समोर अद्वैत उभा होता. दोन मोठ्या बॅगा आणि प्रवासाचा थकवा त्याच्या चेहऱ्यावर स्पष्ट दिसत होता, पण तरीही त्याच्या ओठांवर एक ओळखीचे, घरगुती स्मित होते.
"अरे अद्वैत! तू इतक्या लवकर पोहोचलास?" मॅडमनी उत्साहाने विचारले.
त्यांच्या आवाजाने सासूबाईंच्या खोलीतही हालचाल झाली. अद्वैतने आत येऊन सर्वात आधी सासूबाईंचे पाय धरले. "बरं झालं बाबा, आलास एकदाचा. सुट्टीत तरी घराला घरपण येतं," सासूबाईंनी त्याच्या डोक्यावरून हात फिरवत म्हटले. मॅडमनी लगबगीने त्याच्या हातातील एक बॅग घेतली आणि त्याला सोफ्यावर बसायला सांगितले.
जाऊबाईसुद्धा किचनमधून बाहेर आल्या. "किती वाळला आहेस रे अद्वैत! शहरातलं जेवण काही तुला मानवत नाहीये असं दिसतंय," त्यांनी हसत त्याचे स्वागत केले. घरात एकदम चैतन्य आले होते. प्रकाश (मॅडमचे पती) अजून ऑफिसहून आले नव्हते, पण अद्वैतच्या येण्याने घराचा माहौल बदलला होता.
मॅडमनी त्याच्यासाठी पाण्याचा पेला आणला. "आधी पाणी पी आणि थोडा वेळ शांत बस. मी तुझ्यासाठी गरमागरम चहा करते," त्या म्हणाल्या. अद्वैत त्यांच्याकडे बघून आदराने म्हणाला, "नको काकू, इतकी घाई कशाला? मी ठीक आहे." मॅडमनी त्याच्याकडे एक प्रेमळ कटाक्ष टाकला आणि पुन्हा किचनकडे वळल्या. त्यांच्यासाठी अद्वैत हा अजूनही तोच लहान आणि अभ्यासू पुतण्या होता, ज्याची काळजी घेणे हे त्यांचे कर्तव्य आणि जिव्हाळ्याचे काम होते.
सुट्टीची ही सुरुवात अगदी साधी आणि घरगुती होती. अद्वैत आपली पुस्तके आणि सामान घेऊन त्याच्या खोलीत स्थिरावला, तर मॅडम पुन्हा एकदा आपल्या घरगुती कामांत गुंतल्या. त्यांच्या मनात त्या वेळी फक्त अद्वैतच्या आवडीचे पदार्थ काय बनवावेत आणि त्याच्या सुट्ट्या कशा मजेत जातील, हेच विचार होते.
Last edited:
