Recent content by Anatole

Thank you so much for your review. 💜 There were lots of things in story as it was initially more than 10k words, so i may have overlooked spelling mistakes. My point was to write as humane story as possible which i think i succeeded looking at reviews from everyones. And Thank you again for your...

Thank you for detailed review, itne detail me review dene ke liye shukriya. isi tarah ke review se prerana milti hai, aapke pacing vaale point se agree karta hu, jo ki shabdo ki kami ki vajah se hui hai. phir bhi aapne ise 8.5 rating di jiske liye thank you again. sirf me aap ki clarity vaali...

Thank you, new year ka matlab jindagi ka naya saal ye tha jise 1 january vaale se shayad aap confuse ho gaye, baaki new year yaani main yaha padva ki baat kar raha tha. aap ko story realistic lagi ye jaankar achhha laga, characters bhi pasand aur samajh aaye jo mere liye khushi ki baat hai...

कहानी बहुत ही सरल है, भाषा हिंग्लिश है फिर भी ज्यादा तर तर कोई भाषा में कमी नहीं दिखी। इस तरह की कहानी लिखना सरल लगता है पर होता नहीं है ,अगर इसमें दिखाए गए दृश्यों और विवरणात्मक तरीके से लीखते, जीससे टेंशन बिल्ड हो पा ने को समय मिलता, और कहानी निखर कर आती। क्योंकि ऐसे दृश्य आपने इतने छोटे में...

Thank you @Black Bhai, Aapko meri lekhni pasand aayi, ye baat mujhe achhi lagi, Aur aapko maine dil se likhi hai ye samajh aaye itna bahut hota hai. Romance aur detail me likhta lekin utni word limit nahi thi, aur story me ajib lagata thoda. Baaki dhanyavad bhai.

Thank you so much, I really appreciate the kind words, hearing such words is what i wanted, when i wrote this story, that someone understood what i wrote. Actually about past paced Last act. I thought if i kept the happy moments longer at the ends the impact of reconciliation will decrease, i...

Another reason to love summer.

वैष्णवी आता गाडी वर बसून होती मी आरश्यातून तिच्या कडे पाहत होतो. तिने ही आरश्यात पाहिले. वैष्णवी:" बर, पण कुठ चालत." भाग 22 मी वैष्णवी समोर बसून होतो, ती पांढरा टी शर्ट आणि काळा जीन्स पँट घालून होती. त्याबरोबर केस बांधून होते ज्यामुळे तिचा पांढरा चेहरा शरीराचा आकार एखाद्या मॉडेल प्रमाणे...

डीजे:"तू बेहोश झाला होता, मग म्या आणि ते दुसरं पोरग नाही का त्यानं मिळून तुला इथे आणलं. इतके का भीलो होतो आम्ही, काय सांगू.... जाऊ दे तुला काय करा लागते त्या गोष्टीच. " यश काही तरी बोलणार होता पण चूप झाला. ________________ भाग 21 साहिल बाहेर गेला होता. आता रस्त्यावर अंधार होता. दवाखान्यातून...

मी:"मला ही वाटलं होतच की मॅडम चिंतेत असेल. बर झालं तुझा नंबर होता." मी एवढ म्हटलं तिकडून डोळे वटारून डीजे माझ्याकडे बघत होता. भाग 20 दवाखान्यात औषधांचा वास येत होता. समोर बोर्ड, त्यावर ‘शांतता पाळा’ असं लिहिलेलं. मला कधीच दवाखान्यात शांतता दिसली नाही. कल्लोळ नव्हता पण तिथलं वातावरणच निराश...

"तुझी आई टीचर आहे का?" यशने फक्त मान हो मधे फिरवली. डिजे माझ्याकडे बघत होता, मी डोळे वर केले. मला समजलच नाही काय झालं. डीजे:"राधा मॅडमच आडनाव साळवे आहे. तुझ्या पाशी नंबर आहे का?" मी त्या मुलाकडे पाहिल, मला माहीत होत की मॅडम ला मुलगा आहे, पण त्याची अशी हालत. अचानक माझ्या ही हृदयाचे ठोके वाढले...

राधा मॅडम: "मी मॅडम सोबत बोलली, तो आज आलाच नाही म्हणल्या." वैष्णवी: "तुम्ही टेन्शन नका घेऊ.. असेल तो घरीच, मी जाऊन बघते." भाग 18 मी आणि डीजे दोघेही एका हॉटेल मध्ये नाश्ता करत होतो. डीजे:"मला अजून ही समजत नाही प्रॉब्लेम काय आहे?" मी:"काय आहे म्हणजे? घरच्यांचा साक्षीने झालेलं लग्न आहे, लफड...

सार्थक: "म्हटल मी पण तिला राग आला, म्हणे माझा तिच्यावर भरवसा नाही." गौरी:"मी पाहतो समजावून, ... तुमचं एवढ्याश्या गोष्टी साठी तुटलं नाही पाहिजे." भाग 17 स्नेहा, वैष्णवी सोबत लायब्ररीत बसून होती. वैष्णवी जी अभ्यास करण्यासाठी आली होती. पण स्नेहा ही तिथे येऊन तिच्या आणि सार्थकच्या मधात होणाऱ्या...

मी: "असू शकते, पण मला नाही वाटत की तूज्याबद्दल काही वाटलं त्यांना, उलट दादांनी वाहिनीला ड्रेस साठी म्हटल असेल आधी म्हणून वहिनी तशा बघत होत्या." वैष्णवी:" पण तरी अर्थ बदलत नाही ना, पुढच्या वेळेस पासून लक्ष ठेवावं लागेल." ____________ भाग 16 वैष्णवी जशी तिच्या खोलीत आली, गौरी आरश्या समोर बसून...

भाग–15 "तुला कस माहित... राहूदे विचाराला नाही पुरत." एवढ बोलून मी उभ झालो. मयूर दादा :"खरच! अस आहे का? आईला सांगायला जमते लहान लेकरासारख, पण मोठ्या भावाला नाही. आई मला कल्ला करे मी काही म्हटल का म्हणे जॉब बघत आहे तू तर." मी काही वेळ शांत झालो. मयूर दादा पुन्हा बोलला:"अभ्यास करायच जीवावर आल...